บทที่ 3 - สภาพปัจจุบันของโนเนม

บทที่ 3 - สภาพปัจจุบันของโนเนม

◉◉◉◉◉

“ไม่อยู่ ข้างในไม่มีคน...”

“พี่กระต่ายดำ! อย่าตอบสิคะ!”

เมื่อได้ยินเสียงจากห้องใต้ดิน มุมปากของซูเนี่ยนก็กระตุกไปสองสามที

อย่างน่าประหลาด เขากลับรู้สึกว่ากระต่ายดำสมกับชื่อกระต่ายโง่จริงๆ

นี่มันอะไรกัน? เปิดโปงตัวเองแล้วเหรอ? เขายังไม่ทันได้เริ่มถามเลยนะ?

เขานึกว่าต้องใช้คารมหลอกล่อสักหน่อย คนข้างในถึงจะเผยตัวออกมาเสียอีก

ดูเหมือนว่าเขาจะประเมินกระต่ายดำและเด็กๆ พวกนี้สูงเกินไปเสียแล้ว

“เอาล่ะ การโจมตีของจอมมารข้างนอกจบลงแล้ว พวกเจ้าออกมาได้แล้ว”

ซูเนี่ยนถอนหายใจแล้วพูดตรงๆ

เมื่อได้ยินเสียงของซูเนี่ยน ซึ่งไม่ใช่เสียงของผู้บริหารอาร์คาเดียคนไหนที่พวกเขาคุ้นเคย พวกเขาก็ระมัดระวังตัวขึ้นมาบ้าง

ไม่มีการตอบสนองใดๆ แม้แต่กระต่ายดำก็ยังปิดปากเงียบ

แต่ไม่นาน พวกเขาก็ตระหนักได้ว่า ตอนนี้ถูกเปิดโปงแล้ว การเงียบต่อไปก็ไม่มีประโยชน์

ดังนั้นกระต่ายดำจึงถามออกไปตรงๆ

“ท่านเป็นใคร?”

เพราะตอนนี้กระต่ายดำคือคนที่มีอายุมากที่สุดและเป็นผู้ใหญ่ที่สุดในกลุ่มเด็กๆ นี้ ถึงแม้บางครั้งจะทำอะไรโง่ๆ ไปบ้างก็ตาม

“อืม... ข้าเป็นเทพในสังกัดของท่านยักษ์ราตรีขาว ได้รับคำสั่งจากท่านยักษ์ราตรีขาว ให้มาดูแลผู้รอดชีวิตของโนเนม”

ดูเหมือนว่าแม้แต่เขาก็ไม่สามารถเอ่ยชื่ออาร์คาเดียออกมาได้แล้วสินะ

แต่เขาก็ไม่ได้แปลกใจอะไร ถ้าเขาเอ่ยออกมาได้สิถึงจะแปลก

เพียงแต่เมื่อได้ยินคำพูดของซูเนี่ยน กระต่ายดำและคนอื่นๆ ก็เงียบไป พร้อมกับความโศกเศร้าที่ไม่อาจเก็บงำไว้ได้

เพราะเมื่อวานอาร์คาเดียยังคงดีๆ อยู่ ทุกคนยังคงอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข

แต่พริบตาเดียว พวกเขาก็กลายเป็นผู้รอดชีวิต แม้แต่ธงของอาร์คาเดียก็ยังสูญเสียไป

กระต่ายดำลองพยายามเอ่ยชื่ออาร์คาเดีย แต่เสียงที่ออกมากลับเป็นคำว่า “โนเนม”

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมเมื่อคืนท่านลุงครอส บารอน ถึงต้องรีบร้อนซ่อนเด็กๆ ในคอมมูนิตี้

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมทุกคนถึงได้รีบร้อนกันขนาดนั้น

ในตอนนี้กระต่ายดำก็เชื่อคำพูดของซูเนี่ยนไปแล้วหกส่วน

ความสัมพันธ์ระหว่างยักษ์ราตรีขาวกับอาร์คาเดียนั้นนางรู้ดีอยู่แล้ว แม้แต่ยักษ์ราตรีขาวก็ยังเคยแวะมาที่อาร์คาเดียเพื่อลักพาตัวนางหลายครั้ง

หรือบางครั้งก็มาแกล้งนางพร้อมกับคานาเรีย ให้เธอใส่เสื้อผ้าที่น่าอาย

แต่ถึงอย่างนั้น นางก็ยังสัมผัสได้ว่ายักษ์ราตรีขาวมีความปรารถนาดีต่อนางมากกว่า

ยิ่งไปกว่านั้น ในฐานะเผ่ากระต่ายจันทราผู้สูงศักดิ์แห่งอุทยานกล่องทิพย์ หูของนางเชื่อมต่อกับศูนย์กลาง นางสามารถแยกแยะคำโกหกได้อย่างง่ายดาย

หลังจากยืนยันว่าซูเนี่ยนไม่ได้โกหก กระต่ายดำก็เปิดประตูห้องใต้ดินให้ซูเนี่ยนเข้ามา

“เอ่อ...”

