บทที่ 1 โลกแห่งวิถียุทธ์ ระบบฝึกฝนราชันเทพผู้ยิ่งใหญ่ไร้เทียมทาน
บทที่ 1 โลกแห่งวิถียุทธ์ ระบบฝึกฝนราชันเทพผู้ยิ่งใหญ่ไร้เทียมทาน
“ไม่น่าเชื่อ... ข้าทะลุมิติมาแล้ว”
“โลกชางฉง โลกแห่งวิถียุทธ์ที่ทุกคนฝึกยุทธ์ ที่นี่... ยึดถือพลังยุทธ์เป็นใหญ่ หมัดคืออำนาจ! ผู้ใดกำปั้นใหญ่กว่า ผู้นั้นคือผู้มีเหตุผล?”
หลิงเฟิงนั่งอยู่หน้าประตูหมู่บ้าน มองตะวันลับขอบฟ้าที่ค่อยๆ ลาลับไปอย่างเหม่อลอย
เดิมทีเขาเป็นนักศึกษาจบใหม่จากดาวเคราะห์สีฟ้า เพิ่งก้าวเข้าสู่สังคม กำลังเตรียมจะแสดงฝีมืออย่างเต็มที่ แต่คาดไม่ถึงว่าสิ่งที่รอเขาอยู่คือการทำงานล่วงเวลาที่ไม่สิ้นสุดและการกดขี่จากเจ้านาย ในที่สุดเขาก็เสียชีวิตจากการอดนอนทำงานล่วงเวลา
พอตื่นขึ้นมาอีกที ก็มาอยู่ในโลกแห่งวิถียุทธ์แห่งใหม่นี้แล้ว
ในฐานะสมาชิกของหมู่บ้านตระกูลหลิง พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตไปตั้งแต่เนิ่นๆ ตั้งแต่อายุสิบขวบเขาก็ต้องหาเลี้ยงชีพด้วยตัวเอง ไม่ว่าจะตามผู้ใหญ่เข้าป่าตัดฟืน หรือช่วยจัดการกับสัตว์ที่ล่ามาได้เมื่อกลับมาถึงหมู่บ้าน...
อย่างไรก็ตาม เขาก็ทำทุกวิถีทางเท่าที่ทำได้เพื่อหาเลี้ยงปากท้อง
จนกระทั่งหลิงเฟิงทะลุมิติมา และจิตสำนึกของเขาก็ได้รวมเข้ากับเจ้าของร่างเดิม
เมื่อได้เห็นชีวิตความเป็นอยู่ของเจ้าของร่างเดิมในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เขาก็อดที่จะสงสารไม่ได้
“ช่างเป็นเด็กที่น่าสงสารและเข้มแข็งจริงๆ”
เขาถอนหายใจ
หันหลังกลับเข้าไปในหมู่บ้าน
ชาวบ้านที่อยู่ตามทางเมื่อเห็นเขาก็ทักทายกัน
“เสี่ยวเฟิง พรุ่งนี้มาทานข้าวที่บ้านข้านะ”
“เสี่ยวเฟิง พรุ่งนี้มาตัดฟืนนะ ยังราคาเดิม”
ชาวบ้านต่างก็มีน้ำใจอย่างมาก
และชื่นชอบเด็กที่ยืนหยัดได้ด้วยตัวเองคนนี้จากใจจริง
ทุกคนต่างก็ช่วยเหลือเขาในแบบของตัวเอง บางคนกลัวว่าจะทำร้ายความภาคภูมิใจของเด็ก จึงพยายามหาวิธีให้เด็กทำงาน แล้วค่อยให้ผลตอบแทน
หลายปีที่ผ่านมาก็เป็นเช่นนี้มาโดยตลอด
หลิงเฟิงยิ้มและพยักหน้ารับทีละคน
“จริงสิ หลิงเฟิง เจ้าเตรียมตัวหน่อย พรุ่งนี้จะมีผู้ยิ่งใหญ่จากสำนักไป๋หยุนมา เพื่อตรวจสอบรากฐานกระดูกของเด็กๆ หากได้รับเลือกก็จะสามารถเข้าร่วมสำนักไป๋หยุนได้ นี่เป็นโอกาสที่ดีที่จะได้ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเลยนะ”
ผู้ใหญ่บ้านพูดกับหลิงเฟิง
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลิงเฟิงก็อดที่จะตื่นเต้นไม่ได้
ในโลกนี้ ผู้ฝึกตนคือผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด
ทุกคนต่างภาคภูมิใจในการฝึกยุทธ์ ว่ากันว่าผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งบางคนสามารถเหาะเหินเดินอากาศ เคลื่อนภูเขาพลิกทะเลได้ ไม่ต่างจากเซียนในตำนานเลย
“มาโลกนี้ทั้งที หากไม่ฝึกยุทธ์จะไม่น่าเสียดายหรอกหรือ?”
