บทที่ 7: พิชิตดันเจี้ยนมือใหม่ สังหารบอสในพริบตาเดียว

【วิชาตรวจสอบ】 (ระดับสีม่วง): สามารถตรวจสอบหน้าต่างสถานะของมอนสเตอร์หรือบุคคล รวมถึงเผยจุดอ่อนบางอย่างได้

【ต่างหูสีแดงชาด】 (ระดับสีม่วง): สวมใส่ได้เมื่อเลเวล 5

คุณสมบัติ: พละกำลัง +10, พลังโจมตีกายภาพ +55

ทักษะติดตัว: 《ฟื้นฟูฉับพลัน》: เมื่อพลังชีวิตต่ำกว่า 10% จะฟื้นฟูพลังชีวิต 20% ในทันที

เย่ชิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ แม้ว่าพลังชีวิตของเขาแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะลดต่ำกว่า 20% ถึงกระนั้น นี่ก็นับเป็นยุทธภัณฑ์ชั้นเลิศชิ้นหนึ่งแล้ว

เมื่อเรียน《วิชาตรวจสอบขั้นสูง》แล้ว ในช่องทักษะก็มีทักษะเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่าง

ยังมีกริชระดับสีม่วงอีกหนึ่งเล่มที่เขายังไม่สามารถสวมใส่ได้ เขาตั้งใจว่าจะนำไปขายโดยตรงในภายหลัง

บัดนี้ เขาเริ่มสวมใส่อุปกรณ์ทั้งหมดในกระเป๋าเป้

ค่าสถานะบนร่างกายของเขาพลันพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

‘ตรวจสอบสถานะ’

【ผู้ใช้อาชีพ】: เย่ชิง

【อาชีพ】: เซียนกระบี่ (อาชีพที่ซ่อนอยู่หนึ่งเดียว), นักแสดง

【ระดับ】: 5 (ค่าประสบการณ์ 260/1200)

【พลังชีวิต】: 400/400

【พลังเวท】: 420/420

【พลังโจมตีกายภาพ】: 187

【พลังโจมตีเวทมนตร์】: 131

【พละกำลัง】: 35+21

【สติปัญญา】: 30+15

【ความว่องไว】: 30+10

【กายภาพ】: 30+10

【คุณสมบัติพิเศษ-เสน่ห์】: 25

【โชค】: 26

【พรสวรรค์】: 《พลังมิติเวลา》 (???), 《จิตกระบี่กระจ่างแจ้ง》 (ระดับ SSS), 《การแสดง》 (ระดับ D)

【ทักษะ】: 《วิชาชักกระบี่》, 《วิชาควบคุมกระบี่》 (lv1)

《วิชาชักกระบี่》 (lv2: ค่าความชำนาญ 4/200): ใช้พลังเวท 10 หน่วย สร้างปราณกระบี่รัศมีหกเมตรรอบตัว สร้างความเสียหาย 380% มีโอกาส 20% ที่จะติดคริติคอล คูลดาวน์ 6 วินาที

《วิชาตรวจสอบขั้นสูง》

【ทักษะติดตัว】: 《คนกระบี่หลอมรวม》

【ทักษะพิเศษ】: 《หนึ่งกระบี่สะท้านสิบเก้าแคว้น》 (รอยกระบี่, ประกายกระบี่)

【อุปกรณ์】: กระบี่เดชานุภาพ (เขียว), สร้อยคอภูตไม้ (ขาว), แหวนวิญญาณคราม (ขาว), หน้ากากวิญญาณเร้น (ม่วง), ต่างหูสีแดงชาด (ม่วง), รองเท้าหนังหมูป่า (เขียว), เกราะหนังหมูป่า (เขียว)

เย่ชิงปิดหน้าต่างสถานะ

ค่าสถานะระดับนี้ เกรงว่าแม้แต่ผู้เล่นระดับสิบกว่าก็ยังเทียบไม่ติด

พลังโจมตีกายภาพและพลังโจมตีเวทมนตร์รวมกันเป็นค่าความเสียหายพื้นฐาน 318 หากเปิดใช้งาน《จิตกระบี่กระจ่างแจ้ง》 จะพุ่งทะยานขึ้นสิบเท่าโดยตรง! สร้างความเสียหายได้มากกว่าสามพันแต้ม แม้จะเป็นเพียงการโจมตีธรรมดา ก็สามารถสังหารหัวหน้าเสือโคร่งได้ในสองดาบ

