ตอนที่ 87 ผู้อยู่เบื้องหลัง
ตอนที่ 87 ผู้อยู่เบื้องหลัง
ตอนที่ 87 ผู้อยู่เบื้องหลัง
“ไร้ค่า!”
“ไร้ค่ากันหมด! แค่งานแค่นี้ยังทำไม่ได้ ข้าจะเลี้ยงพวกเจ้าไว้ทำไมกัน?”
ในห้องโถงของสมาคมพ่อค้าแห่งผิงเจียง เหมาหลินฟาดฝ่ามือลงบนโต๊ะเสียงดังลั่น
ใบหน้าเขาเต็มไปด้วยความเดือดดาล
สายตาเย็นเยียบมองบรรดาลูกน้องที่กำลังคุกเข่าอยู่ตรงหน้า
ช่วงนี้เขาแบกรับแรงกดดันมหาศาล
โดยเฉพาะหลังจากที่ให้ลูกสาวของตนอย่างเหมาอวิ๋นเอ๋อร์ลงมือ แต่ก็ยังล้มเหลว
ทำให้บรรดาผู้บริหารของสมาคมเริ่มตั้งแง่กับเขา
จนมุมถึงขั้นนี้ เขาจึงคิดแผนการสุดโต่งขึ้นมาได้
ในเมื่อดึงอี้เฟิงมาเข้าพวกไม่ได้...
ก็แค่ทำลายทิ้งซะ!
อย่างน้อยก็พอช่วยให้สมาคมหลุดพ้นจากปัญหาได้บ้าง
แต่เขาคาดไม่ถึงเลยว่า แผนการที่คิดขึ้นมาอย่างยากเย็นนี้กลับล้มเหลวไม่เป็นท่า
“ขออภัยท่านประธาน!”
หัวหน้าคนหนึ่งก้มกราบกับพื้น กล่าวเสียงสั่น
“เราไม่รู้ว่าอี้เฟิงไม่ได้มาด้วยตนเอง คนที่มาคือศิษย์ของเขา!”
“ฮึ่ม!”
เหมาหลินคำราม
“ในเมื่อพวกเจ้ารู้ว่าไม่ใช่อี้เฟิงแล้ว ทำไมไม่ถอนตัว?
พวกเจ้าลงมือซะจนเขาระแวง แบบนี้ไม่ใช่ทำลายโอกาสลอบลงมือครั้งหน้าเลยรึไง?”
“ขะ...ขออภัยขอรับ!”
หัวหน้าคนเดิมพูดหน้าตาบูดเบี้ยว
“ตอนนั้นเราเตรียมจะถอนตัวอยู่แล้วจริง ๆ ขอรับ
แต่ศิษย์ของเขารู้ตัวว่าพวกเราหมายตาอี้เฟิงเข้า...เขาเลยลงมือก่อน
แถมหมอนั่นยังฝีมือไม่เลว มือเปล่าแท้ ๆ ยังฆ่าคนของเราไปได้หลายคนก่อนจะสิ้นใจ!”
“หึ!”
“พวกเจ้ามีแต่ข้อแก้ตัว!”
เหมาหลินเกรี้ยวกราด
ครั้งนี้ไม่ได้ฆ่าอี้เฟิงให้ตายไป โอกาสหน้าจะหาจังหวะอีกคงยากเต็มที
“ท่านพ่อ ท่านปล่อยพวกเขาไปเถอะ”
ในจังหวะนั้น ชายหนุ่มในชุดหรูหราคนหนึ่งเดินเข้ามา
ใบหน้ายิ้มละไม นั่นก็คือเหมาอี้ พี่ชายของเหมาอวิ๋นเอ๋อร์
“อี้เอ๋อร์ ตอนนี้สถานการณ์ถึงขั้นนี้ เจ้ายังอารมณ์ดีได้อีกรึ?”
เหมาหลินกล่าวตำหนิ พลางถอนหายใจ
“เจ้ารู้ไหมว่าทุกอย่างที่ข้าทำ แม้แต่ยอมเสียลูกสาวไปก็เพื่อให้เจ้าขึ้นมาเป็นประธานต่อจากข้า
หากข้าถูกถอดตำแหน่ง เจ้าคิดว่าจะขึ้นมาได้ง่าย ๆ หรือ?”