หลิงเฟิงคิดในใจ
วันรุ่งขึ้น
เขาตื่นแต่เช้าตรู่ ล้างหน้าล้างตา
รอคอยการมาถึงของคนจากสำนักไป๋หยุน
ฟุ่บ!
เพียงเห็นร่างสีขาวสายหนึ่งเหินลมมาจากที่ไม่ไกล ร่อนลงบนลานกว้างของหมู่บ้านราวกับใบไม้ร่วง
หลิงเฟิงเห็นดังนั้น ดวงตาก็เป็นประกาย “นี่คือผู้ฝึกตนงั้นหรือ? สามารถเหินลมได้จริงๆ ช่างยอดเยี่ยมอะไรเช่นนี้!!”
ร่างสีขาวนั้นคือชายวัยกลางคนในชุดขาว ผมที่ขมับเริ่มเป็นสีขาว เมื่อเขามาถึงหมู่บ้านก็สะบัดแขนเสื้อ
ศิลาหยกขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นตั้งตระหง่านอยู่บนลานกว้างทันที
“นี่คือ... แหวนมิติ?”
หลิงเฟิงสังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายสวมแหวนอยู่ที่มือ
ตอนที่ศิลาหยกปรากฏขึ้น แหวนวงนั้นก็ส่องแสงวาบ
เหินลม แหวนมิติ...
ดูเหมือนว่านี่จะเป็นโลกยุทธ์ขั้นสูงที่อาจจะคล้ายกับการบำเพ็ญเซียน
【ติ๊ง】
【ตรวจพบผู้ฝึกตนในบริเวณใกล้เคียงโฮสต์ กำลังเปิดใช้งานระบบฝึกฝนราชันย์เทพผู้ยิ่งใหญ่ไร้เทียมทาน...】
ในขณะนั้น ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นในหัวของหลิงเฟิง
คือระบบ!
ตัวช่วยชั้นยอดของผู้ทะลุมิติ!
ดวงตาของเขาเป็นประกาย
【เปิดใช้งานระบบสำเร็จ】
【ติ๊ง】
【ได้รับห่อของขวัญสำหรับผู้เริ่มต้นแล้ว】
【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับกายาศักดิ์สิทธิ์วิถียุทธ์】
หลิงเฟิงรู้สึกเพียงว่ามีกระแสความอบอุ่นไหลเวียนอยู่ในร่างกาย จากนั้นแขนขาทั้งสี่ก็ค่อยๆ เปี่ยมไปด้วยพลัง แม้ภายนอกจะดูไม่เปลี่ยนแปลง แต่ภายในกลับเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน
“กายาศักดิ์สิทธิ์วิถียุทธ์...ฟังดูแล้วสุดยอดไปเลย”
“เริ่มมาก็ให้รางวัลดีขนาดนี้เลยเหรอ? ดูเหมือนว่าระบบของข้าจะใจกว้างไม่น้อย” หลิงเฟิงพึมพำ
【แน่นอน ในฐานะระบบฝึกฝนราชันย์เทพผู้ยิ่งใหญ่ไร้เทียมทาน หากให้รางวัลแบบขี้เหนียว จะต้องถูกระบบอื่นหัวเราะเยาะแน่】
เสียงของระบบดังขึ้น
ฟังดูเหมือนเด็กผู้หญิงอายุเจ็ดแปดขวบ
เสียงเล็กเสียงน้อย
“ระบบ พวกเราจะได้รับรางวัลด้วยวิธีใด?”
