ฝึกเซียนอะไรวะเนี่ย แค่เล่นส่งๆ ก็ไร้เทียมทานซะแล้วตอนที่4

บทที่ 4: ไม่นั่งสมาธิ ไม่บำเพ็ญเพียร มีเพียงคันเบ็ดหนึ่งคัน ตกปลาไปทั้งวัน

สมัยที่สวี่ฉู่อยู่บ้าน เขามักจะนอนจนกว่าจะตื่นเอง และเมื่อมาถึงนิกายเทียนเหยียนก็ยังคงเป็นเช่นเดิม

"นอนหลับเป็นเวลาห้าชั่วโมง รางวัล: ค่าการบำเพ็ญเพียรห้าวัน (ความก้าวหน้าในการบำเพ็ญเพียรที่สามารถได้รับจากการฝึกฝนอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาห้าวัน โดยอิงจากความเข้มข้นของพลังปราณในปัจจุบันรอบตัวโฮสต์และระดับของรากปราณ)"

นั่นหมายความว่า การนอนหลับหนึ่งคืนของสวี่ฉู่เทียบเท่ากับการบำเพ็ญเพียรโดยไม่กินไม่ดื่มเป็นเวลาห้าวัน

ช่างอยากจะเสนอให้เปลี่ยนชื่อระบบเป็น "ระบบนอนหลับแล้วเก่งขึ้น" เสียจริง

หลังจากได้รับรางวัล สวี่ฉู่รู้สึกได้ทันทีว่าจุดฝังเข็มบางส่วนในร่างกายของเขาถูกทะลวง ผู้บำเพ็ญเพียรจะต้องทะลวงเส้นลมปราณหกสายและจุดฝังเข็มหนึ่งร้อยแปดสิบจุด จึงจะถือว่าก้าวเข้าสู่ระดับรวบรวมลมปราณขั้นที่ 1

หากสวี่ฉู่มีรากปราณระดับเก้าซึ่งเป็นระดับสูงสุด และอยู่ในพื้นที่ที่มีพลังปราณอุดมสมบูรณ์ที่สุด การบำเพ็ญเพียรห้าวันก็อาจจะทำให้เขาทะลวงถึงขอบเขตรวบรวมลมปราณขั้นที่ 1 ได้โดยตรง

"แม้ว่าจะทะลวงจุดฝังเข็มได้เพียงไม่กี่จุดและเส้นลมปราณยังไม่ถูกทะลวง แต่ข้าก็รู้สึกสดชื่นและเปี่ยมไปด้วยพละกำลังอย่างชัดเจน"

สวี่ฉู่ตัดสินใจว่า ไม่ว่าในอนาคตเขาจะมีสถานะหรือขอบเขตการบำเพ็ญเพียรเป็นเช่นไร เขาก็จะยึดมั่นในนิสัยที่ดีงามของการนอนหลับทุกวัน

หลังจากรับประทานอาหารเช้าง่ายๆ สวี่ฉู่ก็หยิบอุปกรณ์ตกปลาและเดินออกจากกระท่อมไม้

ข้างนอกแทบไม่มีใครอยู่ ไม่ใช่เพราะศิษย์ในนามคนอื่นๆ ขี้เกียจ แต่เพราะทุกคนกำลังใช้ทุกนาทีไปกับการบำเพ็ญเพียร และจะไม่ยอมออกไปเดินเล่นหากไม่มีเรื่องสำคัญ

ทันใดนั้น เจียงจือซินก็เดินอย่างเร่งรีบมาจากไกลๆ เมื่อเห็นสิ่งที่สวี่ฉู่ถืออยู่ เขาก็รู้ว่าสวี่ฉู่กำลังจะไปตกปลาจริงๆ

"ข้าเพิ่งออกไปข้างนอกมา ได้ยินว่ามีศิษย์พี่หญิงและศิษย์พี่ชายสัมผัสพลังปราณได้แล้ว"

สวี่ฉู่เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง ทำหน้าประหลาดใจ "ยอดเยี่ยมไปเลย พวกเขามีรากปราณระดับใดกัน?"

"ระดับสี่"

ก็สมเหตุสมผลดี คนที่มีรากปราณระดับห้าขึ้นไปจะถูกนิกายพาตัวไปดูแลเป็นพิเศษ ศิษย์ที่ยังคงอาศัยอยู่ที่นี่จะมีรากปราณสูงสุดเพียงระดับสี่เท่านั้น

สวี่ฉู่ถามว่า "นอกจากความเร็วในการบำเพ็ญเพียรแล้ว รากปราณระดับสูงมีข้อดีอื่นอีกหรือไม่?"

