บทที่ 31: ข้อตกลงสามกระบวนท่า!
บทที่ 31: ข้อตกลงสามกระบวนท่า!
เมื่อได้ยินเสียงตะคอกที่บาดแก้วหู เย่หลิงเทียนก็มีสายตาที่เย็นชาลง แล้วหันกลับไปมอง
เป็นหญิงสาววัยยี่สิบต้น ๆ คนหนึ่ง!
เธอมีใบหน้าที่เรียวแหลมและดวงตาเล็ก และดูโหดเหี้ยม เธอยังแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าแบรนด์หรูราคาแพง
ด้านหลังของเธอมีบอดี้การ์ดในชุดสีดำนับสิบคน ซึ่งดูยิ่งใหญ่อลังการมาก!
"เฉา...เฉาอวี้เยี่ยน?!"
เยี่ยนชิงซือมีสีหน้าซีดเผือด ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน แล้วหลบอยู่ด้านหลังเย่หลิงเทียนโดยสัญชาตญาณ
"เธอเป็นคนตระกูลเฉา?"
เย่หลิงเทียนมองไปที่หญิงสาวคนนั้นแล้วถาม
"ถูกต้อง! ฉันคือคุณหนูสามของตระกูลเฉา!"
เฉาอวี้เยี่ยนมีสายตาที่เคียดแค้น แล้วพูดอย่างโหดเหี้ยมว่า "เยี่ยนชิงซือ! พ่อของฉันได้มอบสินสอดห้าสิบล้านบาทให้กับตระกูลเยี่ยนของแกแล้ว และกำลังจะแต่งงานกับแกในอีกไม่ช้า นี่เป็นโชคดีของแกแล้วนะ! แล้วทำไมถึงยังมาแอบพบชู้รักข้างนอกอีก?"
"เพี้ยะ!"
เย่หลิงเทียนยกมือขวาขึ้น แล้วตบไปที่หน้าของเธออย่างแรง
"บัดซบ! แก... แกกล้าตบฉันเหรอ? แกไม่รู้หรือไงว่าฉันมีสถานะที่ยิ่งใหญ่ขนาดไหน?!" เฉาอวี้เยี่ยนโกรธจนถึงที่สุด
"ก็แค่ลูกสาวของไอ้หมาแก่เฉาเท่านั้นไม่ใช่เหรอ? ฉันตั้งใจจะตบแกนี่แหละ!" เย่หลิงเทียนกล่าวอย่างองอาจ
"บัดซบ!"
เฉาอวี้เยี่ยนเอามือปิดแก้มที่บวมปูดไว้ แล้วตะคอกใส่บอดี้การ์ดที่อยู่ด้านหลัง
"พวกแกยังยืนนิ่งอยู่ทำไม? รีบเข้าไปจัดการไอ้ผู้ชายหน้าอ่อนนี่!"
"แล้วก็... เอาอะไรที่แหลมคมมาให้ฉัน ฉันจะทำร้ายหน้าของนังสารเลวเยี่ยนชิงซือด้วยมือของตัวเอง เพื่อทำให้เธอกลายเป็นคนน่าเกลียดน่าชัง จะได้ไม่มีใครอยากจะแตะต้อง!"
"รับทราบครับ คุณหนูสาม!"
บอดี้การ์ดนับสิบคนก็เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า แล้วพุ่งเข้าหาเย่หลิงเทียนและเยี่ยนชิงซือ
"หาที่ตาย!"
เย่หลิงเทียนมีสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง เขากระแทกหมัดออกไปราวกับมังกร
"อ๊าาาา!"
"กระดูกของผมหัก!"
"ไอ้เด็กคนนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว!"
แค่ในเสี้ยววินาที บอดี้การ์ดเหล่านั้นก็ถูกซัดจนล้มลงไปกองอยู่บนพื้น และส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด
เมื่อได้เห็นภาพนี้ สีหน้าของ เฉาอวี้เยี่ยนก็เปลี่ยนไป เธอจ้องมองเย่หลิงเทียนอย่างเคียดแค้น แล้วกัดฟันพูดว่า "ไอ้ผู้ชายหน้าอ่อน! ไม่แปลกใจเลยที่แกถึงได้อวดดีขนาดนี้ กล้าที่จะไปยุ่งกับผู้หญิงของพ่อฉัน ที่แท้ก็อาศัยความสามารถของแกนี่เอง!"
"หุบปาก!"
เย่หลิงเทียนกล่าวขัดจังหวะ แล้วพูดอย่างองอาจ
"อย่างแรก ผมไม่ได้เป็นผู้ชายหน้าอ่อน แต่ผมเป็นสามีของเยี่ยนชิงซือ พวกเราได้จดทะเบียนแต่งงานกันแล้ว!"
"อย่างที่สอง ไอ้หมาแก่เฉาทำเรื่องชั่วร้ายมากมาย และตามตอแยชิงซือมาโดยตลอด! โชคดีที่ไอ้หมาแก่นั่นไม่ได้อยู่ในเมืองตงไห่ ไม่อย่างนั้นมันคงถูกผมจัดการไปนานแล้ว!"
