บทที่ 26: เรื่องดีๆ แบบนี้ขออีกเยอะๆ!

ณ โซนสินค้าแบรนด์หรูของศูนย์การค้ากั๋วจิน อันเหลียงและหยางเหม่าอี๋เดินเข้าไปในร้าน Louis Vuitton

พนักงานเห็นหยางเหม่าอี๋ยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ก็ตัดสินได้ทันทีว่าเธอกำลังไลฟ์สตรีมอยู่ เดิมทีพนักงานเตรียมจะเข้าไปห้าม แต่เมื่อพวกเขาเห็นการแต่งกายของเธอ ก็ไม่ได้เข้าไปห้ามแต่อย่างใด กลับต้อนรับอย่างอบอุ่น พนักงานร้านแบรนด์หรูที่ฉลาดเป็นกรดเหล่านี้ ย่อมรู้จักผลิตภัณฑ์ของแบรนด์อื่นเป็นธรรมดา

“สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับสู่ Louis Vuitton” พนักงานทักทายอย่างอบอุ่น

อันเหลียงพยักหน้าเล็กน้อย “ขอดูชุดฤดูร้อนของร้านคุณหน่อยครับ”

LV เป็นแบรนด์ที่โดดเด่นและเป็นที่รู้จักในวงกว้างที่สุดในบรรดาแบรนด์หรู แค่พูดถึงแบรนด์หรู คนส่วนใหญ่ก็มักจะนึกถึง LV เป็นอันดับแรก แม้แต่ Hermès ที่เคยเรียบง่ายในอดีต ต่อมาก็ได้เรียนรู้กลยุทธ์ของ LV นำโลโก้ตัว H ขนาดใหญ่ออกมาแสดงอย่างโดดเด่น

ในร้าน LV อันเหลียงเลือกกระเป๋าเป้หนึ่งใบ เสื้อยืดสองตัว และกางเกงขาสั้นสองตัวอย่างรวดเร็ว ราคารวมก็เกินห้าหมื่นไปแล้ว อยู่ที่ห้าหมื่นสี่พันหยวน

การใช้จ่ายครั้งนี้ อันเหลียงใช้บัตรคืนเงินช้อปปิ้งขั้นต้น ได้รับเงินคืนสองเท่า เทียบเท่ากับการได้สินค้าเหล่านี้มาฟรีๆ แถมยังได้กำไรอีกสี่หมื่นหกพันหยวน

จากนั้น เขายังพาหยางเหม่าอี๋ไปที่ร้าน Gucci ข้างๆ ซื้อรองเท้าลำลองสี่คู่ และชุดเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นอีกสองชุด รวมกันแค่สี่หมื่นแปดพันหยวน ราคาของ Gucci ถือว่าสมเหตุสมผลกว่า Louis Vuitton อยู่ไม่น้อย แน่นอนว่าระดับของแบรนด์ก็ต่ำกว่าเล็กน้อยเช่นกัน

ครั้งนี้โชคดีมาก บัตรคืนเงินช้อปปิ้งขั้นต้นสุ่มได้เงินคืนสามเท่า ไม่เพียงแต่จะได้สินค้ามาฟรีๆ แต่ยังได้กำไรอีกเก้าหมื่นหกพันหยวน

หยางเหม่าอี๋มองอันเหลียงเลือกซื้อแบรนด์หรูเหมือนเลือกซื้อผัก เธอไม่ได้รู้สึกประหลาดใจ เพราะเมื่อคืนนี้เขาเพิ่งจะใช้เงินในห้องไลฟ์ของเธอไปเกือบล้าน ตอนนี้เพิ่งจะซื้อไปเท่าไหร่เอง? ที่สำคัญกว่านั้นคือแบรนด์หรูเหล่านี้ซื้อมาแล้วก็มีของที่จับต้องได้ ไม่เหมือนกับการเปย์ของขวัญในไลฟ์สตรีมที่เปย์ไปแล้วก็ไม่มีอะไรเหลือ

“เราไปดู Bottega Veneta กันต่อดีกว่า ฉันชอบสไตล์การสานของแบรนด์เขา ช่วงนี้เขาเปลี่ยนดีไซเนอร์ กำลังลดทอนสไตล์นี้ลง ไม่รู้ว่าต่อไปจะยังซื้อได้อีกหรือเปล่า” อันเหลียงบ่น

