บทที่ 6 เสื้อผ้าผู้ชายแบรนด์ Armani

บทที่ 6 เสื้อผ้าผู้ชายแบรนด์ Armani

“เสี่ยวหย่า! จะไปไหนน่ะ?”

“พี่หลี่ ไม่ใช่ว่ามีลูกค้าเข้ามาเหรอ? ฉันจะไปดูแลเขาไง!”

“เสี่ยวหย่า เธอเพิ่งมาใหม่ ยังดูคนไม่ออก ผู้ชายคนนั้นดูยังไงก็ไม่มีปัญญาซื้อ เสื้อผ้าที่เขาใส่มาทั้งตัวก็ดูเป็นของตลาดนัด ดูยังไงก็แค่มาเดินหล่อเล่นน่ะ ลองดูสิ มีใครเข้าไปหาบ้างไหมล่ะ?”

ที่หน้าร้านแฟล็กชิป Armani มีพนักงานขายหญิงรูปร่างดีสองคนยืนอยู่

หนึ่งในนั้นคือเสี่ยวหย่าที่หน้าตาดูสวยสดใส เมื่อได้ยินดังนั้นก็ส่ายหน้าเบา ๆ

“นั่นแหละ ฉันมีประสบการณ์มากกว่าเธอ งานที่เหนื่อยเปล่าแบบนี้อย่าทำเลย” พี่หลี่พูดด้วยน้ำเสียงเหมือนผู้มีประสบการณ์

“แต่ว่า... ตอนฝึกอบรม เขาก็บอกไม่ให้เราดูถูกลูกค้าคนไหนไม่ใช่เหรอ?”

เสี่ยวหย่าลังเลเล็กน้อย

“เราไม่ได้ดูถูกสักหน่อย ถ้าเขาเดินเข้ามาเราก็จะต้อนรับอย่างอบอุ่น แต่เขายังไม่ได้เข้ามานะ จะนับเป็นการดูถูกได้ยังไง?” พี่หลี่ที่ผ่านโลกมามาก ย่อมเข้าใจความกังวลของเสี่ยวหย่า จึงอธิบายพร้อมยิ้มบาง

“เอ่อ... แต่ว่าตลอดทั้งเดือนฉันยังขายไม่ได้เลยสักชุด ฉันขอลองดูสักครั้งนะ” เสี่ยวหย่ายังส่ายหน้าแล้วเดินยาวเข้าไปหากู้เฉินด้วยขาที่ยาวสวย

“เฮ้อ...เสี่ยวหย่า! เอาเถอะ เดี๋ยวก็รู้เองแหละ!”

พี่หลี่มองตามเสี่ยวหย่าอย่างหมดหนทาง ในสายตาของเธอ อีกเดี๋ยวเสี่ยวหย่าจะต้องกลับมาหน้าเสียแน่นอน

“สวัสดีค่ะคุณลูกค้า! มีอะไรให้ช่วยดูไหมคะ?”

เสี่ยวหย่าก้าวเร็ว ๆ เข้ามาใกล้กู้เฉินแล้วกล่าวต้อนรับด้วยรอยยิ้มสดใส

“อืม!”

กู้เฉินไม่คิดว่าจะมีพนักงานเข้ามาทัก เขามองเสี่ยวหย่าแล้วพยักหน้ารับ

แน่นอนว่า ในฐานะพนักงานขายแบรนด์หรู หน้าตาย่อมต้องสะดุดตาอยู่แล้ว

“พวกคุณมีโซนผู้ชายไหม?”

“มีแน่นอนค่ะ ที่นี่คือร้านแฟล็กชิปของ Armani ซึ่งเน้นเสื้อผ้าผู้ชายเป็นหลักเลยค่ะ!”

เสี่ยวหย่าตาเป็นประกายเด่น เธอไม่ได้คาดหวังมากนัก แต่พอได้ยินคำถามนี้ ความหวังเล็ก ๆ ก็ลุกโชนขึ้นในใจ

“งั้นไปดูหน่อยดีกว่า!”

แบรนด์ Armani นั้นเขารู้จักดี เป็นแบรนด์หรูจากอิตาลีที่มีชื่อเสียงไปทั่วโลก โดยเฉพาะเสื้อผ้าผู้ชายถือเป็นจุดเด่น มีซีรีส์หลายแบบ โดยเฉพาะ Armani Prive แบบตัดพิเศษเป็นที่เลื่องชื่อ

ที่หน้าร้าน พี่หลี่มองดูเสี่ยวหย่าที่กำลังยิ้มและพูดคุยกับกู้เฉินเดินเข้าไปในร้านแล้วถึงกับอึ้ง

“หรือว่าฉันดูผิดไป?”

