บทที่ 65: ผู้ครองอันดับหนึ่งการสอบคัดเลือก และการขึ้นสู่ทำเนียบสวรรค์

นอกอาคารรูปทรงแปลกตาแห่งหนึ่งในมหาวิทยาลัยจิงตู

ที่นี่เนืองแน่นไปด้วยผู้คน พวกเขามองไปยังม่านแสงเบื้องหน้าพลางส่งเสียงฮือฮาและชื่นชมไม่ขาดสาย

อันดับหนึ่ง เย่ชิง: ระดับ 29

อันดับสอง เย่หลิง: ระดับ 16

อันดับสาม หลงจ้าน: ระดับ 16

อันดับสี่ มู่หรงเสวี่ย: ระดับ 15

…

…

“ฝ่ายฝันร้ายชนะแล้ว ฝ่ายที่อ่อนแอกว่ากลับเป็นผู้ชนะได้อย่างไร”

“เย่ชิงทำได้อย่างไรกันแน่ หรือว่าเขาจะช่วยเจ้าแห่งฝันร้ายสังหารเจ้าแห่งสายหมอก” หลิ่วเหอถือสมุดบันทึกในมือพลางคำนวณข้อมูลอย่างรวดเร็ว

คำนวณดูแล้ว ค่าประสบการณ์ที่ได้จากการช่วยสังหารบอสระดับมหากาพย์ก็ใกล้เคียงกับระดับที่เย่ชิงไปถึงพอดี

ในกลุ่มคนโดยรอบมีคณาจารย์จากมหาวิทยาลัยชั้นนำอยู่หลายคน อีกทั้งยังมีผู้รับผิดชอบจากตระกูลใหญ่อีกด้วย

นักเรียนบางส่วนที่ถูกคัดออกจากดันเจี้ยนก็กำลังยืนรอคอยผลอยู่เช่นกัน

พลันเกิดแสงสว่างวาบขึ้นหลายสายภายในอาคาร ก่อนที่ร่างของผู้คนจะทยอยปรากฏออกมา

ร่างของเย่ชิงปรากฏขึ้นท่ามกลางค่ายกลเคลื่อนย้าย

หลังจากทุกคนเดินออกจากอาคารจนครบแล้ว

อาจารย์จากสามมหาวิทยาลัยชั้นนำก็มองไปยังเหล่านักเรียน

“ต่อไปจะเริ่มประกาศรายชื่อผู้ผ่านการคัดเลือก โรงเรียนนายร้อยต้าเซี่ย: ฉู่หยาง, หลิวเหิง, ………, หลินขุย, ……”

“มหาวิทยาลัยหมัวตู: ซ่างกวนหง, หลงจ้าน, ……”

“มหาวิทยาลัยจิงตู: เย่ชิง, มู่หรงเสวี่ย, เย่หลิง, หนานกงโหรว, ………”

“และผู้ครองอันดับหนึ่งในการสอบคัดเลือกครั้งนี้คือ…… เย่ชิง!”

เย่ชิงซึ่งยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน พลันได้รับข้อความแจ้งเตือนจากระบบ

【ภารกิจเสร็จสิ้น ได้รับโอกาสลงชื่อพิเศษหนึ่งครั้ง】

เย่ชิงไม่แปลกใจกับผลของหลินขุยเลยแม้แต่น้อย ทว่าอนาคตของสหายผู้นี้กลับดูคลุมเครือและยากจะคาดเดาเสียแล้ว

ส่วนผลของคนอื่นๆ ก็เป็นไปตามที่คาดไว้ ฉู่หยางและหลิวเหิงมีจิตใจที่ไม่มั่นคงนัก จึงถูกจัดสรรให้เข้าศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยต้าเซี่ย

หลินขุยที่ยืนอยู่ด้านข้าง เมื่อได้ยินว่าตนเองได้รับเลือกจากโรงเรียนนายร้อยต้าเซี่ยก็มีสีหน้าตื่นเต้นยินดีอย่างปิดไม่มิด

