บทที่ 12: เจ้าผู้ครองหมู่บ้านร้าง: ราชาซากศพหุ่นเชิด

หุ่นเชิดทารกอสูรคิดจะหลบหลีก ทว่าน่าเสียดายที่มันไม่มีทางหนีพ้น

-11800, -9240, ...

【สังหารหุ่นเชิดทารกอสูร ได้รับค่าประสบการณ์ 1200 แต้ม】

เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้น เย่ชิงก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก แถบค่าประสบการณ์ของเลเวล 8 พุ่งพรวดขึ้นมาทิ้งห่างจากเดิมไปไกลโข

มอนสเตอร์ชั้นยอดนั้นให้ค่าประสบการณ์มากกว่ามอนสเตอร์ทั่วไปเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ยิ่งเป็นการสังหารศัตรูที่ระดับสูงกว่าถึง 12 เลเวลด้วยแล้ว ยิ่งมหาศาลเกินบรรยาย

เมื่อไปถึงเลเวล 8 และยังเป็นอาชีพระดับ S การสอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นหนึ่งย่อมไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป

ตอนนี้ระดับเลเวลของข้าเพียงพอสำหรับการสอบเข้าแล้ว ส่วนเรื่องความแข็งแกร่ง...

‘จุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดในตอนนี้คือพลังป้องกัน ส่วนพลังโจมตีของข้านั้นรุนแรงยิ่งกว่าการใช้โปรแกรมโกงเสียอีก’

หุ่นเชิดทารกอสูรยังดรอปอุปกรณ์ออกมาด้วย เย่ชิงจึงเดินเข้าไปตรวจสอบทันที

【กริชแมงมุมโลหิต (สีม่วง)】

สวมใส่ได้เมื่อเลเวล 20

ข้างกันนั้นยังมีขวดยาสีม่วงวางอยู่ เย่ชิงหยิบขึ้นมาตรวจสอบคุณสมบัติของมัน

【ยาเร่งความเร็ว (สีม่วง)】

เพิ่มความเร็วเคลื่อนที่ 20% และความเร็วโจมตี 30% เป็นเวลา 30 วินาที

คุณสมบัติของกริชไม่เลวเลยทีเดียว แต่ตัวข้ายังสวมใส่ไม่ได้ จึงตั้งใจจะเก็บไว้ก่อน เมื่อออกจากที่นี่แล้วค่อยนำไปขายที่ร้านขายอุปกรณ์

พอเห็นคุณสมบัติของยาขวดนี้ ดวงตาของเย่ชิงก็เป็นประกาย คุณสมบัตินี้นับว่ายอดเยี่ยม น่าเสียดายที่ระยะเวลาแสดงผลสั้นเกินไป

ทว่าระยะเวลาของมันกลับเข้ากันได้ดีกับน้ำเต้าสังหารเซียนอย่างน่าประหลาด

ต่างก็เป็น 30 วินาทีเหมือนกัน ไม่แน่ว่าอาจจะเกิดปฏิกิริยาอันน่าอัศจรรย์ขึ้นก็เป็นได้

ภายในหมู่บ้านร้าง เย่ชิงสังหารหุ่นเชิดไปอีกสิบกว่าตัว แต่ก็ไม่มีชุดเกราะแมงมุมพิษดรอปออกมาเลยแม้แต่ชิ้นเดียว

ทันใดนั้น ท้องของเขาก็ร้องโครกครากขึ้นมา

【เข้าสู่สถานะหิวโหย ค่าสถานะทั้งหมดลดลง 10%】

เย่ชิงขมวดคิ้วมุ่น ในดันเจี้ยนหมู่บ้านร้างพิศวงที่แสนจะกันดารเช่นนี้ จะไปหาอะไรกินได้กัน

หากเป็นในป่าเร้นลับ ซากเสือโคร่งหรือหมาป่ายังพอกินประทังชีวิตได้ แต่ที่นี่มีแต่หุ่นไล่กากับหุ่นเชิดพิษ