“ไม่ ไม่หรอก ผู้ชายคนนั้นคงเห็นว่าเสี่ยวหย่าสวยเลยพยายามทำเท่แน่ ๆ ใช่ ต้องใช่แน่ ๆ!”

เมื่อคิดได้เช่นนั้น ใจที่เคยอิจฉาก็สงบลงเล็กน้อย พร้อมรอยยิ้มบนใบหน้าอีกครั้ง

“ยินดีต้อนรับสู่ Armani ค่ะ!”

แม้ในใจจะดูถูกกู้เฉินแค่ไหน แต่ใบหน้าพี่หลี่ก็ไม่มีวี่แววไม่พอใจเลย

“พี่หลี่ ฉันขอพาลูกค้าท่านนี้เข้าไปดูสินค้าข้างในนะคะ!”

เสี่ยวหย่าพูดด้วยความดีใจ

จากนั้นก็หันไปยิ้มเชิญกู้เฉิน “คุณลูกค้า เชิญทางนี้เลยค่ะ!”

“ครับ!”

กู้เฉินพยักหน้าตอบอย่างสงบ เดินเข้าไปโดยไม่รู้สึกประหม่าเลย

ภายในร้านที่ตกแต่งหรูหรา เต็มไปด้วยสินค้าแบรนด์เนมไฟส่องสว่างสวยงาม พื้นผนังไม้แขวนเสื้อผ้าแฟชั่นหลากหลาย

“ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าต้องการดูอะไรเป็นพิเศษไหมคะ?” เสี่ยวหย่าถามอย่างมีมารยาทและเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น

“เอาแบบใหม่ล่าสุดของปีนี้มาทั้งหมดเลย” กู้เฉินตอบเรียบ ๆ

“ได้เลยค่ะ ขอเชิญคุณลูกค้านั่งพักที่โซนรับรองก่อนนะคะ”

เสี่ยวหย่าดีใจมาก ไม่แน่วันนี้เธออาจจะทำลายสถิติขายศูนย์ได้

“ครับ”

กู้เฉินเดินตรงไปยังโซนรับรอง ซึ่งร้านแบรนด์หรูแบบนี้ย่อมมีพื้นที่ให้ลูกค้าได้นั่งดื่มชาสบาย ๆ

ในขณะเดียวกัน พี่หลี่ที่อยู่หน้าร้านก็คอยจับตามองกู้เฉินอยู่ตลอด ในสายตาเธอ กู้เฉินก็แค่แกล้งทำเท่ ดังนั้นเธอจึงเฝ้ารอดูตอนต้องจ่ายเงินว่าจะเป็นอย่างไร

ไม่นานนัก เสี่ยวหย่าก็เดินถือคอลเลกชั่นใหม่ประจำฤดูร้อนมาหลายชุด

กู้เฉินหยิบแต่ละชุดเข้าไปในห้องลอง ลองทีละตัว

Armani ในฐานะแบรนด์หรูเน้นผู้ชาย ถือว่าไร้ที่ติในด้านดีไซน์

พอลองเสร็จทุกชุด กู้เฉินก็พอใจทุกตัว

“ชุดพวกนี้ ห่อให้ผมทั้งหมดเลยครับ”

“ได้เลยค่ะ!”

เสี่ยวหย่ายิ้มกว้างแทบปิดไม่มิด

ในที่สุดก็หลุดพ้นจากสถิติขายศูนย์ เดือนนี้คงได้คอมมิชชั่นหลายพันหยวนแน่นอน

“จริงสิ เอาชุดใส่อยู่บ้านมาเพิ่มอีกหลายชุดด้วยนะครับ” กู้เฉินพูดเพิ่ม

“ได้เลยค่ะ!”

เสี่ยวหย่าหันหลังกลับไปเลือกชุดเพิ่มทันที

จากนั้น กู้เฉินก็เริ่มเดินชมทั่วร้าน เห็นอะไรถูกใจ ก็บอกให้ห่อทั้งหมด ไม่สนใจเรื่องราคาเลย

แต่ตอนนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของเสี่ยวหย่าก็เริ่มหายไป

เมื่อเห็นว่ากู้เฉินสั่งแพ็คของไม่หยุด เธอถึงกับอยากพูดแต่ก็พูดไม่ออก

“ใช่ครับ อันนั้นก็แพ็คด้วย!”