กระต่ายดำมองซูเนี่ยนอย่างอึกอัก นางไม่รู้ชื่อของซูเนี่ยนเลย

เมื่อเห็นท่าทางลำบากใจของกระต่ายดำ ซูเนี่ยนก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ แล้วจึงแนะนำตัวเอง

“เรียกข้าว่าซูเนี่ยนก็ได้ ข้าเป็นจอมเวทข้ามภพ เพิ่งมาถึงอุทยานกล่องทิพย์ และเพิ่งจะได้เป็นเทพในสังกัดของท่านยักษ์ราตรีขาวไม่นาน”

“และข้าก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับอุทยานกล่องทิพย์เลย ต้องพึ่งพวกเจ้าช่วยอธิบายแล้วล่ะ”

ซูเนี่ยนยักไหล่แล้วพูดอย่างจนใจ ใครใช้ให้เขาเพิ่งมาถึงอุทยานกล่องทิพย์ ก็โดนหัวหน้าที่พึ่งพาไม่ได้โยนภารกิจแบบนี้มาให้ล่ะ?

“ส่วนสถานการณ์ข้างนอก คงต้องให้พวกเจ้าออกไปดูกันเอง”

ซูเนี่ยนห้ามไม่ให้กระต่ายดำถามต่อ เพราะเขา “ไม่รู้” ว่าเกิดอะไรขึ้นกับอาร์คาเดียในตอนนี้

จากนั้นซูเนี่ยนก็หลีกทางให้ เปิดพื้นที่ให้กับกระต่ายดำและคนอื่นๆ

เพราะสถานการณ์แบบนี้เขาก็ไม่รู้จะปลอบโยนอย่างไรดี ตามหลักแล้วตอนนี้เขาเป็นเพียงคนนอกเท่านั้น

ไม่ต้องพูดถึงว่าความจริงเช่นนี้มีแต่ต้องให้พวกเขาค่อยๆ ยอมรับด้วยตัวเอง

ส่วนตัวเขาไม่ว่าจะด้วยเหตุผลทางอารมณ์หรือเหตุผลทางหลักการก็ไม่สามารถทำอะไรได้มากนัก

ในทางอารมณ์ เขาเป็นคนที่เพิ่งมาถึงอุทยานกล่องทิพย์ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น อย่างมากก็แค่ปลอบโยนได้สองสามประโยค

ในทางหลักการ เขาเป็นเทพในสังกัดของยักษ์ราตรีขาว จุดยืนของเขาย่อมอยู่ฝั่งยักษ์ราตรีขาวเสมอ ตอนนี้ยักษ์ราตรีขาวก็แค่ให้เขามาดูแลเด็กๆ ที่เหลืออยู่เท่านั้น

และตามเนื้อเรื่องเดิม การดูแลนี้อย่างมากก็แค่ป้องกันไม่ให้พวกเขาตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตโดยไม่จำเป็น

เพราะในเนื้อเรื่องเดิม ถึงแม้จะมีการดูแลของยักษ์ราตรีขาว แต่กระต่ายดำและคนอื่นๆ ก็ยังต้องไปตักน้ำดื่มเอง แม้แต่น้ำดื่มก็ยังไม่เป็นอิสระ

ไม่ต้องพูดถึงว่าตอนนี้อาร์คาเดียก็เปรียบเสมือนระเบิดลูกใหญ่ที่ถูกจุดชนวนแล้ว พันธมิตรในอดีตของอาร์คาเดียนับไม่ถ้วนต่างก็จับจ้องอยู่ที่นี่

หากเขาทำอะไรผิดพลาดไปสักนิด แล้วถูกผู้ยิ่งใหญ่บางคนเข้าใจว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับการล่มสลายของอาร์คาเดียล่ะ?

