บทที่ 5 - ความหวังริบหรี่ที่ได้รับ
บทที่ 5 - ความหวังริบหรี่ที่ได้รับ
บทที่ 5 - ความหวังริบหรี่ที่ได้รับ
◉◉◉◉◉
เมื่อเผชิญหน้ากับหัวหน้าของตัวเองที่ถูกกระต่ายดำเหวี่ยงมา ซูเนี่ยนก็หลบไปอย่างหน้าตาเฉย
ขำตายล่ะ จะมีใครคิดว่าเทพกระจอกๆ ระดับห้าหลักอย่างเขาจะรับวิญญาณดาราไหวกัน?
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าวิญญาณดาราตนนี้ถูกเหวี่ยงมาโดยกระต่ายดำที่กำลังโกรธจัด!
ซูเนี่ยนไม่คิดว่าร่างกายอันบอบบางของเขาจะทนแรงกระแทกแบบนั้นไหว
“นี่ เจ้าบ้านี่! เห็นหัวหน้าตัวเองถูกเหวี่ยงมายังไม่คิดจะรับไว้อีกเหรอ?”
ยักษ์ราตรีขาวปีนออกมาจากหลุมขนาดใหญ่ที่นางเพิ่งสร้างขึ้น ปัดฝุ่นตามตัว แล้วมองซูเนี่ยนอย่างหัวเสีย
เพิ่งจะรับมาเป็นเทพในสังกัดแท้ๆ แต่กลับไม่รู้จักเคารพหัวหน้าตัวเองเลย!
จะมีเทพในสังกัดแบบนี้ไว้ทำไม?
“ขออภัย ข้าไม่รู้จักหัวหน้าที่มาถึงก็ลวนลามเด็กสาว”
ซูเนี่ยนพูดอย่างหน้าตาเฉย โดยเฉพาะเมื่อเห็นสายตาแปลกๆ ของกระต่ายดำ
เขาอยากจะบอกว่า เขาไม่รู้จักหัวหน้าที่น่าอับอายแบบนี้เลยสักนิด
ภาพลักษณ์ดีๆ ที่เขาเพิ่งจะสร้างไว้กับกระต่ายดำ!
ในวินาทีนี้ถูกยักษ์ราตรีขาวทำลายจนหมดสิ้น
“เจ้าเด็กนี่~”
ยักษ์ราตรีขาวมองซูเนี่ยนอย่างจนใจ คิดว่านางมองไม่ออกหรือว่าซูเนี่ยนคิดอะไรอยู่?
แค่คนคลั่งโลลิที่รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยเพราะถูกนางเตะ!
จะเสแสร้งไปทำไม?
คิดว่านางไม่รู้หรือว่าตอนที่ซูเนี่ยนกอดขาใหญ่นางเมื่อครู่คิดอะไรอยู่?
ฉวยโอกาสกับนางชัดๆ!
แล้วสุดท้ายก็ยังฉวยโอกาสสำเร็จอีกด้วย
นางกับซูเนี่ยนก็พอๆ กันนั่นแหละ ไม่มีใครดีไปกว่าใครหรอก!
แต่ที่ยักษ์ราตรีขาวมาหากระต่ายดำก็ไม่ใช่แค่จะมาลวนลามนางเล่นๆ
เรื่องแค่นี้ไม่ถึงกับต้องให้นางมาด้วยตัวเอง
และแน่นอนว่าไม่ใช่มาหาซูเนี่ยน ซูเนี่ยนเป็นเพียงเทพในสังกัดที่นางรับมาส่งๆ เท่านั้น
ครู่ต่อมา ในห้องประชุมของเรือนรับรองที่ยังคงสภาพดีอยู่เพียงหลังเดียวของโนเนม
ซูเนี่ยนยืนอยู่ด้านหลังยักษ์ราตรีขาวอย่างรู้หน้าที่ ฟังการสนทนาระหว่างยักษ์ราตรีขาวกับกระต่ายดำอย่างเงียบๆ
ยักษ์ราตรีขาวโบกพัดในมือไปมาอย่างสบายๆ จิบชาที่กระต่ายดำชงให้เบาๆ
แล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจนัก
“หาตัวการที่ทำลายโนเนม (อาร์คาเดีย) ไม่เจอ”
“อีกฝ่ายทำได้แนบเนียนมาก เบื้องต้นสันนิษฐานว่าเป็นราชาเทพสามหลักที่ฝ่าฝืนกฎลงมือเอง”
ไม่เช่นนั้น ด้วยกำลังของอาร์คาเดียในตอนนี้ เป็นไปไม่ได้ที่จะถูกทำลายล้างจนหมดสิ้นในคืนเดียวโดยไม่มีการต่อต้าน
คาซึคาเบะ โคเมย์ ผู้เคยเป็นแนวหน้าในการต่อสู้กับความชั่วร้ายสัมบูรณ์ อาซี ดาฮาคา
ฝีมือของเขานั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่งแม้ในบรรดาระดับสี่หลักที่ทำลายกฎเกณฑ์
ถึงขนาดที่สามารถต่อกรกับเทพที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างซุสซึ่งเป็นระดับสี่หลักที่ทำลายกฎเกณฑ์เช่นกันได้หลายกระบวนท่าโดยไม่ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบในเวลาอันสั้น
ยังมีคานาเรีย, ครอส บารอน, สิงโตตะวัน, เลติเซีย และคนอื่นๆ อีก
กลุ่มผู้มีฝีมือระดับสี่หลัก ภายใต้การรวมตัวกันเช่นนี้ การที่จะกวาดล้างอาร์คาเดียได้ในคืนเดียว ถึงขนาดที่ไม่มีข่าวคราวขอความช่วยเหลือเล็ดลอดออกมาได้เลย
นอกจากจอมมารระดับสามหลักที่ฝ่าฝืนกฎแล้ว ยักษ์ราตรีขาวก็นึกถึงความเป็นไปได้อื่นไม่ออก
แต่ใครกันที่จะยอมเสี่ยงสูญเสียราชาเทพสามหลัก และเผชิญกับความโกรธเกรี้ยวของเหล่าทวยเทพเพื่อมาโจมตีอาร์คาเดีย?