กู้เฉินกำลังสนุกกับการช้อปปิ้ง เห็นอะไรก็ดูดีไปหมด ทุกฤดูไม่เว้นแม้แต่ฤดูเดียว

กระเป๋าสตางค์ เข็มขัด รองเท้า ก็เลือกครบตามฤดูกาล

“คุณลูกค้า?”

เสี่ยวหย่าทนไม่ไหวอีกต่อไป ต้องเรียกกู้เฉินไว้

ตอนนี้เธอมองกล่องแพ็คของที่กองพะเนินอยู่ตรงหน้าแคชเชียร์ หน้าก็เริ่มซีดเผือด

เธอเริ่มรู้สึกเสียใจที่ไม่ฟังคำเตือนของพี่หลี่

ต่อให้เธอช้าแค่ไหน เธอก็เริ่มสงสัยว่ากู้เฉินมาเพื่อป่วนแน่นอน

แม้ว่าจะไม่มีใครโทษเขาโดยตรง แต่เธอเองคงต้องโดนตำหนิแน่นอน

เสียงเอะอะที่กู้เฉินก่อไว้เรียกความสนใจจากทั้งร้านมานานแล้ว พี่หลี่เองก็อ้าปากค้าง ไม่คิดว่ากู้เฉินจะซื้อของอย่างบ้าคลั่งถึงเพียงนี้

“เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”

เมื่อเห็นใบหน้าหล่อเหลาของกู้เฉิน เสี่ยวหย่าถึงกับอยากจะฟาดถุงของใส่แล้วพูดว่า "ยังจะถามอีกเหรอว่าทำไม!"

“คุณ...”

กู้เฉินเห็นสีหน้าลังเลของเสี่ยวหย่า แล้วกวาดตามองไปรอบร้าน พบว่าทุกคนต่างกำลังจับตามองเขา เขาก็เข้าใจในทันที

“คุณคิดว่าผมมาป่วนใช่ไหม?” กู้เฉินยิ้มเล็กน้อย

“ไม่ใช่นะคะ!” เสี่ยวหย่าปฏิเสธทันที

แต่ก็เงียบลงอย่างรวดเร็วเมื่อรู้ตัว

“เอาล่ะ ไปคิดเงินเลยเถอะ!”

กู้เฉินยิ้มพลางบอกกับเสี่ยวหย่า

เขาเริ่มมีความรู้สึกดีต่อพนักงานคนนี้ อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้ดูถูกเขาอย่างออกนอกหน้า

“คะ...ค่ะ!”

เสี่ยวหย่าโล่งอกทันที รีบวิ่งไปที่แคชเชียร์

กู้เฉินก็หยุดเดินเลือกของ มองกล่องบรรจุภัณฑ์ที่กองสูงเท่าภูเขา รู้สึกว่าน่าจะพอแล้ว

จากนั้นเขาก็เดินไปยังเคาน์เตอร์ชำระเงิน

แต่ดูเหมือนเสี่ยวหย่าจะยืนอึ้งอยู่

“เป็นเท่าไหร่ครับ?” กู้เฉินถามตรง ๆ

“สวัสดีค่ะคุณลูกค้า ดิฉันเป็นผู้จัดการร้านนี้ค่ะ”

เสี่ยวหย่ายังไม่ทันตอบ หญิงวัยกลางคนที่ดูภูมิฐานก็กล่าวขึ้น

“สวัสดีครับ” กู้เฉินพยักหน้ารับ

“ไม่ทราบว่าคุณลูกค้ามีบัตรสมาชิกของทางร้านไหมคะ?”

“ไม่มีครับ”

กู้เฉินเข้าใจทันทีว่าอีกฝ่ายจะบอกอะไร จึงตอบปฏิเสธตรง ๆ

“แย่จังเลยค่ะ ถ้าอย่างนั้นก็จะไม่ได้รับของขวัญพิเศษนะคะ!”

ผู้จัดการร้านกล่าวอย่างสุภาพ สีหน้าแสดงความเสียดายแทนลูกค้า

ในโลกของสินค้าลักชัวรี ไม่มีคำว่า 'ลดราคา' อยู่แล้ว

“ไม่เป็นไร ที่นี่น่าจะมีบริการจัดส่งถึงบ้านใช่ไหมครับ?”

กู้เฉินตอบอย่างสงบนิ่ง

“แน่นอนค่ะ!”

