บทที่ 16: การค้าขาย

บทที่ 16: การค้าขาย

ถึงแม้การก่อสร้างจะเสร็จสิ้นแล้ว แต่ก็ยังเหลือเวลาอีกหน่อยก่อนจะถึงเวลาเปิดเมือง ในเมื่ออาณาเขตได้สร้าง “โถงการค้า” แล้ว ก็ลองถือโอกาสนี้ไปเดินเล่นในตลาดดูสักหน่อย เผื่อจะเจอของที่มีประโยชน์

ก่อนอื่นให้เปิดโซนพูดคุย

กลุ่มแชทมือใหม่หนึ่งพันคนยังคงคึกคัก

แต่เนื้อหาส่วนใหญ่ก็ไม่มีสาระอะไร

ส่วนมากเป็นการบ่น ระบายทุกข์ และขอความช่วยเหลือ

ลอร์ดมือใหม่นี่มันไม่ง่ายจริงๆ นะ วันๆ ต้องเค้นสมองต่อสู้ชิงไหวชิงพริบกับเหล่านักผจญภัย ทั้งยังต้องระแวดระวังภัยคุกคามจากเผ่าพันธุ์มืดและอสูรกายอีก จนกระทั่งมหกรรมพร่ำบ่นความทุกข์ในกลุ่มกลายเป็นรายการประจำวันไปแล้ว

ไคยังเหลือแก่นวิญญาณซอมบี้อีก 11 ชิ้น

แดนลับคลื่นคลั่งมีซอมบี้ธรรมดาจำนวนมาก และอัตราการดรอปแก่นวิญญาณก็ค่อนข้างสูง

การปล่อยมอนสเตอร์ประเภทนี้ไม่มีต้นทุน แต่เมื่อสกัดแก่นวิญญาณออกมาจะทำให้ไคเสียพลังจิตไป 1 แต้ม

เสียไป 1 แต้ม

ไม่นับว่าเป็นอะไร

คาดว่าในอนาคตผลผลิตแก่นวิญญาณซอมบี้ธรรมดาจะสูงมาก และในระยะสั้นอาณาเขตก็ยังไม่มีภัยคุกคามใดๆ ไม่จำเป็นต้องเก็บแก่นวิญญาณจำนวนเท่านี้ไว้เป็นของล้ำค่า

ไคครุ่นคิดเล็กน้อย

แล้วก็นำแก่นวิญญาณซอมบี้ธรรมดา 11 ชิ้นไปตั้งขายในโซนการค้า

“แก่นวิญญาณซอมบี้ธรรมดา” เป็นแก่นวิญญาณขั้นหนึ่ง หรือเรียกว่าแก่นวิญญาณคุณภาพสีเทา หรือแก่นวิญญาณคุณภาพธรรมดา

แต่แก่นวิญญาณในระดับขั้นเดียวกันก็ยังมีความแตกต่างด้านคุณภาพอย่างชัดเจน สามารถแบ่งตามระดับดาวได้ เช่น แก่นวิญญาณสีเทาระดับหนึ่งดาว, แก่นวิญญาณสีเทาระดับสองดาว, แก่นวิญญาณสีเทาระดับสามดาว เป็นต้น

ยิ่งระดับดาวสูง

คุณภาพของแก่นวิญญาณก็จะยิ่งดี

โดยทั่วไประดับสูงสุดคือห้าดาว

แก่นวิญญาณซอมบี้ของไคเป็นเพียงแก่นวิญญาณสีเทาระดับหนึ่งดาว จากข้อมูลราคาที่แอบส่องและรวบรวมมาในช่วงนี้ แก่นวิญญาณคุณภาพระดับนี้ในตลาดของลอร์ดมีราคาอยู่ที่ 7-15 ผลึกวิญญาณ

แล้วควรจะตั้งราคาเท่าไหร่ดีล่ะ?

แก่นวิญญาณซอมบี้เป็นแก่นวิญญาณสีเทาระดับต่ำสุดก็จริง

แต่ไคคิดว่าแก่นวิญญาณของตนเองมีข้อได้เปรียบใหญ่ๆ สองข้อ

ข้อแรก เทมเพลตมอนสเตอร์ที่มาพร้อมกับแก่นวิญญาณซอมบี้ธรรมดานั้นมีหลากหลายมาก มีเทมเพลตซอมบี้ที่แตกต่างกันถึงหลายสิบชนิด เช่น ซอมบี้ปราบจลาจล, ซอมบี้คนงาน, ซอมบี้พนักงานดับเพลิง เป็นต้น

ในระหว่างกระบวนการสร้างมอนสเตอร์หรือสร้างทหารรับจ้าง สามารถเลือกรูปแบบที่แตกต่างกันได้ตามสถานการณ์จริง

อย่างน้อยก็มีประโยชน์มากกว่าในบรรดาทหารขั้นหนึ่งที่เป็นพวกกระจอกด้วยกัน

ข้อสอง แก่นวิญญาณซอมบี้เป็นแก่นวิญญาณชนิดใหม่ที่ไม่เคยมีมาก่อน แค่นี้ก็มีมูลค่าไม่น้อยแล้ว ลอร์ดต่างๆ ซื้อไปแล้วนำไปใช้ล่อนักผจญภัยก็เป็นตัวเลือกที่ไม่เลว

งั้นก็ตั้งราคา 15 ผลึกไปเลย!