ได้แต่คาดเดาว่า น่าจะเป็นพวกเดียวกับคนที่ทำให้คาซึคาเบะ โคเมย์สูญเสียความเป็นมนุษย์ในตอนนั้น
หากต้องการข้ามผ่านบททดสอบสุดท้ายของมวลมนุษย์ และเอาชนะความชั่วร้ายสัมบูรณ์ ผู้ที่เป็นแนวหน้าจะต้องคงความเป็นมนุษย์ไว้
และหากไม่ใช่เพราะอุบัติเหตุในครั้งนั้น อาร์คาเดียก็คงไม่สูญเสียกำลังรบไปถึงแปดส่วน
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการถูกจอมมารนิรนามกวาดล้างจนสิ้นซาก
เพราะจอมมารตนอื่นจะแข็งแกร่งแค่ไหน จะแข็งแกร่งกว่าความชั่วร้ายสัมบูรณ์ อาซี ดาฮาคา ได้หรือ?
“ข้าถามท้าวสักกะเทวราชแล้ว ท้าวสักกะเทวราชก็หาเบาะแสอะไรไม่เจอเช่นกัน และเมื่อคืนทัพสวรรค์ก็ได้บันทึกไว้ว่าตัวตนระดับสามหลักทุกคนมีหลักฐานยืนยันที่อยู่ชัดเจน”
“จอมมารตนนั้นราวกับผุดออกมาจากก้อนหิน”
ยักษ์ราตรีขาวตบพัดในมือลงบนโต๊ะอย่างแรงด้วยความไม่พอใจ
หากนางสืบรู้ได้ว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ล่ะก็ อย่าหาว่านางไม่เกรงใจ!
อุตส่าห์ได้เห็นอุทยานกล่องทิพย์กำลังจะดีขึ้น กำลังจะรุ่งเรืองขึ้น แต่เผลอแป๊บเดียวความหวังสุดท้ายก็หายไปอีกแล้ว!
หากจะถามว่าใครไม่อยากให้อาร์คาเดียเกิดเรื่องมากที่สุด คนคนนั้นก็คงจะเป็นคนที่ไม่อยากให้อุทยานกล่องทิพย์เกิดเรื่องมากที่สุดนั่นแหละ!
ทั้งอุทยานกล่องทิพย์ ไม่มีใครใส่ใจอุทยานกล่องทิพย์มากไปกว่านางอีกแล้ว
“เอ๊ะ ไม่สิ พูดแบบนั้นไม่ได้ คนที่ผุดออกมาจากก้อนหินก็มีหลักฐานยืนยันที่อยู่เหมือนกัน!”
“บ้าเอ๊ย!”
เมื่อวานซุนหงอคงยังอยู่ที่ภูเขาจิตวิญญาณฟังพระศากยมุนีพุทธเจ้าแสดงธรรมอยู่เลย!
แถมซุนหงอคงยังเป็นอาจารย์ของคานาเรีย ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะลงมือ
“และแม้แต่ในพันเนตร ก็ไม่มีข้อมูลว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น!”
