บทที่ 3 ชาติที่หนึ่ง: หนึ่งส่วนของความพากเพียร ร้อยเท่าของผลตอบแทน

### บทที่ 3 ชาติที่หนึ่ง: หนึ่งส่วนของความพากเพียร ร้อยเท่าของผลตอบแทน

ดังนั้น

ลู่หยวนจึงเริ่มต้นการเดินทางแห่งการฝึกฝนอย่างบ้าคลั่งของเขา

ทุกวันนอกจากการกินและการนอนแล้ว เขาก็คลานไปมาบนพื้น ทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ในฐานะลูกชายคนโตของตระกูลยุทธภพ พ่อแม่ของเขาแทบจะทุ่มเททรัพยากรทั้งหมดให้กับเขา

ของเล่น อาหาร ของใช้ในชีวิตประจำวัน ล้วนเป็นของที่ดีที่สุด

และมักจะใช้สมุนไพรล้ำค่าต่าง ๆ ต้มเป็นซุปยา เพื่อบำรุงร่างกายให้ลู่หยวน

ลู่หยวนก็ไม่ทำให้ผิดหวัง

สามเดือนก็พูดได้ หนึ่งขวบก็เดินได้อย่างคล่องแคล่ว

และร่างกายก็แข็งแรงเป็นพิเศษ

แม้จะอายุเพียงหนึ่งขวบ แต่กลับตัวสูงกว่าเด็กอายุสี่ห้าขวบเสียอีก

ด้วยร่างกายของเขาในตอนนี้ อย่าว่าแต่เป็นไข้หวัดเลย

แม้จะเป็นช่วงฤดูหนาวที่หนาวเหน็บ โยนเขาลงไปว่ายน้ำในแม่น้ำ ก็จะไม่เป็นหวัด

สำหรับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับลู่หยวน

ลู่เจิ้งหมิงไม่เพียงแต่ไม่กลัว แต่กลับดีใจอย่างยิ่ง กลายเป็นพ่อบ้าเห่อลูกไปเลย

“ลูกชายข้าลู่หยวนมีพรสวรรค์ที่โดดเด่น มีแววเป็นปรมาจารย์!”

และเมื่อลู่หยวนฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง ร่างกายก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นอย่างน่าสะพรึงกลัว

ในคืนวันเกิดครบรอบหนึ่งขวบ

ร่างกายของลู่หยวนสั่นสะท้าน รูขุมขนทั่วร่างกายเปิดออก ขับของเสียสีดำออกมามากมาย ราวกับได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

【ท่านคลานครบหนึ่งพันกิโลเมตร ร่างกายแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก ทะลวงสู่พลังภายนอกขั้นต้น】

【เปลี่ยนแปลงชะตาชีวิต: ท่านบรรลุพลังภายนอกขั้นต้นตอนอายุหนึ่งขวบ และเปลี่ยนแปลงชะตากรรมที่ต้องเป็นไข้หวัดได้สำเร็จ】

【ความคืบหน้าของภารกิจหลัก: 1%!】

【รางวัล 1000 คะแนนจำลอง รางวัลชำระไขกระดูกหนึ่งครั้ง!】

【เส้นลมปราณของท่านปลอดโปร่ง ความเข้าใจเพิ่มขึ้น!】

【สมรรถภาพร่างกายของท่านเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ระยะเวลาของพรสวรรค์เพิ่มขึ้นเป็น 5 นาที!】

“นี่ก็เปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตแล้วเหรอ?”

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของลู่หยวน

คะแนนจำลองเป็นสกุลเงินที่แข็งค่าในโลกหลัก ใช้หมุนเวียนกันเฉพาะในหมู่ผู้จำลองเท่านั้น

คนธรรมดาไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะสัมผัส

หากเปลี่ยนเป็นเงิน

1 คะแนนจำลอง เท่ากับประมาณ 10,000 สกุลเงิน

นั่นหมายความว่า

คนส่วนใหญ่ทำงานหนักมาทั้งปี ก็อาจจะยังไม่สามารถหาได้ถึง 10 คะแนนจำลอง

แต่ตัวเองเพิ่งเริ่มต้น ก็ได้รับทรัพย์สมบัติที่มีค่ามหาศาลแล้ว

และในบรรดารางวัลทั้งหมด เงินเป็นเพียงสิ่งที่ไม่สำคัญที่สุด

“ครั้งนี้ นอกจากระดับพลังจะทะลวงผ่านแล้ว คุณสมบัติของข้าก็แข็งแกร่งขึ้นด้วย”

ดวงตาของลู่หยวนเป็นประกาย

หากจะพูดว่าก่อนหน้านี้

ลู่หยวนมีพรสวรรค์ในด้านยุทธภพเพียงเล็กน้อย

ถ้าอย่างนั้นตอนนี้

เขามีโครงกระดูกที่น่าทึ่ง เรียกได้ว่าเป็นอัจฉริยะแห่งยุทธภพ!