เขาตั้งใจจะกลับไปพักผ่อนที่กระท่อมไม้ตรงทางเข้าหมู่บ้านสักครู่

เมื่อมาถึงหน้ากระท่อมไม้ของจางขุย เขาก็ผลักประตูเข้าไปโดยไม่ลังเล

เย่ชิงทรุดกายนั่งลงบนเก้าอี้ไม้แล้วเอนหลังพิงพนัก

จางขุยเห็นท่าทางอ่อนล้าของเย่ชิงจึงเอ่ยขึ้น “เป็นอย่างไร รู้ซึ้งแล้วใช่หรือไม่ว่ามอนสเตอร์ข้างในรับมือได้ยากเพียงใด! หากเจ้าทนต่อไปไม่ไหว ข้าจะส่งเจ้าออกไป”

เย่ชิงมองไปยังจางขุย “บอสของดันเจี้ยน อสูรแมงมุมมรณะ ข้าสังหารมันแน่ ตอนนี้ข้าแค่หิวเล็กน้อยเท่านั้น”

จางขุยพยักหน้า ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าว “นอกหมู่บ้านไปทางทิศใต้ราวสามลี้ มีผลไม้ป่าที่กินได้อยู่บ้าง เจ้าลองไปดูได้”

“ได้” เย่ชิงลุกพรวดออกจากกระท่อมไม้ทันที เท้าเหยียบลงบนกระบี่เดชานุภาพ

วิชาเหินกระบี่ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า มุ่งหน้าไปยังทิศใต้

จางขุยเฝ้ามองเย่ชิงจากไปจนลับสายตา เขาเดินมาที่ประตูเพื่อจะปิด ทว่าทันทีที่มือสัมผัสกับลำแสงแดดอุ่น กลับถูกแผดเผาจนเกิดควันลอยขึ้นมา

แต่สีหน้าของเขากลับเรียบเฉย เขามองไปยังทิศทางที่เย่ชิงจากไปแล้วถอนหายใจยาว

“การอยู่ต่อก็ไม่ต่างอะไรกับการรนหาที่ตายเปล่าๆ จะดื้อดึงไปเพื่ออะไรกัน! เฮ้อ!”

...

ทางตอนใต้ของหมู่บ้านร้างพิศวง ภายในป่าแห่งหนึ่ง

เย่ชิงเหินกระบี่มาถึงที่นี่โดยตรง เมื่อเห็นผลไม้ป่ารูปร่างแปลกตาบนต้นไม้ เขาก็รู้สึกยินดีขึ้นมาทันที

ที่นี่ยังมีสัตว์ป่าอยู่บ้าง แต่ล้วนเป็นเพียงเลเวล 1 เท่านั้น

บอสที่แข็งแกร่งที่สุดของดันเจี้ยนแห่งนี้อยู่ในหมู่บ้านร้าง ยิ่งออกห่างจากหมู่บ้านมากเท่าไหร่ ระดับเลเวลของมอนสเตอร์ก็ยิ่งต่ำลงเท่านั้น

เขาร่อนลงบนต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง แล้วเด็ดผลไม้ป่าสีแดงผลหนึ่งลงมา

คุณสมบัติของผลไม้ป่าปรากฏขึ้น

【ผลฟื้นโลหิต】

สามารถฟื้นฟูพละกำลังได้อย่างรวดเร็ว รักษาอาการบาดเจ็บอย่างช้าๆ ฟื้นฟูพลังชีวิต 55 แต้มต่อนาที

เย่ชิงกินผลฟื้นโลหิตเข้าไปหลายคำในรวดเดียวเพื่อแก้สถานะหิวโหย ไม่คาดคิดว่าผลไม้ป่าชนิดนี้จะสามารถฟื้นฟูพลังชีวิตได้ด้วย

เขาเด็ดติดต่อกันหลายสิบผล แล้วเก็บเข้าไปในน้ำเต้าสังหารเซียน

จากนั้นจึงมองไปยังผลไม้อีกชนิดหนึ่งในป่า

【ผลวิญญาณคราม】

สามารถฟื้นฟูพละกำลังได้อย่างรวดเร็ว ฟื้นฟูพลังเวทอย่างช้าๆ ฟื้นฟูพลังเวท 55 แต้มต่อนาที

เย่ชิงไม่คาดคิดว่าในดันเจี้ยนที่ซ่อนอยู่จะมีสถานที่เช่นนี้ด้วย ผลไม้ป่าเหล่านี้ไม่ต่างอะไรกับยาเพิ่มเลือดและยาเพิ่มมานาเลย

