บทที่ 29 แม้ไตจะเสื่อม ก็ต้องเก็บขยะอย่างบ้าคลั่ง!

บทที่ 29 แม้ไตจะเสื่อม ก็ต้องเก็บขยะอย่างบ้าคลั่ง!

ถ้ำนี้ใหญ่มาก สามารถมองเห็นโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กภายในได้จากภายนอก ผนังมีสีดำ เต็มไปด้วยตะไคร่น้ำสีเทาหม่น บางครั้งก็มีเหล็กเส้นเป็นสนิมโผล่ออกมา กลิ่นอายของกาลเวลาโชยมาปะทะใบหน้า

ลู่หยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย

ดูเหมือนว่านี่จะเป็น... หลุมหลบภัยที่อารยธรรมเมย์ดาขุดไว้?!

วัสดุส่วนใหญ่ถูกกาลเวลากัดกร่อน พวกรถยนต์ เครื่องจักรต่างๆ ล้วนถูกจิ้งเหลนไฟทำให้กลายเป็นเศษโลหะ

ดังนั้นหลุมหลบภัยนี้จึงกลายเป็นรังของสัตว์ประหลาดที่สกปรกรกรุงรัง

ลู่หยวนนั่งยองๆ แม้จะเหนื่อยล้า แต่หัวใจของนักเก็บขยะกำลังเต้นตึกตัก!

เก็บได้ประตูโลหะที่ชำรุดหนึ่งบาน...

ไม่รู้ว่าเป็นโลหะผสมอะไร ดูแข็งแรงมาก และยังไม่เป็นสนิม

หนักเกินไป วางไว้ก่อน เดี๋ยวค่อยมาเอาทีหลัง

เก็บได้ผ้าที่ทั้งเหม็นและสกปรกกว่าร้อยม้วน?!

วัสดุคล้ายกับผ้าที่ใช้ทำหน้ากากอนามัย เส้นใยสังเคราะห์ แต่ละม้วนกว้างสองเมตร ม้วนเป็นก้อน

แต่ผ้าส่วนใหญ่ถูกปนเปื้อนด้วยสิ่งขับถ่ายของจิ้งเหลนไฟ...

ลู่หยวนไม่รู้ว่าจะล้างสิ่งเหล่านี้ให้สะอาดได้หรือไม่

"ถ้าหาผ้าที่สะอาดได้ ก็สามารถทำเสื้อผ้า กางเกงได้ นับว่าเป็นการเก็บเกี่ยวที่คุ้มค่า"

"ถ้าล้างไม่สะอาด... เฮ้อ ก็ต้องยอมแพ้ล่ะ!"

ลู่หยวนปิดจมูก ส่ายหน้ากับเส้นใยสังเคราะห์เหล่านี้

ไม่ใช่ว่าเขาเลือกมากเกินไป แต่การสวมเสื้อผ้าที่มีกลิ่นเหม็นจะส่งผลกระทบต่อสภาพจิตใจอย่างรุนแรง — คนปกติคงไม่มีใครสวมเสื้อผ้าที่มีกลิ่นอุจจาระหรอก?

เวลาออกไปข้างนอก อารมณ์สำคัญมาก!

เก็บได้... ทองคำ เงิน และโลหะชนิดต่างๆ จำนวนมาก!

โดยเฉพาะแท่งทองคำที่สะดุดตามาก!

แท่งทองคำขนาดใหญ่!

แท่งทองคำสีเหลืองอร่ามเหมือนอิฐก่อสร้าง กองรวมกันอย่างไร้ระเบียบ ทำให้ลู่หยวนตาลายไปหมด

เขาถึงกับคิดว่านี่เป็นคลังสมบัติ

ส่วนเงินนั้นถูกกาลเวลากัดกร่อนจนเป็นสนิมเต็มไปหมด

มีเพียงทองคำเท่านั้นที่ยังคงรักษาสีสันอันงดงามเจิดจ้าไว้ได้

"หรือว่าจิ้งเหลนไฟนี่ชอบของที่เปล่งประกายวาววับ? นิสัยของมังกรในตำนาน?" ลู่หยวนลองยกดู แต่ละแท่งหนักประมาณ 10 กิโลกรัม

รวมกันแล้วอาจมีน้ำหนักหลายสิบตัน ถ้าคิดตามราคาทองคำกรัมละเจ็ดร้อยหยวน เขาเพิ่งเก็บได้หลายพันล้านในคราวเดียว?

"แม้จะมีประโยชน์เพียงนิดหน่อย ก็ยังดีกว่าไม่มีประโยชน์เลย!"