เขามุ่งหน้าไปยังใจกลางดันเจี้ยน ตลอดเส้นทาง เพียงแค่สะบัดรอยกระบี่ออกไปก็สามารถสังหารมอนสเตอร์ทั้งหมดได้ในชั่วพริบตา

เมื่อผู้ใช้อาชีพระดับ 5 มาถึงใจกลางดันเจี้ยน จะสามารถเปิดใช้งานกลไกให้บอสของดันเจี้ยนปรากฏตัวออกมาได้

นี่คือกลไกของดันเจี้ยนป่าเร้นลับ ซึ่งดันเจี้ยนแต่ละแห่งล้วนมีเงื่อนไขแตกต่างกันไป

ในขณะนั้นเอง นักเรียนทุกคนที่อยู่ในป่าเร้นลับต่างได้รับข้อความหนึ่ง

【บอสตัวสุดท้ายแห่งดันเจี้ยนป่าเร้นลับได้ปรากฏตัวแล้ว โปรดกำจัดโดยเร็วที่สุด!】

ภายในช่องสนทนาในดันเจี้ยนเกิดความโกลาหลขึ้นทันที

“เป็นไปได้ยังไง! นี่เพิ่งผ่านไปสองชั่วโมงกว่าๆ ข้าเพิ่งจะเลเวล 1 เอง มีคนใกล้จะเคลียร์ดันเจี้ยนแล้วเรอะ”

“ไม่รู้สิ! อาจจะเป็นมู่หรงเสวี่ยก็ได้! นางมีสัตว์เลี้ยงของท่านอาจารย์ใหญ่ ไม่แปลกใจหรอก”

“อิจฉาจริงโว้ย สิทธิพิเศษของอาชีพระดับ SSS มันดีอย่างนี้นี่เอง ข้าแค่อาชีพระดับ B ไม่ได้เรื่องอะไรเลย”

“หรือว่าพวกเราจะไปฉวยโอกาสตอนชุลมุน ไปแย่งบอสของนางมาดี”

“เจ้าก็ไปสิ! ป่าเร้นลับนี่อันตรายจะตาย เผลอแป๊บเดียวก็ม่องเท่งแล้ว”

แตกต่างจากความคึกคักในช่องสนทนา มู่หรงเสวี่ยซึ่งกำลังรับมือกับเสือโคร่งอยู่ถึงกับชะงักงันไปชั่วขณะ นางกัดริมฝีปากล่างเบาๆ แววตาของนางปรากฏความสั่นไหวขึ้นวูบหนึ่ง ไม่หลงเหลือท่าทีเย็นชาเช่นเคย

‘เป็นใครกันแน่! เป็นไปได้อย่างไรถึงได้รวดเร็วเพียงนี้ ข้าเพิ่งจะเลเวล 3 กำลังจะเลื่อนเป็นเลเวล 4 อยู่แล้วเชียว’

“พวกเราไปกันเถอะ ไปดูกันว่าคือผู้ใด”

นกยักษ์สีเหลืองตัวหนึ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า มุ่งหน้าตรงไปยังใจกลางดันเจี้ยน

…

…

ขณะเดียวกัน ณ ใจกลางดันเจี้ยน เย่ชิงกำลังจ้องมองอสรพิษยักษ์ยาวสิบกว่าเมตรที่อยู่เบื้องหน้า

【อสรพิษพิษเงามืด】: เลเวล 10

【พลังชีวิต】: 10,000

【ทักษะ】: พ่นพิษ, กลายร่างมาร, เขี้ยวพิษเหมันต์, ขดตัว

แววตาของเย่ชิงทอประกายเย็นเยียบ เขาตั้งใจจะสังหารอสรพิษยักษ์ตนนี้ให้จบสิ้นในดาบเดียว

เขารวบรวมพลัง ตั้งท่าใช้วิชาชักกระบี่ ปราณกระบี่อันเจิดจ้าสายหนึ่งพลันพุ่งวาบออกไป!

