ตอนที่ 10: ความโกรธแค้น (1)

มันใช้เวลาไม่นานนักสำหรับแองเจเล่ที่จะเดินไปถึงห้องสมุดพิเศษที่ชั้นสาม เขาเอากุญแจไขปลดล็อคประตูและเปิดเข้าไป ในห้องมันไม่มีแสงและมันมืดมาก แองเจเล่ปิดประตูอย่างระมัดระวังและเขาก็ล็อคไว้ เขาจุดเทียนบนโต๊ะมันทำให้เขามองเห็นภายในห้องอย่างชัดเจน

มีชั้นหนังสืออยู่สามชั้นแต่พวกมันไม่ได้มีหนังสือเต็มทุกชั้น หนังสือทำจากหนังมันหนักและหนามาก แองเจเล่เดินไปชั้นหนังสือชั้นที่สาม ตามความทรงจำของเขามีหนังสือแปลกๆอยู่ในชั้นนี้ที่เต็มไปด้วยข้อมูลที่แปลกประหลาดและบางครั้งเขาก็อ่านมันฆ่าเวลา

เขายังหยิบชีวประวัติของใครบางคนออกมาและเขาก็เดินไปที่โต๊ะอ่านหนังสือ แล้วเขาเริ่มอ่านอย่างระมัดระวัง หลังจากนั้นไม่นานเทียนก็เกือบหมดแล้วเขาก็พบหน้าที่มีภาพของบัตรสีดำที่เขาได้มา เขาเอาบัตรของเขาออกมาและเปรียบเทียบอย่างระมัดระวังและพวกมันก็เหมือนกับหมด

"นี่แหละ!" แองเจเล่พูดและเขาก็เริ่มตรวจสอบคำที่อยู่ข้างภาพ

สัญลักษณ์ทมิฬเป็นองค์กรนักฆ่าที่มีอยู่ในหลายอาณาจักร เป้าหมายของพวกเขาจะได้รับบัตรสีดำก่อนที่นักฆ่าจะฆ่าพวกเขา มีเพียงประโยคเดียวข้างๆมันแต่มันก็เพียงพอแล้วที่แองเจเล่จะเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น

"ผู้ชายคนนั้นจะมาหาข้า" แองเจเล่พูดและเขาก็เริ่มกังวลอีกครั้ง

'ความกลัวมันไม่ได้ช่วยข้า ข้าต้องการหาวิธีจัดการกับเขา' ครั้งนี้เขาสงบใจลงอย่างรวดเร็วและคิดให้ชัดเจน เขาคิดถึงตอนที่เขาอยู่ในห้องน้ำและตอนนี้เขาก็สงบใจได้แล้ว

'ข้าจะตายเพียงครั้งเดียว มันก็ไม่เป็นไรที่จะตายอีกครั้ง' เขาหัวเราะ

'ซีโร่ได้ข้อมูลคนที่โจมตีข้าหรือไม่' เขาถามซีโร่ในใจ

[ข้อมูลที่เก็บรวบรวมและทำข้อมูลชื่อชุดข้อมูล 1 ไม่รู้ชื่อ:ความแข็งแกร่ง 4,ความว่องไว 1.5,ความอึด 5 ประเภทอาวุธ: ตะขอโซ่,ดาบยาว,มีด] ซีโร่รายงาน

'โอ้ ข้ารอดมาได้ยังไงเนี่ย...' แองเจเล่คิด

[เขาถูกพิษก่อนไล่ล่า] ซีโร่รายงาน

'พิษ?' แองเจเล่พยายามจำว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนการไล่ล่า เขาได้ยิงลูกธนูออกไปและมันอาจจะโดนชายคนนั้น เขาเริ่มจุ่มหัวลูกธนูลงไปในถุงพิษที่เขาได้จากงูเดียวตาแดงและเขาก็สามารถติดตามเหยื่อได้อย่างรวดเร็วถ้าพวกมันถูกโจมตี เขาจะเผลตรงบาดแผลที่ถูกพิษออกถ้าเขาอยากจะกิน

