บทที่ 400 พบภูเขาสูง 100,000 เมตร

บทที่ 400 พบภูเขาสูง 100,000 เมตร

ผู้คนโหยหาที่จะได้ยืนบนผืนแผ่นดินที่มั่นคงเหลือเกิน

สงครามกับอารยธรรมหนานอวี๋ทิ้งรอยแผลทางจิตใจไว้กับประชาชนอย่างมาก ทะเลลึกที่น่าสะพรึงกลัว หมอกสีเทาไร้ชื่อ ถูกหมอกผีปกคลุมกว่าห้าสิบปี แค่คิดก็เหมือนฝันร้าย!

ตอนนี้ เมื่อผู้คนเห็นป่าฝนเขตร้อนที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา หาดทรายสีทอง จะไม่ให้ตื่นเต้นได้อย่างไร?

พวกเขารู้ดีว่าแผ่นดินจริงๆ แล้วไม่ได้ปลอดภัยกว่าทะเลลึก แต่การเรียกร้องให้รัฐบาลเร่งสำรวจให้เร็วขึ้น จัดสรรพื้นที่สำหรับการท่องเที่ยว ก็ไม่ใช่ความผิดใหญ่หลวงอะไร...

ยิ่งไปกว่านั้น ในใจลึกๆ ของลู่หยวนก็อยากพาน้องสาวในบ้านไปฮันนีมูนด้วย

เมืองบนฟ้าเล็กเกินไป ไปไหนก็เจอคนรู้จักทักทาย คุยเรื่องงาน น่ารำคาญจริงๆ!

เขาก็อยากมีช่วงเวลาสองต่อสองที่มีความสุขบ้าง

ดังนั้นภายใต้เงื่อนไขนี้ ทีมสำรวจและกองทัพแมลงจึงสำรวจชายหาดและพื้นที่โดยรอบ 100 กิโลเมตรก่อน ยืนยันว่าที่นี่เป็นเขตไร้ผู้คน ไม่มีซากอารยธรรม ไม่มีเขตปลอดภัย ไม่มีสัตว์และพืชที่อันตรายเป็นพิเศษ จึงเริ่มแผนการท่องเที่ยวสำหรับประชาชน

จุดท่องเที่ยวระยะแรกมีเพียงชายหาดนั้นเท่านั้น

ลู่หยวนนำประชาชนกลุ่มใหญ่มาที่ชายหาด

"ขอความร่วมมือทุกท่านเข้าพื้นที่อย่างเป็นระเบียบ อย่าเข้าป่า ขอบคุณที่ร่วมมือ โปรดอย่าทำลายสภาพแวดล้อมชายหาด นำขยะกลับไปทิ้งด้วย"

ภายใต้แสงอรุณ ชายหาดเปล่งประกายสีทอง ราวกับเศษเวลามากมายที่เงียบๆ รอต้อนรับการมาถึงของมนุษย์

มี "เทพปีศาจโลภ" คุ้มครอง แม้จะมีความเสี่ยงบ้าง ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่

คนหนุ่มสาวที่ฉลาดหลักแหลมบางคนเริ่มขายอาหารแล้ว "อาหารทะเลสด! น้ำผลไม้และเนื้อย่าง!"

นักข่าวกำลัง "แชะๆ" ถ่ายรูป เขียนบทความ

เสียงหัวเราะของหนุ่มสาวช่างเพริศพริ้งน่าชม

ถ้ายืนยันว่าบริเวณโดยรอบไม่มีปัญหา แม้แต่เด็กๆ ในโรงเรียนก็สามารถมาเล่นที่ชายหาดได้สักพัก

ลู่หยวนนอนใต้ร่มกันแดด สวมแว่นกันแดด เพลิดเพลินกับบริการนวดของสาวใช้ อารมณ์ดีสุดๆ "คุณสาวใช้ ไปซื้อน้ำผลไม้ให้หน่อย... น้ำแอปเปิ้ล 30% น้ำส้ม 30% ผสมน้ำเปล่า 40%"