สวี่ฉู่ซึ่งสัมผัสพลังปราณได้ตั้งแต่วันแรก กลับไม่รู้ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับการบำเพ็ญเพียรบางอย่างด้วยซ้ำ

"แน่นอน ข้อได้เปรียบที่ใหญ่ที่สุดคือ ยิ่งระดับรากปราณสูงเท่าไหร่ ก็ยิ่งทะลวงขอบเขตใหญ่และเล็กได้ง่ายขึ้นเท่านั้น"

เจียงจือซินยกตัวอย่าง "อย่างเช่น ระดับรวบรวมลมปราณขั้นที่เก้ากับระดับสร้างรากฐาน ดูเหมือนจะต่างกันเพียงเล็กน้อย แต่การทะลวงผ่านนั้นยากมาก ตลอดประวัติศาสตร์ มีผู้บำเพ็ญเพียรนับไม่ถ้วนที่ติดอยู่ ณ จุดนี้ และไม่มีโอกาสบรรลุวิถีแห่งการสร้างรากฐานได้ตลอดชีวิต"

"หากมีรากปราณระดับเจ็ด แปด หรือเก้า การสร้างรากฐานจะง่ายมาก และยังสามารถทะลวงระดับได้โดยไม่ต้องพึ่งพายาสร้างรากฐาน"

"หากมีระดับห้าหรือหก จะสามารถทะลวงได้โดยการกินยาสร้างรากฐาน ในขณะที่ระดับสามหรือสี่ การกินยาสร้างรากฐานจะให้เพียงแค่โอกาสในการทะลวงผ่านเท่านั้น"

"และสำหรับรากปราณระดับหนึ่งหรือสอง ภายใต้สถานการณ์ปกติ แม้จะกินยาสร้างรากฐาน โอกาสที่จะทะลวงสำเร็จก็น้อยมาก เรียกได้ว่าหมดหวังที่จะสร้างรากฐานได้เลย"

สวี่ฉู่ถามว่า "เช่นนั้นหากล้มเหลว ก็แค่กินยาสร้างรากฐานไปเรื่อยๆ จนกว่าจะทะลวงผ่านไม่ได้หรือ?"

เจียงจือซินยิ้มอย่างขมขื่น "ยาสร้างรากฐานไม่ใช่ของทั่วไป มันแพงมาก แม้ว่าจะปรุงได้ไม่ยาก แต่วัตถุดิบค่อนข้างหายาก ดังนั้นหนึ่งเม็ดจึงมีราคาถึงหนึ่งหมื่นหินปราณระดับต่ำ ท่านคิดว่าด้วยฐานะของพวกเราตอนนี้ ต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะเก็บเงินซื้อได้สักเม็ด?"

เอ่อ นี่มัน...

สวี่ฉู่อึ้งไปชั่วขณะ

"เฮ้อ..." เจียงจือซินถอนหายใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ก่อนที่จะมา เขารู้เพียงว่าปรมาจารย์เซียนนั้นทรงพลัง มีสถานะสูงส่ง สามารถใช้ชีวิตอย่างอิสระในโลกมนุษย์ และบรรลุความเป็นอมตะได้ แต่เมื่อเขาได้เรียนรู้เกี่ยวกับการบำเพ็ญเพียรมากขึ้น เขาก็ได้ตระหนักว่าโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรนั้นโหดร้ายและอยู่บนพื้นฐานความเป็นจริงเพียงใด

สำหรับคนอย่างเขาที่มีรากปราณต่ำต้อย ไม่มีพื้นเพ และไม่มีวาสนา ทุกย่างก้าวนั้นยากลำบากเป็นพิเศษ

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เจียงจือซินก็กำหมัดแน่นแล้วกล่าวว่า "แต่ตราบใดที่ยังมีแสงแห่งความหวังริบหรี่ ข้าก็จะไม่ยอมแพ้!!"

พูดจบ เขาก็กลับเข้าห้องทันทีและทุ่มเทให้กับการบำเพ็ญเพียรอย่างเต็มที่

สวี่ฉู่มองเห็นเงาของเพื่อนร่วมชั้นและเพื่อนร่วมงานประเภท "บ้าการแข่งขัน" จากชาติก่อนในตัวของเจียงจือซิน

"การแข่งขันมันเป็นไปไม่ได้ มีเพียงการ 'นอนเฉยๆ' เท่านั้นที่เป็นสัจธรรม!"

สวี่ฉู่มาถึงทะเลสาบเทียน ซึ่งเป็นจุดตกปลาที่ดีที่สุดที่เขาเลือกไว้เมื่อวานนี้

"ข้าอ่อยเหยื่อไว้ตั้งแต่เมื่อวาน ไม่รู้ว่าจะตกได้อะไรบ้าง หวังว่าจะไม่กลับไปมือเปล่านะ"

เขาจัดเก้าอี้ของเขา เกี่ยวเหยื่อเข้ากับเบ็ด และนำผลไม้ ขนม และชาที่ซื้อมาออกมา

ทุกอย่างพร้อมแล้ว ได้เวลาตกปลา!