แองเจเล่เริ่มจับภาพชีวประวัติอย่างรวดเร็วและใช้ชิปเพื่อเก็บข้อมูลทั้งหมด หลังจากนี้เขาสามารถค้นหาข้อมูลได้อย่างง่ายดายและมันเป็นเพียงครู่เดียวที่จับภาพคำทั้งหมดบนหน้ากระดาษ

นอกเหนือจากข้อมูลเกี่ยวกับบัตรดำแองเจเล่ยังมีสิ่งอื่นที่เขาอยากรู้ มีบันทึกของดอกไม้ขนาดเล็ก ผู้เขียนกล่าวว่ามีดอกไม้ที่อาจจะทำให้คนเราแข็งแกร่งขึ้นภายในระยะเวลาหนึ่ง อย่างไรก็ตามผลพวงที่โหดร้ายของคนที่กินดอกไม้เพื่อต่อสู้กับศัตรูของพวกเขาทุกคนที่กินได้เสียชีวิต มันดูเหมือนว่าพวกเขาจะตายจากอาการหัวใจวายฉับพลัน

แองเจเล่เก็บรูปภาพของดอกไม้ไว้ในชิปของเขาและดอกไม้ก็มีสีแดงเหมือนไฟ เขาอ่านหนังสือสองเล่มนี้อีกครั้งก่อนที่จะนำหนังสือสองเล่มไปเก็บ เขาได้ยินเสียงฝีเท้าของใครบางคนก่อนที่เขาจะวางเทียน

ประตูเปิดด้วยเสียงดัง'แอ๊ด'และบารอนก็เดินเข้ามาด้วยใบหน้าที่จริงจัง เขาไม่ได้คิดว่าจะมีใครอยู่ในห้องหนังสือและเขาก็มองไปที่แองเจเล่

"แองเจเล่ยังอ่านอยู่ไหม" บารอนถาม

"ครับท่านพ่อ" แองเจเล่ทำความเคารพและเขาก็พูดเสียงเบา "ข้ากำลังจะกลับ" เขาพูด

"เอาล่ะ" บารอนไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะพูด ผมของเขาปกคลุมบ่าของเขาและเขาดูเหนื่อยมาก

แองเจเล่ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรและเขาตัดสินใจที่จะเดินออกไปแทน

"เดี๋ยวก่อน" บารอนถามก่อนที่แองเจเล่จะเดินลงบันได "ข้าจะส่งเจ้าไปเมืองโนแมนที่ป้าของเจ้าอยู่ ไม่นานมานี้ข้ายุ่งมากและข้าอาจจะไม่มีเวลาให้เจ้า เจ้าจะได้พักผ่อนที่นั่น เจ้าคิดว่าเป็นอย่างไร" เขาถาม

แองเจเล่หันกลับ มันเป็นข้อเสนอที่น่าสนใจ เขาอาจจะหลบผีนักฆ่าได้ถ้าผู้ชายคนนั้นมาหาเขา

"นี่มันกลิ่นอะไร กลิ่นหอมจากผู้หญิงงั้นหรือ แองเจเล่เจ้าต้องควบคุมตัวเองอย่าใช้เวลากับมันมากเกินไป" ก่อนที่แองเจเล่จะตอบบารอนก็หยุดเขาและพูดแบบนั้น

"ข้า..." แองเจเล่กำลังพยายามอธิบาย

"เอาเถอะไม่เป็นไร ไปพักผ่อนซะ" บารอนหยุดเขา

แองเจเล่ไม่ได้พูดอะไร เขาออกจาห้องหลังจากที่เห็นบารอนโบกมือ แองเจเล่ได้ยินเสียงของเขาในความมืด

แองเจเล่เดินลงบันได เขามองเห็นแสงที่ออกมาจากห้องสมุดพิเศษ เขารู้สึกสับสนเล็กน้อย

'ตรวจสอบสภาพร่างกายของข้า' แองเจเล่พูด

[สภาพร่างกายแองเจเล่ ริโอ:ความแข็งแกร่ง 0.8,ความว่องไว 2.4,ความอึด 1.6 สภาพร่างกาย:สุขภาพดีแต่มีกลิ่นพิเศษ] ซีโร่รายงาน