ผู้จัดการร้านมองกู้เฉินด้วยความชื่นชม ก่อนหน้านี้มีคนรายงานว่ามีลูกค้าทำท่าจะก่อกวน เธอจึงรีบออกมาเอง

แต่เมื่อเห็นท่าทีเรียบง่ายของกู้เฉินแล้ว ความรู้สึกดูถูกในใจเธอก็สลายไปหมด ท่าทีสงบนิ่งแบบนี้ ไม่ใช่คนทั่วไปจะมีได้

“เอาล่ะ รวมทั้งหมดเท่าไหร่ รูดบัตรเลยครับ”

ทันทีที่เขาพูด ทุกคนในร้านรวมถึงเสี่ยวหย่าก็ต่างแสดงสีหน้าตกตะลึง

มันแตกต่างจากที่พวกเขาคิดเอาไว้โดยสิ้นเชิง

“มัวยืนงงอะไรกันอยู่?”

ผู้จัดการหันไปตวาดแคชเชียร์

“ขอโทษค่ะ!”

แคชเชียร์รีบได้สติ “คุณลูกค้าคะ ยอดรวมทั้งหมด 1,088,500 หยวนค่ะ”

“รูดบัตรเลยครับ”

กู้เฉินไม่ได้แสดงท่าทีตกใจเลยสักนิด กลับดูผิดหวังเล็กน้อยด้วยซ้ำ

“ตัดเศษออกเถอะ รวมเป็น 1,080,000 ก็พอ”

ผู้จัดการร้านพูดแทรกขึ้นทันที

แคชเชียร์รับบัตรไปพลางพยักหน้า “รับทราบค่ะ!”

“ติ๊ด!”

เครื่องแสดงผลว่า ชำระเงินสำเร็จ

“คุณลูกค้า นี่คือบัตรของคุณค่ะ”

แคชเชียร์ส่งคืนบัตรให้ด้วยความเคารพอย่างยิ่ง

“ขอบคุณครับ ฝากช่วยจัดส่งไปที่โถงเฉินอี้ผิ่นด้วยนะครับ” กู้เฉินกล่าวขอบคุณพลางรับบัตรคืน

“หือออ!”

ตอนนี้ไม่มีใครสงสัยในตัวกู้เฉินอีกต่อไป

แม้แต่แววตาของผู้จัดการร้านก็เป็นประกายวิบวับ

สาว ๆ หลายคนในร้านต่างจ้องกู้เฉินตาเป็นมัน ราวกับหมาป่าหิวโซเจอลูกแกะ

แต่ไม่นานนัก พวกเธอก็ละสายตากลับไป

เพราะพวกเธอรู้ดีว่า กู้เฉินในตอนนี้พวกเธอไม่มีทางเอื้อมถึง หนุ่มหล่อรวยล้นเหลือ คนแบบนี้ไม่ใช่พวกเธอจะฝันถึงได้

แต่พวกเธอก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหันไปมองเสี่ยวหย่าพร้อมกันอย่างอิจฉา

เพราะเป็นเธอที่มองคนขาด ไม่ดูถูกกู้เฉิน เธอจึงกลายเป็นยอดนักขายประจำเดือนทันที ค่าคอมก็หลายหมื่นหยวน

เสี่ยวหย่าเพิ่งได้สติ ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อเพราะความตื่นเต้น

“จริงสิ ขอจัดส่งภายในสองชั่วโมงนะครับ”

กู้เฉินพูดทิ้งท้าย เขายังไม่ได้ไปดูบ้านเลย ถ้าการ์ดเข้าไม่ได้จะกลายเป็นเรื่องตลก

“ค่ะ ไม่มีปัญหา!” ผู้จัดการตอบอย่างนอบน้อม เธอเข้าใจว่า กู้เฉินยังไม่กลับบ้านในทันที

“เชิญมาใช้บริการอีกครั้งนะคะ!”

จากนั้นผู้จัดการและพนักงานทั้งหมดก็พร้อมใจกันส่งเสียงทักทายหน้าร้าน

บรรยากาศแบบนั้นทำให้กู้เฉินรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเดินอยู่บนอากาศ

เขากลายเป็นจุดสนใจของทั้งห้างในทันที

เหล่าพนักงานร้านอื่น ๆ ต่างก็รู้ดีว่ากู้เฉินต้องซื้อของเยอะมากแน่นอน ทุกคนต่างอิจฉาร้าน Armani สุด ๆ

ต่อไปก็ได้เวลาซื้อนาฬิกาแล้ว เขาจำได้ว่าร้าน Patek Philippe อยู่ในห้างนี้แหละ แต่ไม่ได้อยู่ชั้นนี้

เขาจึงตรงไปยังชั้นบนสุดตามป้ายบอกทางทันที