เพียงหนึ่งนาทีหลังจากเริ่มตกปลา หน้าจอเสมือนของระบบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าสวี่ฉู่

"คุณสมบัติรากปราณ +1"

"รากปราณ: ระดับสอง 1/5000"

บ้าไปแล้ว?!

สวี่ฉู่ตื่นเต้นจนแทบจะทำคันเบ็ดหลุดมือ

ระบบสามารถพัฒนาระดับรากปราณได้ด้วย?! เขาเคยคิดว่าการได้ค่าการบำเพ็ญเพียรจากการนอนหลับนั้นก็น่าทึ่งพอแล้ว แต่ไม่เคยคาดคิดว่าการตกปลาจะสามารถพัฒนารากปราณของเขาได้ด้วย?!

บอกได้คำเดียวว่า ระบบสุดยอด!!

สวี่ฉู่เข้าใจถึงความสำคัญของรากปราณจากผังปิงและเจียงจือซินอย่างถ่องแท้แล้ว อาจกล่าวได้ว่า ภายใต้สถานการณ์ปกติ คุณภาพรากปราณของคนผู้หนึ่งโดยพื้นฐานแล้วจะกำหนดการปฏิบัติที่เขาจะได้รับและระดับความสำเร็จที่เขาสามารถไปถึงได้ในอนาคต

เมื่อพวกเขาเข้าสู่สำนักเมื่อวานซืน ผู้อาวุโสในชุดคลุมสีเขียวคนนั้นได้พาคนไปโดยตรงกว่าสิบคน แม้ว่าคนเหล่านั้นจะเป็นศิษย์ในนามเช่นเดียวกับสวี่ฉู่และเจียงจือซิน แต่คุณภาพรากปราณของพวกเขาสูง อย่างน้อยก็ระดับห้าขึ้นไป คุณสมบัติของพวกเขานั้นคุ้มค่าอย่างยิ่งที่นิกายจะให้ความสำคัญในการฝึกฝน

โดยปกติแล้ว คนที่มีรากปราณระดับสองหรือสามจะต้องใช้เวลาสามถึงห้าวันในการสัมผัสพลังปราณ แต่พวกเขาสามารถสัมผัสได้ในเวลาประมาณหนึ่งวัน ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรก็เทียบกันไม่ได้ และความแตกต่างที่สำคัญที่สุดคือการทะลวงขอบเขตใหญ่

แม้ว่าสวี่ฉู่จะสามารถได้รับค่าการบำเพ็ญเพียรจากการนอนหลับ แต่เมื่อเขาไปถึงระดับรวบรวมลมปราณขั้นที่เก้า เขาก็ยังต้องทะลวงระดับก่อนจึงจะสามารถพัฒนาการบำเพ็ญเพียรต่อไปได้ และด้วยรากปราณระดับสองของเขา แม้จะมี "ยาสร้างรากฐาน" โอกาสในการทะลวงก็มีเพียงสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น

หากเขาล้มเหลว เขาจะต้องพักฟื้น ปรับสภาพร่างกาย แล้วจึงกินยาสร้างรากฐานอีกเม็ดเพื่อทะลวงระดับ ประเด็นสำคัญคือ ยาสร้างรากฐานนั้นแพงมาก

ดังนั้น แม้ว่าสวี่ฉู่จะแข็งแกร่งขึ้นได้ด้วยการนอนหลับ แต่ช่องว่างของคุณภาพรากปราณก็ยังคงเป็นเหวลึกที่ยากจะข้ามผ่าน

แต่ตอนนี้มันต่างออกไป สวี่ฉู่สามารถพัฒนารากปราณของเขาได้ด้วยการตกปลา

หนึ่งแต้มต่อนาที หากเขาตกปลาวันละห้าชั่วโมง ก็จะได้หกร้อยแต้ม ในเวลาเพียงแปดวันครึ่ง รากปราณของสวี่ฉู่ก็จะสามารถอัปเกรดจากระดับสองเป็นระดับสามได้

สวี่ฉู่ชอบตกปลาอยู่แล้ว และตอนนี้เขาก็พบว่าการตกปลายังสามารถนำมาซึ่งผลประโยชน์ที่ไม่คาดคิดมหาศาลเช่นนี้ได้อีกด้วย

มุมปากของสวี่ฉู่บิดเป็นรอยยิ้ม ใครที่ไม่รู้คงคิดว่าเขาตกสัตว์เซียนได้แล้ว

แล้วสวี่ฉู่ก็กินผลไม้และขนม ดื่มชา ตกปลาไปเรื่อยๆ และคุณภาพรากปราณของเขาก็ค่อยๆ เพิ่มขึ้น

ไม่นั่งสมาธิ ไม่บำเพ็ญเพียร มีเพียงคันเบ็ดหนึ่งคัน ตกปลาไปทั้งวัน