“ท่านพ่อเข้าใจผิดแล้ว”
เหมาอี้ยิ้มบาง ๆ
“ข้าย่อมรู้ดีว่าท่านพ่อคิดเพื่อข้า
แต่การลงโทษพวกนี้ก็ไม่ได้ช่วยอะไร
อีกอย่าง...อี้เฟิงอะไรนั่น เขียนหนังสือได้ไม่กี่เล่ม จะอะไรมากมาย
อยากฆ่ามันน่ะ ง่ายนิดเดียว”
“แต่อี้เอ๋อร์ ฟังจากที่อวิ๋นเอ๋อร์เล่า หมอนั่นไม่ธรรมดา”
เหมาหลินเอ่ยอย่างเป็นกังวล
“ได้ข่าวว่ามีนักฝึกยุทธ์หลายคนเข้าใกล้เขา
แถมยังมีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับสมาคมพ่อค้าเป่าฟงอีกด้วย
เจ้าก็รู้...ต่อให้สมาคมนั้นแย่งงานเราตรง ๆ เราก็ยังไม่กล้าแตะพวกเขา
เพราะลูกสาวของอวิ๋นสงอยู่ในสำนักฉิงซานไงล่ะ!”
“ก็แล้วไงล่ะ”
เหมาอี้ยิ้มเย้ย
“ต่อให้เขาไม่ธรรมดา ก็เป็นแค่พวกฝึกยุทธ์ระดับล่าง ๆ เท่านั้น
ความสัมพันธ์กับสมาคมเป่าฟงก็แค่ผลประโยชน์เท่านั้นแหละ!”
“แต่ถึงจะเป็นนักฝึกยุทธ์ระดับล่าง ก็ยังเป็นนักฝึกยุทธ์อยู่นะ...”
เหมาหลินยังไม่วางใจ
“ท่านพ่อ ท่านก็เป็นถึงประธานสมาคม
พวกฝึกระดับสูงเราสู้ไม่ได้ก็จริง
แต่ฝีมือระดับแค่อี้เฟิงน่ะ พวกเราก็จ้างคนมาจัดการได้!”
เหมาอี้ยิ้มอย่างมีเลศนัย
พูดไม่ทันจบ ก็มีชายสามคนเดินเข้ามาจากด้านนอก
ทั้งสามคนแผ่พลังอันหนักอึ้ง แฝงไว้ด้วยกลิ่นสังหาร
เพียงก้าวเข้ามา ก็ทำให้เหมาหลินรู้สึกกดดันมหาศาล
“นั่น…นั่นสามคนนี้คือ…?”
เหมาหลินเบิกตากว้าง ถามด้วยความตกใจ
“ทั้งสามคือคนที่ข้าเชิญมา
จะเป็นผู้ลงมือกำจัดอี้เฟิงให้พวกเรา
และพลังของพวกเขา...ระดับจิตยุทธ์!”
เหมาอี้กล่าวอย่างช้า ๆ
“ระดับจิตยุทธ์?”
ได้ยินคำนี้ เหมาหลินถึงกับใจหล่นวูบ
ไม่เคยคิดมาก่อนว่าเขาจะได้ใกล้ชิดกับผู้ฝึกยุทธ์ระดับนั้นด้วยซ้ำ
“ดังนั้นท่านพ่อ โปรดวางใจ!”
เหมาอี้ยิ้มกว้าง
“มีผู้ฝึกระดับจิตยุทธ์สามคนลงมือ
แค่อี้เฟิงกระจอก ๆ ต่อให้มีฝีมือบ้าง...ก็แค่รอถูกเหยียบแบนเท่านั้นเอง!”
“แต่…”
เหมาหลินขยับเข้าไปใกล้ ถามเสียงเบา
“การจ้างคนระดับนี้ คงต้องแลกมาด้วยราคามหาศาลสินะ?”
“ท่านพ่อไม่ต้องกังวล”
เหมาอี้ยิ้มมุมปาก
“ของที่พวกเราให้เขาไม่ใช่ทรัพย์สินอะไรพวกนั้นหรอก...”
“พวกเขาแค่ต้องการให้ข้า...ช่วยหาหญิงสาววัยแรกแย้มให้ครบหนึ่งร้อยคนเท่านั้นเอง”
“หนึ่งร้อยหญิงสาว?”
เหมาหลินดีใจอย่างออกนอกหน้า
หากแค่นี้จริง ๆ นี่มันข้อตกลงที่พวกเขาพ่อลูกได้กำไรชัด ๆ
แถมเมื่อมียอดฝีมือระดับจิตยุทธ์สามคนลงมือ
การฆ่าอี้เฟิงก็คงไม่มีปัญหาอะไรอีกแล้ว
เหมาหลินจึงหันไปพูดกับทั้งสามคนด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
“สามท่านอาวุโส ถ้าท่านช่วยเราจัดการเรื่องนี้ให้ลุล่วง
อย่าว่าแต่ร้อยคนเลย สองร้อยสาวข้าก็หามาให้!”
“ดีมาก!”
ทั้งสามคนทรุดตัวนั่งลงพร้อมกัน
ฟังคำของเหมาหลินแล้วพยักหน้าอย่างพอใจ
คนหนึ่งยิ้มเย็นพลางพูดขึ้นว่า
“ให้เราพักสักหนึ่งวัน
จากนั้น ไอ้เศษสวะที่พวกเจ้าพูดถึงนั่น
ก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่พวกเราจัดการเอง”