ตอนที่ 90 สบายใจไร้กังวล
ตอนที่ 90 สบายใจไร้กังวล
ตอนที่ 90 สบายใจไร้กังวล
ณ หอประชุมของสมาคมพ่อค้าแห่งผิงเจียง
เหมาหลินนั่งซ้าย เหมาอี้นั่งขวา
ขณะที่สามยอดฝีมือระดับจิตยุทธ์นั่งอยู่ตำแหน่งสูงสุด
ทั้งหมดกำลังร่ำสุราและหัวเราะอย่างครึกครื้น
“ท่านประธาน! ไม่ดีแล้วขอรับ!”
ขณะนั้นเอง มีชายคนหนึ่งที่ดูเป็นหัวหน้าคนรับใช้รีบวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
“เกิดอะไรขึ้น?”
เหมาหลินฟาดแก้วเหล้าลงหนัก ๆ แล้วตวาด
“ไม่เห็นหรือว่าข้ากำลังรับรองท่านทั้งสามอยู่? เจ้ายังกล้าโผล่เข้ามาอย่างไร้มารยาทอีก?”
“ท่านประธาน! เรื่องใหญ่จริง ๆ ขอรับ!”
ชายรับใช้กล่าวอย่างร้อนรน
“สายลับของเราที่ฝังไว้ในสมาคมเป่าฟงรายงานว่า...
ตอนนี้อี้เฟิงร่วมกับสมาคมเป่าฟง สั่งปิดร้านทุกสาขา เตรียมเคลื่อนไหวเล่นงานเราแล้ว!”
“ว่าไงนะ?”
สีหน้าเหมาหลินแปรเปลี่ยนทันที
เขาไม่คิดมาก่อนว่าสมาคมเป่าฟงจะกล้าเคลื่อนไหวเพื่ออี้เฟิงถึงขั้นนี้
การเคลื่อนไหวแบบนี้ไม่ต่างอะไรกับสงครามระหว่างสองสมาคม
“อี้เอ๋อร์ เจ้ารับหน้าที่ดูแลแขก ข้าจะไปดูสถานการณ์”
เหมาหลินรีบลุกขึ้นสั่งการ เขาไม่กล้าเสี่ยงหละหลวมแม้แต่น้อย
แต่ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นได้ทัน
หนึ่งในสามจอมยุทธ์ระดับจิตยุทธ์ก็เอ่ยขึ้นช้า ๆ
“ท่านประธานจะไปไหน? มานั่งดื่มต่อสิ
ปล่อยให้พวกเรานั่งรอเฉย ๆ แบบนี้ มันไม่สมควรเลยนะ”
คำพูดนั้น ทำเอาเหมาหลินสีหน้าไม่สู้ดี
เขาก้มหน้า ตอบเสียงต่ำว่า
“ท่านอาวุโสก็ได้ยินแล้วนี่ขอรับ
สมาคมเป่าฟงปิดร้านหมดเพื่อจัดการกับพวกเรา
ในฐานะประธาน ข้าจำเป็นต้องจัดการวิกฤตนี้ด้วยตนเอง”
“อีกอย่าง บุตรชายข้ายังอยู่ดื่มกับพวกท่านอยู่ไม่ใช่หรือ?”
แต่ชายระดับจิตยุทธ์ผู้นั้นกลับไม่สนใจคำอธิบาย
เพียงแค่เคาะโต๊ะเบา ๆ ด้วยปลายนิ้ว
น้ำเสียงของเขาไม่ต้องการคำปฏิเสธใด ๆ
เห็นดังนั้น เหมาหลินจึงจำต้องนั่งลงใหม่
แต่ในใจก็ยังคงว้าวุ่นกับสถานการณ์ภายนอก
“ท่านประธาน จะกังวลไปทำไมกัน?”
ชายระดับจิตยุทธ์คนนั้นเอนหลัง
เคาะโต๊ะเบา ๆ พลางกล่าวอย่างเยือกเย็น
“ก็แค่สมาคมกระจอก ๆ
ในเมื่อพวกเราสามคนอยู่ตรงนี้
ท่านยังกลัวอะไรอีกเล่า?”
เหมาหลินได้ยินแล้ว ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมา
จริงสิ
เขามีสามจอมยุทธ์ระดับจิตยุทธ์อยู่เคียงข้าง
จะกลัวสมาคมเป่าฟงทำไมกัน?
แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังมีความกังวลเล็กน้อย
เลยถามด้วยน้ำเสียงระมัดระวัง
“แต่ว่า...สมาคมเป่าฟงมีสายสัมพันธ์กับสำนักฉิงซานนะขอรับ”
“สำนักฉิงซาน?”
อีกฝ่ายแค่นเสียงเย็น
“บรรพชนฉิงซานจะเก่งแค่ไหนกันเชียว?
ต่อให้เก่งก็แค่คนเดียว
พวกเราสามพี่น้องก็เป็นถึงระดับจิตยุทธ์
เจ้าคิดว่าเขาจะยอมลงมือเพื่อสมาคมเล็ก ๆ อย่างนั้นจริงหรือ?”