นั่นจะเป็นความน่าสงสัยที่ล้างไม่ออกเลยทีเดียว

อย่างน้อยก่อนที่การสืบสวนของยักษ์ราตรีขาวจะสิ้นสุดลงและแสดงท่าทีออกมา เขาก็ทำได้เพียงเท่านี้

สวมบทบาทเป็นผู้คุ้มกันที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่

“รบกวนท่านซูเนี่ยนแล้วค่ะ”

กระต่ายดำคำนับซูเนี่ยนแล้วรีบวิ่งออกจากห้องใต้ดิน วิ่งออกจากอาคารหลังเดียวที่ยังคงสภาพดีอยู่ มองไปยังที่พำนักในอดีตของอาร์คาเดีย

ผืนดินสีเหลืองแห้งแล้ง ไร้ซึ่งชีวิตชีวา

ซากปรักหักพังกระจายอยู่ทั่วทุกหนแห่ง อาคารที่พังทลาย และลำธารที่เมื่อวานยังมีน้ำจากน้ำพุสวรรค์ไหลผ่าน

ตอนนี้กลับแห้งเหือดราวกับเกิดภัยแล้งครั้งใหญ่ ไม่เห็นน้ำแม้แต่หยดเดียว

ทั่วทั้งที่พำนัก นอกจากเรือนรับรองหลังนั้นแล้ว ก็ไม่มีที่ใดที่ยังคงสภาพดีอยู่เลย

แม้แต่เรือนรับรองหลังนั้นก็คงเป็นสิ่งที่ผู้บริหารของอาร์คาเดียต้องสละชีวิตเพื่อรักษาไว้กระมัง?

ทันใดนั้น ความโศกเศร้าอันไร้ที่สิ้นสุดก็ถาโถมเข้าสู่หัวใจของกระต่ายดำ

เป็นแบบนี้อีกแล้วหรือ? ภาพเหตุการณ์เดียวกับที่นครเงาจันทร์เมื่อสองร้อยปีก่อนปรากฏขึ้นต่อหน้านางอีกครั้ง

นาง... กระต่ายดำ เป็นตัวหายนะหรืออย่างไร?

เมื่อสองร้อยปีก่อน เพื่อฉลองวันเกิดให้กับนางซึ่งเป็นธิดาแห่งเทพ เผ่ากระต่ายจันทราเกือบทั้งหมดในอุทยานกล่องทิพย์ได้มารวมตัวกันที่นครเงาจันทร์เพื่อจัดเทศกาลเฉลิมฉลองวันเกิดอันยิ่งใหญ่

แล้ว... ความชั่วร้ายสัมบูรณ์ อาซี ดาฮาคา ก็มาถึง เผ่ากระต่ายจันทราถูกล้างบาง เหลือรอดเพียงนางคนเดียว

ตอนนี้ บ้านของนางในปัจจุบัน อาร์คาเดีย ก็ต้องเผชิญกับชะตากรรมเดียวกันอีกครั้ง

เมื่อเห็นกระต่ายดำที่กำลังท้อแท้ ซูเนี่ยนก็ตบไหล่นางเบาๆ ด้วยความเห็นใจ เป็นการปลอบใจนาง

“ขอบคุณค่ะ ท่านซูเนี่ยน”

กระต่ายดำกลับมามีกำลังใจขึ้นอีกครั้งในไม่ช้า เพราะนางรู้ดีว่าตัวเองจะท้อแท้อยู่ตลอดไปไม่ได้

ข้างหลังนางยังมีเด็กๆ ในคอมมูนิตี้ที่ต้องดูแล นางต้องเข้มแข็งขึ้น

“เจ้าคิดได้ก็ดีแล้ว เพราะข้าเองก็ไม่ค่อยเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น คงจะช่วยอะไรได้ไม่มากนัก?”

“จะเป็นไปได้อย่างไรคะ? การที่ท่านซูเนี่ยนอยู่ที่นี่ก็ถือเป็นความช่วยเหลือที่ยิ่งใหญ่แล้ว”

กระต่ายดำพูดอย่างจริงใจ ถึงแม้ว่าการที่ซูเนี่ยนอยู่ที่นี่จะเป็นเพียงคำสั่งของยักษ์ราตรีขาว แต่นี่ก็เป็นเครื่องหมายของเรื่องหนึ่ง

ยักษ์ราตรีขาวและพันธมิตรในอดีตของอาร์คาเดียไม่ได้ทอดทิ้งอาร์คาเดีย

โนเนมในตอนนี้ไม่ได้โดดเดี่ยวไร้ที่พึ่ง

ก็ถือเป็นการฉีดยาเสริมกำลังใจให้นางเข็มหนึ่ง

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]