เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 11 บรรณาธิการเมิ่งเฟย

ตอนที่ 11 บรรณาธิการเมิ่งเฟย

ตอนที่ 11 บรรณาธิการเมิ่งเฟย


กลางคืน

ชายวัยกลางคนพุงใหญ่กำลังยืนอยู่ในห้อง รอบๆ ร่างกายมีแสงฉายหน้าเว็บเพจส่องเข้ามา เขาโบกมือเข้ามาเบาๆ หน้าจอก็หายไปกลายเป็นหน้าจออื่นขึ้นมาแทนที่

มันคือคอมพิวเตอร์ในดาวเหยียนฮวงที่ฉายภาพเสมือนจริงออกมา

แต่โลกนี้ยังมีข่าวลือว่า มีหมวกกันน็อกที่สวมแล้วสามารถดึงจิตสำนึกของมนุษย์มาสร้างเป็นโลกจำลองเสมือนจริงได้อีกด้วย แต่มันยังไม่เป็นที่เปิดเผยออกมา

แต่ยังไงก็มีข่าวลือว่าเทคโนโลยีดังกล่าวปรากฏตัวในห้องวิจัยลับของรัฐบาลกลาง มันเป็นเพียงแค่คำบอกเล่าที่ไม่ได้รับการยืนยัน

"ไร้สาระ มีแต่พวกไร้สาระทั้งนั้น คิดว่าจะเขียนนิยาย18+ ได้ง่ายๆ เหรอ? อยากจะหัวเราะให้ฟันร่วงมีแต่นักเขียนที่ดูถูกนิยาย18+ จนเกินไปละ"

ชายวัยกลางคนที่กำลังหัวเราะเยาะเย้ยชื่อว่า เม้งเฟย เขาอายุ 35 ปี เป็นบรรณาธิการใหญ่ของเว็บเพนกวินโนเวล

งานตามปกติของเขา เมื่อพบนวนิยายที่มีแววรุ่งก็จับนักเขียนเซ็นต์สัญญาเขียนแล้วขายมันออกไปบนเว็บไซต์

ปัญหาของเขาคือไม่ได้เจอนิยายแนว18+ ดีๆ เลย มีการส่งนวนิยายมาบนเว็บเป็นพันๆ เรื่อง แต่ก็ไม่ได้มีไอเดียใหม่อะไรขึ้นมาทำให้ความสนใจของเขาลดลงมา

ต้องรู้ก่อนนวนิยายแนว18+ บนดาวเหยียนฮวง ไม่ได้ถูกรัฐบาลปิดกั้น นวนิยายแนว18+ จึงเหมือนดอกไม้ที่ผุดออกมา และมีผลงานชั้นยอดมากมาย

รายได้ของนิยาย18+ สูงมาก รายได้มันดีไม่แพ้นวนิยายประเภทอื่นๆ แม้ไม่ได้บอกตัวเลขยอดขายแต่มันก็ขายดีอย่างมาก

ทำให้นักเขียนนิยายอยากจะได้หม้อกำเนิดทองคำ

อย่าคิดว่านิยายแนว18+ จะไม่อาจที่จะเปล่งประกายได้ มีผู้อ่านนับไม่ถ้วนอ่านนิยายแนว18+ ด้วยความหื่นกระหาย พวกเขาอ่านงานเหล่านี้แทบที่จะไม่สนใจนวนิยายประเภทอื่นๆ

การอ่านนิยายก็เหมือนกับการขับรถเก่าๆ มาเจอสาวถอดเสื้อผ้าพวกเขาจะรู้สึกตื่นเต้นแค่ไหน? แค่นั้นไม่พอ เหมือนกับการขับรถเก่าโดยลืมตาข้างเดียว คุณจะไม่เพียงแค่รู้สึกตื่นเต้นเหมือนเกมส์ฮิตเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

"จริงๆ "

เมิ่งเฟยพูดออกมาอย่างมีอารมณ์ "นอกจากอาจารย์ใหญ่เจี๋ยชู่เว่ยที่เขียนเรื่องคุณครูเป่าชี่ชางวันอดีตก็ไม่มีใครเขียนนวนิยายแนว 18+ได้ตื่นเต้นอีกแล้วเหรอเนี่ย? "

เขาถอนลมหายใจออกมา สิบปีที่แล้วที่นิยายแนว18+เป็นนวนิยายที่สวยงาม และผลงานที่ยอดเยี่ยมออกมาแทบที่จะทุกคืน เหมือนอาหารที่เต็มไปด้วยสารอาหาร แต่ตอนนี้เหมือนกับมันไม่มีสารอาหารจึงผอมเหมือนโครงกระดูก เขาเหมือนนักเรียนที่กำลังจะเรียนจบแต่ไม่อาจจะหลับไม่อาจจะนอนได้

เป็นธรรมดาที่เขาจะหลับไม่ลง

เขาต้องการพล็อตเรื่องที่น่าตื่นเต้นแปลกใหม่ในตอนนี้ ให้ร่างกายของเขาเลือดลมสูบฉีดตื่นเต้น หากจะพูดให้ถูกนิยายแนว18+ เป็นนิยายที่มีบทดีกว่าหนังและละครมากมายหลายครั้ง