'กลิ่นพิเศษ?' แองเจเล่ตกใจ 'เมื่อไหร่กันที่ข้าได้รับมันและมันมาจากไหน' เขาถาม

[คุณได้รับมันก่อนที่จะออกจากป่าและกลิ่นมาจากเท้าขวาของคุณ] ซีโร่รายงานและมันแสดงให้เห็นกราฟของร่างกายของเขา แองเจเล่มองเห็นวงกลมสีฟ้ารอบๆเท้าขวาของเขา

แองเจเล่ยืนยันความคิดของเขา ผู้ชายชุดดำได้ทิ้งมันไว้มันอาจจะใช้สำหรับการติดตาม เขาวิ่งเข้าไปในห้องน้ำอีกครั้งและขอให้แม่บ้านให้เอาถุงน้ำมาให้เขา เขาเท้าขวาของเขาลงไปในถังและเริ่มล้างให้สะอาด

'มันยังอยู่ที่เท้าข้าหรือไม่' แองเจเล่ถามหลังจากที่ล้างไปสักพัก

[ความเข้มข้นยังไม่ลดลง] ชิปตอบ

'ข้ารู้ว่ามันไม่ได้หายไปง่ายๆ' เขาคิดว่ากลิ่นพิเศษนี้อาจทำเพื่อการติดตาม

'เขาต้องการให้ข้าตาย....' เขาคิด

"มาดูกันว่าในครั้งต่อไปใครจะรอด..." แองเจเล่กระซิบสีหน้าเขาเคร่งขรึม

******************

เช้าวันรุ่นขึ้นแองเจเล่ได้ตื่นขึ้นมาก่อนที่ข้างนอกจะสว่าง เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าของเขาเป็นชุดสูทล่าสัตว์สีขาวและเดินลงไปสนามฝึก มีบางคนกำลังฝึกอยู่

เป๊ง!

ชายชราที่แข็งแรงเปลือยกายครึ่งตัวกำลังตีเหล็กด้วยค้อนเหล็กสีดำขนาดใหญ่ มีเด็กโตยืนอยู่ข้างๆกำลังฟังคำอธิบายคำพูดของชายชราและพวกเขาก็ได้สังเกตเห็นแองเจเล่ ชายชราได้วางค้อนลงและเขาก็เดินเข้ามาหาแองเจเล่

"มีอะไรที่ข้าจะช่วยนายน้อยแองเจเล่" เสียงของชายชราทุ้ม

แองเจเล่มองไปรอบๆโรงงาน

"ข้าต้องชุดเกราะทั้งตัวแบบดี" เขาพูด

"ชุดเกราะทั้งตัวแบบดี?" ชายชราพูดไม่ออก "ข้ามีแต่มันอาจจะไม่เหมาะกับท่าน..."

"มันไม่พอกับขนาดของข้า?" แองเจเล่สับสน

"ชุดเบาสุดมีน้ำหนักมากกว่าสิบแปดกิโล" ชายชราพูด

แองเจเล่เข้าใจเหตุผล มันขึ้นอยู่กับระดับความแข็งแกร่งปัจจุบันของเขา สิบแปดกิโลมันอาจจะมากเกินไปสำหรับเขาและความว่องไวของเขาก็จะได้รับผลกระทบอย่างมาก มันไม่ใช่ความคิดที่ดีสำหรับเขาที่จะใส่ชุดเกราะหนักแบบนี้

"เอาละ ข้าขอลูกเหล็กไปได้ไหม มันสามารถขนย้ายได้ไหม" แองเจเล่ถาม

"พวกมันอยู่ตรงนั้น" ชายชราชี้ไปที่มุมโรงงาน

"ท่านสามารถเอาไปได้มากเท่าที่ท่านต้องการเนื่องจากมันถูกสร้างมาจากเหล็กที่เหลือใช้ พวกมันเหมาะกับการขนย้าย" ชายชราพูด

แองเจเล่พยักหน้าและเขามองไปที่มุม มีลูกเหล็กสีดำอยู่ประมาณยี่สิบหรือสามสิบลูก พวกมันมือขนาดเท่าฝ่ามือและดูเหมือนว่ามันจะหนัก พวกมันถูกหลอมเพื่อช่วยเก็บเหล็กด้วยวิธีที่ง่ายขึ้นและพวกมันสามารถใช้ได้หลายสถานการณ์