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เฉาอวี้เยี่ยนโกรธจนถึงที่สุด ดวงตาของเธอเปล่งประกายด้วยความโกรธ
เธอคือเจ้าหญิงตัวน้อย ๆ ของตระกูลเฉา ปกติแค่เอ่ยชื่อ "ราชันย์ใต้ดิน" ก็สามารถยิ่งใหญ่ในเมืองตงไห่ได้แล้ว และไม่ว่าใครก็ต้องเกรงกลัวเธอ
แต่ตอนนี้เย่หลิงเทียนไม่เพียงแต่ตบหน้าเธอ แต่ยังไม่ให้เกียรติเฉาเย่อีกด้วย!
ช่างกล้าหาญเกินคน!
"ไอ้สารเลว! วันนี้แกตายแน่!"
เฉาอวี้เยี่ยนจ้องมองเย่หลิงเทียนอย่างเคียดแค้น แล้วขู่ว่า "ฉันไม่เพียงแต่จะฆ่าแก แต่จะสับศพของแกเป็นแปดชิ้น แล้วเอาไปให้หมากินด้วย!"
"เพี้ยะ!"
เย่หลิงเทียนยกมือขึ้นอีกครั้ง แล้วตบไปที่หน้าของเธออีกครั้ง
ในครั้งนี้ เฉาอวี้เยี่ยนถูกตบจนลอยกระเด็นไปไกลสิบกว่าเมตร ฟันของเธอหลุดออกไปหลายซี่ และมีเลือดไหลออกมา ดูน่าสมเพชเป็นอย่างยิ่ง
"อ๊าาาา!"
เธอทั้งเจ็บทั้งโกรธ แล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาและกดโทรออก "ปาร์คจินฮวาน! ฉันถูกทำร้ายที่ร้านเสื้อผ้าบนชั้นสามแล้ว รีบมาเดี๋ยวนี้!!!"
เรียกตัวช่วย?
เย่หลิงเทียนเลิกคิ้วขึ้น แต่ก็ไม่ได้ห้ามเธอ
ตู้ม!
ทันใดนั้น พลังที่น่ากลัวก็ระเบิดออกมา ราวกับมังกรที่ออกจากทะเล แล้วครอบคลุมไปทั่วทั้งงาน
ในเสี้ยววินาทีต่อมา ชายหนุ่มคนหนึ่งก็ปรากฏตัวต่อหน้าทุกคน
เขายกเสื้อขึ้น เพื่อโชว์กล้ามเนื้อที่แข็งแรง และมีผิวที่เปล่งประกายราวกับโลหะ และมีต้นขาที่ใหญ่ราวกับเสา เผยให้เห็นถึงพลังที่อันตราย
เหมือนมนุษย์ปีศาจกล้ามโต!
"ฮ่าฮ่าฮ่า!"
ทันใดนั้น เฉาอวี้เยี่ยนก็หัวเราะออกมา แล้วพูดกับเย่หลิงเทียนว่า "ไอ้สารเลว! แกตายแน่! คุณ ปาร์คจินฮวาน คนนี้คือบอดี้การ์ด 'ระดับราชา' ที่พ่อของฉันจ้างมาด้วยเงินห้าสิบล้านบาทต่อปีจากเกาหลี!"
อะไรนะ?!
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เยี่ยนชิงซือก็หน้าซีดเผือด และมีเหงื่อไหลออกมาเต็มตัว
ในวงการรักษาความปลอดภัยทั่วโลก บอดี้การ์ดถูกแบ่งออกเป็นห้าระดับ
ระดับทองแดง ระดับเงิน ระดับทอง ระดับเพชร และระดับราชา!
บอดี้การ์ด "ระดับราชา" ที่แข็งแกร่งที่สุดมีไม่ถึงหนึ่งร้อยคนทั่วโลก ซึ่งเป็นบอดี้การ์ดที่คอยปกป้องเศรษฐีอันดับหนึ่ง คนใหญ่คนโต และขุนนาง...
"คุณหนูสามครับ! ไอ้เด็กคนนี้คือเป้าหมายใช่ไหมครับ?"
ในขณะนั้น ปาร์คจินฮวานมองไปที่เย่หลิงเทียนด้วยสายตาที่เย็นชา ราวกับงูพิษที่จ้องมองเหยื่อของมัน แล้วพูดอย่างภาคภูมิใจว่า
"ไอ้เด็กบ้า! อย่าทำตัวไร้ประโยชน์เลย ยอมจำนนแต่โดยดีเถอะ!"
"ผม ปาร์คจินฮวาน เคยเป็นนักรบที่เก่งที่สุดของเกาหลี ได้รับการยกย่องว่าเป็น 'เครื่องจักรสังหาร' ในสนามรบ และเคยบิดคอศัตรูนับร้อยคนมาแล้ว!"
"และแกก็จะไม่ใช่ข้อยกเว้น!"
ในคำพูดของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจอย่างมาก ราวกับเขาได้จัดการเย่หลิงเทียนไปแล้ว
"หลิงเทียน! รีบหนีไป!"
เยี่ยนชิงซือตะโกนเสียงดัง
ถึงแม้ว่าเธอจะรู้ว่าเย่หลิงเทียนมีความสามารถ แต่คู่ต่อสู้ในครั้งนี้คือบอดี้การ์ด "ระดับราชา" ซึ่งเป็นคนที่จัดการคนมามากมาย และไม่มีใครสามารถเอาชนะได้!
"หึ!"
เย่หลิงเทียนหัวเราะเยาะ แล้วจ้องมองไปที่ ปาร์คจินฮวาน และกล่าวอย่างองอาจว่า "ไอ้บอดี้การ์ดระดับราชาอะไรกัน ในสายตาของฉัน ก็ไม่ต่างจากพวกเศษสวะก่อนหน้านี้เลย!"
"แกอ่อนแอเกินไป! ฉันจะให้โอกาสแกสามกระบวนท่า ถ้าแกสามารถแตะต้องเสื้อผ้าของฉันได้ ก็ถือว่าฉันแพ้!"
เมื่อคำพูดนี้ออกมา ทุกคนก็ตกตะลึง
ไม่ว่าจะเป็นเยี่ยนชิงซือ เฉาอวี้เยี่ยน หรือคนที่อยู่รอบ ๆ ต่างก็แสดงสีหน้าที่เหลือเชื่อ!
ไม่มีใครคิดเลยว่าเย่หลิงเทียนจะกล้าพูดแบบนี้กับ "เครื่องจักรสังหาร" จากเกาหลี และไม่เห็นอีกฝ่ายอยู่ในสายตาเลย
บ้าคลั่ง!
บ้าคลั่งเกินไปแล้ว!
"ดี! ดี! ดี!"
ปาร์คจินฮวานโกรธจนหัวเราะออกมา "ไอ้สารเลว! แกทำให้ฉันโกรธแล้ว! ฉันจะทำให้แกชดใช้ความอวดดีด้วยชีวิต!"
พูดจบ ความเร็วของเขาก็รวดเร็วถึงขีดสุด เขาเตะไปที่เย่หลิงเทียนราวกับเป็นมีดที่ออกจากฝัก ซึ่งสามารถตัดทุกอย่างได้!
"สวบ!"
ในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด เย่หลิงเทียนก็ลื่นเท้าไปมา หลบกระบวนท่าสังหารนี้ได้อย่างง่ายดาย!
"หลบได้แล้ว!"
ดวงตาที่สวยงามของเยี่ยนชิงซือสว่างขึ้น แล้วถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
"กระบวนท่าแรก!"
เย่หลิงเทียนเริ่มนับ
"บัดซบ!"
ปาร์คจินฮวานไม่พอใจอย่างมาก เขากางนิ้วออกเป็นกรงเล็บ แล้วพุ่งเข้าหาหน้าอกของเย่หลิงเทียน ซึ่งเป็นกระบวนท่าที่โหดเหี้ยมมาก และต้องการที่จะควักหัวใจของเขาออกมา
ใครจะรู้ว่าเย่หลิงเทียนกลับหายตัวไป และทิ้งไว้เพียงแค่ภาพติดตา ทำให้ ปาร์คจินฮวานคว้าได้แค่ลมเท่านั้น
"กระบวนท่าที่สอง!"
เย่หลิงเทียนยังคงนับต่อ ใบหน้าของเขาเผยรอยยิ้มที่เยาะเย้ย ราวกับว่าอีกฝ่ายเป็นแค่ตัวมดตัวหนึ่ง
"บัดซบ! แกยังไม่จบอีกเหรอ!"
"สุดยอดวิชา... หมัดเจ็ดสังหาร!"
ปาร์คจินฮวานหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ พลังที่มหาศาลก็ระเบิดออกมาจากร่างกายของเขา แล้วใช้กระบวนท่าสังหารที่แข็งแกร่งที่สุดโจมตีไปที่หน้าของเย่หลิงเทียน
ในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด!
"สวบ!"
ร่างของเย่หลิงเทียนหายไปจากอากาศราวกับเล่นมายากล
"เป็นไปได้ยังไง? ไอ้เด็กคนนั้นอยู่ไหน?!"
ปาร์คจินฮวานตกใจจนพูดไม่ออก เขามองไปรอบ ๆ แต่ก็ไม่เห็นเย่หลิงเทียนเลย
"ฮ่าฮ่า!"
ทันใดนั้น เสียงเยาะเย้ยของเย่หลิงเทียนก็ดังขึ้นจากด้านหลังของเขา
"สามกระบวนท่าได้ผ่านไปแล้ว!"
"ปาร์คจินฮวาน! บอดี้การ์ดที่อ้างว่าเป็น 'ระดับราชา' อย่างแก เป็นพวกไร้ค่ากว่าที่ฉันคิดไว้เสียอีก!"
"ต่อไป... ก็ถึงตาของฉันแล้ว!"