บทที่ 18: ฉันเล่นเลนบน นายเล่นป่าเป็นลูกไล่?

ศึกสังกัดรอบรองชนะเลิศจบลงอย่างรวดเร็ว เมื่ออันเหลียงอัปเกรดเป็นตี้หวังและต่ออายุติดต่อกันเก้าครั้ง ไป๋ลู่ก็รีบแสดงตัวว่าเป็นคนในสังกัดเดียวกัน พร้อมยอมแพ้

หยางเหม่าอี๋ตอบกลับอย่างซาบซึ้ง “ขอบคุณพี่สาวไป๋ลู่นะคะ ทุกคนในห้อง ถ้าใครชอบฟังเพลงกู่เจิงกับเรื่องราวโบราณ ไปกดติดตามที่ห้องไลฟ์ของพี่สาวไป๋ลู่ได้เลยค่ะ”

‘ได้เลย เดี๋ยวผมไปกดติดตาม’ อันเหลียงส่งข้อความ ตอนนี้เขาเป็นบัญชีตี้หวังแล้ว ข้อความที่ส่งจะถูกปักหมุดโดยอัตโนมัติ

เมื่อเผชิญกับการแสดงความเป็นมิตรของไป๋ลู่ อันเหลียงก็รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง เขาเปย์แผนที่ขุมทรัพย์สองใบในห้องไลฟ์ของเธอ แล้วส่งข้อความ

‘ไปก่อนนะ เตรียมพานางจิ้งจอกขึ้นไปสู่จุดสูงสุด ไว้มีเวลาจะมาเล่นด้วยใหม่’

“ขอบคุณสำหรับแผนที่ขุมทรัพย์สองใบจากพี่ใหญ่เหลียงเหรินนะคะ ขอแสดงความยินดีล่วงหน้าที่พี่ใหญ่จะพานางจิ้งจอกคว้าแชมป์ได้สำเร็จนะคะ!” ไป๋ลู่กล่าวแสดงความยินดีล่วงหน้า

อันเหลียงกลับมาที่ห้องไลฟ์ของหยางเหม่าอี๋ เขาส่งข้อความถามโดยตรง ‘รอบสุดท้ายเริ่มเมื่อไหร่?’

หยางเหม่าอี๋ตอบกลับ “พวกเขากำลังจะเริ่มค่ะ ประมาณครึ่งชั่วโมง”

อันเหลียงส่งข้อความอีกครั้ง ‘ได้เลย! งั้นฉันไปเล่นเกมสักตาก่อน เดี๋ยวพอเริ่มแล้วเรียกฉันด้วย’

“เดี๋ยวก่อนค่ะพี่ใหญ่เหลียงเหริน แล้วฉันจะเรียกพี่ยังไงคะ?” หยางเหม่าอี๋ร้อนใจขึ้นมาทันที ถ้าเกิดเขาเล่นเกมเพลินจนลืมเรื่องของเธอล่ะ?

“พี่ใหญ่เหลียงเหรินคะ ฉันขอวีแชทพี่ได้ไหมคะ?” หยางเหม่าอี๋พูดอย่างน่าสงสาร

อันเหลียงพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง แล้วส่งข้อความ ‘ได้สิ ส่งข้อความส่วนตัวในหู่ฉื่อมา เดี๋ยวฉันส่งไอดีวีแชทให้ แต่ถ้าไม่มีธุระอะไร ห้ามส่งข้อความมานะ เข้าใจไหม?’

ชาวเน็ตเห็นคำตอบของเขาก็รัวคอมเมนต์กันอีกครั้ง

‘โหด!’

‘เทพธิดาในสายตาคุณ คนอื่นกลับไม่แยแส?’

‘สมกับเป็นพี่ใหญ่ตี้หวัง ข้างกายจะขาดสาวสวยได้ยังไง?’

เมื่ออันเหลียงเพิ่มหยางเหม่าอี๋เป็นเพื่อน เธอพบว่าเธอถูกเขาบล็อกโมเมนต์ ไม่สามารถดูอะไรได้เลย สถานการณ์เช่นนี้ทำให้หยางเหม่าอี๋รู้สึกท้อแท้อีกครั้ง นี่มันอะไรกัน? เพิ่มเพื่อนสตรีมเมอร์หญิงแล้ว ไม่ควรจะโชว์ความสามารถเพื่อพิชิตใจเธอหรอกเหรอ?

‘ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนจากพี่ใหญ่เหลียงเหรินนะคะ!’ หยางเหม่าอี๋ส่งข้อความตามมารยาท

แล้วอันเหลียงก็ไม่ตอบกลับ!

เขาไม่ได้ไปเล่นเกมเช่นกัน แต่กำลังดูไลฟ์สตรีมเกม League of Legends เขาเลือกดูสตรีมเมอร์ตำแหน่งป่าคนหนึ่ง

ขณะที่เขากำลังดูไลฟ์ ในห้องไลฟ์ของหยางเหม่าอี๋ ชาวเน็ตบางคนกำลังสร้างกระแส

‘ขอแสดงความยินดีกับจิ้งจอกที่สูญเสียพี่ใหญ่ตี้หวังไป!’

‘ตี้หวัง: ฉันไปเล่นเกมแล้ว! (ความจริง: ฉันกำลังดูไลฟ์ของคนอื่นอยู่!)’

หยางเหม่าอี๋เห็นคอมเมนต์ก็รู้สึกประหม่าเล็กน้อย เธอเปิดบัญชีรองตามไปดู ก็เห็นอันเหลียงกำลังพิมพ์ข้อความอยู่พอดี

‘สตรีมเมอร์ เล่นเกมด้วยกันไหม ฉันเล่นเลนบน นายเล่นป่าเป็นลูกไล่’

ถ้าเป็นบัญชีขาวพูดแบบนี้ สตรีมเมอร์คงแกล้งทำเป็นไม่เห็น แต่บัญชีของอันเหลียงคือตี้หวัง!

สตรีมเมอร์ตำแหน่งป่า ‘ซือจื่อเฟิง’ ตอบกลับอย่างไม่ลังเล “ได้เลยครับพ่อตี้หวัง! พ่ออยู่เซิร์ฟเวอร์ไหนครับ ผมมีบัญชีทุกเซิร์ฟเวอร์ ผมจะเป็นลูกไล่ให้เองครับ ผมเป็นลูกไล่ในพงหญ้าเก่งมาก ผลงานตรวจสอบได้เลย ระดับไดมอนด์ฆ่าเรียบ!”

[จบตอน]