บทที่ 19: อุปกรณ์พิเศษ: กระจกมายา

คลื่นกระบี่วงกลมมหึมาแผ่ขยายออกไป สังหารหมู่ภูตศิลาในรัศมีจนสิ้นซากในพริบตาเดียว

【สังหารภูตศิลา ได้รับค่าประสบการณ์ 120 แต้ม】

【ได้รับค้อนศึก (น้ำเงิน)】

【ได้รับวัสดุ, แก่นดารา (น้ำเงิน)】

………

เย่ชิงตวัดกระบี่อสรพิษวิญญาณในมือ “วิชากระบี่มายา!”

มันพลันจำแลงกายเป็นกระบี่เก้าเล่ม ไล่สังหารหมู่ภูตศิลาอย่างบ้าคลั่ง

บนหน้าต่างสถานะของเย่ชิง ข้อความแจ้งเตือนหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย

ทั้งหมดล้วนเป็นการแจ้งเตือนว่าได้รับค่าประสบการณ์

สิบกว่านาทีให้หลัง ภูตศิลาโดยรอบก็ถูกกวาดล้างจนสิ้นซาก

เขาจึงเริ่มเก็บรวบรวมอุปกรณ์และวัสดุที่ดรอป

อัตราการดรอปของภูตศิลานับว่าสูงมาก ทุกสองตัวจะดรอปอุปกรณ์หนึ่งชิ้น

แม้เย่ชิงจะสวมใส่ไม่ได้ แต่ก็สามารถใช้เป็นอาหารให้แก่น้ำเต้าสังหารเซียนได้

ในตอนนั้นเอง หินผาขนาดมหึมาก้อนหนึ่งก็ปริแตกออก เผยให้เห็นภูตศิลาที่สูงกว่าสองเมตรก้าวเดินออกมา

【ราชันย์ภูตศิลา (ชั้นยอด): เลเวล 25】

พลังชีวิต: 100,000

โจมตี: 155, ป้องกัน: 210

ทักษะ:

ฝนดาวตก: อัญเชิญปรากฏการณ์ฝนดาวตก เพิ่มค่าสถานะทั้งหมด +20%

พุ่งชนมรณะ: ล็อกเป้าหมาย พุ่งเข้าชนด้วยความเร็วสูงสุด สร้างความเสียหาย 260%

ระเบิดตัวเอง: ในยามคับขัน จะระเบิดตัวเองทันที สร้างความเสียหายเป็นวงกว้างในรัศมี 15 เมตร ความรุนแรงเท่ากับหนึ่งในสิบของพลังชีวิตสูงสุด

เย่ชิงกวาดตามองค่าสถานะ โดยเฉพาะทักษะระเบิดตัวเอง

เขารู้สึกหวั่นเกรงอยู่บ้าง แต่ก็ไม่นับว่าเป็นปัญหาใหญ่อะไร

“วิชากระบี่มายา!”

เขาฉวยโอกาสที่ราชันย์ภูตศิลายังไม่ทันได้ใช้ทักษะ จู่โจมมันอย่างไม่ให้ตั้งตัว

ผลคือมันถูกสังหารในดาบเดียว พลังโจมตีที่ใช้นั้นยังเหลือเฟือด้วยซ้ำ

ราชันย์ภูตศิลาไม่ทันได้ระเบิดตัวเองก็สิ้นใจ ถูกฟันจนร่างแหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

【สังหารราชันย์ภูตศิลา ได้รับค่าประสบการณ์ 40,000 แต้ม】

【ยินดีด้วย ท่านเลเวลอัป ค่าสถานะทั้งหมด +3 แต้มสถานะอิสระ +5】

เย่ชิงมองดูหน้าต่างสถานะ ในที่สุดเขาก็เลเวล 12 แล้ว

เขาเพิ่มแต้มสถานะอิสระทั้งหมดลงในค่าสติปัญญา

เมื่อเดินมาถึงซากของราชันย์ภูตศิลา ก็พบไอเทมหลายชิ้นวางอยู่อย่างเด่นชัด

【โล่ภูตศิลา (ม่วง)】

【หอกประหลาด (ม่วง)】

【แก่นประหลาด (ม่วง): สามารถใช้เสริมความแข็งแกร่งให้อุปกรณ์ได้โดยตรง】

เขาเก็บอุปกรณ์ทั้งหมดลงในน้ำเต้าสังหารเซียน ก่อนจะหยิบแก่นประหลาดขึ้นมา

แก่นประหลาดชิ้นนี้สามารถใช้งานได้โดยตรง

เย่ชิงถอดหน้ากากแมงมุมพิษออกจากช่องสวมใส่

จากนั้นวางแก่นประหลาดลงบนหน้ากากแมงมุมพิษ

หน้าต่างสถานะพลันปรากฏข้อความแจ้งเตือน: “นี่คือการเสริมความแข็งแกร่งให้อุปกรณ์ครั้งแรกใช่หรือไม่? อัตราความสำเร็จ 99%”

