บทที่ 30 ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย
บทที่ 30 ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย
ฉีห่าวแย้มยิ้ม
“ข้ามีความคิดหนึ่งอยู่ แต่ไม่รู้ว่าฮูหยินจะยินยอมหรือไม่”
หวงเยียนคว้าแขนของฉีห่าว เขย่าอย่างขุ่นเคือง ปากกล่าวอย่างเขินอาย
“สามี นี่มันเวลาไหนแล้ว ท่านยังจะมาเล่นลิ้นกับเยียนเอ๋อร์อีก รีบบอกความคิดของท่านมาเถิดเจ้าค่ะ!”
ฉีห่าวแย้มยิ้ม
“หากพวกเราสองสามีภรรยา แอบดูดซับวารีวิญญาณเหล่านี้จนหมดสิ้น เปลี่ยนดินแดนล้ำค่าให้กลายเป็นดินแดนธรรมดา ภัยซ่อนเร้นของตระกูลหวง ก็จะหายไปโดยธรรมชาติ”
หวงเยียนดีใจ แต่ครั้นคิดอีกที สถานที่ที่วารีวิญญาณตั้งอยู่ นางยังสัมผัสไม่ได้เลย แล้วจะไปดูดซับได้อย่างไร?
ทันใดนั้น ในใจของหวงเยียนก็สั่นสะท้านอีกครั้ง มองฉีห่าวอย่างตกตะลึง
นางดูเหมือนจะเข้าใจในที่สุดว่า เหตุใดฉีห่าวจึงต้องแต่งงานกับนาง
หากใต้ดินของลานบ้านน้อยแห่งนี้ มีวารีวิญญาณอยู่เป็นจำนวนมากจริง ฉีห่าวคงจะไม่ใช่พึ่งจะค้นพบ
มีความเป็นไปได้สูงว่า ตอนที่มากับเหมิงชิงหรันครั้งก่อน ก็ได้สังเกตเห็นแล้ว
ในใจของหวงเยียนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเจ็บปวดอยู่บ้าง แต่เรื่องเหล่านี้ที่คิดแล้ว นางก็ไม่ได้พูดออกมา
“ฮูหยิน เจ้าเป็นอะไรไปรึ? เจ้าไม่ยินยอมรึ?”
ฉีห่าวจับมือของหวงเยียนเบาๆ ถามยิ้มๆ
หวงเยียนฝืนยิ้มออกมา
“วิธีของท่านสามียอดเยี่ยมยิ่งนัก เยียนเอ๋อร์จะมิยินยอมได้อย่างไร ทุกอย่างก็จงทำตามที่ท่านสามีกล่าวเถิด! เยียนเอ๋อร์เพียงแต่เป็นห่วงตระกูลหวงอยู่บ้างเท่านั้น”
ฉีห่าวแย้มยิ้ม
“ขอเพียงพวกเราดูดซับวารีวิญญาณเบื้องล่างเหล่านั้นแล้ว ดินแดนของตระกูลหวง ก็จะไม่ถูกผู้อื่นละโมบอีกต่อไป อีกอย่าง ถึงตอนนั้น ระดับของเจ้ากับข้าก็ย่อมต้องเพิ่มขึ้นอย่างมาก สามารถปกป้องตระกูลหวงได้ดียิ่งขึ้น”
“แต่มีอยู่จุดหนึ่ง ฮูหยินต้องจำไว้ให้ดี คนมากความ เรื่องราวที่นี่ ชั่วคราวไม่สามารถบอกให้ผู้อื่นรู้ได้ มิเช่นนั้นหากข่าวรั่วไหลออกไป นิกายใหญ่เหล่านั้นในดินแดนตงหลิง ย่อมต้องมาแย่งชิงกัน ตระกูลหวงตกอยู่ในวงล้อม ย่อมยากที่จะรอดพ้น”
หวงเยียนพยักหน้า
“เยียนเอ๋อร์เข้าใจ เยียนเอ๋อร์จะไม่พูดกับผู้ใด”
ฉีห่าวแย้มยิ้ม
เขารู้ว่าหวงเยียนเป็นคนฉลาด ในตอนนี้ย่อมต้องเดาเหตุผลที่แท้จริงที่เขาแต่งงานกับหวงเยียนได้แล้ว
เขาลุกขึ้นยืนโอบกอดหวงเยียนไว้ในอ้อมแขน กล่าวว่า