เขายังเก็บได้ก้อนหินและโลหะที่เปล่งแสงอีกสิบกว่าก้อน แต่ละก้อนหนักหลายตัน

[แท่งเหล็กที่ถูกจิ้งเหลนไฟกัด อยากลองกัดดูบ้างไหม?]

[อลูมิเนียมผสมที่ถูกจิ้งเหลนไฟเลีย]

แทบจะยืนยันได้ว่าจิ้งเหลนไฟตัวนี้มีนิสัยเหมือนมังกรแล้ว

นักเก็บขยะคนหนึ่งได้ปล้นเหรียญทองของนักเก็บขยะอีกคนหนึ่ง

ถ้าจิ้งเหลนไฟมีวิญญาณอยู่บนสวรรค์ คงจะคำรามด้วยความโกรธ: เจ้าล่าฉันเพื่อจะขโมยขยะที่ฉันสะสมมาหลายร้อยปีเหรอ?

นักเก็บขยะทำไมต้องรังแกกันด้วย?!

"แย่แล้ว สมองฉันคงมีปัญหาแล้ว"

ลู่หยวนตื่นเต้นถึงขีดสุด ได้ขยะโลหะมาหลายสิบตัน ถึงกับตื่นเต้นจนอยากจะนอนทับมัน

เขาไม่เข้าใจจิตใจที่ผิดปกติของตัวเอง ทั้งๆ ที่เป็นกองของไร้ประโยชน์ แต่กลับอยากจะเก็บทั้งหมด ขนไปทั้งหมด!

สมดังคำพูดที่ว่า วีรบุรุษผู้ปราบมังกรจะกลายเป็นมังกรร้ายในที่สุด — ตอนนี้เขากำลังวิวัฒนาการไปสู่การเป็นมังกรร้ายตัวจริง

"ลู่หยวน ใจเย็นๆ หาอะไรที่มีประโยชน์ เอากลับไปปรับปรุงชีวิตดีกว่า"

[ฟลูออไรต์ แร่ที่มีฟลูออรีนเป็นส่วนประกอบ เมื่อถูกเสียดสี ให้ความร้อน หรือถูกรังสีอัลตราไวโอเลต จะเปล่งแสงอ่อนๆ เป็นวัตถุดิบอุตสาหกรรม มักใช้ในการสกัดธาตุฟลูออรีน]

"ของนี่เอาไปทำยาสีฟันได้ไหมนะ?"

เขาจำได้ว่ายาสีฟันมีส่วนผสมของฟลูออรีน

[อะพาไทต์ แร่ที่มีฟอสฟอรัสเป็นส่วนประกอบ เมื่อได้รับความร้อนจะค่อยๆ ปล่อยพลังงานและเปล่งแสงอ่อนๆ]

อันนี้ไม่รู้จะเอาไปทำอะไรจริงๆ

[แร่ยูเรเนียมไมกา เมื่อถูกรังสีอัลตราไวโอเลต จะเปล่งแสงสีเขียวอ่อน มีกัมมันตภาพรังสีสูง แน่ใจหรือว่าอยากอยู่กับมันไปนานๆ? มีโอกาสน้อยมากที่จะเกิดการกลายพันธุ์ที่ดี แต่โอกาสเป็นมะเร็งชนิดต่างๆ เพิ่มขึ้นมากกว่า 1000%]

ลู่หยวนสะดุ้ง ถอยห่างจากก้อนหินสีเขียวนั่นโดยไม่รู้ตัว

เขาค่อยๆ สำรวจลึกเข้าไปในถ้ำ ลู่หยวนยังพบสิ่งที่ดูเหมือนลูกบอลเหล็กขนาดใหญ่ ส่วนหนึ่งฝังอยู่ในดิน เปล่งแสงสีเงิน บนลูกบอลมีหน้าจอคล้ายผลึกอยู่หลายจอ

ดูแล้วเหมือน... จะไม่ธรรมดา?

พื้นผิวถูกเคลือบด้วยน้ำมันของจิ้งเหลนไฟ และมีร่องรอยของน้ำลายที่แห้งแล้ว

ดวงตาผู้บุกเบิกอธิบายว่า: [อาจเป็นอุปกรณ์ช่วยบริหารอารยธรรมที่พัฒนาโดยอารยธรรมที่ทรงพลังบางแห่ง สามารถใช้ตรวจสอบข้อมูลทรัพยากรมนุษย์ต่างๆ ของอารยธรรมนี้ พร้อมทั้งมีฟังก์ชันการสื่อสารทางไกลบางส่วน ยังไม่ทราบว่าอารยธรรมนั้นมีเจตนาดีหรือร้าย ยังคงเป็นปริศนา...]