เพราะแบบนี้เขาจึงเข้ามาเป็นบรรณาธิการนิยาย 18+ที่เพนกวินโนเวลเน็ต

น่าเสียดายเวลาผ่านไปสิบปีนิยาย18+ ผลงานดีๆ น้อยลงไปเรื่อยๆ บางคนบอกว่านิยาย18+ ตายไปแล้ว คำพูดนี้ทำให้เขานอนไม่หลับ

เขาทำงานล่วงเวลาทุกวัน เพื่อหางานใหม่ๆ ที่มีศักยภาพ เขาพยายามเอาชนะข่าวลือ โชคร้ายที่ตอนนี้เขาไม่สามารถหาผลงานที่ทำให้ดวงตาของเขาส่องแสงออกมาได้

"ฉันหานิยาย 18+ดีไม่ได้ หรือสายตาของฉันไม่กว้างไกลพอ? ฉันควรที่จะลาออก? " เมิ่งเฟยไม่อาจจะทนอะไรแบบนี้ได้อีก

สองปีที่ผ่านมาเขาเผชิญวิกฤติในอาชีพอย่างมาก เขาเดินบนถนนโดนรถพลังแม่เหล็กชนเอา เขานอนในโรงพยาบาลเพราะได้รับบาดเจ็บสาหัส

หลังจากที่เขาออกมาจากโรงพยาบาล หมอบอกเขาว่าเจ้าโลกของเขาจะไม่อาจจะตั้งตรงได้อีกต่อไป ปัญหานี้เกิดขึ้นแม้ว่าจะมีเทคโนโลยีการรักษาสมัยใหม่ แต่เทคโนโลยีการรักษาไม่อาจจะทำให้เขาหายเจ็บป่วยได้สมบูรณ์

ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ไม่ได้รู้สึกเสียวซ่านในตอนที่อ่านนิยาย18+อีกต่อไป

แต่เขาไม่ได้บอกเรื่องนี้กับบริษัท เขาต้องปิดบังความจริงไว้มิอย่างนั้นเขาจะต้องถูกไล่ออก

"ไม่จริงฉันหานิยาย18+ ดีๆ ไม่ได้เลย ฉันคงตายด้วยความอยุติธรรม นิยาย18+ จะต้องไม่ถูกฆ่าตายด้วยน้ำมือของฉัน มีคนนับไม่ถ้วนที่ต้องการมัน เราต้องไม่ยอมแพ้ในตอนนี้ นั้นเป็นการกระทำของคนขี้ขลาด"

เมิ่งเฟยมีท่าทางจริงจัง เหมือนดวงตาของเขาได้แสงสว่างจากพระเจ้า ไม่ใครเข้าใจความทุกข์ทรมานในงานของเขา การออกไปจากงานเพราะดูถูกตัวเอง แบบนี้ยิ่งจะทำให้เขาเสียใจยิ่งขึ้น

"โอเคนี่เป็นนิยายเรื่องสุดท้าย ต้องพักผ่อนก่อนแล้วค่อยมาสู้อีกในวันต่อไป"

ติ้ง เสียงนิยายเล่มใหม่เข้ามา เมิ่งเฟยมองชื่อคนแต่งชื่อหมาป่าใจดำ นิยายของเขามีชื่อว่าคุณครูหรงไป๊

แค่ชื่อใหม่เท่านั้น แค่นี้มันไม่พอ ที่สำคัญคือพล็อตเรื่อง เมิ่งเฟยหัวเราะเยาะเย้ย นักเขียนถึงแม้จะใช้ชื่อนวนิยายใหม่ๆ แต่หากเนื้อหาของมันไม่ดี เขาจะไม่เมตตาเลยแม้แต่น้อย

ดี? ตัวเองเรื่องนี้เป็นคุณครูเหรอ? "

คุณคณุคนนี้เป็นสาวสวย อายุน้อย มีรูปร่างที่ยั่วยวน เธอแต่งงานตั้งแต่อายุยังน้อย สารเลว ตอนที่เขายังเรียนหนังสืออยู่คุณครูก็มีแต่รุ่นป้าเท่านั้น เมิ่งเฟยเก็บความไม่พอใจเอาไว้แล้วอ่านมัน

เขาเห็นสารเลวนั้นก็คือครูใหญ่ที่ใช้อำนาจบังคับกดขี่ครูสาวสวยอย่างไร้ยางอายทั้งที่เธอมีสามีแล้ว

เขาใช้ตำแหน่งหัวหน้าเพื่อให้คนอื่นเชื่อฟัง? คนแบบนี้ต้องเข้าไปในคุก แต่เธอไม่กล้าที่จะขัดใจเขา ไป๊หรงเธอเป็นคุณครูนะ มีผัวเป็นตัวตนในใจ น่าต่อต้านเขาให้ฉันดูสิ

จบบทที่ ตอนที่ 11 บรรณาธิการเมิ่งเฟย

คัดลอกลิงก์แล้ว