บทที่ 10 - พ่อติดพนัน แม่ติดเหล้า!
บทที่ 10 - พ่อติดพนัน แม่ติดเหล้า!
เซียวหลิงยิ้ม “ผมมองด้วยสายตาที่ชื่นชมความงาม เรื่องของศิลปิน จะเรียกว่าลามกได้ยังไง?”
เถียนลี่ถ่มน้ำลายใส่เซียวหลิง “นายนี่หน้าด้านจริงๆ”
เซียวหลิงหัวเราะแหะๆ “พี่ครับ พี่ไม่รู้หรอกว่าพี่มีเสน่ห์ขนาดไหน วิญญาณผมถูกพี่ดูดไปหมดแล้ว”
เถียนลี่ส่งเสียงฮึดฮัด แต่มุมปากกลับยกขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ “ฉันไม่หลงกลนายหรอก”
“แล้วพี่ชอบแบบไหนล่ะครับ? ผมทำได้ทุกอย่าง รับรองว่าปริมาณเต็มที่ บริการถึงใจ ไม่หลอกลวงทั้งเด็กและผู้ใหญ่”
“เอาไป อุดปากที่คอยหลอกลวงสาวๆ ของนายซะ!” เถียนลี่ส่งแอปเปิ้ลให้เซียวหลิง
เซียวหลิงกัดไปคำใหญ่ “อืม หวาน พี่ให้มานี่ดีจริงๆ หวานถึงใจเลย”
เถียนลี่หัวเราะคิกคักจนหน้าอกสั่นไหวเป็นคลื่น ทำเอาเซียวหลิงมองตาไม่กะพริบ
“หึ ไอ้หมาป่าเจ้าเล่ห์จริงๆ” เถียนลี่เสยผมอย่างมีเสน่ห์ พลางค้อนให้เซียวหลิงอย่างยั่วยวน
พี่สาวใหญ่นี่มันเด็ดจริงๆ ทุกท่วงท่าล้วนแฝงไปด้วยเสน่ห์ของความเจนจัด เซียวหลิงกลืนน้ำลาย อยากจะขึ้นไปขี่ม้า แต่ทักษะจีบสาวของตัวเอง ดูเหมือนจะยังไม่พอสำหรับพี่สาวใหญ่คนนี้
เขาดูการถ่ายทำอีกสองฉาก เดินไปมาระหว่างพี่สาวในกองถ่าย เพื่อรักษาความสัมพันธ์ แถมยังไปหยอกล้อฉินหลานอีกหน่อย พอพบว่าหยอกไม่ขึ้น เซียวหลิงถึงได้กลับไปที่กองถ่าย ‘Painted Skin’
เลิกงานแล้ว เซียวหลิงกลับมาที่โรงแรม อาบน้ำเสร็จก็นั่งเล่นโทรศัพท์บนโซฟาอย่างเบื่อหน่าย กำลังคิดว่าคืนนี้จะไปตรวจห้องพี่สาวคนไหนดี
ก๊อกๆๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้น
“จู่ผิง? มาได้ยังไง?” เซียวหลิงนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียว เผยให้เห็นร่างกายท่อนบนที่แข็งแรงสมส่วน ใบหน้าประหลาดใจ โรงแรมของกองถ่าย ‘ฟงอวิ๋น’ อยู่ไม่ไกลจากที่นี่ แต่ปกติแล้วเขาจะเป็นฝ่ายไปหาที่นั่นเพื่อค้างคืน คนที่มาหาถึงที่ นี่เป็นคนแรก
เจียงจู่ผิงมองดูรูปร่างที่สมบูรณ์แบบของเซียวหลิงแล้วกลืนน้ำลาย ซิกแพค กล้ามท้อง เหมือนกับงานแกะสลักของศิลปิน ลิ้มรสแล้วติดใจ คนที่เคยลิ้มลองอย่างเธอ ย่อมรู้ดีว่าร่างกายนี้มีพลังและความทนทานมากแค่ไหน
สำรวมไว้!
“ทำไมไม่ใส่เสื้อผ้า?”
เซียวหลิงหลีกทางให้ “เพิ่งอาบน้ำเสร็จ อากาศร้อนขนาดนี้ แถมยังอยู่ในห้อง ก็เลยสบายๆ หน่อย” เซียวหลิงปิดประตู แล้วหยิบน้ำแร่ขวดหนึ่งให้เจียงจู่ผิง พลางพิจารณาการแต่งตัวของเธอ ท่อนบนเป็นเสื้อสายเดี่ยวสีดำมีลูกไม้ ท่อนล่างเป็นกางเกงขาสั้น เผยให้เห็นเรียวขาสวยขาว พี่สาวแต่งตัวเซ็กซี่ขนาดนี้ แทบจะเขียนคำว่า ‘มายั่ว’ ไว้บนหน้าแล้ว
เจียงจู่ผิงยกถุงในมือขึ้น “ซื้อกับแกล้มกับเหล้าดีๆ มาด้วย มาดื่มด้วยกันหน่อยนะ”
มุมปากของเซียวหลิงยกขึ้น “ชายหญิงอยู่ด้วยกันสองต่อสองตอนกลางคืนแบบนี้ ถ้าเมาแล้วมันจะเกิดเรื่องเอาง่ายๆ นะ”
ใบหน้าของเจียงจู่ผิงแดงก่ำ ค้อนให้เซียวหลิงแวบหนึ่ง คนเขาก็ปูทางให้ขนาดนี้แล้ว จะไม่รู้ความหมายได้ยังไง? ผู้หญิงไม่เมา ผู้ชายจะมีโอกาสได้ยังไง? ต้องให้พูดชัดขนาดนี้เลยเหรอ ฉันไม่ต้องการหน้าตาบ้างรึไง? อีกอย่าง นายก็เคยกินแล้วไม่ใช่เหรอ จะมาแกล้งทำเป็นสำรวมไปทำไม? เมื่อคืนนายลงมือหนักจะตาย!