แม้จะไม่ใช้พรสวรรค์ เขาก็สามารถประสบความสำเร็จในด้านยุทธภพได้อย่างไม่ธรรมดา

ยิ่งไปกว่านั้น

เมื่อแข็งแกร่งขึ้น ระยะเวลาของ 【สวรรค์ตอบแทนผู้ขยันหมั่นเพียร】 ก็ยาวนานขึ้นด้วย

หากฝึกฝนด้วยความเร็วนี้ต่อไป

แม้แต่การเป็นปรมาจารย์ยุทธภพ ก็อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม

“แต่ปรมาจารย์แล้วอย่างไร? ก็ยังสู้คนที่ใช้ปืนไม่ได้”

ลู่หยวนนึกถึงภารกิจหลักของตัวเอง ความยินดีในใจก็พลันสลายไป

หลังจากที่ได้เรียนรู้มาเป็นเวลาหนึ่งปี เขาก็พอจะเข้าใจระบบพลังของโลกใบนี้ได้คร่าว ๆ

ระดับพลังของนักยุทธ์แบ่งออกเป็น: พลังภายนอก พลังภายใน ปรมาจารย์พลังแปรเปลี่ยน

แต่ละระดับใหญ่ยังแบ่งออกเป็น: เริ่มต้น ขั้นต้น ขั้นสูง สมบูรณ์

นักยุทธ์พลังภายนอกจะรู้จักเพียงวิชากำลังภายนอกที่ผิวเผินบางอย่าง นอกจากจะหนังเหนียวและแรงเยอะแล้ว ก็ไม่ได้แตกต่างจากคนธรรมดามากนัก

นักยุทธ์พลังภายในเทียบเท่ากับยอดฝีมือในนิยายกำลังภายใน ในร่างกายได้ฝึกฝนพลังภายในขึ้นมาเส้นหนึ่ง สามารถเหาะเหินเดินอากาศ ทลายศิลาได้

นักยุทธ์พลังภายในระดับสมบูรณ์บางคน สามารถใช้หมัดเดียวฆ่าวัวกระทิงได้

แต่ในสังคมสมัยใหม่ที่เทคโนโลยีก้าวหน้านี้ นักยุทธ์พลังภายในยังคงไม่สามารถต่อกรกับอาวุธร้อนได้

ปืนสไนเปอร์ลำกล้องใหญ่เพียงกระบอกเดียว ก็สามารถเอาชีวิตพวกเขาได้แล้ว

ส่วนนักยุทธ์พลังแปรเปลี่ยนที่ถูกเรียกว่าปรมาจารย์นั้น

เป็นเพราะบุคคลระดับนี้มีพลังปราณดุจมังกร สามารถเปลี่ยนพลังภายในเป็นเกราะป้องกัน ต้านทานอาวุธร้อนได้

ปืนพกและปืนสไนเปอร์ธรรมดา ไม่สามารถคุกคามปรมาจารย์ได้อีกต่อไป

เว้นแต่จะทุ่มเททุกอย่าง ใช้รถถังหุ้มเกราะหรือกองทัพสมัยใหม่ มิฉะนั้นการจะสังหารปรมาจารย์ในเมืองที่มีผู้คนหนาแน่นนั้นยากยิ่งกว่าการปีนขึ้นไปบนสวรรค์เสียอีก

ดังนั้นตั้งแต่โบราณกาลมา

โลกยุทธภพจึงมีกฎที่ไม่ได้เขียนไว้เป็นลายลักษณ์อักษรว่า

ปรมาจารย์มิอาจหยาม

ในสมัยโบราณ

คำว่าปรมาจารย์สองคำนี้ ยังหมายถึงพลังและสถานะที่หาที่เปรียบมิได้

น่าเสียดาย

เทคโนโลยีพัฒนาขึ้น

อาวุธล้ำสมัยต่าง ๆ ได้มีความก้าวหน้าอย่างมาก

ทหารหน่วยรบพิเศษคนหนึ่งถือปืนไรเฟิลเลเซอร์ ก็สามารถคุกคามชีวิตปรมาจารย์ได้แล้ว

ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

อาวุธนิวเคลียร์ที่มีอานุภาพทำลายล้างกว่าร้อยล้านตัน และอาวุธจากอวกาศที่สามารถนำวิถีด้วยเลเซอร์และโจมตีระยะไกลได้

ดังนั้นปรมาจารย์ยุทธภพจึงค่อย ๆ หายไปจากหน้าประวัติศาสตร์

หากเป็นเมื่อสองร้อยปีก่อน

ปรมาจารย์พลังแปรเปลี่ยนที่มีชื่อเสียงมานานบางคน ยังสามารถมีอิทธิพลต่อนโยบายของราชสำนักได้

แต่ตอนนี้

ปรมาจารย์พลังแปรเปลี่ยนกลับทำได้เพียงถอยไปอยู่มุมหนึ่ง อิทธิพลยังไม่เท่ากับดาราหรือไอดอลบางคนด้วยซ้ำ

ยิ่งไปกว่านั้น ปรมาจารย์จะทะลวงผ่านได้ง่ายขนาดนั้นเชียวหรือ?