"คุณสาวใช้ ทาครีมกันแดดให้ผมหน่อย ทาทั้งตัวนะ"

"หมาบ้านผมดูเหมือนจะรังแกหมาบ้านคนอื่น ไปจัดการหน่อย"

สาวใช้อารมณ์บูด เธออยากใส่บิกินี่ เพิ่มเสน่ห์ด้วยชุด

แต่คนเผ่าลู่อิ่นมีนิสัยเก็บตัว ถ้ามีแค่ลู่หยวนคนเดียวเธอก็กล้าใส่ แต่ชายหาดมีคนมากเกินไปก็ต้องเลิกล้มความคิด

ตั้งแต่แพ้พนันครั้งที่แล้ว เธอก็ตกเป็นสาวใช้ ไอ้คนน่าเกลียดนี่ก็ใช้งานจริงๆ ด้วย ไม่รู้จักเห็นใจผู้หญิง น่าเกลียดจริงๆ

คิดแล้วไห่ลั่วก็เตะขาลู่หยวนเบาๆ

"ราชาผู้ศักดิ์สิทธิ์ นี่รางวัลใหม่หรือ? เอาอีกสองที" ลู่หยวนทำตัวน่ารำคาญ

"ฮึ! ไอ้เลว สักวันฉันจะพลิกตัวเป็นนาย"

"คุณสาวใช้ คันหลังหน่อย ช่วยเกาให้หน่อย"

ไห่ลั่วขบฟันกรอด แต่ก็ขึ้นขี่หลังลู่หยวนอย่างว่าง่าย "พระเจ้าโจ้วซินผู้หมกมุ่นในกาม!"

"ขอบคุณที่ชม"

ขณะที่ลู่หยวนเพลิดเพลินกับบริการดีๆ เขาก็ยังทำงานอย่างจริงจัง กำลังอ่านรายงานการสำรวจจากหน่วยสอดแนมแนวหน้า ป่าฝนเขตร้อนผืนนี้มีขนาดใหญ่น่าตกใจ คาดคะเนคร่าวๆ 16 ล้านตารางกิโลเมตร!

ขนาดป่าเทียบได้กับป่าอเมซอน 3 ป่า ปริมาณน้ำฝนต่อปีประมาณ 2,000 มิลลิเมตร

"ฝั่งนี้ของมหาสมุทรเป็นป่าฝนเขตร้อน อีกฝั่งกลับเป็นทะเลทราย ธรรมชาติก็ไม่ค่อยยุติธรรมเหมือนกัน"

ความหนาแน่นของสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติที่นี่ค่อนข้างปานกลาง จากการสำรวจคร่าวๆ ไม่พบซากอารยธรรม แต่ด้วยพื้นที่ป่ากว้างใหญ่ ก็จับต้นไม้และสัตว์เหนือธรรมชาติได้บ้าง

"ป่าใหญ่ขนาดนี้ คาดว่าจะได้สิ่งมีชีวิตพลังจิต 200 หน่วยเองเหรอ... นี่มัน... เฮ้อ ก็ได้" ลู่หยวนหัวเราะแห้งๆ เตือนตัวเองไม่ให้โลภมาก 200 หน่วยก็ไม่น้อยแล้ว

"พบเหมืองถ่านหิน เหมืองเหล็ก และเหมืองทองแดงขนาดเล็ก แต่ไม่มีแหล่งแร่จิตใจ... คาดไว้อยู่แล้ว"

จากนั้นลู่หยวนก็พลิกอ่านรายงานถัดไป แต่ขมวดคิ้ว

ทหารสอดแนมแนวหน้าที่ขี่ "มังกรเหิน" บินข้ามป่าฝนเขตร้อนไปแล้ว เห็นภูมิประเทศกว้างใหญ่ที่อยู่ไกลออกไป

นั่นคือที่ราบขนาดมหึมา และ... ยอดเขามหัศจรรย์ที่บรรยายไม่ถูก!

ขนาดของภูเขานี้เกินจินตนาการของมนุษย์ ความสูงถึง 100,000 เมตร!