พันเนตร พันธมิตรคอมมูนิตี้เชิงพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุดในอุทยานกล่องทิพย์ มีเทพธิดาสององค์เป็นสัญลักษณ์หลัก ประกอบธุรกิจขายข้อมูลต่างๆ
เป็นองค์กรที่กุมข้อมูลและข่าวสารไว้มากที่สุดในอุทยานกล่องทิพย์ หากแม้แต่พันเนตรยังไม่มีเบาะแส ก็คงจะไม่มีเบาะแสจริงๆ แล้ว
เมื่อได้ฟังคำบ่นของยักษ์ราตรีขาว กระต่ายดำก็รู้ว่า ยักษ์ราตรีขาวได้พยายามอย่างสุดความสามารถแล้วเพื่อสืบหาความจริงว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น
วิ่งวุ่นไปทั่ว แต่ก็ไม่พบเบาะแสใดๆ
“แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีข่าวดี จากการยืนยันของราชินีหมื่นภูต ตอนนี้ที่แน่ใจได้ก็คือ”
“ผู้บริหารของโนเนม (อาร์คาเดีย) ยังมีชีวิตอยู่ เพียงแต่ส่วนใหญ่ถูกเนรเทศไปยังโลกภายนอกแล้ว”
แต่โลกภายนอก? นอกอุทยานกล่องทิพย์มีจักรวาลมากมาย ใครจะไปรู้ว่าถูกเนรเทศไปจักรวาลไหน?
จะกลับมาได้? เผลอๆ รอจนสิ้นอายุขัยก็อาจจะยังกลับมาไม่ได้
ไม่ใช่ว่าใครก็มีความสามารถเดินทางไปมาระหว่างอุทยานกล่องทิพย์ได้อย่างอิสระ
ไม่เช่นนั้นนางก็คงไม่รับซูเนี่ยนมาเป็นเทพในสังกัดของตัวเอง
ถึงแม้ว่าตอนนี้นางจะเป็นเพียงยักษ์ในพุทธศาสนาตนหนึ่ง แต่เทพในสังกัดของนางก็ไม่ใช่ว่าใครจะเป็นก็ได้
แน่นอนว่าเทพวารีองค์หญิงหิมะขาวนั้นถือว่าโชคดีล้วนๆ
คำอธิษฐานของนางบังเอิญถูกยักษ์ราตรีขาวได้ยิน
และที่สำคัญที่สุดคือนางหน้าตาสวยงาม แถมยังว่าง่ายเชื่อฟัง
ส่วนซูเนี่ยนไม่ใช่เด็กสาวสวย เหตุผลที่จะทำให้นางใจอ่อนได้ก็มีเพียงศักยภาพของซูเนี่ยนที่สูงพอเท่านั้น
“ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่า แค่ข้าตั้งใจบริหารโนเนมให้ดี สักวันหนึ่งทุกคนก็จะกลับมาใช่ไหมคะ?”
ถึงแม้ความเป็นจริงจะโหดร้าย แต่กระต่ายดำก็ยังมีความหวัง เรื่องที่น่ากลัวที่สุดก็ยังไม่เกิดขึ้น
ทุกคนยังมีความเป็นไปได้ที่จะกลับมา
ในใจของกระต่ายดำมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง ไม่ว่าจะนานแค่ไหน นางก็จะรอคอยการกลับมาของทุกคนที่โนเนม
รอคอยวันที่โนเนมจะกลับมาเป็นครอบครัวใหญ่ที่นางคุ้นเคย
“ก็ประมาณนั้น”
ยักษ์ราตรีขาวถอนหายใจเบาๆ ดื่มชาในถ้วยจนหมดแล้วพูด
บอกตามตรง นางชอบกระต่ายดำมาก ถ้าเป็นไปได้ นางอยากให้กระต่ายดำมาอยู่กับนาง
ส่วนเด็กๆ ของโนเนม นางก็จะจัดการหาที่อยู่ให้
เพราะทุกคนล้วนเป็นทายาทของผู้บริหารของอาร์คาเดีย คุณสมบัติก็ดีเยี่ยม หากฝึกฝนสักหน่อย ให้ทรัพยากรสักนิด
ก็สามารถกลายเป็นกำลังสำคัญของคอมมูนิตี้ได้
ไม่ขาดคนต้องการตัว
อาร์คาเดียล่มสลายไปแล้ว ในฐานะพันธมิตรในอดีตของอาร์คาเดีย นางจะจัดการเรื่องที่เหลือให้เอง
ส่วนความเป็นไปได้ที่ผู้บริหารจะกลับมา ความเป็นไปได้ที่โนเนมจะชิงธงของตัวเองกลับคืนมาได้
ก็คงมีแค่ริบหรี่กระมัง แม้แต่ยักษ์ราตรีขาวก็ยังไม่มั่นใจ
นางอยากให้กระต่ายดำเลิกหวัง แล้วมาเป็นมาสคอตอยู่กับนางที่พันเนตรก็ดีเหมือนกัน
แต่ท้าวสักกะเทวราชก็ยังขอร้องให้ยักษ์ราตรีขาวนำข่าวสุดท้ายนี้มาบอกกระต่ายดำ เพื่อให้ความหวังริบหรี่แก่กระต่ายดำ
เขาไม่อยากเห็นเผ่ากระต่ายจันทราที่เหลืออยู่ไม่กี่คนต้องใช้ชีวิตราวกับซากศพเดินได้
กระต่ายดำที่บ้านเกิดและบ้านถูกทำลายไปถึงสองครั้ง ย่อมต้องการที่พึ่งทางใจอยู่บ้าง
◉◉◉◉◉
[จบแล้ว]