ตอนที่ 35 หมู่บ้านซึนะยั่วยุ โคโนฮะต้องการโต้กลับ

เคียวอิจิคงไม่ถือสาเรื่องตลกแบบนั้นอย่างจริงจัง และแน่นอนว่าคงไม่โง่พอที่จะตอบตกลง ไม่ใช่ว่าเขาขี้เหนียว แต่การทำอาหารให้คนจำนวนมากนั้นเป็นเรื่องลำบาก นอกจากนี้ เขาก็ไม่สามารถใช้เงินส่วนตัวของคุชินะมาช่วยนินจาของหมู่บ้านได้ตลอดเวลา

ปีใหม่มาถึงแล้ว และเหล่านินจาในค่ายก็ใช้ทรัพยากรอันจำกัดของพวกเขาจัดงานเลี้ยงฉลองปีใหม่ แต่เคียวอิจิไม่ได้เข้าร่วมสนุกด้วย

"พรวด!" "พรวด!"

เคียวอิจินอนอยู่บนเตียง รับรู้ถึงการเคลื่อนไหวของการพัฒนาเนตรจุติอย่างเงียบ ๆ

โคโนฮะ บ้านเก่าของตระกูลเซ็นจู

"เป็นอะไรไปจ๊ะ หนูไม่มีความสุขเหรอ?"

อุซึมากิ มิโตะ ลูบผมสีแดงยาวของคุชินะ และคุชินะก็ฝืนยิ้ม

"ไม่ค่ะ หนูมีความสุขมากค่ะ ท่านย่า"

"โอ้~~"

อุซึมากิ มิโตะ ถอนหายใจและกอดคุชินะแน่นขึ้น

เมื่อรู้สึกเสียใจ คุชินะก็กระซิบว่า

"ท่านย่าคะ หนูไม่มีความสุขเลย หนูคิดว่าจะได้ใช้เวลาปีใหม่ที่ครึกครื้นกับพี่เคียวอิจิ เขาเป็นเพื่อนเพียงคนเดียวของหนู แต่หนูไม่คิดว่าเขาจะไปที่ค่ายชายแดนเลย หนูได้ยินจากพี่ซึนาเดะว่าอากาศที่นั่นเลวร้ายมาก ไม่รู้ว่าเขาจะเป็นยังไงบ้าง"

"เขาคงจะคิดถึงฉัน"

"....."

ฉันควรจะพูดอะไรดี ?

อุซึมากิ มิโตะ อ้าปากหลายครั้งแต่ก็ไม่สามารถเอ่ยคำปลอบโยนใด ๆ ออกมาได้ เธอทำได้เพียงอยู่เป็นเพื่อนคุชินะอย่างเงียบ ๆ

สำหรับซึนาเดะและนาวากิ......

นาวากิออกไปเล่นกับเพื่อนร่วมชั้นของเขา ในขณะที่ซึนาเดะถูกเรียกไปประชุม

เป็นการประชุมในวันส่งท้ายปีเก่า ไม่ใช่ว่าโฮคาเงะรุ่นที่สามชอบสร้างความลำบากให้ผู้คน แต่เขาต้องจัดการประชุมที่สำคัญ

การประชุมที่สำคัญถูกจัดขึ้นในห้องประชุมบนชั้นหนึ่งของอาคารสำนักงานโฮคาเงะ

ยกเว้นโฮคาเงะรุ่นที่สาม, ผู้แทนของผู้อาวุโสสองคน, และคนอื่น ๆ ที่มีคุณสมบัติเข้าร่วม เกือบทุกคนในระดับ    โจนินก็อยู่ที่นั่น

ยกเว้นคนที่ออกไปปฏิบัติภารกิจและยังไม่กลับมาที่หมู่บ้าน และดันโซ ผู้โชคร้าย ที่เหลือโดยพื้นฐานแล้วก็อยู่กันครบ

โฮคาเงะรุ่นที่สามคาบไปป์ไว้ในปากและสูบด้วยความเบื่อหน่าย

ในฐานะโฮคาเงะ เขากล่าวสุนทรพจน์

"วันนี้เป็นวันส่งท้ายปีเก่า ทุกคนควรจะได้ใช้เวลาปีใหม่ที่ดีที่บ้านกับครอบครัว รวมถึงฉันด้วย แต่ศัตรูของเราย่อมไม่ปล่อยให้เรามีปีใหม่ที่ครึกครื้นและสงบสุขแน่นอน"