ทั้งโลกยุทธภพ หลายปีก็อาจจะไม่มีปรมาจารย์คนใหม่ปรากฏตัวขึ้นมาเลย

เมื่อฝ่ายหนึ่งเสื่อมถอยอีกฝ่ายรุ่งเรือง

คาดว่าในอนาคตอันใกล้นี้ ยุทธภพก็จะถูกเทคโนโลยีแทนที่อย่างสิ้นเชิง

เมื่อคิดถึงสิ่งเหล่านี้

ความรู้สึกวิกฤตอย่างรุนแรงก็ผุดขึ้นมาในใจของลู่หยวน

อาวุธร้อนไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับสิ่งลี้ลับได้มากนัก

หากยุทธภพสูญสิ้นไป

ในอนาคตเมื่อมนุษย์ต้องเผชิญหน้ากับสิ่งลี้ลับ

ก็จะเหมือนกับปลาบนเขียง ทำได้เพียงรอให้คนมาเชือด

เขาต้องเปลี่ยนแปลงสิ่งนี้ให้ได้!

…

สำนักยุทธ์ตระกูลลู่

ลานฝึกยุทธ์ที่กว้างขวาง มีคนอยู่บางตา

มีเพียงลูกศิษย์ไม่กี่คนที่กำลังฝึกซ้อมตอนเช้า

“ฮึ่ม ฮึ่ม ฮ่า เฮ้ เหี้ย!”

เด็กน้อยอ้วนขาวคนหนึ่ง ก็กำลังชกต่อยตามหลังลูกศิษย์อย่างเอาเป็นเอาตาย

ดวงตาของเขาสดใส ใบหน้างดงาม

สวมชุดฝึกซ้อมขนาดมินิ เหมือนกับมาสคอตของสำนักยุทธ์

แต่ร่างกายของเขาเล็กเกินไป

ท่าทางโยกเยก และเดินไม่มั่นคง

ราวกับคนเมา ดูตลกมาก

“ศิษย์น้องเล็ก หมัดไม่ได้ชกแบบนี้นะ”

“เจ้าช้า ๆ หน่อย ระวังอย่าให้เจ็บตัวล่ะ”

“ฝึกยุทธ์นี่ได้แค่บริหารร่างกาย ศิษย์น้องเล็กเจ้าสู้ไปตั้งใจเรียนหนังสือดีกว่า อนาคตจะได้เป็นนักวิทยาศาสตร์”

ลูกศิษย์หลายคนมองเขาด้วยรอยยิ้ม

สามวันก่อน

ลู่หยวนเสนอว่าอยากจะเรียนยุทธ์

แต่ทว่า

พ่อของลู่คิดว่าเขายังเด็กเกินไป กลัวว่าเขาจะเจ็บตัว

และ

ยุทธภพเสื่อมถอย ฝึกยุทธ์ไม่มีอนาคต

แต่ก็ทนการรบเร้าของลู่หยวนไม่ไหว พ่อของลู่จึงต้องยอมตกลง

ตอนแรก

ทุกคนคิดว่าเขาแค่เล่น ๆ

เด็กสองขวบจะไปรู้อะไร?

พอความสดใหม่หมดไป ก็จะเลิกไปเอง

แต่ลู่หยวนกลับขยันมาก

ทุกวันจะมาถึงลานฝึกยุทธ์เป็นคนแรก

และ

ทุกครั้งที่ชกหมัดออกไป จะต้องใช้แรงทั้งหมด

เมื่อทุกคนเห็นท่าทางที่จริงจังและตั้งใจของลู่หยวน

ในที่สุดก็เข้าใจ

ศิษย์น้องเล็กมาจริง!

“อียา!”

การฝึกซ้อมตอนเช้าสิ้นสุดลง

ลู่หยวนเหนื่อยจนนั่งแผละลงบนพื้น

ปวดเมื่อยไปทั้งตัว เหงื่อท่วมกาย

แต่ในใจกลับมีความสุขเหมือนชาวนาที่เก็บเกี่ยวผลผลิตได้ดี

เพราะภายใต้การสนับสนุนของพรสวรรค์ระดับเทพ 【สวรรค์ตอบแทนผู้ขยันหมั่นเพียร】

ทุกครั้งที่เขาฝึกหมัด จะได้รับผลตอบแทนมหาศาล

【ฝึกหมัดหนึ่งครั้ง สมรรถภาพร่างกายเพิ่มขึ้นอย่างมาก】

【ฝึกหมัดสิบครั้ง หมัดวายุอัสนีขั้นเริ่มต้น!】

【ฝึกหมัดร้อยครั้ง คุณสมบัติกระดูกเพิ่มขึ้น!】

【ฝึกหมัดพันครั้ง หมัดวายุอัสนีขั้นสูง!】

【ฝึกหมัดหมื่นครั้ง ท่านทะลวงสู่พลังภายนอกระดับสมบูรณ์!】

…

…