บทที่ 19 เอาชนะเฟิงเซียวเหยา พลังหนึ่งคชสาร
บทที่ 19 เอาชนะเฟิงเซียวเหยา พลังหนึ่งคชสาร
หลิงเฟิงที่ชนะอีกครั้งก็กระโดดลงจากลานประลองอย่างง่ายดาย
ทุกคนรีบเข้าไปต้อนรับ
“ศิษย์น้องหลิงเฟิง เจ้าเก่งกาจเกินไปแล้ว”
“ฝึกฝนจนถึงขอบเขตปรมาจารย์ยุทธ์ได้ในเวลาอันสั้น เจ้าฝึกฝนอย่างไร?”
“ยอดเยี่ยม...”
หลิงเฟิงมองดูผู้คนที่เข้ามาห้อมล้อม ใบหน้ามีรอยยิ้มบางๆ
เขาไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงแค่ยิ้มไม่พูดอะไร เดินผ่านฝูงชนไป ตามประสบการณ์ที่ผ่านมา คนหนึ่งคนจะเข้าร่วมการประลองได้แค่วันละครั้ง
ดังนั้นเขาจึงไม่รอช้า กลับไปยังยอดเขาเพียวเหมี่ยว
ไม่นานหลังจากนั้น
กู้หลิงหลงและจางรั่วเฉินก็มาถึง
แต่สีหน้าของคนแรกดูไม่ค่อยดีนัก หลิงเฟิงใจกระตุกขึ้นมาทันที ก็เดาได้คร่าวๆ ว่า “ศิษย์พี่หญิงกู้...แพ้แล้วหรือ?”
“อืม”
กู้หลิงหลงพยักหน้าอย่างหดหู่
หลิงเฟิงยิ้ม “ศิษย์พี่ก็เหมือนกับข้า เข้าร่วมสำนักไป๋หยุนได้ไม่นาน การที่สามารถมาถึงขั้นนี้ได้ก็นับว่าไม่ง่ายแล้ว”
เขาปลอบใจนาง
อารมณ์ของกู้หลิงหลงถึงจะดีขึ้นเล็กน้อย
“ศิษย์น้องหลิง ตอนนี้เจ้าไม่มีเวลาไปกังวลเรื่องคนอื่นแล้ว เมื่อครู่ผู้อาวุโสได้ประกาศรายชื่อแปดคนสุดท้ายและคู่ต่อสู้คนต่อไปของเจ้าแล้ว”
จางรั่วเฉินกล่าวอย่างจริงจังจากข้างๆ “คือเฟิงเซียวเหยา!”
“เฟิงเซียวเหยา? ฟังจากชื่อก็รู้แล้วว่าเป็นตัวละครที่ไม่ธรรมดา” หลิงเฟิงลูบคางแล้วยิ้ม
“อืม เขาเป็นศิษย์เอกของผู้อาวุโสสูงสุด! เป็นตัวเต็งที่จะคว้าแชมป์การประลองใหญ่ของสำนักครั้งนี้ ตบะของเขาคือ...ปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นที่ 9!”
ปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นที่ 9...
สูงกว่าเขาไม่น้อยเลยทีเดียว
ไม่รู้ว่าพลังต่อสู้จะเป็นอย่างไร?
หลิงเฟิงคาดหวังเล็กน้อย
วันรุ่งขึ้น
การประลองใหญ่ของสำนักเริ่มต้นขึ้น
ศิษย์จำนวนมากกำลังพูดคุยกันถึงการต่อสู้ครั้งต่อไป
“วันนี้เป็นวันแรกของการประลองรอบแปดคนสุดท้าย ได้ยินว่าเฟิงเซียวเหยาจะสู้กับศิษย์น้องหลิงเฟิง โห ศิษย์น้องหลิงเฟิงคงจะลำบากแล้ว”
“ใช่แล้ว เฟิงเซียวเหยาเป็นศิษย์เอกของผู้อาวุโสสูงสุด ระดับพลังปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นที่ 9 ฝีมือสูงส่ง เกรงว่าศิษย์น้องหลิงเฟิงคงไม่ใช่คู่ต่อสู้”
“อย่าดูถูกศิษย์น้องนะ เขาคือกายาศักดิ์สิทธิ์วิถียุทธ์เชียวนะ!”
