ตอนที่ 13 บัณฑิตใหม่

ตอนที่ 13 บัณฑิตใหม่

จุนหัวยังคงยืนอยู่หน้าห้องเรียนของเธอ

เมื่อเธอได้ยินเสียงผู้หญิงอีกคนเรียกเธอ

เธอหันศีรษะ และเผชิญหน้ากับหญิงสาวที่เธอพบในงานเลี้ยงของจักรพรรดิ

นั่นคือหลิน หยวน

“จุนหัว ในที่สุดเจ้าก็ตัดสินใจเข้าเรียน”

หลิน หยวน ยิ้มกว้าง

เผยให้เห็นฟันขาวที่สมบูรณ์แบบของเธอ

เธอไม่ได้ยินข่าวคราวจากจุนหัว มาเป็นเวลาสองเดือนแล้ว

ดังนั้นเธอจึงมีความสุขจริงๆ ที่ได้พบหญิงสาวคนนี้อีกครั้ง

ถ้าไม่มีได้มาเจอเธอที่นี่ พวกเขาคงไม่มีโอกาสได้ใกล้ชิดกัน

จุนหัวสังเกตเห็นความตั้งใจที่แท้จริงของเธอมานานแล้ว

และเธอก็ยอมให้หลิน หยวนใกล้ชิดกับเธอ

เธอรู้สึกว่าหลินหยวนไม่ได้ทำอันตรายใด ๆ กับเธอ

และเพียงพยายามที่จะได้รับความโปรดปรานจากเธอ

นอกจากนี้ จุนหัวรู้ดีว่าความปรารถนาของผู้หญิงคนนี้เป็นความจริง

ดังนั้นจึงไม่มีอันตรายใด ๆ ในการผูกมิตรกับเธอ

หลินหยวนจ้องไปที่ห้องเรียน คิ้วของเธอย่น

“อืม เธอได้พบกับหลินซานหรือเปล่า เธอคงสร้างปัญหาให้กับเจ้าสินะ

อย่าไปสนใจเลย เธอไม่ได้มีเจตนาร้ายใดหรอก”

ไม่มีเจตนาร้าย?

จุนหัวค่อนข้างมั่นใจว่าหลินซานหวังไว้ให้เธอตายไปพร้อมกับครอบครัวของเธอ

ยิ่งกว่านั้น ดวงตาที่เย่อหยิ่งของนางไม่เคยแม้แต่จะมองเธออย่างถูกต้องด้วยซ้ำ

วินาทีถัดมา

จุนหัวจ้องไปที่หลินหยวนเธอรู้สึกว่ามีบางอย่างแปลก ๆ กับหลินหยวร

ทำไมเธอถึงปกป้องหลินซาน?

ด้วยลักษณะนิสัยหึงหวงโดยกำเนิดของ ชุนเมารา

ไม่มีทางที่เธอจะปล่อยให้หลินหยวนหลุดพ้นจากปัญหา

หลินหยวนไม่รู้สึกเกลียดชังพวกเขาเหรอ?

“ทำไมจู่ๆ ถึงปกป้องเธอละ”

หลินหยวนไม่คิดว่าจุนหัวจะพูดเรื่องนี้อย่างเปิดเผย ด้วยความสัตย์จริง

เธอเองก็ไม่อยากทำเช่นนี้ แต่เธอไม่มีทางเลือก

“การแต่งงานของข้าถูกกำหนดขึ้นหลังจากบทเรียนของข้าจบลง มันอยู่ห่างออกไปเพียง 4 เดือนเท่านั้น” หลินหยวนตอบอย่างไม่เต็มใจ

การเรียนรู้เริ่มต้นขึ้นในจุนหัว ในยุคที่ผู้หญิงคนหนึ่งมีชีวิตอยู่เพื่อผู้ชายของเธอเท่านั้น

การแต่งงานเป็นสิ่งที่ต้องเปลี่ยนตลอดชีวิตของเธอ จะอยู่ได้ดีหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับสามี เนื่องจากหลินหยวนเกิดจากนางสนม

การแต่งงานของเธอจึงถูกกำหนดโดยชุนเมารา เพราะเธอเป็นภรรยาหลัก

ถ้าหลิน หยวนอยากได้เจ้าบ่าวที่ดีกว่านี้  แต่เธอทำได้เพียงเชื่อฟังเท่านั้น

จุนหัวจ้องไปที่หญิงสาวตรงหน้าเธอ

ไม่น่าแปลกใจเลยที่เธอต้องทำดีกับหลินซาน

หลินหยวนไม่สามารถรับชายที่มีสถานะสูงกว่าได้

แต่อย่างน้อยเธอก็สามารถหาข้าราชการระดับต่ำที่เหมาะสมมาเป็นสามีของเธอได้

หากชุนเมารา และหลิน ถัง ตกลงกันได้ เธออาจจะกลายเป็นนางสนมของคนอื่นก็ได้

“พวกเขาเลือกคู่ของเจ้าแล้วเหรอ?”

