ตอนที่ 32 มียาปฐมพยาบาลสุดวิเศษ!
ตอนที่ 32 มียาปฐมพยาบาลสุดวิเศษ!
“คุณผู้หญิงครับ! ตราบใดที่คุณช่วยหัวหน้าของพวกเราได้ ผมจะทำทุกอย่างที่คุณต้องการ!” ใบหน้าเคร่งขรึมของสวี่เส้าหยางเผยคำมั่นสัญญาที่หนักแน่น
หานชิงเซี่ยโค้งริมฝีปากขึ้น “ง่ายนิดเดียว ฉันต้องการคุณ”
สวี่เส้าหยาง: “...”
ใบหน้าที่เย็นชาของเขาแดงก่ำตั้งแต่ลำคอไปจนถึงหลังใบหู เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะตอบอย่างไรดี เพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ มองสวี่เส้าหยางด้วยสายตาที่ยากจะบรรยาย
"นี่...มันอะไรกันเนี่ย..."
"ที่จริงแล้วเป็นเพราะสวี่เส้าหยางหล่อมากจนปีศาจสาวคนนี้ตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น และตั้งใจจะเก็บเขาไว้เป็นสามีใช่ไหม?"
ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนไม่รู้ว่าจะสงสารหรืออิจฉาสวี่เส้าหยางดี
“คุณผู้หญิงครับ ผมเป็นของผมคนเดียว” สวี่เส้าหยางสูดหายใจลึกๆ และมองหานชิงเซี่ย “คุณต้องการให้ผมทำอะไร?”
“ฉันอยากให้คุณอยู่ที่นี่และเป็นลูกน้องของฉัน นับจากนี้ไปคุณจะทำงานให้ฉันแต่เพียงผู้เดียว!”
“ไม่ได้ครับ! ผมต้องกลับไปที่กองทัพกับทุกคน!”
หานชิงเซี่ยยืนขึ้นอย่างเกียจคร้านแล้วพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นคุณก็ค่อยๆ คิดไป ถ้าอยากช่วยเขาให้รอด ก็อยู่ต่อ”
เมื่อมองดูแผ่นหลังที่เฉยชาของหานชิงเซี่ย สวี่เส้าหยางกำหมัดแน่น “คุณผู้หญิงครับ! คุณช่วยหัวหน้าของผมได้จริงๆ หรือ?”
“แน่นอน ตราบใดที่เขายังหายใจอยู่ ฉันรับรองว่าเขาจะไม่ตาย!” หานชิงเซี่ยพูดด้วยความมั่นใจอย่างยิ่ง
เพราะมียาปฐมพยาบาลจากระบบนี่ไง! ถึงได้มีความมั่นใจขนาดนี้!
สวี่เส้าหยางเงียบไปสามวินาทีหลังจากได้ยินคำพูดนั้น จากนั้นเขาก็ตอบกลับอย่างเคร่งขรึม “ตกลง! ถ้าคุณช่วยหัวหน้าของผมได้ ชีวิตของผมจะเป็นของคุณนับจากนี้เป็นต้นไป!”
“เส้าหยาง!”
“สวี่เส้าหยาง!”
เพื่อนร่วมทีมกลุ่มหนึ่งรู้สึกกังวลเมื่อเห็นสวี่เส้าหยางตกลง
“คุณต้องการผม! ผม ฉีหมิงถัง จะเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วย! ถ้าคุณปล่อยสวี่เส้าหยางไป ผมจะติดตามคุณ!”
“ผม หวังเหิง ก็ยินดีด้วย! ใช้ผมแลกกับหัวหน้าของเราเถอะ!”
“ผม ถังเจี้ยน จะเชื่อฟังคุณครับ!”
“ทุกคนหลีกไป ผม หลี่หลิน ไม่เหลือใครที่บ้านแล้ว ชีวิตผมไม่สำคัญอะไร ผมจะทำเอง!”
“ปีศาจสาว คุณต้องการผม เหอจางผิง! ตอนนี้ผมเป็นนรกบนดินแล้วและอาจตายได้ทุกเมื่อ การมอบชีวิตให้คุณถือว่าคุ้มค่าแล้ว!” ชายผู้โชคร้ายที่ก้าวเข้าไปในกับดักของหานชิงเซี่ยก็ตะโกนขึ้นมา
หานชิงเซี่ยจ้องมองกลุ่มคนที่เสนอตัว “...”
ทำไมคนพวกนี้ถึงทำเหมือนอยากจะกินสวี่เส้าหยาง และต่างก็แย่งกันที่จะตายเพื่อเขา?