“ตระกูลที่อ่อนแอหากต้องการจะรุ่งเรือง จะต้องรวบรวมทรัพยากรเสียก่อน บ่มเพาะผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงขึ้นมาคนหนึ่ง มีเพียงผู้แข็งแกร่งค้ำจุนตระกูล ตระกูลที่อ่อนแอจึงจะมีโอกาสและเวลาที่จะผงาดขึ้นมาได้อย่างแท้จริง และความหวังที่ตระกูลหวงจะสามารถรุ่งเรืองได้ ก็ล้วนอยู่บนร่างของฮูหยินแล้ว บัดนี้ฮูหยินฝึกฝนวิชาเซียน ทั้งยังมีทะเลสาบวิญญาณคอยช่วยเหลือ ไม่กี่ปี ในดินแดนตงหลิง ก็จะไม่มีผู้ใดกล้ามาหาเรื่องตระกูลหวงอีกต่อไป ถึงตอนนั้น ตระกูลหวงก็จะสามารถเข้าสู่ช่วงเวลาที่แข็งแกร่งอย่างรวดเร็วได้อย่างมั่นคงไร้กังวล”
เมื่อสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นในอ้อมกอดของฉีห่าว ดวงตาของหวงเยียน ก็สว่างขึ้นเล็กน้อยเช่นกัน
แม้ว่านางจะรู้ว่า ฉีห่าวแต่งงานกับนาง มีเจตนาแอบแฝงอยู่ แต่ความดีที่ฉีห่าวมีต่อนาง ก็ไม่เหมือนกับการเสแสร้ง
อีกอย่าง ด้วยพลังของฉีห่าว สามารถยึดครองตระกูลหวงได้อย่างสมบูรณ์ นำทุกสิ่งทุกอย่างของตระกูลหวงมาเป็นของตนเองได้!
แต่ฉีห่าวกลับไม่ได้ทำเช่นนั้น!
แต่กลับแต่งงานกับนาง ให้นามแก่นาง ถ่ายทอดวิชาเซียนให้นาง ทั้งยังเหลือตระกูลหวงไว้!
เมื่อคิดถึงจุดนี้ หวงเยียนก็ยกแขนทั้งสองข้างขึ้น โอบรอบเอวของฉีห่าว กล่าวเสียงอ่อนโยน
“เยียนเอ๋อร์เป็นภรรยาของท่านสามีแล้ว ย่อมเชื่อใจท่านสามีอย่างสมบูรณ์ ท่านสามีว่าอย่างไร เยียนเอ๋อร์ก็จะทำอย่างนั้น”
ฉีห่าวแย้มยิ้ม ลูบผมงามของหวงเยียนเบาๆ
แม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะมีความลับกับหวงเยียนอยู่บ้าง แต่นี่กลับเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับทั้งเขาและหวงเยียน
แม้ว่าฉีห่าวจะสามารถยึดครองตระกูลหวงได้ แต่ก็ไม่ใช่วิถีการของเขา
ประการที่สอง การที่เขายึดครองตระกูลหวงโดยไม่มีความแค้นอันใด ก็ง่ายที่จะทำให้ขุมกำลังอื่นเกิดความสงสัย ทำให้ตระกูลหวงได้รับความสนใจเป็นพิเศษ
เช่นนี้ ก็จะเพิ่มความเป็นไปได้ที่ทะเลสาบวิญญาณวังวนปฐพีจะถูกผู้อื่นค้นพบ
การแต่งงานกับหวงเยียน กลายเป็นเขยของตระกูลหวง แล้วร่วมกับหวงเยียนดูดซับพลังของทะเลสาบวิญญาณ ก็จะได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย
หลังจากกอดกันอยู่ครู่หนึ่ง หวงเยียนก็ถามอย่างสงสัย
“สามี ท่านว่าทะเลสาบวิญญาณ เยียนเอ๋อร์ไฉนจึงสัมผัสไม่ได้เล่าเจ้าคะ?”