คราวนี้ การเคลียร์ดันเจี้ยนแห่งนี้ก็ง่ายขึ้นมากแล้ว

เย่ชิงเดินวนเวียนอยู่ในป่าผลไม้แห่งนี้ ใช้เวลาไปกว่าหนึ่งชั่วโมง

ในที่สุดเขาก็เก็บผลฟื้นโลหิตและผลวิญญาณครามทั้งหมดใส่เข้าไปในน้ำเต้าสังหารเซียนจนหมดสิ้น

หากเคลียร์ดันเจี้ยนได้สำเร็จ ดันเจี้ยนแห่งนี้ก็จะหายไป การทิ้งของดีเหล่านี้ไว้ก็มีแต่จะเสียเปล่า

เขากลับมายังหมู่บ้านร้างด้วยวิชาเหินกระบี่ คราวนี้ยาแก้พิษก็มีเพียงพอ ทั้งยาเพิ่มมานาและยาเพิ่มเลือดก็เต็มพิกัด

เย่ชิงเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ตั้งเป้าว่าจะต้องเคลียร์ดันเจี้ยนนี้ให้ได้ก่อนฟ้ามืด

รอยกระบี่นับไม่ถ้วนพุ่งทะยานจากด้านหลังของเขา ประดุจสายธารอันเชี่ยวกรากถาโถมเข้าสู่หมู่บ้านร้าง

หุ่นเชิดแมงมุมอสูรถูกสังหารไปทีละตัว

แถบค่าประสบการณ์ของเย่ชิงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่น่าเสียดาย ที่ชุดเกราะแมงมุมพิษชิ้นที่สี่ก็ยังไม่ดรอปออกมาเสียที

หลังจากสังหารหุ่นเชิดแมงมุมพิษไปหลายสิบตัว แถบค่าประสบการณ์ของเย่ชิงก็เต็มหลอดในที่สุด

【ขอแสดงความยินดี ท่านเลื่อนระดับแล้ว ค่าสถานะทั้งหมด +3 แต้มสถานะอิสระ +5】

เขาเลื่อนระดับเป็นเลเวล 9 แล้ว และยังคงนำแต้มสถานะอิสระทั้งหมดไปเพิ่มให้กับค่าสติปัญญา

แม้ว่าตอนนี้จะมีผลวิญญาณครามแล้ว แต่พลังเวทก็ยังคงขาดแคลนอยู่ดี

การเลื่อนจากเลเวล 9 ไปยังเลเวล 10 ถือเป็นคอขวดขนาดใหญ่ ต้องใช้ค่าประสบการณ์มากถึง 10,000 แต้ม

เย่ชิงเหลือบมองไปยังโปรแกรมโกงอีกอันของเขา การลงชื่อครั้งต่อไปต้องใช้ค่าประสบการณ์ถึง 1,000,000 แต้ม

เขาครุ่นคิด ‘เรื่องนี้คงต้องรอไปก่อน เมื่อระดับเลเวลของข้าสูงขึ้น แค่สังหารบอสไม่กี่ตัวก็ได้ค่าประสบการณ์เป็นล้านแล้ว’

เขาออกกวาดล้างในหมู่บ้านร้างพิศวงอีกครั้ง และพบว่ายังมีหุ่นเชิดแมงมุมพิษเหลืออยู่ 5 ตัว และทารกอสูรพิษร้ายอีก 2 ตัว

จัดการสังหารทั้งหมด

เย่ชิงขมวดคิ้วมุ่น ตอนนี้ภายในหมู่บ้านร้าง หุ่นเชิดและทารกอสูรพิษทั้งหมดถูกกำจัดสิ้นแล้ว

แต่ชุดเกราะแมงมุมพิษชิ้นที่สี่ก็ยังไม่ดรอปออกมา

ดรอปมาเพียงอุปกรณ์สีม่วงไม่กี่ชิ้น ซึ่งตอนนี้ระดับเลเวลของเขายังไม่พอที่จะสวมใส่

【สร้อยคอวิญญาณแค้น (สีม่วง)】

สวมใส่ได้เมื่อเลเวล 20

สติปัญญา +35, พลังเวทสูงสุด +300

ทักษะ, อธิษฐาน: ความปรารถนาสุดท้ายก่อนตายของทารกอสูรพิษ เป็นสิ่งที่ดีงาม ได้รับค่าความโชคดี 3 แต้ม