และบางคนยังเรียกเธอว่าปีศาจสาวอีกด้วย…
ทั้งๆ ที่วันนี้เธอทำตัวใจดีและน่าคบหามาก เธอยอมเสียอารมณ์ดีๆ ทั้งหมดไปก็เพื่อเอาชนะใจสวี่เส้าหยางที่เธอรักนะ
“พวกคุณไม่คู่ควร!”
หานชิงเซี่ยกล่าวลาพวกเขาแล้วมองสวี่เส้าหยาง “แบกคนนั้นมาข้างหลังแล้วตามฉันเข้ามา”
หานชิงเซี่ยก้าวเข้าสู่ที่พักพิงของเธออย่างสง่างาม สวี่เส้าหยางสูดหายใจลึกๆ ประคองคนที่อยู่บนหลังและรีบตามเธอไป
“เส้าหยาง...”
“สวี่เส้าหยาง...”
เพื่อนร่วมทีมเฝ้ามองสวี่เส้าหยางแบกคนเข้าไปข้างใน พวกเขากังวลมากจนอยากจะรีบวิ่งตามเข้าไป แต่สุดท้ายแล้วเหตุผลก็มีชัยเหนือความรู้สึก นี่คืออาณาเขตของปีศาจสาวคนนั้นและเธอยอมรับพวกเขาไว้
ไม่นับตรรกะก่อนวันสิ้นโลก แค่มองไปที่สุนัขในฐานทัพของเธอและป้อมปราการอื่นๆ ที่ไม่รู้จัก พวกเขาก็ไม่กล้าทำอะไรผลีผลามแล้ว
สุดท้ายก็ได้แต่เฝ้ารออยู่ข้างนอก
ภายในที่พักพิง…
หลังจากสวี่เส้าหยางเดินตามหานชิงเซี่ยเข้ามาในประตูเหล็กบานใหญ่ เขาก็ได้เห็นภายในที่ทำให้เขาประหลาดใจยิ่งกว่าเดิม
ข้างในมีไฟส่องสว่าง และเขาก็ได้ยินว่าต้องมีเครื่องกำเนิดไฟฟ้าอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดของที่พักพิง เขาไม่รู้ว่าเธอทำฉนวนกันเสียงที่นี่ได้อย่างไร หรือเธอซื้อเครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบไหนมา เพราะเสียงที่ออกมานั้นเบาอย่างน่าประหลาด!
รู้ไหมว่าเสียงของเครื่องกำเนิดไฟฟ้าดีเซลสามารถฆ่าคนได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมันถูกวางไว้ในสถานที่ที่ค่อนข้างปิดมิด! นั่นเป็นเพราะเขาไม่รู้ว่ามันคือเครื่องกำเนิดไฟฟ้าที่ได้รับการอัปเกรดจากระบบ
ภายในที่พักพิงนั้นเป็นระเบียบเรียบร้อย มีโซฟา พรมขนสัตว์ เตียงขนาดใหญ่ ห้องน้ำ และห้องที่อยู่ด้านในสุดก็ถูกปิดกั้นไว้หมด ประตูเป็นประตูกันภัยของธนาคารระดับมืออาชีพ!
ชั้นสองดูเหมือนจะเป็นหอสังเกตการณ์ และสามารถเห็นคอมพิวเตอร์จำนวนมากและหน้าไม้ได้อย่างเลือนลาง
เมื่อรวมกับพืชผลที่ปลูกอยู่ด้านนอก รั้วเหล็กที่ปล่อยไฟฟ้าแรงสูง กับดัก และฝูงสุนัขล่าสัตว์แล้ว นี่คือบังเกอร์ส่วนตัวที่พร้อมสมบูรณ์และไม่มีใครสามารถบุกรุกได้!
การใช้ชีวิตอยู่คนเดียวในนี้ก็เพียงพอที่จะต้านทานอันตรายทั้งหมดได้แล้ว!
เว้นแต่จะใช้กองทัพมืออาชีพมาโจมตี แต่จะมีกองทัพไหนที่มาโจมตีฐานส่วนตัวเล็กๆ ในพื้นที่ที่ห่างไกลขนาดนี้?
"ถูกต้อง!"
สวี่เส้าหยางตระหนักได้ในภายหลังและคิดถึงภูมิประเทศที่นี่ "ใช่แล้ว! ทำเลที่ตั้งของฐานทัพนี้ถูกซ่อนไว้อย่างดีเยี่ยม!"
ไม่มีใครคาดคิดว่าจะมีป้อมปราการส่วนตัวที่สมบูรณ์และทรงพลังเช่นนี้อยู่ในป่าลึกแห่งนี้!