“แต่เฟิงเซียวเหยาก็ไม่ธรรมดาเหมือนกัน ได้ยินว่าเขาก็มีกายายุทธ์บางอย่าง พลังต่อสู้ก็สูงกว่าปรมาจารย์ยุทธ์ทั่วไป”
ในฝูงชน ทุกคนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันไม่หยุด
ขณะนั้น
ชายหนุ่มในชุดยาวสีเขียว คิ้วกระบี่ตาคม กระโดดขึ้นไปบนลานประลอง
เส้นผมของเขาปลิวไสว แต่กลับมีความรู้สึกที่ไม่ผูกมัด
คือเฟิงเซียวเหยา
และไม่ไกลจากเขา หลิงเฟิงก็ค่อยๆ เดินเข้ามา
มองดูศิษย์น้องที่ยังเยาว์วัยอยู่ตรงหน้า ในดวงตาของเฟิงเซียวเหยาฉายแววชื่นชม “ศิษย์น้อง สามารถมาถึงรอบแปดคนสุดท้ายได้ เจ้าไม่ธรรมดาเลยนะ”
“ศิษย์พี่ชมเกินไปแล้ว”
“แต่น่าเสียดาย อาจารย์ของข้ามีคำสั่ง ให้ข้าเอาชนะเจ้าให้ได้ ดังนั้นวันนี้ เจ้าคงต้องหยุดอยู่แค่นี้แล้ว” เฟิงเซียวเหยายิ้ม
“โปรดชี้แนะ”
หลิงเฟิงไม่ได้พูดอะไร กระโดดขึ้นไปบนลานประลอง
ทั้งสองคนคารวะกัน
จากนั้นเฟิงเซียวเหยาก็ก้าวออกไปหนึ่งก้าว ความเร็วราวกับสายฟ้าแลบ ห้านิ้วกางออกเป็นกรงเล็บจู่โจมไปยังหลิงเฟิง แฝงไปด้วยปราณแท้อันทรงพลัง
หลิงเฟิงชกออกไปหมัดหนึ่ง
พลังเก้าวัวสองพยัคฆ์พร้อมกับปราณแท้โคจรพร้อมกัน
หมัดและฝ่ามือปะทะกัน เฟิงเซียวเหยาถูกผลักถอยไปหลายก้าว
หลิงเฟิงก็ถอยไปหนึ่งก้าว
แต่ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะร้องอุทาน
“ดูเร็ว เฟิงเซียวเหยาถอยไปสี่ก้าว แต่ศิษย์น้องหลิงเฟิงถอยไปแค่ก้าวเดียว ที่แท้ศิษย์น้องหลิงเฟิงก็ได้เปรียบ ยอดเยี่ยม!”
“หลิงเฟิงยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว!”
“กายาศักดิ์สิทธิ์วิถียุทธ์ ไม่ธรรมดาจริงๆ!”
“ดูเหมือนว่าศิษย์น้องหลิงเฟิงยังมีความหวังที่จะชนะอยู่”
ศิษย์หญิงหลายคนมองไปที่หลิงเฟิง ดวงตาคู่สวยฉายแววประหลาดใจไม่หยุด
ส่วนเฟิงเซียวเหยาก็ยิ้มแล้วกล่าวว่า “ดี ดีมาก กายาศักดิ์สิทธิ์วิถียุทธ์ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็ไม่ออมมือแล้ว ดูนี่...”
“กายาวายุคลั่ง!! เปิด!!”
เสียงคำรามต่ำดังขึ้น
ปราณแท้ในร่างกายของเฟิงเซียวเหยาราวกับพายุที่พัดโหมกระหน่ำออกมาอย่างบ้าคลั่ง!