"นับตั้งแต่ปีที่แล้ว นินจาจากหมู่บ้านซึนะได้เข้ามาในแคว้นแห่งแม่น้ำบ่อยครั้งและยั่วยุหมู่บ้านอย่างต่อเนื่อง พวกเขาละเมิดข้อตกลงสันติภาพที่ลงนามโดยห้ามมหาอำนาจนินจา"

"สงครามโลกนินจาครั้งที่หนึ่งได้ทำลายโลกนินจาอันสงบสุขที่สร้างขึ้นโดยท่านเซ็นจู ฮาชิรามะและฉีกเอกสารสันติภาพของท่านเซ็นจู ฮาชิรามะออกเป็นชิ้นๆ"

"เมื่อสงครามโลกนินจาครั้งที่หนึ่งสิ้นสุดลง หมู่บ้านต่าง ๆ ก็เริ่มเจรจาสันติภาพและลงนามในเอกสารสันติภาพฉบับใหม่"

"เมื่อเวลาผ่านไป ความแข็งแกร่งของแต่ละหมู่บ้านก็ค่อย ๆ ฟื้นตัว และบางหมู่บ้านก็เริ่มแสดงความทะเยอทะยานของตน พวกเขาแสดงเขี้ยวเล็บต่อเพื่อนบ้านและเริ่มการยั่วยุบ่อยครั้ง"

"จุดประสงค์ของประเทศเล็ก ๆ ที่คั่นกลางระหว่างหมู่บ้านนินจาใหญ่  ๆ คือการทำหน้าที่เป็นเขตกันระหว่างสองมหาอำนาจ ลดความขัดแย้งระหว่างมหาอำนาจ และด้วยเหตุนี้จึงลดความน่าจะเกิดสงคราม"

"เมื่อฝ่ายหนึ่งส่งคนเข้าไปในประเทศเล็ก ๆ ที่ทำหน้าที่เป็นเขตกันอย่างเปิดเผย มันจะถูกมองว่าเป็นการยั่วยุโดยอีกฝ่ายหนึ่ง"

ตอนนี้ หมู่บ้านซึนะกำลังยั่วยุโคโนฮะอยู่

ไม่ใช่แค่หมู่บ้านซึนะ หมู่บ้านอาเมะก็ไม่มั่นคงเช่นกัน ภายใต้การนำของครึ่งเทพ ฮันโซแห่งซาลามานเดอร์ ความแข็งแกร่งของหมู่บ้านอาเมะกำลังเติบโตขึ้นทุกวัน

เช่นเดียวกับดันโซ ฮันโซแห่งซาลามานเดอร์ก็เป็นคนทะเยอทะยานเช่นกัน

ความทะเยอทะยานของเขาคือการนำหมู่บ้านอาเมะไปสู่ความเจริญรุ่งเรือง มีพลังมากขึ้นเรื่อย ๆ และจากนั้นก็ได้รับคุณสมบัติที่จะยืนหยัดอย่างเท่าเทียมกับห้ามหาอำนาจนินจา

ให้ตัวเองมีตำแหน่งคาเงะ!

เขาไม่ต้องการได้ยินคนอื่นเรียกเขาว่าผู้นำของหมู่บ้านอาเมะ เขาต้องการเป็นเงาแห่งสายฝน! (อาเมะคาเงะ)

หลังจากสูดควันบุหรี่เข้าปอดลึก ๆ และพ่นควันจำนวนมากออกจากปากของเขา โฮคาเงะรุ่นที่สามก็พูดต่อ

"นอกจากหมู่บ้านซึนะแล้ว หมู่บ้านอาเมะภายใต้การนำของฮันโซแห่งซาลามานเดอร์ ก็ได้ทดสอบขีดจำกัดของหมู่บ้านเราบ่อยครั้งเช่นกัน ครึ่งเทพคนนี้เป็นผู้นำที่มีความทะเยอทะยาน"

"เมื่อเทียบกับหมู่บ้านอาเมะ หมู่บ้านเราควรให้ความสนใจกับหมู่บ้านซึนะมากกว่า" โคฮารุ รับคำพูดของโฮคาเงะรุ่นที่สาม

"หมู่บ้านอาเมะนั้นแข็งแกร่ง แต่ก็อยู่ในประเทศเล็ก ๆ เท่านั้น แม้จะมีการเพิ่มเข้ามาของครึ่งเทพ ฮันโซ ก็ไม่สามารถคุกคามหมู่บ้านได้ ดังนั้น จุดสนใจในการป้องกันของหมู่บ้านเราควรอยู่ที่หมู่บ้านซึนะ"