แองเจเล่คิดจะบอกบารอนเกี่ยวกับกลิ่นบนตัวเขาแต่เขาต้องการตัดสินโชคชะตาของตัวเอง นอกจากนี้เขายังเห็นบารอนมีบัตรสีดำแบบเดียวกับเขาและเขาคิดว่าทั้งหมดนี้มันเป็นความผิดของเขา

'ถ้าข้าไม่สามารถดูแลตัวเองได้ในโลกนี้ข้าก็จะอยู่ได้ไม่นาน ข้าไม่สามารถพึ่งพาคนอื่นได้ตลอดเวลา ข้าจะทำด้วยตัวเอง' แองเจเล่คิดอย่างใจเย็น ตั้งแต่ที่บารอนมีบัตรสีดำเขาก็อาจเป็นหนึ่งในเป้าหมายของสัญลักษณ์ทมิฬด้วย นอกจากนี้บารอนก็ยังไม่ได้แข็งแกร่งกว่าผู้ชายชุดดำที่เขาพบคนนั้น ข้อมูลของบารอนน้อยกว่า เมื่อคืนบารอนดูหวาดหวั่นและแองเจเล่ไม่ต้องการทำให้มันซับซ้อนขึ้น แองเจเล่มีข้อได้เปรียบในเรื่องความว่องไวและเขาสามารถพยายามแก้แค้นได้ ครั้งที่ผ่านมาเขาไม่ได้เตรียมตัวและครั้งนี้เขาพยายามคิดแผน

แองเจเล่ขอให้คนงานหลายคนยกลูกเหล็กให้เขาและเขาเอาไปประมาณสิบลูก นอกจากนี้เขายังถามแม่บ้านที่จะผูกลูกเหล็กด้วยเชือกลินินและแขวนไว้เหนือคานภายในห้องของเขา

ใช้เวลานานในการทำทุกสิ่งทุกอย่างและเขาตระหนักได้ว่ามันเป็นช่วงเวลาอาหารค่ำ แสงแดดสีแดงได้เลื่อนผ่านหน้าต่างลงไปที่พื้น ตอนนี้มีลูกเหล็กประมาณสิบลูกอยู่เหนือศีรษะของแองเจเล่ พวกมันดูคล้ายกับลูกกระสุนปืนใหญ่และพวกมันถูกแขวนไว้อย่างแน่นหนา

แองเจเล่ยืนอยู่ตรงกลางห้องและเขาก็ตรวจสอบลูกเหล็กอย่างใจเย็น เขาหายใจเข้าลึกๆและเขาก็ล็อคประตู

"มาเริ่มกันเลย" เขาพูดและเดินตรงไปยังลูกเหล็กลูกแรก เขาผลักลูกเหล็กและลูกเหล็กก็เริ่มแกว่งแล้วลูกเหล็กมันกระทบกันไปมา สิ่งนี้เป็นสิ่งที่เขาต้องการ มันเป็นเกมที่เขาเล่นตอนที่เขาอยู่บนโลกและเขาก็เล่นได้ค่อนข้างดี เขายืนอยู่ได้นานกว่าหนึ่งชั่วโมง

อย่างไรก็ตามเขาเล่นเกมกับปัญญาประดิษฐ์บนโลกและตอนนี้เขาพยายามใช้ร่างกาย มันไม่ใช่เรื่องง่ายแต่รายงานของชิปกล่าวว่ามันจะช่วยพัฒนาร่างกายของเขาได้

ตุบ!

ลูกเหล็กถูกหน้าอกของแองเจเล่เมื่อมันเหวี่ยงกลับและแองเจเล่ก็ได้เสียสมดุล ลูกเหล็กลูกอื่นๆเริ่มถูกตัวเขาตามลูกแรก เขาถูกดันให้พ้นจากตำแหน่งเดิม

'ข้าต้องฟื้นฟูนานแค่ไหน' แองเจเล่ตรวจสอบกับซีโร่หลังจากที่เขาโดนลูกเหล็กไปห้าลูก

[20 นาที] ซีโร่รายงาน

แองเจเล่พยักหน้าและเขาก็เดินออกจากประตู เขาวิ่งไปที่สนามฝึกอย่างรวดเร็วและข้างนอกมันค่อนข้างมืด เคอรี่และพ่อของเขาอูดิสกำลังสู้กันในสนาม พวกเขาทั้งสองคนใช้ดาบกางเขน เคอรี่ดูเหมือนจะพยายามอย่างสุดความสามารถและเหงื่อก็ไหล่ออกมาทั่วตัว อูดิสใจเย็นมากและปิดกั้นการโจมตีของเคอรี่ได้อย่างง่ายดาย