เย่ชิงเลือกเสริมความแข็งแกร่งโดยไม่ลังเล

“เสริมความแข็งแกร่งสำเร็จ หน้ากากแมงมุมพิษ +1 ค่าสถานะพื้นฐานทั้งหมด +30 พลังโจมตีของทักษะ +1%”

เย่ชิงสวมหน้ากากแมงมุมพิษกลับเข้าช่องอุปกรณ์ดังเดิม

เขาพึมพำกับตัวเอง “นี่มันหินเสริมแกร่งไม่ใช่หรือ? แต่เมื่อเทียบกับหินเสริมแกร่งในท้องตลาดแล้ว อัตราความสำเร็จกลับสูงกว่ามากโข”

หินเสริมแกร่งในท้องตลาดนั้น การเสริมความแข็งแกร่งครั้งแรกมีโอกาสสำเร็จเพียง 80% เท่านั้น

แสงดาวพร่างพราวบนฟากฟ้าทำให้ภายในดันเจี้ยนไม่มืดมิดจนเกินไปนัก

เย่ชิงกุมกระบี่อสรพิษวิญญาณในมือ ความทนทานของมันเหลืออีกไม่มากแล้ว

เขามุ่งหน้าลึกเข้าไป

สภาพแวดล้อมของที่ราบสูงดาวตกนั้นแทบจะเหมือนกันทั้งหมด ทำให้แยกแยะทิศทางได้ยากยิ่ง

ทุกสองสามก้าว เย่ชิงจะทิ้งรอยกระบี่ไว้บนโขดหิน เพื่อป้องกันการเดินหลงทิศทาง

ทว่ายิ่งเดินไป คิ้วของเย่ชิงก็ยิ่งขมวดแน่นขึ้น ‘เป็นไปได้อย่างไร? กลับมาที่เดิมเสียนี่’

เขามองไปยังซากของราชันย์ภูตศิลาที่อยู่ด้านข้าง

และรอยกระบี่ที่ตนทิ้งไว้บนโขดหิน เย่ชิงกวาดสายตามองไปยังที่ไกลๆ

‘หรือว่าภายในดันเจี้ยนนี้จะมีค่ายกลขนาดใหญ่ที่ทำให้ข้าหลงทิศกัน?’

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูเวลา

ตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มครึ่ง

เหลือเวลาอีกกว่าสองชั่วโมงพลังมิติเวลาจึงจะฟื้นฟู

ยังสามารถใช้การเคลื่อนย้ายในพริบตาได้อีกสองครั้ง และหยุดเวลาได้อีกหนึ่งครั้ง

กระบี่อสรพิษวิญญาณลอยวนอยู่ข้างกายเย่ชิง ก่อนจะลอยลงมาอยู่ใต้ฝ่าเท้า

เขาเหินกระบี่ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เพื่อสำรวจสภาพแวดล้อมเบื้องล่าง

ประกายกระบี่สายหนึ่งแหวกผ่านความมืดมิด เมื่อมองลงไปก็พบว่าพื้นดินเบื้องล่างเต็มไปด้วยหลุมอุกกาบาต สภาพแวดล้อมโดยรวมเหมือนกันทุกประการ

ขณะที่ยืนอยู่บนกระบี่บิน ความทรงจำบางอย่างก็ผุดขึ้นในดวงตาของเย่ชิง

‘ดันเจี้ยนนี้... ชาติก่อนข้าเคยอ่านข้อมูลมา บอสชั้นแรกดูเหมือนจะเชี่ยวชาญวิชามายา และมีทักษะบิดเบือนการรับรู้’

เย่ชิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ หลับตาลง

กระบี่อสรพิษวิญญาณร่ายรำไปในอากาศอย่างอิสระ

รอยกระบี่นับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นจากด้านหลังกระบี่อสรพิษวิญญาณ ก่อเกิดเป็นกระแสธารแห่งคมกระบี่มหาศาลที่ติดตามเย่ชิงไป

ขณะที่เย่ชิงบินไปยังจุดหนึ่ง รอยกระบี่นับไม่ถ้วนก็พลันเคลื่อนไหวด้วยตัวเอง

พุ่งตรงไปยังดวงดาวดวงหนึ่งที่ส่องแสงเจิดจ้าเป็นพิเศษ

เย่ชิงเบิกตาโพลง เปิดใช้งานจิตกระบี่กระจ่างแจ้ง “ของวิเศษจงหันกายา!”

“หยุดเวลา!”

อานุภาพของรอยกระบี่นับไม่ถ้วนพลันเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

ค่าความเสียหายปรากฏขึ้นอย่างหนาแน่น: -14300, -14300, …

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้น พื้นที่โดยรอบพลันแตกสลายราวกับกระจกที่แตกร้าว ส่งเสียงดังเปรี๊ยะ!