โอกาสที่จะมีคนบุกรุกเข้ามาแทบเป็นศูนย์เลย!
ผู้หญิงคนนี้คิดมาดีแล้ว!
หลังจากสวี่เส้าหยางประมวลข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับฐานทัพของหานชิงเซี่ยในหัวแล้ว หัวใจของเขาก็ยิ่งตกตะลึงมากขึ้นไปอีก "ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันแน่!"
"เธอสามารถสร้างป้อมปราการแห่งวันสิ้นโลกเช่นนี้ในสถานที่ห่างไกลได้อย่างเงียบๆ!"
"สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือเธอไปเอาของทั้งหมดในป้อมปราการนี้มาจากไหน!"
เพียงแค่กับดักสัตว์หน้าประตูและรถที่เธอขับ พวกเขาสังเกตเห็นในภายหลังและพบว่าฝีมือการสร้างนั้นเหนือกว่ามาตรฐานสมัยใหม่มาก!
"เธอสร้างมันขึ้นมาเองเหรอ!?"
“เฮ้! คุณกำลังคิดอะไรอยู่?”
หานชิงเซี่ยพูดขึ้น สวี่เส้าหยางกลับมามีสติจากการตกใจอย่างรวดเร็ว เขามองไปที่หญิงสาวที่งดงามตรงหน้า กวาดสายตามองไปรอบๆ และรีบวางหัวหน้าของเขาลงบนเตียง
“เดี๋ยวก่อน…วางลงบนพื้น”
สวี่เส้าหยาง: “...”
นี่แสดงว่าเธอไม่ชอบหัวหน้าของเขา คุณต้องรู้ว่า ลู่ฉีเหยียน หัวหน้าของเขานั้นเป็นเทพบุตรอันดับหนึ่งที่ได้รับการยอมรับในเขตทหารตะวันออกก่อนวันสิ้นโลก และภูมิหลังของเขาก็มีอำนาจยิ่งกว่านั้นอีก
คุณปู่ของเขาเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของเขตทหารตะวันออก!
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นใครไม่ชอบหัวหน้าของพวกเขา!
ที่พักพิงของหานชิงเซี่ยนั้นยาวมาก และด้านหลังเป็นพื้นที่คลังสินค้าที่มีประตูปิดสนิท ดังนั้นสวี่เส้าหยางจึงโยนคนลงบนพื้นใกล้ประตู
“หัวหน้าของผมถูกยิงที่ช่องท้อง กระสุนไม่ได้ฝังอยู่ในตัว และเขาก็มีรอยมีดหลายแห่ง คุณมีทางแก้จริงๆ หรือ?”
หานชิงเซี่ยหยิบกรรไกรขึ้นมาและตัดเสื้อผ้าของลู่ฉีเหยียนออกในไม่กี่วินาที หลังจากสิบปีของการต่อสู้ในโลกยุคสิ้นโลก การผ่าตัดเล็กๆ น้อยๆ จึงเป็นทักษะที่จำเป็นสำหรับเธอไปแล้ว
แต่ในชีวิตที่แล้วเธอไม่มียาวิเศษช่วยชีวิต โดยปกติแล้วเธอมักจะให้แค่ยาห้ามเลือดและยาต้านการอักเสบแก่ผู้บาดเจ็บ หลังจากนั้นพวกเขาก็ต้องพึ่งพาความต้านทานและโชคชะตาของตัวเอง
แต่ตอนนี้…
เธอพลิกมือราวกับกำลังหยิบของบางอย่างออกจากกระเป๋า แต่จริงๆ แล้วเธอหยิบขวดเล็กๆ ออกมาจากมิติ…"ยาปฐมพยาบาล!"
เมื่อมียาวิเศษในมือ แม้แต่ราชาแห่งนรกก็ไม่สามารถพาไปได้! หานชิงเซี่ยเหลือบมองกล่องของขวัญใหญ่ที่ได้รับจากการแลกเปลี่ยนแกนผลึกครั้งล่าสุด
ยาปฐมพยาบาลหนึ่งเม็ดราคาหนึ่งร้อยคะแนน! หากไม่ใช่เพราะความต้องการที่จะจับสวี่เส้าหยาง เธอคงไม่เต็มใจที่จะให้ยาเขาหรอก
เมื่อสวี่เส้าหยางเห็นยาที่หานชิงเซี่ยหยิบออกมา เขากำลังจะถามอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายคำพูดก็ติดอยู่ที่ปากและไม่ได้พูดออกมา
เขาจ้องมองหานชิงเซี่ยอย่างใกล้ชิด
ตอนนี้เขาไม่มีทางเลือกนอกจากจะต้องเชื่อเธอแล้ว!