ฮันโซแห่งซาลามานเดอร์นั้นทรงพลังมาก แต่หากปราศจากความแข็งแกร่งที่เพียงพอ เขาก็ไม่สามารถเรียกตัวเองว่าเป็นคาเงะได้ อย่างไรก็ตาม การแข็งแกร่งเพียงลำพังนั้นไร้ประโยชน์ เว้นแต่คุณจะสามารถเป็นเซ็นจู ฮาชิรามะ คนที่สอง หรืออุจิวะ มาดาระ คนที่สองได้ มิฉะนั้นคุณก็ไม่สามารถข่มขู่คนอื่นได้เลย

ฮันโซแห่งซาลามานเดอร์ผู้ทรงพลังที่นำหมู่บ้านอาเมะ สามารถคุกคามได้เฉพาะประเทศเล็ก ๆ และหมู่บ้านอื่น ๆ แต่ไม่สามารถคุกคามสถานะของห้ามหาอำนาจนินจาได้

เพราะทั้งสองฝ่ายไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกัน

มันไร้ประโยชน์ที่คนคนหนึ่งจะแข็งแกร่ง ให้เขาปกครองหมู่บ้านอาเมะ แม้แต่ในห้ามหาอำนาจนินจา

โทบิรามะ ในอดีตนั้นทรงพลังเพียงพอ และโคโนฮะก็ไม่ได้อ่อนแอเช่นกัน แต่การรวมกันของทั้งสองยังคงไม่สามารถยับยั้งคนทะเยอทะยานเหล่านั้นได้

พี่น้องทองและเงินบอกว่าพวกเขาจะทำรัฐประหาร ดังนั้นพวกเขาจึงทำรัฐประหาร พวกเขาบอกว่าจะเริ่มสงคราม ดังนั้นพวกเขาจึงเริ่มสงคราม ใครจะสนใจโทบิรามะล่ะ

ถ้าเป็นฮาชิรามะที่มา พี่น้องทองและเงินคงจะเชื่อฟังอย่างแน่นอน แต่โทบิรามะ ไม่มีความหมายอะไร

ในทำนองเดียวกัน ในบรรดาผู้นำของห้ามหาอำนาจนินจา ไรคาเงะรุ่นที่สามอาจกล่าวได้ว่าเป็นคนที่น่าสะพรึงกลัวและยากจะรับมือที่สุด ความแข็งแกร่งโดยรวมของหมู่บ้านคุโมะก็ไม่ได้อ่อนแอเช่นกัน ดังนั้นคำถามคือ หมู่บ้านคุโมะสามารถปราบปรามหมู่บ้านอื่นได้หรือไม่ ?

ลืมเรื่องการปราบปรามทุกอย่างไปได้เลย แค่โอโนกิและอิวะงาคุเระก็เพียงพอที่จะทำให้คุโมะงาคุเระปวดหัวแล้ว

ดังนั้นไม่ว่าหมู่บ้านอาเมะจะกระโดดโลดเต้นมากแค่ไหน มันก็เป็นแค่ตัวตลกเท่านั้น มีเพียงหมู่บ้านซึนะเท่านั้นที่คู่ควรกับความสนใจของโคโนฮะ

เป็นกลยุทธ์ที่ถูกต้องที่จะให้ความสำคัญกับหมู่บ้านซึนะ แต่คำถามคือเราจะให้ความสำคัญกับมันได้อย่างไร?

มันไม่ใช่การส่งคนไปยังแคว้นแห่งน้ำเพื่อยั่วยุอีกฝ่ายทันทีเพียงเพราะเราถูกยั่วยุโดยหมู่บ้านซึนะ

ทุกคนมองไปที่โฮคาเงะรุ่นที่สาม อยากรู้ว่าโฮคาเงะคิดอย่างไรกับปัญหานี้

"หมู่บ้านไม่สามารถป้องกันตัวเองเฉย ๆ ได้ เนื่องจากศัตรูได้ลงมือแล้ว เราก็ต้องเคลื่อนไหวเช่นกัน การป้องกันอย่างเฉย ๆ จะทำให้ศัตรูก้าวร้าวมากขึ้นเท่านั้น"

คำพูดของโฮคาเงะรุ่นที่สามโดยพื้นฐานแล้วหมายความว่าโคโนฮะจะสู้กลับ

ส่วนจะสู้กลับอย่างไรนั้นยังคงต้องหารือกันต่อไป

"ท่านโฮคาเงะ การส่งคนเข้าไปในแคว้นแห่งน้ำอย่างหุนหันพลันแล่นไม่ใช่ทางเลือกที่ดีที่สุด"