ฉีห่าวผลักนางออกเบาๆ แย้มยิ้ม
“เพราะมันอยู่ใต้ดินลึก ยังมีผนึกชั้นหนึ่งอยู่ วิธีการธรรมดาจึงสัมผัสไม่ได้ พวกเราหากต้องการจะดูดซับวารีวิญญาณในนั้น ข้ายังต้องวางค่ายกลอีกด้วย กลับไปเจ้าก็จงบอกท่านพ่อตาว่า เจ้าฝึกฝนอยู่ที่ตระกูลฉี ไม่สามารถตั้งสมาธิได้ อยากจะอยู่ที่นี่ปิดด่านฝึกฝน คาดว่าท่านพ่อตาก็คงจะไม่ปฏิเสธ และหลายวันนี้ ข้าจะเตรียมของทุกอย่างที่จำเป็นสำหรับการวางค่ายกลให้พร้อม รอให้ข้าเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว ก็จะมาปิดด่านเป็นสหายเจ้า”
หวงเยียนแย้มยิ้ม
“ดีเจ้าค่ะ เช่นนั้นอีกเดี๋ยวข้าจะไปบอกท่านพ่อ”
ฉีห่าวยกมือขึ้นเขี่ยจมูกงามไร้ที่ติของหวงเยียน แย้มยิ้มเจ้าเล่ห์
“รอให้ทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว พวกเราสองสามีภรรยา ก็จะต้องบำเพ็ญร่วมกันทุกวัน บำเพ็ญคู่กันทุกคืนแล้ว”
ใบหน้าของหวงเยียนแดงก่ำ...
หนึ่งเค่อต่อมา หวงเยียนและฉีห่าวก็ไปพบหวงหมั่งด้วยกัน
หวงเยียนแสดงความจำนงว่าอยากจะอยู่ที่ลานบ้านน้อยของตนเองเพื่อฝึกฝน แม้ว่าหวงหมั่งจะรู้สึกว่าไม่ค่อยจะเหมาะสมนัก แต่เมื่อเห็นว่าฉีห่าวไม่มีท่าทีไม่พอใจแม้แต่น้อย ก็ตกลง
ส่วนฉีห่าวก็กล่าวลา กลับไปยังตระกูลฉีเพียงลำพัง
“เยียนเอ๋อร์ เจ้ากับฉีห่าวพึ่งจะแต่งงานกัน ก็จะกลับมาฝึกฝนแล้ว ฉีห่าวผู้นี้ไม่มีความเห็นจริงๆ รึ?”
หลังจากที่ฉีห่าวจากไป หวงหมั่งก็ถามอย่างสงสัย
แม้ว่าทั้งสองคนจะอยู่ด้วยกันได้ไม่กี่วัน ความสัมพันธ์ยังไม่ลึกซึ้งนัก แต่ท้ายที่สุดแล้วก็พึ่งจะแต่งงานกันใหม่ๆ ในด้านร่างกาย ก็เป็นช่วงเวลาที่แนบแน่นดั่งกาวใจ ฉีห่าวจะยอมแยกจากกันได้อย่างไร?
หวงเยียนแย้มยิ้ม
“หลายวันนี้ท่านสามีมีเรื่องต้องยุ่งอยู่บ้าง รอให้เขายุ่งเสร็จแล้ว ก็จะมาที่ตระกูลหวง ปิดด่านฝึกฝนเป็นสหายข้าเจ้าค่ะ”
“หา? เจ้าเด็กนั่นจะมาฝึกฝนที่ตระกูลหวงรึ? นี่...นี่ๆ ไม่ค่อยจะดีกระมัง?”
หวงหมั่งเบิกตากว้าง ตกใจจนแทบจะกัดลิ้นตนเอง
แม้ว่าฉีห่าวเขยผู้นี้ ปัจจุบันจะแสดงท่าทีได้ไม่เลว แต่ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นดาวหายนะดวงใหญ่!
มาเยี่ยมเยียนเป็นครั้งคราว เขาก็ยังพอรับได้ แต่หากจะมาพักอาศัยอยู่ที่ตระกูลหวงเป็นประจำ เขาผู้เป็นพ่อตา ในใจก็ค่อนข้างจะหวั่นๆ อยู่บ้าง!