-24100 (คริติคอล)

สังหารทันที!

【ได้รับค่าประสบการณ์ 1500 ขอแสดงความยินดีที่ท่านเลื่อนระดับ】

【ค่าสถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้น 3 หน่วย ได้รับค่าสถานะอิสระ 5 หน่วย】

เมื่อเลื่อนถึงเลเวล 6 แล้ว เย่ชิงก็นำค่าสถานะอิสระทั้งห้าหน่วยไปเพิ่มให้กับค่าสติปัญญาทั้งหมด

พลันมีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นข้างหู 【บอสของดันเจี้ยนถูกกำจัดแล้ว ในอีกสามสิบวินาทีจะถูกส่งออกจากดันเจี้ยน ดันเจี้ยนจะปิดตัวลง และจะเปิดอีกครั้งในอีกสิบสองชั่วโมง】

เย่ชิงไม่แม้แต่จะชายตามอง เขาเก็บไอเทมที่อสรพิษยักษ์ดรอปไว้ในช่องเก็บของทันที แล้วเฝ้ามองการนับถอยหลังอย่างเงียบงัน

ทว่าคิ้วของเขากลับขมวดมุ่น... ดันเจี้ยนที่ซ่อนอยู่ไม่ได้เปิดใช้งาน

ในชาติที่แล้ว เขาจำได้ว่าสามวันให้หลัง มีนักเรียนอาชีพระดับ A คนหนึ่งที่เคลียร์ป่าเร้นลับแล้วดันเจี้ยนที่ซ่อนอยู่ก็ปรากฏขึ้น

‘หรือว่าเวลาไม่ถูกต้อง หรืออาจจะต้องเคลียร์คนเดียว’

แสงสว่างวาบขึ้น เย่ชิงก็กลับมาอยู่ที่ทางเข้าดันเจี้ยน

ทุกคนถูกส่งตัวออกมาพร้อมกัน ฝูงชนพลันตกอยู่ในความโกลาหล เสียงพูดคุยดังเซ็งแซ่

“เกิดอะไรขึ้น ข้าเพิ่งเห็นข้อความว่าบอสปรากฏตัว ก็ออกมาเสียแล้ว”

“เป็นไปไม่ได้! มีคนสังหารบอสของดันเจี้ยนได้ในพริบตาอย่างนั้นรึ”

“ใช่แล้ว! แค่ข้าจะฆ่าหมาป่าตัวเดียวยังลำบากเลย แต่กลับมีคนสังหารบอสได้ในพริบตาเนี่ยนะ”

หลินขุยเดินมาจากที่ไกลๆ พลางหัวเราะอย่างดีใจ “เย่ชิง เจ้าไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว”

เย่ชิงพยักหน้า “ดูจากสภาพแล้ว เจ้าคงทุลักทุเลไม่น้อยเลยนะ”

“ไม่เป็นไร ในดันเจี้ยนข้าดันไปเจอเจ้าโง่ซือถูเฟิงนั่นเข้า เลยซัดกันไปยกหนึ่ง เสื้อผ้าเลยขาดไปหน่อย แต่ข้าก็เลื่อนถึงเลเวล 3 แล้วนะ! ตอนนี้ต้องติดกลุ่มแนวหน้าอย่างแน่นอน!” หลินขุยพูดเจื้อยแจ้ว

เย่ชิงยืนฟังเงียบๆ อยู่ข้างๆ ไม่ได้พูดแทรก

ซือถูเฟิงที่อยู่ห่างออกไปเหลือบมองคนทั้งสอง แววตาฉายประกายอำมหิตวูบหนึ่งก่อนจะกลับสู่ความเรียบเฉยดังเดิม

ลูกสมุนสองสามคนเดินเข้ามาด้านหลังซือถูเฟิง “หัวหน้า ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหมในดันเจี้ยน!”