คือกายายุทธ์ที่แข็งแกร่งชนิดหนึ่ง!
“ศิษย์น้องระวังตัวด้วย กายาวายุคลั่งนี้สามารถเพิ่มความเร็วของข้าได้เป็นสองเท่า พลังโจมตีเพิ่มขึ้นอย่างน้อยห้าในสิบส่วน!!”
เฟิงเซียวเหยาพูดจบ ร่างกายก็ราวกับสายลม หายไปจากที่เดิม
วินาทีต่อมาก็ปรากฏตัวอยู่ข้างหลังหลิงเฟิงแล้ว
ในมือของเขา ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ก็มีพัดเหล็กปรากฏขึ้นมา
พัดเหล็กดุจดาบ ฟาดไปที่ไหล่ของหลิงเฟิง
แต่กลับเห็นปราณแท้สีทองไหลเวียนอยู่บนผิวของเขา พัดเหล็กฟาดลงไปเกิดเสียงโลหะกระทบกัน แต่พลังมหาศาลก็ทำให้ร่างกายของหลิงเฟิงสั่นสะท้านเล็กน้อย
วินาทีต่อมา
กระบี่เจ็ดดาราห้วงมังกรที่เอวของเขาก็ถูกชักออกมา
ทันทีที่กระบี่ถูกชักออกมา คมกระบี่ก็แผ่ซ่าน เสียงมังกรคำรามสั่นสะเทือนไปทั่วท้องฟ้า!
ปราณกระบี่ดุจคลื่นบ้าคลั่งปะทุออกมา เฟิงเซียวเหยาถูกผลักถอยไปทันที มองดูหลิงเฟิงที่ถกระบี่ยาว ถูกพลังมังกรล้อมรอบ ในดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
“นี่คือ... อันดับที่เจ็ดในทำเนียบกระบี่เลื่องชื่อ! กระบี่เจ็ดดาราห้วงมังกร?!!”
“กระบี่เล่มนี้ มาอยู่ในมือเจ้าได้อย่างไร!”
ไม่เพียงแต่เฟิงเซียวเหยา คนอื่นๆ แม้แต่ผู้อาวุโสบนเวทีก็อดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นยืน ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
“กระบี่เจ็ดดาราห้วงมังกร ที่แท้ก็เป็นกระบี่เล่มนี้”
“เดี๋ยวก่อน เขามีกระบี่เล่มนี้ได้อย่างไร? ไม่ได้อยู่ที่คฤหาสน์ฉางเจี้ยนหรือ?”
แต่จ้าวสำนักไป๋หยุนกลับนั่งอยู่ที่เดิม ท่าทางสบายๆ
“ก็แค่กระบี่เจ็ดดาราห้วงมังกรเล่มเดียวเอง ดูพวกท่านสิ”
“จ้าวสำนัก ท่านรู้เรื่องนี้มานานแล้วใช่หรือไม่?”
“เอ่อ... ท่านรู้ได้อย่างไร?”
“หึ ถ้าไม่ใช่เช่นนั้น ท่านจะสงบนิ่งได้อย่างไร”
“แค่กๆ ที่จริง เพิ่งจะรู้เมื่อไม่กี่วันก่อน วางใจเถอะ กระบี่เจ็ดดาราห้วงมังกรเล่มนี้อยู่ในมือของหลิงเฟิง จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกเล็กน้อย
แล้วมองไปที่หลิงเฟิง ในดวงตาเขียนคำว่าอิจฉาไว้สองคำ
“กระบี่เจ็ดดาราห้วงมังกร อันดับที่เจ็ดในทำเนียบกระบี่เลื่องชื่อ ไม่รู้ว่ามีกี่คนที่หมายปองกระบี่เล่มนี้ ไม่คิดว่าจะมาอยู่ในมือของเด็กหนุ่มคนหนึ่ง”
“ใช่แล้ว และกระบี่เล่มนี้ก็ไม่มีเจ้าของมาเกือบร้อยปีแล้ว แต่หลิงเฟิงกลับสามารถใช้กระบี่เล่มนี้ได้ ดูเหมือนว่าเขาคือเจ้าของกระบี่เจ็ดดาราห้วงมังกร!”