อาฆาต: สามารถฝังคำสาปไว้บนตัวผู้อื่น สามารถติดตามตำแหน่งได้ตลอดเวลา จำกัดการใช้งานเฉพาะในดันเจี้ยน

【แหวนหุ่นเชิด (สีม่วง)】

สวมใส่ได้เมื่อเลเวล 15

ค่าสถานะทั้งหมด +25

ทักษะ, หุ่นเชิด: สามารถอัญเชิญหุ่นเชิดแมงมุมอสูรออกมา 1 ตัว โดยมีค่าสถานะ 80% ของผู้สวมใส่ และมีทักษะเหมือนกับหุ่นเชิดแมงมุมอสูร

ในตอนนั้นเอง ผืนดินที่อยู่ห่างไกลก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พื้นปฐพีปริแยกออกจากกัน

ราวกับมีบางสิ่งกำลังจะผุดขึ้นมาจากใต้พิภพ

ร่างมหึมาร่างหนึ่งค่อยๆ ผุดขึ้นมาจากใต้รอยแยกนั้น

ร่างนั้นสูงถึงสามสี่เมตร ผิวหนังเป็นสีเทาขาวซีด

เย่ชิงใช้วิชาตรวจสอบขั้นสูงทันที

【ราชาซากศพหุ่นเชิด (เจ้าผู้ครองนคร): เลเวล 25】

พลังชีวิต: 85000

พลังโจมตี: 185, พลังป้องกัน: 320

ทักษะ, กายาเหล็กทองแดง: ลดทอนความเสียหายจากการโจมตีทั้งหมด 30%

กระหายเลือด: สามารถดูดเลือดเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิตของตนเอง

ปราณโลหิตอสูร: เมื่อพลังชีวิตต่ำกว่า 30% จะฟื้นฟูพลังชีวิตอย่างรวดเร็ว และค่าสถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้น 70%

พิษซากศพ: ทั่วร่างเต็มไปด้วยพิษร้ายแรง หากถูกข่วน พลังชีวิตจะลดลง 100 แต้มต่อวินาที เป็นเวลา 60 วินาที

ทักษะที่ซ่อนอยู่, ใกล้ตาย: เมื่อใกล้ตาย ร่างกายจะระเบิดตัวเอง

เมื่อเย่ชิงเห็นราชาซากศพหุ่นเชิด ดวงตาของเขาก็ฉายแววตื่นเต้น

‘แบบนี้ก็ยังพอมีความหวังที่จะรวบรวมชุดเกราะแมงมุมพิษให้ครบ!’

กระบี่เดชานุภาพในมือตั้งท่าวิชาชักกระบี่

ประกายกระบี่เจิดจ้าสายหนึ่งพุ่งออกไป ฟาดฟันลงบนร่างของราชาซากศพหุ่นเชิดโดยตรง

-22300, -20100, -16200, -11650, -8300

ตัวเลขความเสียหายสีแดงสดขนาดมหึมาปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของราชาซากศพหุ่นเชิด

ราชาซากศพหุ่นเชิดคำรามลั่น ทั่วร่างมีไอโลหิตวนเวียน มันเปิดใช้งานปราณโลหิตอสูรแล้ว

ความเร็วของมันเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ทะยานเข้าใส่เย่ชิงหมายจะสังหาร

เย่ชิงถอยฉาก กระบี่เดชานุภาพในมือก็พุ่งสวนออกไป

‘สมแล้วที่เป็นบอสเลเวล 25 ไม่ถูกสังหารในดาบเดียว’

เขาเริ่มใช้กลยุทธ์โจมตีรักษาระยะ รอยกระบี่นับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากด้านหลัง

กระบี่เดชานุภาพฟาดฟันลงบนร่างของราชาซากศพหุ่นเชิดอย่างต่อเนื่อง

-3200, -2850, ……….

จากนั้นรอยกระบี่อีกนับไม่ถ้วนก็กรีดผ่านร่างของมัน ราชาซากศพหุ่นเชิดคำรามอย่างเจ็บแค้นเป็นครั้งสุดท้าย

ก่อนจะล้มครืนลงกับพื้น สิ้นใจโดยสมบูรณ์

เย่ชิงเห็นข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้น

【......】