Bottega Veneta (BV) กับ Louis Vuitton (LV) เป็นสองขั้วสุดโต่ง สินค้าส่วนใหญ่ของ BV แทบจะไม่มีโลโก้เลย และใช้สไตล์การสานเป็นเอกลักษณ์

แน่นอนว่าอันเหลียงไม่ได้ถือถุงใหญ่ถุงน้อยไปด้วย เพราะมันจะดูเสียภาพลักษณ์ขนาดไหน? สินค้าทั้งหมดถูกฝากไว้ที่ร้านค้า เดี๋ยวพอเขาเดินดูเสร็จ ก็สามารถโทรให้พนักงานนำออกมาส่งที่รถได้โดยตรง

ในร้าน Bottega Veneta หยางเหม่าอี๋มองกระเป๋าถือที่ไม่มีโลโก้เลย เธอพูดขึ้น “ที่แท้กระเป๋าใบนี้เป็นของ Bottega Veneta นี่เอง เพื่อนร่วมห้องของฉันเคยใช้มาก่อน ฉันก็ว่ามันจับแล้วรู้สึกสบายมาก ผลปรากฏว่ามันแพงขนาดนี้เลยเหรอ?”

กระเป๋าถือใบนั้นราคา 19,800 หยวน!

“เธอชอบสีอะไรมากที่สุด?” อันเหลียงถาม

หยางเหม่าอี๋โบกมือทันที “ฉันไม่เอาหรอกค่ะ แค่บ่นไปอย่างนั้นเอง”

“เฮ้ สตรีมเมอร์น้อยอย่างเธอ!” อันเหลียงพึมพำ “รีบพูดมา ชอบสีอะไร ฉันจะถือโอกาสซื้อกระเป๋าเป้สักใบ”

หยางเหม่าอี๋ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ถึงจะเลือกสีขาวงาช้าง ยังไงซะเธอก็เป็นหนี้บุญคุณเขาเยอะแล้ว เพิ่มอีกสักหน่อยคงไม่เป็นไรกระมัง?

อันเหลียงเลือกกระเป๋าเป้สะพายหลังสไตล์การสานที่ทำจากหนังแกะ ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องความบอบบาง แค่ไม่ระวังนิดหน่อยก็เกิดรอยถลอกที่มุมแล้ว! แน่นอนว่านี่ก็เป็นสไตล์ของ Bottega Veneta เหมือนกัน ถ้าซื้อมาแล้วไม่พัง จะซื้อใบใหม่ได้อย่างไร?

กระเป๋าเป้ราคา 29,800 หยวน กระเป๋าถือราคา 19,800 หยวน รวมกันเป็น 49,600 หยวน อันเหลียงย่อมไม่ลังเลที่จะใช้บัตรคืนเงินช้อปปิ้งขั้นต้น และก็โชคดีได้เงินคืนสามเท่า ได้กระเป๋าสองใบมาฟรีๆ แถมยังได้กำไรอีก 99,200 หยวน

อันเหลียงคิดในใจว่าถ้าบัตรคืนเงินช้อปปิ้งขั้นต้นไม่จำกัดจำนวนครั้ง เขาสามารถเหมาแบรนด์หรูทั้งหมดในศูนย์การค้ากั๋วจินได้เลย!

น่าเสียดายที่บัตรมีโอกาสคืนเงินแค่ห้าครั้ง ตอนนี้ใช้ไปแล้วสี่ครั้ง ครั้งสุดท้ายเขาเลือกชุดสูทหรูของ Zegna ซึ่งราคารวมเกินวงเงินไปอยู่ที่หกหมื่นสองพันหยวน โชคดีที่การคืนเงินนั้นยอดเยี่ยม ในกรณีที่ได้เงินคืนสามเท่า ก็ยังได้กำไรสุทธิแปดหมื่นแปดพันหยวน!

ในรถ Porsche 911 Turbo S ทั้งกระโปรงหน้าและเบาะหลังเต็มไปด้วยถุงช้อปปิ้ง อันเหลียงตรวจสอบข้อมูลการใช้จ่ายที่ระบบบันทึกไว้อย่างเงียบๆ การช้อปปิ้งครั้งนี้ ไม่เพียงแต่เขาจะได้แบรนด์หรูมาฟรีๆ เป็นจำนวนมาก แต่ยังได้กำไรกลับมาอีกสี่แสนกว่าหยวน

เรื่องดีๆ แบบนี้ อันเหลียงอยากจะบอกแค่ว่า... ขออีกเยอะๆ!

[จบตอน]