ท้ายที่สุดแล้ว เมื่อก่อนตระกูลเหมิง ถูกฉีห่าวอยู่ไปอยู่มา สุดท้ายก็กลายเป็นตระกูลฉีไปเสียแล้ว...
หวงเยียนรู้ถึงความกังวลและความเป็นห่วงของหวงหมั่ง แย้มยิ้มเบาๆ
“ท่านพ่อ ท่านไม่ต้องกังวลหรอกเจ้าค่ะ ตระกูลหวงของพวกเราก็มิใช่คนไร้น้ำใจเช่นตระกูลเหมิงเสียหน่อย”
“แค่ก ตระกูลหวงของข้าย่อมไม่ทำเรื่องไร้คุณธรรมเช่นตระกูลเหมิงอยู่แล้ว เอาเถิด แม้ว่าเจ้าจะแต่งออกไปแล้ว แต่ที่นี่ก็ยังคงเป็นบ้านของเจ้าเสมอ พวกเจ้าอยากจะฝึกฝนที่ใด ก็จงฝึกฝนที่นั่นเถิด”
หวงหมั่งแย้มยิ้ม
“ขอบคุณท่านพ่อเจ้าค่ะ”
หวงเยียนโค้งกายขอบคุณ
จากนั้น นางก็โบกมือคราหนึ่ง หีบไม้ใบใหญ่สองใบก็ตกลงพื้น
“ท่านพ่อ หินวิญญาณในหีบนี้ เป็นสิ่งที่ท่านสามีตั้งใจกำชับ ให้บุตรีกตัญญูต่อท่านเจ้าค่ะ”
หวงเยียนแย้มยิ้ม
ดวงตาของหวงหมั่งสั่นสะท้าน หีบไม้ใบใหญ่สองใบนี้ หากบรรจุเต็ม เกรงว่าจะมีถึงหกแสนหินวิญญาณกระมัง?
เขาเปิดหีบดู ก็เป็นหินวิญญาณเต็มๆ จริงๆ!
“เด็กคนนี้ออกมือใหญ่เกินไปหรือไม่!? สิ่งที่เขาทำไม่ใช่เพียงแค่แสดงความกตัญญูต่อพ่อตา แต่นี่เหมือนกับว่าต้องการซื้อใจพ่อตาโดยตรงเลย!”
หวงเยียนยกมือปิดปากยิ้ม
“ลูกเขยให้มา ท่านพ่อก็จงรับไว้ด้วยความสบายใจเถิดเจ้าค่ะ”
นี่ไม่เพียงแต่จะเป็นความกตัญญู แต่ยังเป็นการชดเชยให้แก่ตระกูลหวงอีกด้วย
ท้ายที่สุดแล้วทะเลสาบวิญญาณวังวนปฐพีนั้น หากแลกเปลี่ยนเป็นหินวิญญาณ จะมีค่าถึงหมื่นล้านก้อนเชียว!
หลังจากที่ฉีห่าวกลับมาถึงตระกูลฉี ก็เรียกหลี่จิ้น ฉินเจิ้น และคนอื่นๆ มาอยู่ข้างกาย
“ของที่ให้พวกเจ้าไปหา หาได้เป็นอย่างไรบ้างแล้ว?”
ฉีห่าวถาม
ฉินเจิ้นรีบกล่าว
“ยังขาดอีกสามอย่าง ที่ยังหาไม่พบ หวังจุนและหลิวเปียว ได้ไปหาที่เมืองใกล้เคียงหลายแห่งแล้วขอรับ”
ฉีห่าวพยักหน้า
“นำของที่พวกเจ้าหาได้มาให้ข้าก่อน ส่วนที่เหลืออีกสามอย่าง หาพบแล้ว ก็จงรีบนำมาส่งให้ข้าที่นี่”
“ขอรับ”
ฉินเจิ้นรีบนำของจำนวนหนึ่ง มอบใ
ห้ฉีห่าว
ของเหล่านี้ ล้วนเป็นวัสดุที่จำเป็นสำหรับการวางค่ายกล
ก่อนที่จะแต่งงานกับหวงเยียน เขาก็ได้สั่งให้ฉินเจิ้น หลี่จิ้น และคนอื่นๆ ไปหาแล้ว