หลินหยวนส่ายหน้า ไม่

"การแต่งงานจะต้องได้รับความยินยอมจากทั้งสองฝ่าย แต่จนถึงตอนนี้ ยังไม่มีใครเหมาะสมเพียงพอ"

จุนหัวมีความรู้สึกว่าไม่ว่าชุนเมาราจะใจกว้างแค่ไหน พวกเขาจะเลือกใครสักคนที่จะทำให้ชีวิตของหลินหยวนอนาถเป็นแน่

“อดทนไว้ ข้าแน่ใจว่าแม่ของเจ้าจะไม่ปล่อยให้พวกเขาเลือกคนที่ไม่ดีแน่”

หลินหยวนส่งยิ้มบิดเบี้ยว

เธอรู้ดีว่าแม่ของเธอจะเลือกใครสักคนที่ดีอย่างแน่นอน แต่ชุน เมาราล่ะ?

Jun Hua จ้องไปที่หญิงสาวขณะที่เธอคิดถึงบางสิ่ง มีหลายวิธีที่อาจส่งผลกระทบต่อการแต่งงานของผู้หญิงคนหนึ่ง แต่ทั้งหมดจะขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของพ่อแม่ เนื่องจากพวกเขาไม่ได้ใกล้ชิดกันมากนัก จุนฮัวจึงไม่รู้สึกว่าจำเป็นต้องช่วยเธอ ในท้ายที่สุด จุนฮัวเพียงปลอบหลินหยวนอีกเล็กน้อยก่อนที่พวกเขาทั้งสองจะแยกจากกัน

จวินหัวก้าวเข้าไปในห้องเรียนและนั่งบนเก้าอี้ว่างตัวหนึ่ง ไม่นานหลังจากนั้น คุณครูก็มาถึงและสาวๆ ทุกคนก็ยืนขึ้นทักทายเขา

จุนหัวมองไปที่อาจารย์ด้วยความสนใจ

อาจารย์ของพวกเขายังเด็ก อายุเพียงยี่สิบปลายๆ เท่านั้น

ด้วยรูปลักษณ์ที่สะอาดสะอ้าน และสดใส

ใบหน้าของเขาอาจจะไม่ได้มีรัศมี และหล่อเหลาเหมือนนายพลรุ่นเยาว์ที่โด่งดังบางคน

แต่ท่าทางที่สุภาพและเรียบร้อยของเขาจะทำให้เด็กผู้หญิงบางคนในชั้นเรียนตกหลุมรักเขาเป็นแน่ แม้ว่าพวกเขาจะถือว่ามีเกียรติ แต่ก็ยังชอบที่จะเห็นผู้ชายที่หล่อเหลาและสุภาพเรียบร้อย

“อาจารย์เป่ย ใครคือนักเรียนใหม่ที่ท่านบอกเรา” เด็กผู้หญิงคนหนึ่งถาม

พวกเขาได้ยินมาว่ามีนักเรียนใหม่มาถึงในวันนั้น พวกเขาเลยสงสัยมาก

อาจารย์เป่ยยิ้ม

“เธออยู่ที่นี่ ชื่อของเธอคือจุนหัว กรุณายืนขึ้นท่านหญิงหัว เพื่อให้ทุกคนจำท่านได้”

จุนหัวลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม

ใบหน้าของเธอยังคงคลุมด้วยผ้าคลุม แต่ก็ไม่ได้ทำให้เสน่ห์ของเธอลดลงเลยแม้แต่น้อย แต่กลับเพิ่มความลึกลับให้กับความงามอันน่าหลงใหลของเธอ ดวงตาที่ชัดเจนของเธอกวาดสายตาไปทั่วสาว ๆ ในห้องเรียน

สาวๆ ทุกคนต่างจ้องมองมาที่เธอด้วยความสงสัย สงสัยว่าสาวที่มีชื่อเสียงคนนี้จะหน้าตาเป็นอย่างไรเมื่อมีข่าวลือมากมายเกี่ยวกับเธอ นอกจากนี้ เรื่องราวของเธอได้แพร่กระจายไปในหมู่ขุนนางตั้งแต่ที่เธอก่อความโกลาหลครั้งใหญ่ของตระกูลจุน พวกเขาบอกว่าเธอเป็นผู้หญิงขี้อาย ไร้ประโยชน์และเป็นขยะที่ไม่ควรปรากฏต่อสาธารณชน

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาเห็นดวงตาที่สดใสและสวยงามนั้น พวกเขาทั้งหมดก็ตะลึงกันอย่างหนัก

ดวงตาใสราวกับน้ำ ผิวสีขาวราวหิมะ รูปร่างเพรียวบางและสง่างามของเธอเผยความอ่อนเยาว์ที่ไม่อาจปฏิเสธได้ มีผู้หญิงกี่คนในเมืองหลวงที่สามารถต่อสู้กับเธอได้?

ทันใดนั้น พวกเขาทั้งหมดรู้สึกว่าสวรรค์ไม่ยุติธรรม ทำไมผู้หญิงที่ไร้ประโยชน์เช่นนี้จึงมีร่างกายที่สวยงามเช่นนี้กันละ ?