เหมือนกำแพงมหึมาตั้งตระหง่านอยู่บนพื้นดิน

ที่น่าอัศจรรย์กว่านั้นคือ พืชพรรณบนภูเขาบางตา น้อยมาก มันดูเหมือนก้อนหินสีน้ำเงินขนาดใหญ่มากเท่านั้น

"เรามีเหตุผลเพียงพอที่จะสงสัยว่า... ภูเขานี้ถูกสร้างขึ้นโดยมนุษย์!"

แต่ภูเขามหึมาไม่ใช่สิ่งแปลกประหลาดที่สุด ทหารสอดแนมหมดเสบียง เสี่ยงชีวิตปีนขึ้นภูเขามหึมานั่น ผลคือ... บนยอดเขาพบรอยแยกขนาดใหญ่มืดมิด ทอดลงสู่ใจกลางโลก

รอยแยกในพื้นดินนี้ทอดยาวหลายหมื่นกิโลเมตร ควันดำลอยขึ้น ลาวาไหล มีความแปลกประหลาดและศักดิ์สิทธิ์ แม้แต่ความกว้างก็หลายร้อยกิโลเมตร

จากการวัดด้วยวิธีทางวิทยาศาสตร์หลายวิธี รอยแยกในพื้นดินอาจลึกถึง 200,000 เมตร เป็นความลึกที่น่าตกใจจริงๆ

"หมายความว่า ภูมิประเทศเบื้องหน้าคือภูเขามหึมาสองลูก คั่นด้วยรอยแยกกว้างที่นำไปสู่ใจกลางโลก? เหมือนรูปร่างฮอทดอก..."

เมื่อลู่หยวนเห็นภาพนี้ ถึงกับผงะจะกระโดดออกจากหลุมทราย

คำหนึ่งผุดขึ้นในสมองเขาทันที "ภูมิประเทศอันตราย!"

ตามความเข้าใจของมนุษย์: เพื่อหลีกเลี่ยงภัยพิบัติยุค "ภูมิประเทศอันตราย" มีโอกาสพบซากอารยธรรมที่ทรงพลังสูงกว่าที่ราบและป่าไม้มาก

ภาพเบื้องหน้านี้ไม่ธรรมดาจริงๆ ระดับของ "ภูมิประเทศอันตราย" นี้สูงกว่า "อารยธรรมต้นกำเนิดไฟ" มากนัก (หมายเหตุ: อารยธรรมต้นกำเนิดไฟคืออารยธรรมที่มังกรเซินปกป้อง)

เฒ่าลู่นึกถึงจุดสำคัญ หัวใจเต้นระรัว ตอนนี้เขาจนมาก แม้แต่ของขวัญเด็กๆ ก็ให้ไม่ไหว ถึงเวลาให้ "เทพปีศาจโลภ" เก็บขยะบ้าง หลุดพ้นจากชีวิตยากจนซะที!

ทหารสอดแนมเขียนต่อในรายงาน "เรายังพบร่องรอยกิจกรรมของอารยธรรมใกล้ภูเขาลูกนี้ พืชเหนือธรรมชาติบางชนิดที่เคยอยู่ในป่าฝน อาจถูกขุดไปทั้งรากแล้ว"

"นอกจากนี้ เรายังพบค่ายกองไฟหลายแห่ง พบขยะพลาสติกข้างใน แสดงว่าอารยธรรมนี้มีเทคโนโลยีระดับหนึ่งแล้ว"

"แต่ด้วยกำลังสอดแนมที่จำกัดในเวลาสั้นๆ เรายังไม่พบที่ตั้งถิ่นฐานของอารยธรรมนี้ ไม่แน่ว่าพวกเขาอาจตั้งถิ่นฐานในรอยแยกนั้น หรือใช้วิธีบางอย่างซ่อนตัวไว้"

...

...

(เนื้อหาใหม่ เขียนติดขัดนิดหน่อย สองวันนี้จำนวนตัวอักษรจะน้อยลง วางแผนเนื้อหาต่อไป)

(จบบทที่ 400)