ตอนที่ 341: สู้จนตัวตาย

ในวินาทีที่จุดสีดำปรากฏขึ้น จุดสีแดงนับไม่ถ้วนก็พุ่งเข้ามาในสมองของหานชิงเซี่ยอย่างบ้าคลั่ง ระบบโดรนกำลังบินลาดตระเวนอยู่กลางอากาศ แต่เครื่องบินรบที่เป็นจุดสีดำเหนือศีรษะเหล่านั้นอยู่สูงในระดับที่โดรนของเธอไม่สามารถเข้าถึงได้

และ...

เป้าหมายของพวกเขาชัดเจนเพียงสิ่งเดียว: การทิ้งระเบิด

"หานชิงเซี่ย! เกิดเรื่องแล้ว!" เสียงของเยว่ถูเชื่อมต่อกับหูฟังของหานชิงเซี่ยอย่างใกล้ชิด

"มีการโจมตีทางอากาศ! เครื่องบินรบกว่าห้าสิบลำ!"

"ตูมมมมมมมมม——"

ระเบิดหลายลูกตกลงบนแนวป้องกันชั้นแรก ป้อมปราการที่ใช้สกัดซอมบี้ของพวกเขาถูกทำลาย ซอมบี้จำนวนมหาศาลเริ่มทะลักเข้ามา

"ตูมมมมมม——"

เครื่องบินรบทะยานเข้าสู่พื้นที่ของพวกเขา ระเบิดตกลงอย่างแม่นยำบนผืนนาอันกว้างใหญ่

"ทุกคน! หาที่กำบัง!"

หานชิงเซี่ยสั่งเสียงดัง ท่ามกลางเสียงปรบมือที่ดังกึกก้องในช่วงแรก ไม่มีใครได้ยินคำพูดของหานชิงเซี่ยทันที พวกเขาได้ยินแต่เสียงคำรามของเครื่องบินรบที่พุ่งเข้ามา

สามวินาทีต่อมา ทุกคนเห็นเครื่องบินรบกำลังใกล้เข้ามาเหมือนเมฆมืดทะมึน

"ตูมมมมมมมมมม——"

ระเบิดลูกแรกตกลงพื้น เครื่องบินบินกราดจากทิศตะวันตกไปตะวันออก ฐานทัพของหานชิงเซี่ยถูกทิ้งระเบิดอย่างเต็มรูปแบบ!

แรงสั่นสะเทือนจากการทิ้งระเบิดแผ่ออกมาจากใจกลางเมืองเป็นระลอก ทุกคนตื่นตระหนก พวกเขารีบวิ่งขึ้นไปบนเรือรบเพื่อหาที่กำบังอย่างอลหม่าน

"ตูมมมมมมมมม——"

หลังจากที่พวกเขาหาที่กำบังแล้ว ระเบิดลูกหนึ่งก็ตกลงในพื้นที่ท่าเรือ อาคารถูกระเบิดจนแหลกละเอียด พื้นดินทั้งหมดสั่นสะเทือนภายใต้กลุ่มควันที่ลอยขึ้น ไม้อัดที่พวกเขายืนอยู่สั่นอย่างรุนแรง และเครื่องบินรบสีดำเหนือศีรษะก็บินผ่านไปอย่างรวดเร็วจากระดับความสูง ก่อนจะเดินทางกลับ

การทิ้งระเบิดสิ้นสุดลงแล้ว

หานชิงเซี่ยกระโดดลงจากเรือรบและวิ่งตรงไปยังใจกลางเมืองของเธอ

"ชิงเซี่ย——"

รายงานเข้ามาในเย็นวันนั้น: สามฐานทัพทิ้งระเบิดรวมกันสามสิบลูก สิบห้าลูกตกลงบนแนวป้องกันชั้นแรก สิบลูกบนพื้นที่การเกษตร และห้าลูกสุดท้ายในตัวเมือง

โชคดีที่วันนี้เป็นวันปล่อยเรือรบ ผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่ท่าเรือที่ห่างไกล พวกเขาจึงสูญเสียผู้อยู่อาศัยไปทั้งหมด 203 คน ความเสียหายที่ใหญ่ที่สุดคือ แนวป้องกันชั้นแรกถูกทำลาย

ซอมบี้จำนวนมากทะลักเข้ามาจากช่องโหว่ยาวในแนวป้องกัน ในระหว่างการต่อสู้อันดุเดือดเยว่ถูนำคนของเขาล่าถอยไปด้านหลังแนวป้องกันชั้นที่สอง แต่ยังคงรักษาพื้นที่ส่วนเมืองไว้ได้

การโจมตีครั้งนี้มาพร้อมกับคำแถลงการณ์ที่เป็นเอกภาพจากทั้งสามฐานทัพ:

"ฐานทัพ K1 ต้องยอมจำนนต่ออำนาจอธิปไตย นับจากนี้ไป ทั้งสามฐานทัพจะเข้าควบคุมทุกสิ่งหานชิงเซี่ยต้องเดินทางไปฐานทัพโนอาห์หมายเลข 1 ด้วยตัวเองเพื่อชดใช้ความผิด ฐานทัพโนอาห์ทั้งสามจะไว้ชีวิตฐานทัพ K1 มิฉะนั้น เราจะเริ่มทิ้งระเบิดหนักมากขึ้นภายในสามวัน"

เมื่อหานชิงเซี่ยเห็นคำแถลงนี้ ใบหน้าของเธอก็ไร้ซึ่งการแสดงออกใด ๆ เหลือเพียง ความเงียบงันอย่างที่สุด

ให้มันได้อย่างนี้สิ!

ถ้าเธอไม่ทำลายฐานทัพหมายเลข 1, 2, และ 3 ทั้งหมด ชื่อของเธอจะไม่ใช่หาน! หนิงโม่, หนิงเสี่ยว... และผู้จัดการเหล่านี้ เธอจะฉีกพวกเขาเป็นชิ้น ๆ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม จนกว่าพวกเขาจะตาย!

"บอกพวกเขาไปว่า ฉันจะไปฐานทัพหมายเลข 1 ด้วยตัวเองเพื่อขอโทษในวันพรุ่งนี้ บอกให้ทุกคนมาให้หมด ห้ามมีใครเหลืออยู่ข้างหลังเด็ดขาด"

หานชิงเซี่ยจะไม่สร้างสิ่งก่อสร้างใด ๆ อีกจนกว่าเธอจะทำลายทั้งสามฐานทัพนี้! เธอไม่แม้แต่จะสนใจต่อสู้กับซอมบี้แล้วในตอนนี้

ตอนนี้เธอมีเป้าหมายเดียว:

"นับจากนี้ไป พันธมิตรกลางฤดูร้อนจะเข้าสู่สภาวะเตรียมพร้อมรบเต็มอัตราศึก! เราจะสู้กับฐานทัพโนอาห์ทั้งสามจนตัวตาย!"

หานชิงเซี่ยสาบานว่าเธอจะไม่เป็นมนุษย์อีกต่อไป ถ้าเธอไม่สามารถทำลายทั้งสามฐานทัพได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว!

เยว่ถูและลู่ฉีเหยียนต่างลุกขึ้นยืนเมื่อได้ยินเสียงของหานชิงเซี่ยรวมถึงหัวหน้าฐานทัพย่อยอีกกว่าห้าสิบฐานที่เข้าร่วมพันธมิตร

"สู้จนตัวตาย!"