บนลานประลอง
หลิงเฟิงที่ชักกระบี่เจ็ดดาราห้วงมังกรออกมาก็ลงมืออีกครั้ง
เคล็ดวิชากระบี่ที่ยอดเยี่ยมต่างๆ ถูกใช้ออกมาอย่างต่อเนื่อง
วิชากระบี่สองลักษณ์ วิชากระบี่สามประสาน วิชากระบี่สี่ลักษณ์...
เพลงกระบี่ก่อตัวเป็นตาข่ายกระบี่ที่ปกคลุมไปทั่วฟ้าดิน ห่อหุ้มเฟิงเซียวเหยาไว้ทั้งหมด
แม้ว่าเขาจะมีกายาวายุคลั่ง ความเร็วสูงมาก แต่ก็ทนอยู่ในตาข่ายกระบี่ที่หนาแน่นนี้ได้ไม่นาน เสื้อผ้าบนร่างกายก็ถูกปราณกระบี่ฉีกขาดอย่างรวดเร็ว
ดูน่าอนาถอย่างยิ่ง
ในที่สุดเขาก็ยกมือยอมแพ้
“ข้ายอมแพ้แล้ว วิชากระบี่ของศิษย์น้องยอดเยี่ยม ข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้”
“วิชากายาของศิษย์พี่ก็ไม่เลว”
หลิงเฟิงพูดตามมารยาท
ตั้งแต่เริ่มการประลองใหญ่ของสำนัก อีกฝ่ายเป็นคนแรกที่ทำให้เขาต้องใช้วิชากระบี่ในการรับมือ แข็งแกร่งกว่าคนอื่นๆ มาก
“ขอแสดงความยินดีกับศิษย์น้องที่ผ่านเข้ารอบสี่คนสุดท้าย ข้าตั้งตารอให้เจ้าเป็นผู้ชนะเลิศ!”
เฟิงเซียวเหยายิ้ม แล้วกระโดดลงจากลานประลองอย่างสงบ
บนเวที สีหน้าของผู้อาวุโสสูงสุดมืดครึ้ม “เฟิงเซียวเหยาเจ้านี่ทำบ้าอะไรอยู่ ถึงได้ยอมแพ้?!”
“ทำแบบนี้ จะเอาหน้าข้าไปไว้ที่ไหน?”
แต่เขาจะโกรธแค่ไหนก็ไม่มีทางแก้ไข
หลิงเฟิงประสบความสำเร็จในการเป็นหนึ่งในสี่คนสุดท้าย
【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ผ่านเข้ารอบสี่คนสุดท้ายของการประลองใหญ่ของสำนักได้สำเร็จ เข้าใกล้การเป็นผู้ชนะเลิศของสำนักไปอีกก้าว มอบรางวัลพลังคชสารศักดิ์สิทธิ์!】
พลังคชสารศักดิ์สิทธิ์!
เป็นการเพิ่มพลังเช่นเดียวกัน หลิงเฟิงถามอย่างสงสัย “พลังเก้าวัวสองพยัคฆ์กับพลังคชสารศักดิ์สิทธิ์ อันไหนแข็งแกร่งกว่ากัน?”
【ตอบโฮสต์ พลังเก้าวัวสองพยัคฆ์สิบครั้งถึงจะเทียบเท่ากับพลังคชสารศักดิ์สิทธิ์หนึ่งครั้ง!】
ดวงตาของหลิงเฟิงสว่างวาบ พูดเช่นนี้ เขาก็เท่ากับได้รับพลังเก้าวัวสองพยัคฆ์สิบครั้งในลมหายใจเดียว
เช่นนั้น ด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มี ไม่ใช่ว่าจะสามารถเอาชนะปรมาจารย์ยุทธ์ทุกคนได้ในพริบตาหรือ?!