ในฐานะนักยุทธศาสตร์และผู้นำของหน่วยโจนิน นารา ชิคาชิน ได้เสนอข้อเสนอแนะของเขา (ไม่ค่อยแน่ใจเรื่องชื่อนะครับ ลองพยายามหาชืื่อพ่อของชิคาคุแล้วแต่หาไม่เจอ)

"ศัตรูกำลังยั่วยุเรา แต่เราควรเริ่มต้นจากด้านอื่นแทนที่จะทำตามอย่างหมู่บ้านซึนะและบุกรุกแคว้นแห่งน้ำ"

คำพูดของนารา ชิคาชิน ดึงดูดความสนใจของทุกคน

โฮคาเงะรุ่นที่สามลังเลและพูดว่า "ชิคาชิน นายหมายถึงแคว้นแห่งฝนเหรอ ?"

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าโฮคาเงะรุ่นที่สามมีความสามารถที่จะนั่งบนบัลลังก์ของโฮคาเงะได้อย่างมั่นคง และความเฉียบแหลมทางการเมืองของเขาก็เฉียบคมมากเช่นกัน

หมู่บ้านซึนะไม่ได้ยั่วยุอยู่เหรอ ?

หมู่บ้านอาเมะก็ไม่มั่นคงเช่นกัน แล้วทำไมไม่ส่งคนเข้าไปในแคว้นแห่งฝนเพื่อกระตุ้นหมู่บ้านซึนะและทำให้หมู่บ้านซึนะหันความสนใจไปที่แคว้นแห่งฝนล่ะ ?

การรุกรานโคโนฮะและหมู่บ้านซึนะยังสามารถยับยั้งการพัฒนาของหมู่บ้านอาเมะและความทะเยอทะยานของฮันโซแห่งซาลามานเดอร์ได้อีกด้วย

"ฉันคิดว่าความคิดของชิคาชินดีมาก เนื่องจากมันตอบสนองต่อการยั่วยุของหมู่บ้านซึนะ มันยังสามารถยับยั้งการพัฒนาและความทะเยอทะยานของหมู่บ้านอาเมะได้อีกด้วย"

"สมกับเป็นคนที่มีสมองที่ฉลาดที่สุดในหมู่บ้าน นายสามารถเชื่อมโยงหมู่บ้านอาเมะและหมู่บ้านซึนะเข้าด้วยกันได้ในไม่กี่คำ"

หลายคนในห้องประชุมกำลังพูดคุยกันด้วยเสียงต่ำ

ซึนาเดะที่กำลังกอดอกอยู่ ขมวดคิ้วเมื่อได้ยินสิ่งนี้:

"ทุกคน ข้อเสนอของชิคาชินดีมาก ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด มันสามารถเบี่ยงเบนความสนใจของหมู่บ้านซึนะไปยังแคว้นแห่งฝนได้ เมื่อหมู่บ้านซึนะเข้ามา การพัฒนาของหมู่บ้านอาเมะจะได้รับผลกระทบอย่างแน่นอน แล้วพวกคุณได้คิดถึงปฏิกิริยาของหมู่บ้านอิวะหรือยัง ?"

ทำไมหมู่บ้านซึนะถึงยั่วยุโคโนฮะในแคว้นแห่งน้ำแทนที่จะวิ่งไปที่หมู่บ้านอาเมะ ? หมู่บ้านซึนะกลัวหมู่บ้านอาเมะและฮันโซแห่งซาลามานเดอร์เหรอ ?

ไม่ มันเป็นแค่ว่าหมู่บ้านซึนะหรือคาเสะคาเงะรุ่นที่สามไม่ต้องการยั่วยุศัตรูที่ทรงพลังสองคนพร้อมกัน

ถ้าพวกเขายั่วยุในแคว้นแห่งน้ำ พวกเขาจะยั่วยุแค่โคโนฮะ แต่ถ้าพวกเขายั่วยุในแคว้นแห่งฝน ไม่ใช่แค่โคโนฮะที่จะตื่นตัว แต่อิวะงาคุเระก็จะถูกยั่วยุด้วย

ท้ายที่สุดแล้ว พรมแดนของแคว้นแห่งฝนนั้นติดกับแคว้นแห่งไฟ, แคว้นแห่งลม, และแคว้นแห่งดิน เมื่อหนึ่งในนั้นดำเนินการที่นี่ มันจะเท่ากับการยั่วยุคู่ต่อสู้ที่ทรงพลังสองคน

อย่ากำหนดกลยุทธ์ที่มุ่งเป้าไปที่หมู่บ้านซึนะและหมู่บ้านอาเมะ แต่สุดท้ายกลับลากอิวะงาคุเระเข้ามาด้วย