“ถ้าเขาฉลาดล่ะก็ ควรรู้ดีว่าควรเลือกอยู่ข้างไหน”
ได้ยินคำพูดวิเคราะห์นั้น
เหมาหลินก็ตบต้นขาดังปัง
คลายความกังวลไปได้ทันที
“มาเลย ท่านทั้งสาม! ข้าขอคารวะ!”
เขายกจอกสุราขึ้นด้วยสีหน้าแดงปลั่งอย่างมั่นใจ
“แบบนี้สิ ถึงจะถูกต้อง!”
ชายระดับจิตยุทธ์หัวเราะเบา ๆ
“เราจะนั่งกินดื่มกันตรงนี้ รอให้พวกอี้เฟิงยกทัพมาเอง
พอพวกมันมาครบเมื่อไร พวกเราค่อยออกมือฆ่าล้างบางให้สิ้นซาก!”
“ฮ่าฮ่าฮ่า!”
เหมาหลินกระดกสุราขึ้นดื่ม พร้อมหัวเราะลั่นอย่างสะใจ
ตอนนี้ เขารู้สึกไร้กังวลอย่างแท้จริง
แค่รออี้เฟิงกับพวกมาสังเวยชีวิตก็พอแล้ว
ขณะนั้นเอง
ฝูงนกหลากสีบินผ่านท้องฟ้า
และต่อมาไม่นาน
ร่างมากมายราวกับเงาผีปรากฏขึ้นกลางอากาศ
ยืนเรียงเป็นแนวเหนือสมาคมเป่าฟง
สายตาเย็นชามองลงมา
จากนั้น
สามสิบหกเทียนกางและเจ็ดสิบสองตี้ซา
ขี่สัตว์อสูรบินมาพร้อมกัน
เงาร่างอสูรยักษ์ทับซ้อนกันจนบดบังท้องฟ้า
ก่อให้เกิดแรงกดดันมหาศาล
ด้านล่าง
หนึ่งร้อยแปดตำหนักแห่งสำนักฉิงซาน
มีศิษย์เข้าร่วมเกือบแสนคน
ล้อมสมาคมเป่าฟงไว้สามชั้นใน สามชั้นนอก
เพื่อไม่ให้ศัตรูแม้แต่คนเดียวหลุดรอด
และในที่สุด...
เปลวเพลิงแห่งโทสะพวยพุ่งขึ้นสู่ฟ้า
หลูฉิงซาน ปรากฏตัวพร้อมกับมีดทำครัวไร้เทียมทานในมือ
แสดงให้เห็นว่าเขาเอาจริงกับเรื่องนี้แค่ไหน
“ท่านประธาน! ท่านประธาน!! แย่แล้ว!! พวกของอี้เฟิงบุกมาแล้ว!!!”
ในขณะที่เหมาหลินกับจอมยุทธ์ทั้งสามกำลังดื่มสังสรรค์
ชายรับใช้คนเดิมก็พุ่งเข้ามาร้องตะโกน
แรงจนขาติดธรณีประตู ล้มกลิ้งเข้ามาในห้อง
“เฮอะ พวกคนของท่านนี่ขี้ขลาดชะมัด!”
ชายระดับจิตยุทธ์คนหนึ่งหัวเราะเยาะทันที
เหมาหลินหน้าเสีย รีบตวาดใส่ชายรับใช้นั้นทันที
“ข้ากำลังดื่มกับท่านทั้งสามอยู่นะ!
อย่าทำตัวอึกทึก!
ถึงพวกมันจะบุกมาก็ไม่เป็นไร
เรามีท่านทั้งสามอยู่ที่นี่ ยังจะต้องกลัวอะไรอีก?”
“แต่ว่าท่านประธาน!”
ชายรับใช้ยังคงร้อนรน
“พวกเขามากันเยอะมาก! เยอะจนเราประมาทไม่ได้จริง ๆ!!”
“น่ารำคาญ!”
จอมยุทธ์ระดับจิตยุทธ์คนนั้นไม่ต้องการฟังต่อ
สะบัดมือเพียงครั้งเดียว
ร่างของชายรับใช้ก็ระเบิดกลายเป็นฝนเลือดทันที
จากนั้นเขาก็มองไปทางเหมาหลิน
เอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
“ท่านประธาน ลูกน้องของท่านนี่ดูเหมือนจะไม่ค่อยเชื่อใจพวกเราสักเท่าไรเลยนะ?”
“มะ ไม่มีทาง! ไม่มีทางแน่นอน!”
เหมาหลินรีบพูดอย่างลนลาน
“หมอนั่นมันก็แค่คนใช้ธรรมดา ไม่รู้ความอะไร
เห็นคนของอี้เฟิงมามาก ก็เลยกลัวจนหัวหด
ไม่รู้เลยว่าท่านทั้งสาม แค่ดีดนิ้วเดียว
ก็ฆ่ามันทั้งหมดได้สบาย!”
ps : ระดับวิญญาณยุทธ์ กับ ระดับจิตยุทธ์ อันเดียวกันนะคะ ขออภัยในความผิดพลาด้วยค่ะ