ซือถูเฟิงส่ายหน้าอย่างเรียบเฉย

ในขณะนั้นเอง อาจารย์อาวุโสผู้คุมสอบก็เอ่ยขึ้น “กลับเข้าแถวของตัวเอง การทดสอบครั้งแรกสิ้นสุดลงแล้ว”

หลังจากนั้น ก็มีอาจารย์เริ่มขานชื่อ

โรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งเจียงเป่ย มีผู้เสียชีวิตรวมทั้งสิ้น 3 คน

อีกทั้งยังไม่เหลือแม้แต่กระดูก ในดันเจี้ยน ศพจะถูกมอนสเตอร์กัดกินจนหมดสิ้น

ตอนนั้นเอง อาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งก็เดินมาข้างกายมู่หรงเสวี่ย “อาจารย์จากมหาวิทยาลัยชั้นนำหลายแห่งต้องการพบเจ้า ตามข้ามา”

มู่หรงเสวี่ยเดินตามไปอย่างประหม่าเล็กน้อย

ในป่าที่ไม่ไกลออกไป คนหลายคนกำลังสนทนากัน “เย่ชิงเป็นใครกันแน่ ถึงกับไปถึงเลเวล 6 ได้ แข็งแกร่งกว่าผู้ใช้อาชีพระดับ SSS มากขนาดนี้”

“ไม่ได้การ ข้าต้องไปสืบดูสักหน่อย”

“ใช่แล้ว!”

ขณะนั้น มู่หรงเสวี่ยก็เดินมาถึงเบื้องหน้าพวกเขา ทุกคนต่างยื่นข้อเสนอที่ยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง หวังว่ามู่หรงเสวี่ยจะเข้าร่วมมหาวิทยาลัยของตน กระทั่งเสนอให้รับเข้าศึกษาต่อโดยตรง

นี่เป็นสิ่งที่นักเรียนทุกคนใฝ่ฝัน

ทว่ามู่หรงเสวี่ยกลับลังเล น้ำเสียงของนางค่อนข้างเรียบเฉย แต่ยังคงความไพเราะน่าฟัง

“ข้ายังอยากจะขอพิจารณาดูอีกสักหน่อย ต้องขออภัยด้วย”

“ได้ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ อีกสิบวันก็จะถึงการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ช่วงนี้ข้าจะอยู่ที่เมืองเจียงเป่ย เจ้ามาหาข้าได้ทุกเมื่อ ข้าพักอยู่ที่หอพักบุคลากรของโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งเจียงเป่ย” อาจารย์จากมหาวิทยาลัยจิงตูกล่าวอย่างอ่อนโยน

หลังจากนั้นก็จากไป

อาจารย์จากมหาวิทยาลัยอื่นๆ ก็กล่าวเช่นกันว่า “ก่อนการสอบเข้ามหาวิทยาลัย พวกเราจะมาหาเจ้าอีกครั้ง หวังว่าเจ้าจะเปลี่ยนใจ”

แม้ว่าพวกเขาจะให้ความสำคัญกับผู้ใช้อาชีพระดับ SSS อย่างมู่หรงเสวี่ย แต่ก็มีข่าวมาว่าเมืองอื่นๆ ก็มีผู้ใช้อาชีพระดับ SSS ปรากฏตัวขึ้นเช่นกัน ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะปักหลักอยู่ที่เมืองเจียงเป่ยตลอดไป

…

นักเรียนทุกคนขึ้นรถบัส เริ่มเดินทางกลับเข้าสู่ตัวเมือง

ก่อนการสอบเข้ามหาวิทยาลัย รถบัสเหล่านี้จะเดินทางไปยังดันเจี้ยนมือใหม่ต่างๆ

เย่ชิงนั่งอยู่ริมหน้าต่าง น่าแปลกที่ไม่มีใครมารบกวนเขาเลย

ก็แค่อาชีพสายสนับสนุนธรรมดาคนหนึ่ง... ใครเลยจะคาดคิดว่าเขาคือผู้เล่นปริศนาที่สร้างความสะเทือนเลื่อนลั่นในดันเจี้ยน

หลินขุยที่อยู่ข้างๆ ตื่นเต้นอย่างมาก พูดเจื้อยแจ้วไม่หยุด

ส่วนเย่ชิงนั้นกำลังตรวจสอบช่องเก็บของของตนเอง สำรวจไอเทมสองสามชิ้นที่ดรอปจากบอสในดันเจี้ยน