นักเรียนจากสามมหาวิทยาลัยยืนแบ่งออกเป็นสามแถว นักเรียนที่ได้รับเลือกจากมหาวิทยาลัยหมัวตูและโรงเรียนนายร้อยต้าเซี่ยถูกอาจารย์ของแต่ละสถาบันพาตัวไปทันที

หลินขุยที่ยืนอยู่ในฝูงชนโบกมือให้เย่ชิงเป็นเชิงอำลา

คณาจารย์ของมหาวิทยาลัยจิงตูได้มอบข้อมูลการรับเข้าศึกษาและจัดสรรที่พักให้กับทุกคน

เย่ชิงเดินตามอาจารย์คนหนึ่งไปยังอาคารสูงตระหง่าน และได้รับจัดสรรห้องพักส่วนตัวห้องหนึ่ง

ภายในตกแต่งอย่างประณีต พื้นที่ก็ถือว่ากว้างขวาง แต่เย่ชิงกลับไม่ค่อยพอใจนัก

หลิ่วเหอซึ่งยืนรออยู่หน้าประตูเดินเข้ามาในห้องทันที

“ที่นี่ก็ไม่เลว เจ้าพักไปก่อนแล้วกัน! รอหลังจากนี้พอได้แต้มคุณูปการแล้ว ก็จะสามารถแลกเป็นที่ที่ดีกว่านี้ได้”

เย่ชิงรู้สึกสงสัยเล็กน้อย “ช่วยอธิบายรายละเอียดให้ข้าฟังสักหน่อยได้หรือไม่? ที่มหาวิทยาลัยจิงตูต้องทำสิ่งใดบ้าง?”

“ปีแรก ทุกสัปดาห์จะต้องจัดทีมลงดันเจี้ยนหนึ่งครั้ง มีคาบเรียนการต่อสู้สองคาบ และคาบเรียนทฤษฎีอีกสองคาบ” หลิ่วเหอขยับแว่นตา สีหน้าดูแปลกไปเล็กน้อย

“แต่ด้วยการอนุมัติเป็นพิเศษจากท่านคณบดีเฒ่า เจ้าจะทำอะไรตามใจก็ได้ หรือแม้กระทั่งไปรับภารกิจต่างๆ ได้โดยตรง

เมื่อทำภารกิจสำเร็จก็จะได้รับแต้มคุณูปการ สามารถนำไปแลกเปลี่ยนเป็นสิ่งของต่างๆ ได้”

เย่ชิงนั่งลงบนโซฟา พลางฟังหลิ่วเหอเล่าเรื่องราวต่างๆ ของมหาวิทยาลัยจิงตู

หลังจากหลิ่วเหออธิบายเรื่องราวต่างๆ ของมหาวิทยาลัยจิงตูอย่างละเอียดแล้ว เขาก็กำลังจะจากไป แต่พลันนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้จึงหันกลับมาเอ่ย

“จริงสิ เจ้าได้ขึ้นทำเนียบสวรรค์แห่งต้าเซี่ยแล้ว ข้อมูลโดยละเอียดข้าจะส่งไปให้ที่มือถือของเจ้า”

พูดจบเขาก็ผลักประตูจากไปทันที

เจ้าจิ้งจอกน้อยกำลังข่วนโซฟาอยู่ข้างๆ เย่ชิงผงะไปเล็กน้อย

‘ทำเนียบสวรรค์แห่งต้าเซี่ยหรือ?’

เขาย่อมรู้ดีว่าสิ่งนี้มีความหมายเช่นไร ทั่วทั้งต้าเซี่ย มีเพียงผู้ใช้อาชีพระดับ S ขึ้นไปและมีอายุต่ำกว่า 25 ปีเท่านั้น จึงจะมีสิทธิ์ได้รับการบันทึกชื่อลงในทำเนียบสวรรค์

เย่ชิงมองไปรอบๆ ห้อง แล้วเริ่มสลักอักขระค่ายกลตามความเคยชิน ไม่ใช่เพื่อป้องกัน และก็ไม่ใช่เพื่อโจมตี