วิชามายาสลายไปโดยสิ้นเชิง ทิวทัศน์โดยรอบพลันเปลี่ยนแปลงไปอย่างฉับพลัน

ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวก่อนหน้านี้แม้จะงดงาม แต่ก็ดูคล้ายความฝัน ไม่สมจริงนัก

บัดนี้ บนท้องฟ้าที่ประดับประดาด้วยดาวระยิบระยับ มีดวงจันทร์เต็มดวงลอยเด่นเป็นสง่า

บนเนินเขาที่อยู่ห่างไกลออกไป ปรากฏร่างมหึมาร่างหนึ่งยืนตระหง่าน รูปร่างคล้ายมนุษย์ ทั่วร่างเป็นสีเทาอมฟ้า สูงราวสี่ถึงห้าเมตร

เย่ชิงใช้วิชาตรวจสอบขั้นสูงทันที

【ยักษ์มายา (เจ้าผู้ครองนคร): เลเวล 35】

พลังชีวิต: 450,000

โจมตี: 210, ป้องกัน: 350

ทักษะ:

มิติมายา: เปลี่ยนพื้นที่ในรัศมีสามลี้ให้กลายเป็นมิติมายา ทุกคนที่อยู่ภายในจะตกอยู่ในสภาวะสับสน อัตราการใช้พลังกายจะเพิ่มขึ้นเป็นสามเท่าของปกติ

ทะเลดาราโกลาหล: สร้างความเสียหายเป็นวงกว้าง ในรัศมี 100 เมตร พลังแห่งดวงดาวจะรวมตัวกัน สร้างความเสียหาย 360% เป็นเวลาสิบวินาที

ร่างรบมายา (ทักษะเจ้าผู้ครองนคร): เพิ่มพลังชีวิต 50%, ความเร็วในการฟื้นฟู +80%

เย่ชิงอาศัยจังหวะที่เวลายังหยุดนิ่ง ลงมายืนบนพื้นทันที

กระบี่อสรพิษวิญญาณบินกลับเข้าสู่มือ “วิชาชักกระบี่!”

การสังหารยักษ์มายาทำให้เขาได้รับค่าประสบการณ์ถึง 120,000 แต้ม

เวลาโดยรอบกลับมาเคลื่อนไหวอีกครั้ง สายลมพัดผ่านผืนดิน พาให้พงหญ้าเสียดสีกันเบาๆ

เย่ชิงมองดูเลเวลของตน: เลเวล 12 (ค่าประสบการณ์ 98%)

ยิ่งเลเวลสูงขึ้น การเลื่อนระดับก็ยิ่งยากขึ้นเรื่อยๆ ในภายหลังอาจต้องใช้เวลาหนึ่งถึงสองปีจึงจะเลื่อนได้หนึ่งระดับ

สีหน้าของเขาดูไม่สู้ดีนัก ก่อนจะถอนหายใจยาวออกมาเฮือกหนึ่ง

‘ประสบการณ์การต่อสู้ของข้ายังน้อยเกินไป ไม่นึกเลยว่าจะต้องมาเสียการหยุดเวลาไปกับเรื่องแบบนี้’

เขาเดินเข้าไปตรวจสอบไอเทมที่ยักษ์มายาดรอปไว้

กระจกมายา (ระดับเจ้าผู้ครองนคร-สีชมพู): อุปกรณ์พิเศษ

ค่าสถานะพื้นฐานทั้งหมด +80, พลังโจมตีกายภาพ +120, พลังโจมตีเวทมนตร์ +120

ทักษะพิเศษ: มายา: ขณะโจมตีสามารถแสดงผลพิเศษมายา ทำให้ศัตรูตกอยู่ในสถานะมึนงง 0.5 วินาที

ดวงตาของเย่ชิงพลันเป็นประกาย ของชิ้นนี้เป็นอุปกรณ์พิเศษ ไม่จำเป็นต้องมีเลเวลในการสวมใส่ เพียงแค่เก็บไว้ในช่องเก็บของก็แสดงผลโดยอัตโนมัติ

แถมยังมีทักษะพิเศษติดมาด้วย ทักษะประเภทนี้ไม่สิ้นเปลืองพลังงาน ไม่มีระยะเวลารอใช้ นับว่าใช้งานได้ดีมาก

ผลพิเศษอย่าง ‘หนึ่งกระบี่สะท้านสิบเก้าแคว้น’ ก็เคยช่วยเขาไว้มาก

แต่จะสามารถแสดงผลของอุปกรณ์พิเศษได้เพียงชิ้นเดียวเท่านั้น เย่ชิงจึงเปลี่ยนเอาตำราหุ่นเชิดออก แล้วให้กระจกมายาแสดงผลแทน

ค่าสถานะของเขาพลันเพิ่มขึ้นพรวดพราด

เย่ชิงกวัดแกว่งกระบี่อสรพิษวิญญาณในมือ ปรากฏเงากระบี่ซ้อนทับเป็นสายอยู่ด้านหลัง งดงามตระการตาอย่างยิ่ง

ที่สำคัญที่สุดคือสถานะมึนงง 0.5 วินาที ซึ่งเย่ชิงพึงพอใจอย่างมาก

บางครั้ง เวลาเพียง 0.5 วินาที ก็สามารถตัดสินความเป็นความตายได้แล้ว

จากนั้น เขาจึงตรวจสอบไอเทมที่เหลืออีกสองสามชิ้น