[แต่เนื่องจากจิ้งเหลนไฟเล่นกับมันมานาน อุปกรณ์บริหารอารยธรรมนี้จึงเสียหายบางส่วน อาจยังมีฟังก์ชันบางอย่างที่ใช้งานได้ปกติ]

[พลังงานสำรองในปัจจุบันไม่เพียงพออย่างรุนแรง สามารถชาร์จไฟด้วยพลังงานแสงอาทิตย์]

ลู่หยวนตกใจมาก กล้ามเนื้บนใบหน้ากระตุกสองสามที ถูตาอย่างไม่อยากจะเชื่อ

จากนั้นก็รู้สึกดีใจอย่างบ้าคลั่ง นี่มันโชคดีอะไรกันเนี่ย... เขาเก็บของตกค้างของอารยธรรมชั้นสูงได้?!

หรือว่าจะใช้สิ่งนี้ติดต่อกับอารยธรรมมนุษย์ได้?!

แม้ร่างกายจะกลับไปไม่ได้ แต่แค่โทรศัพท์ติดต่อได้ก็ดีแล้ว!

หัวใจของคนพลัดถิ่นสั่นสะท้านขึ้นมาทันที!

ลู่หยวนกดปุ่มบนเครื่อง ไฟแสดงสถานะข้างๆ สว่างขึ้น กะพริบไปมา

เสียงอิเล็กทรอนิกส์แปลกๆ ดังออกมาจากลูกกลมใหญ่ เสียง "ซู่ๆ" ราวกับลำโพงเสียหาย

"ไม่รู้ว่าจะมีปัญญาประดิษฐ์หรือเปล่า..."

ด้วยความหวัง ลู่หยวนตะโกนใส่ลูกกลมใหญ่: "อารยธรรมมนุษย์ ติดต่อกับมนุษย์ได้ไหม! เฮ้! ติดต่อมนุษย์เร็ว!"

"รหัส... รหัสของมนุษย์คืออะไรนะ... 7812HSKKJ-1 ถึง 7812HSKKJ-17"

"น่าจะเป็นรหัสนี้แหละ..." ลู่หยวนใช้ปุ่มบนพื้นผิวของลูกกลมใหญ่ ป้อนตัวเลขชุดหนึ่งลงในหน้าจอรองที่ยังใช้งานได้

หน้าจอรองเกิดอาการจอเสีย

แต่รอนานมาก หน้าจอหลักก็ยังไม่สว่างขึ้นมา

เครื่องใหญ่นี้ดูเหมือนจะค้าง ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เลย

ลู่หยวนผิดหวังอย่างหนัก ถอนหายใจอยู่นาน อยากจะลากมันออกไปตากแดด แต่ก็ยกไม่ไหว — พละกำลังของเขากับจิ้งเหลนไฟแตกต่างกันมากเกินไป

แต่ความผิดหวังนี้คงอยู่ได้แค่ไม่กี่นาที

ท้ายที่สุดแล้ว ในสภาพแวดล้อมปัจจุบัน เขาไม่ควรคาดหวังว่าจะเก็บเครื่องสื่อสารระดับสูงได้ แล้วจะติดต่อกับอารยธรรมมนุษย์ที่อยู่ห่างไกลนับพันกิโลเมตรได้

"ช่างมันเถอะๆ ไม่มีความหวัง ก็ไม่มีความผิดหวัง"

"ถ้าฝั่งมนุษย์ไม่มีเครื่องแบบนี้ ฉันก็คงติดต่อไม่ได้อยู่ดี..."

"ก็เหมือนโทรศัพท์นั่นแหละ ถ้าฝั่งมนุษย์ไม่มีมือถือ ฉันจะกดเบอร์ยังไงก็ไม่มีประโยชน์..."

เขาปลอบใจตัวเอง แต้ลึกๆ ในใจก็ยังอดรู้สึกผิดหวังไม่ได้

แต่เขาเจอเรื่องน่าอึดอัดใจมามากมายแล้ว ก็ไม่เห็นจะแปลกอะไรกับเรื่องนี้อีกสักเรื่องสองเรื่อง

ไม่นานเขาก็กลับมามองโลกในแง่ดีอีกครั้ง เพราะแค่ได้ความสามารถสองอย่างในคราวนี้ ก็ทำให้เขารู้สึกพอใจแล้ว

(จบบทที่ 29)