หลิงเฟิงถามด้วยความสงสัย
【วิธีการรับรางวัลของระบบมีหลากหลาย ทั้งการอวดเก่งตบหน้าคน การลงทัณฑ์คนชั่วส่งเสริมคนดี การสังหารปีศาจ และอื่นๆ ล้วนได้รับรางวัลได้ทั้งสิ้น พูดง่ายๆ ก็คือมีความหลากหลายและครอบคลุม สรุปสั้นๆ คือ โฮสต์ลุยได้เต็มที่เลย!】
“ถ้าเช่นนั้น...ก็ได้”
หลิงเฟิงยังคงครึ่งเชื่อครึ่งสงสัย
ขณะนั้น
ชายชุดขาวบนลานกว้างกำลังตรวจสอบรากฐานกระดูกให้กับเด็กๆ ในหมู่บ้านแล้ว
เด็กๆ เดินไปที่หน้าศิลาหยกทีละคน แล้ววางฝ่ามือลงไป
ศิลาหยกก็เปล่งแสงสีต่างๆ ออกมาทันที
“กายาปุถุชน คนต่อไป”
“กายาปุถุชนอีกแล้ว จริงดังคาด ในถิ่นทุรกันดารเช่นนี้หาหน่ออ่อนดีๆ ได้ยาก”
ชายชุดขาวถอนหายใจ
ในไม่ช้าก็ถึงตาของหลิงเฟิง เขาไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก
แต่เมื่อหลิงเฟิงวางมือลงบนศิลาหยก ศิลาทั้งก้อนก็สั่นสะเทือนครืนๆ ลำแสงสีทองสูงหมื่นจ้างพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ทะยานสู่สวรรค์!
ชายชุดขาวสูดลมหายใจเย็นเยียบ มองไปยังหลิงเฟิงด้วยความตกตะลึง ท่าทางไม่น่าเชื่อ “แสงสีทองสาดส่องหมื่นจ้าง นี่มันกายาศักดิ์สิทธิ์วิถียุทธ์งั้นรึ?!!”
เขารู้สึกมึนงงเล็กน้อย
เมื่อครู่ยังเป็นกายาปุถุชนทีละคน ไม่มีคุณสมบัติในการฝึกยุทธ์เลย
อยู่ๆ ก็มีกายาศักดิ์สิทธิ์วิถียุทธ์โผล่ออกมาได้อย่างไร
นี่มันพลิกผันเกินไปแล้ว!
ชาวบ้านมองลำแสงสีทองสูงหมื่นจ้าง ก็เดาได้ว่าหลิงเฟิงนั้นไม่ธรรมดา
“ฮ่าๆ ข้าบอกแล้วว่าเด็กคนนี้ เสี่ยวเฟิง มีพรสวรรค์ไม่ธรรมดา ในอนาคตจะต้องประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน! สายตาของข้าไม่ผิดจริงๆ!”