หากแต่เป็นค่ายกลที่ช่วยเสริมประสิทธิภาพบางอย่าง ในมหาวิทยาลัยจิงตูแห่งนี้ที่เต็มไปด้วยยอดฝีมือนับไม่ถ้วน ความปลอดภัยของเขานับว่าได้รับการรับรองเป็นอย่างดีอยู่แล้ว

เขาเปิดโทรทัศน์ บนหน้าจอกำลังรายงานข่าว

“ปีนี้ช่างมีผู้มีความสามารถปรากฏตัวขึ้นมากมายนัก เรียกได้ว่าร้อยปีจะมีสักหน! โดยเฉพาะผู้ครองอันดับหนึ่งการสอบคัดเลือกอย่างเย่ชิง ที่นับเป็นอัจฉริยะระดับปีศาจอย่างแท้จริง”

“ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน ก็ไปถึงระดับ 29 แล้ว!”

บนจอโทรทัศน์ปรากฏภาพถ่ายของเย่ชิง เขามีสีหน้าสงบนิ่ง บนบ่ายังมีจิ้งจอกน้อยตัวหนึ่งหมอบอยู่

จากนั้นผู้ประกาศข่าวก็เริ่มกล่าวถึงอาชีพของเย่ชิง และเรื่องราวอื่นๆ

เรื่องราวของผู้ใช้อาชีพระดับ SSS และผู้ใช้อาชีพที่ซ่อนอยู่คนอื่นๆ ก็ถูกกล่าวถึงเช่นกัน

…

เมื่อปิดโทรทัศน์ เย่ชิงก็มองไปยังระบบลงชื่อ 【2310/1,000,000】

เขารู้สึกว่ายังไม่ควรลงชื่อในตอนนี้ แต้มเพียงเท่านี้ยังน้อยเกินไปนัก

ทันใดนั้น โทรศัพท์มือถือที่เสียบชาร์จอยู่ด้านข้างก็สั่นและส่งเสียงแจ้งเตือนขึ้นมารัวๆ

เย่ชิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ภายในเต็มไปด้วยข้อมูลต่างๆ ทั้งแผนที่ของจิงตู และดันเจี้ยนโดยรอบ

แผนที่โดยละเอียดของมหาวิทยาลัยจิงตู รวมถึงข้อมูลอีกสารพัดล้วนมีรายละเอียดครบถ้วน

เย่ชิงกดเปิดดูสิ่งที่เขาสนใจที่สุด ทำเนียบเทวะแห่งต้าเซี่ย และทำเนียบสวรรค์แห่งต้าเซี่ย

ทำเนียบเทวะแห่งต้าเซี่ยคือทำเนียบของผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในต้าเซี่ย สิบอันดับแรกก็คือสิบเทพสงครามแห่งต้าเซี่ยนั่นเอง

อันดับหนึ่ง: เซวียนหยวนพั่ว, อาชีพ: เทพกระบี่

อันดับสอง: หลงจู่, อาชีพ: ผู้บัญชามังกร

อันดับสาม: เย่ฉิงชาง, อาชีพ: เทพสงคราม

อันดับสี่: หลิงเยว่, อาชีพ: ผู้ใช้วิชาหยินหยาง

………

เย่ชิงปิดหน้าต่างทำเนียบเทวะ ตัวเขายังห่างไกลจากขอบเขตนั้นนัก สิบอันดับแรกในทำเนียบเทวะล้วนเป็นยอดฝีมือระดับเปลี่ยนคลาสครั้งที่แปด

จากข้อมูลที่เย่ชิงได้รับมาในชาติก่อน ระดับสูงสุดของการเปลี่ยนคลาสครั้งที่เจ็ดคือระดับ 300 เมื่อทำภารกิจเปลี่ยนอาชีพสำเร็จ พอถึงระดับเปลี่ยนคลาสครั้งที่แปดก็จะไม่มีการแบ่งระดับอีกต่อไป