มีคนหลายคนกำลังดูการฝึกซ้อมและทุกคนก็เชียร์พวกเขา สถานที่นี้มันอึกทึก

แองเจเล่ยืนอยู่ห่างจากผู้ชมเพียงเล็กน้อย เขาเฝ้าดูพวกเขาอย่างระมัดระวัง บางครั้งอูดิสก็เลือกคนที่จะฝึกซ้อมกับเขาเพื่อเก็บประสบการณ์การต่อสู้ให้พวกเขา แองเจเล่เฝ้าดูทุกคนและเขาก็รวบรวมชุดข้อมูลของฝ่ายตรงข้าม หลังจากผ่านไปครึ่งเดือนเขาก็เก็บข้อมูลของนักสู้ที่แข็งแกร่งทุกคนในปราสาท

'ซีโร่พวกเราทำเสร็จหรือยัง' แองเจเล่ถาม

[ข้อมูลเสร็จสมบูรณ์: 70% ข้อมูลทักษะดาบของอูดิส,คาร์ล ริโอและเคอรี่ได้เสร็จสมบูรณ์] ซีโร่รายงาน

แองเจเล่หยุดเฝ้าดูและเดินไปพื้นที่รับประทานอาหาร เขารวบรวมสิ่งที่เขาต้องการ ส่วนใหญ่คนงานในพื้นที่รับประทานอาหารได้ออกไปเชียร์สนามฝึก มีเพียงแม่บ้านหลายคนที่กำลังทำความสะอาดที่นี่ เมื่อหนึ่งในพวกเธอเห็นแองเจเล่เข้ามาและเธอก็เดินเข้ามาหาเขา

"นายน้อยแองเจเล่สิ่งที่ท่านสั่งได้อยู่ที่นี่ แต่ข้าไม่แน่ใจว่ามันจะครบทั้งหมดข้าไม่มีเวลามากพอ" แม่บ้านพูดและเธอดูกังวล

"มันอยู่ที่ไหน" แองเจเล่ถาม คนอื่นๆได้ออกไป

"ในห้องครัวค่ะ" แม่บ้านตอบ

พวกเขาเดินเข้าไปในห้องครัวอย่างรวดเร็ว มีผลไม้ ผักและเนื้อจำนวนมากถูกวางไว้บนโต๊ะขนาดใหญ่ตรงกลางห้องครัว

"นี่คือทั้งหมดที่ข้าหามาได้" แม่บ้านพูด

"เอาล่ะเจ้าไปได้แล้ว" แองเจเล่พูดและเขาก็เดินไปที่โต๊ะขนาดใหญ่อย่างรวดเร็ว เขาต้องการตัวอย่างอาหารทั้งหมดในโลกนี้เพราะเขาพยายามหาของบางอย่างที่สามารถเพิ่มความสามารถของเขาได้ จากนั้นเขาก็ขอให้แม่บ้านช่วยรวบรวมอาหารทั้งหมดที่เธอสามารถได้ในปราสาท

เขาให้เหรียญเงินสองเหรียญกับแม่บ้านและเธอดูมีความสุข เธอโค้งให้และออกจากห้องครัวหลังจากที่ปิดประตู มีเทียนอยู่ในครัวและสถานที่นี้มันมืดเล็กน้อยแม้ว่าจะมีแสงจากเทียนก็ตาม

แองเจเล่คว้าผลไม้สีม่วงบนโต๊ะ มันดูเหมือนส้มสีม่วงและเขาก็กัดมัน รสชาติของน้ำผลไม้มีรสเผ็ดและหวาน

'วิเคราะห์ผลไม้ แจ้งให้ข้าทราบถ้าข้าพบสิ่งที่สามารถเพิ่มความอึดได้' เขาสั่ง

[เริ่มการวิเคราะห์....] ซีโร่เริ่มทำงาน