“ดี ดี ดี! หมู่บ้านตระกูลหลิงของข้าก็จะมีผู้ฝึกตนแล้ว”
“ยอดเยี่ยมจริงๆ”
ส่วนหลิงเฟิงก็ดึงมือกลับอย่างเงียบๆ
เขาเคยคิดว่ากายาศักดิ์สิทธิ์วิถียุทธ์จะทำให้เกิดความเคลื่อนไหวบางอย่าง
แต่ไม่คิดว่าจะใหญ่โตขนาดนี้
แน่นอน
ของที่ระบบมอบให้ ต้องเป็นของดีเลิศอย่างแน่นอน
【ติ๊ง】
【โฮสต์สร้างความตกตะลึงในระหว่างการตรวจสอบรากฐานกระดูก!】
【มอบรางวัลแก่โฮสต์เป็นหินวิญญาณระดับสูงสุดหนึ่งพันก้อน】
“หินวิญญาณระดับสูงสุด? นี่ไม่ใช่ของที่มีแต่ในโลกบำเพ็ญเซียนหรอกหรือ?”
หลิงเฟิงรู้สึกสงสัยเล็กน้อย
【หินวิญญาณเป็นผลผลิตที่เกิดจากสถานที่ที่เปี่ยมไปด้วยพลังวิญญาณ โลกใบนี้มีพลังวิญญาณหนาแน่น วิถียุทธ์เจริญรุ่งเรือง ดังนั้นจึงมีหินวิญญาณเช่นกัน】
ระบบอธิบาย
“เป็นเช่นนี้นี่เอง แต่ข้าก็ไม่มีที่ซ่อนหินวิญญาณ หากหินวิญญาณหนึ่งพันก้อนนี้ปรากฏขึ้นมาทันที ข้าจะอธิบายอย่างไร?”
【ไม่เป็นไรโฮสต์ ระบบมีมิติในตัว ข้าจะเก็บรางวัลไว้ในมิติของระบบให้ก่อน ครั้งหน้าข้าจะให้รางวัลเป็นแหวนมิติแก่เจ้า จะได้พกพาสะดวก】
ยังสามารถจองรางวัลครั้งต่อไปได้ด้วย??
ระบบนี้ เอาจริงหรือ?
หลิงเฟิงกระพริบตา รู้สึกเหมือนกำลังถูกเอาอกเอาใจ
ยอดเยี่ยม!
“น้องชายท่านนี้ เจ้าชื่ออะไร?”
ชายวัยกลางคนชุดขาวจ้องมองหลิงเฟิงด้วยสายตาที่ร้อนแรง
ราวกับคนลามกกำลังมองหญิงงามล่มเมือง
"หลิงเฟิง"
“หลิงเฟิง... ชื่อดี ชื่อดี เมื่อขึ้นสู่ยอดเขา จะเห็นภูเขาทั้งหลายเล็กลง!” ชายวัยกลางคนชื่นชม
หลิงเฟิงหัวเราะ
เขาไม่ยักรู้ว่าชื่อของตัวเองยังมีความหมายเช่นนี้ด้วย
“หลิงเฟิง คุณสมบัติของเจ้าโดดเด่น ไม่ควรถูกฝังอยู่ที่นี่ กลับไปสำนักไป๋หยุนกับข้าเถิด ที่นั่นคือสถานที่ที่เจ้าจะได้แสดงฝีมืออย่างเต็มที่!”
“หลิงเฟิง ยังไม่รีบขอบคุณผู้ยิ่งใหญ่อีก”
ในขณะนั้นผู้ใหญ่บ้านก็เดินเข้ามาพูดอย่างเร่งรีบ
เขาหวังที่จะเห็นหลิงเฟิงได้ดีมากกว่าใครๆ
โอกาสดีเช่นนี้อยู่ตรงหน้าแล้ว ย่อมไม่อยากเห็นอีกฝ่ายพลาดไป
“ขอบคุณท่านผู้ยิ่งใหญ่”
หลิงเฟิงไม่ได้ปฏิเสธ ประสานมือกล่าว
“ดี ดี สำนักไป๋หยุนของข้ากำลังจะต้อนรับยอดอัจฉริยะ!”
ชายวัยกลางคนชุดขาวดีใจจนแหงนหน้าหัวเราะลั่น