เขาเปิดทำเนียบสวรรค์แห่งต้าเซี่ยขึ้นมาดู

การจัดอันดับในทำเนียบนี้ขึ้นอยู่กับการทำภารกิจใหญ่ต่างๆ ให้สำเร็จ รวมถึงการประเมินโดยรวมจากระดับ อาชีพ และพลังต่อสู้

อันดับหนึ่ง: เซียวเหยา, ระดับ: 119, อาชีพ: ปรมาจารย์สวรรค์

ผลงาน: สังหารบอสระดับตำนานเลเวล 100 สิบสองตัวเพียงลำพัง โดยไม่เสียเลือดแม้แต่หยดเดียว

อันดับสอง: จวินเชี่ยน, ระดับ: 118, อาชีพ: จ้าวภูตมรณะ

ผลงาน: ใช้กองทัพภูตมรณะสังหารบอสระดับมหากาพย์เลเวล 50 หนึ่งตัว

………

………

เขาเลื่อนลงมาจนถึงอันดับที่ 22 ถึงได้ปรากฏชื่อของตนเอง

อันดับที่ 22: เย่ชิง, ระดับ: 29, อาชีพ: เซียนกระบี่ทางโลก

ผลงาน: ผู้ครองอันดับหนึ่งการสอบคัดเลือก

ร่วมมือกับเจ้าแห่งฝันร้าย (บอสระดับมหากาพย์ Lv. 70) สังหารเจ้าแห่งสายหมอก (บอสระดับมหากาพย์ Lv. 70)

…

เย่ชิงปิดโทรศัพท์มือถือ ‘พวกเขาคิดว่าข้าเป็นคนช่วยสังหารเจ้าแห่งสายหมอกอย่างนั้นรึ’

‘ช่างเถอะ ขี้เกียจอธิบายความ’

เขาเปิดประตูห้อง ตั้งใจจะไปโรงอาหารสักหน่อย หลายวันที่ผ่านมานี้เขากินแต่ผลวิญญาณครามจนแทบจะเอียนอยู่แล้ว

เย่ชิงเดินอยู่ภายในมหาวิทยาลัยจิงตู ที่นี่มีพื้นที่กว้างขวางมาก สภาพแวดล้อมโดยรอบก็งดงามประณีต

ภายในแบ่งออกเป็นหลายเขตใหญ่ๆ ได้แก่ สายต่อสู้ สายสนับสนุน และสายวิจัย

สายวิจัยล้วนเป็นผู้ใช้อาชีพสายสนับสนุนที่ค่อนข้างพิเศษ และแทบไม่มีพลังในการต่อสู้

เย่ชิงเดินผ่านกลุ่มอาคารแห่งหนึ่งมายังโรงอาหาร

ตอนนี้เป็นเวลาพลบค่ำพอดี ในโรงอาหารมีคนกินข้าวอยู่มากมาย เมื่อเห็นเย่ชิงเดินเข้ามา

ทุกสายตาในโรงอาหารพลันจับจ้องมาที่ร่างของเขาทันที

ผู้ครองอันดับหนึ่งการสอบคัดเลือกประจำปีนี้โด่งดังเกินไปนัก ใบหน้าของเขาจึงเป็นที่คุ้นตาของผู้คนจำนวนมาก

เย่ชิงสั่งอาหารสองชุดจากเคาน์เตอร์ แล้วเลือกที่นั่งในมุมที่ไม่เป็นที่สนใจของใคร

เขาแบ่งให้เจ้าจิ้งจอกน้อยชุดหนึ่ง

เย่ชิงไม่ใส่ใจสายตาเหล่านั้น เขากำลังครุ่นคิดถึงดันเจี้ยนพิเศษแห่งนั้น รวมถึงโอกาสต่างๆ ที่อยู่รายรอบมหาวิทยาลัยจิงตู

เย่หลิงเดินเข้ามาจากด้านนอกโรงอาหาร แล้วนั่งลงตรงข้ามกับเย่ชิง ใบหน้าที่งดงามของนางเต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน

“ข้าอยากให้เจ้าไปโรงพยาบาลกับข้าสักหน่อย”