“จะดื่มไม่ดื่ม ไม่ดื่มฉันดื่มเอง!” เจียงจู่ผิงค้อนให้แวบหนึ่ง แล้วนั่งลงบนโซฟา นำกับแกล้มและเหล้าออกมาวาง
เซียวหลิงหยิบแก้วไวน์มาสองใบ หยิบซองบุหรี่วางบนโต๊ะ แล้วจุดขึ้นมาสูบ ทั้งสองคนนอนอยู่บนโซฟา ชิดกันแน่น เซียวหลิงมือหนึ่งถือแก้วไวน์แดง อีกมือหนึ่งลูบไล้ต้นขาของเจียงจู่ผิง แทบจะทำไม่ทัน
เจียงจู่ผิงมองเซียวหลิงแวบหนึ่ง “มาดูหนังด้วยกันนะ”
“อย่าเลย บรรยากาศดีๆ แบบนี้ ผมเปิดเพลงมันส์ๆ สร้างบรรยากาศดีกว่า”
“อย่า ฉันเปิดเอง” เจียงจู่ผิงรีบดึงเซียวหลิงที่กำลังจะลุกขึ้นไว้ แล้วเปิดเพลงเบาๆ เจ้านี่ชอบเต้นตามจังหวะเพลง ถ้ามันส์เกินไปเธอจะรับไม่ไหว เบาๆ หน่อยดีกว่า
เเซียวหลิงยักไหล่พลางเล้าโลม
ดื่มเหล้าเบาๆ ฟังเพลงสบายๆ นานๆ ทีก็จูบกันที กำลังได้ที่ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
เจียงจู่ผิงมองเซียวหลิงแวบหนึ่ง ในใจแอบด่าไม่หยุด เพิ่งจะมามีอารมณ์ ใครกันวะ? รีบจัดเสื้อผ้าที่ยุ่งเหยิงให้เข้าที่
“ทำยังไงดี?”
“เดี๋ยวผมไปดูเอง ดึกขนาดนี้แล้ว อาจจะมีเรื่องด่วน”
เซียวหลิงเปิดประตูดู ปรากฏว่าเป็นเฉินอี๋หรงที่มาหา
เฉินอี๋หรงมองเจียงจู่ผิงในห้องอย่างมีชัย “ฉันว่าแล้วทำไมเธอถึงใจดีมาเตือนฉัน ที่แท้ก็เป็นแมวขโมยนี่เอง เคาะประตูห้องเธอไม่มีคนอยู่ ฉันก็เดาว่าเธอต้องมาที่นี่แน่!”
เจียงจู่ผิงทำหน้าไม่พอใจ “เธอมาทำไม?”
เฉินอี๋หรงโบกถุงในมือ ในนั้นก็มีเหล้ากับกับแกล้มเหมือนกัน “เธอมาได้ฉันก็มาได้สิ ฉันมาหาเซียวหลิงกินข้าวต้มรอบดึก ไม่ได้เหรอ?”
“เธอ!” เจียงจู่ผิงจ้องเฉินอี๋หรง เฉินอี๋หรงไม่กลัวเลย จ้องกลับไป
สุดท้ายทั้งสองคนก็หันไปมองเซียวหลิง “นายจะเลือกใคร?!”
เผชิญหน้ากับการซักไซ้ของหญิงสาวทั้งสอง สงครามนางฟ้าอุบัติขึ้น คำถามวัดใจถูกโยนมาตรงหน้าเซียวหลิง สถานการณ์ตึงเครียดขึ้นทันที
เซียวหลิงกระแอมสองสามครั้ง ปรับอารมณ์
อย่าเพิ่งรีบ ดูผมจัดการ!
เขายิ้มออกมาสามส่วนอย่างขมขื่น “ดีจังเลย ที่แท้... ฉันก็มีคนรักได้เหมือนกัน”
เจียงจู่ผิง, เฉินอี๋หรง: ????
“พ่อติดพนัน แม่ติดเหล้า น้องสาวป่วย ตัวฉันที่แหลกสลาย”
“ตั้งแต่เด็กฉันก็โตมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า...”
เซียวหลิงยกแก้วไวน์แดงขึ้นมาแล้วเล่าเรื่องในอดีต ท่าทางเหมือนลูกสุนัขที่ได้รับบาดเจ็บ เรื่องราวชีวิตที่น่าสงสารที่ค่อยๆ เล่าออกมา ทำให้หัวใจที่อ่อนโยนของหญิงสาวทั้งสองแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ น้ำตาไหลไม่หยุด
เขาน่าสงสารขนาดนี้แล้ว เรายังจะมารังแกเขาอีก นี่เรากำลังทำอะไรอยู่? ฉันนี่มันสมควรตายจริงๆ!
หญิงสาวทั้งสองนั่งขนาบข้างเซียวหลิง ปลอบโยนอย่างอบอุ่น
“เซียวหลิง ทุกอย่างผ่านไปแล้ว ต่อไปชีวิตของคุณจะต้องดีขึ้นเรื่อยๆ แน่นอน”
“ใช่ อย่าไปคิดถึงเรื่องพวกนั้นเลย มาดื่มเหล้ากัน”
ดื่มแก้วแล้วแก้วเล่า...
เช้าวันรุ่งขึ้น เซียวหลิงเดินออกมาจากห้องน้ำ มองดูห้องที่ว่างเปล่า มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม
ก้มลงมองน้องชาย แล้วหัวเราะแหะๆ “อยู่กับฉัน นายสบายแล้ว”
กริ๊งๆๆ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เซียวหลิงมองดู...
[จบตอน]