ไคนำแก่นวิญญาณซอมบี้ทั้งหมดไปตั้งขาย

ไม่ว่าจะขายได้หรือไม่ ก็ถือเป็นการทดสอบตลาด เพื่อเป็นตัวอย่างสำหรับการขายจำนวนมากในอนาคต

หลังจากตั้งขายเสร็จแล้ว

เขาก็เริ่มดูสินค้าในโซนการค้า

ถึงแม้จะเป็นโซนการค้าของลอร์ดมือใหม่ แต่สินค้าต่างๆ ก็มีไม่น้อยเลยทีเดียว ที่พบเห็นได้บ่อยที่สุดก็คือแก่นวิญญาณมอนสเตอร์ต่างๆ

【แก่นวิญญาณทหารก็อบลิน】, แก่นวิญญาณสีเทาระดับหนึ่งดาว, ราคาขาย 9 ผลึกวิญญาณ

【แก่นวิญญาณพลธนูโครงกระดูก】, แก่นวิญญาณสีเทาระดับหนึ่งดาว, ราคาขาย 12 ผลึกวิญญาณ

【แก่นวิญญาณนักล่าโคโบลด์】, แก่นวิญญาณสีเทาระดับสองดาว, ราคาขาย 20 ผลึกวิญญาณ

【…】

ไคไม่ได้สนใจแก่นวิญญาณมากนัก

จึงไปดูสินค้าอื่นๆ ต่อ

อาหาร วัตถุดิบ สูตร อุปกรณ์ แบบแปลน ล้วนมีครบ

สิ่งที่เขาสนใจที่สุดก็คือแบบแปลน

【แบบแปลน: โรงทหารโครงกระดูก】, แบบแปลนพิเศษขั้นหนึ่ง, ราคาขาย 2400 ผลึกวิญญาณ

【แบบแปลน: ค่ายเสริมแกร่งทหารรับจ้าง】, แบบแปลนพิเศษขั้นหนึ่ง, ราคาขาย 2000 ผลึกวิญญาณ

【แบบแปลน: หอค่ายอาคมขั้นต้น】, สิ่งก่อสร้างพิเศษขั้นหนึ่ง, ราคาขาย 3200 ผลึกวิญญาณ

【…】

แพง! แพงเกินไปแล้ว! แม้แต่แบบแปลนสิ่งก่อสร้างพิเศษขั้นหนึ่งที่ถูกที่สุดก็ยังราคาเกินหนึ่งพันผลึกวิญญาณ ส่วนสิ่งก่อสร้างที่มีประโยชน์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่สามารถป้องกันดันเจี้ยนใต้ดินได้ โดยพื้นฐานแล้วเริ่มต้นที่สามพันทั้งนั้น

สถานะทางการเงินในปัจจุบันซื้อไม่ไหวเลยจริงๆ! ไคในตอนนี้ทำได้เพียงแค่มองให้ชื่นใจเท่านั้น และในขณะที่เขากำลังดูข้อมูลการค้าต่างๆ และคำบ่นของเหล่าลอร์ดอยู่นั้น

【ติ๊ง, ลอร์ด 0340 ซื้อ “แก่นวิญญาณซอมบี้” 11 ชิ้น, คุณได้รับผลึกวิญญาณ 165 ก้อน!】

เกิดอะไรขึ้น? ขายหมดเกลี้ยงเลยเหรอ! ไคสงสัยอยู่ครู่หนึ่งว่าราคาที่ตั้งไว้ถูกเกินไปหรือเปล่า

เขารีบถอนผลึกวิญญาณออกจากตลาดการค้าทันที

ผลึกวิญญาณ +162 ทำไมหายไป 3 ก้อน? ถือว่าเป็นค่าธรรมเนียมตลาดการค้า! ตลาดการค้าของลอร์ดมีกฎเกณฑ์การดำเนินการอยู่ชุดหนึ่ง เพื่อส่งเสริมการค้าที่มีประสิทธิภาพ และป้องกันไม่ให้ลอร์ดปั่นราคาสินค้าจนทำให้ราคาปั่นป่วน

สินค้าที่ขายจะถูกเรียกเก็บค่าธรรมเนียม 1% ของราคารวมต่อชั่วโมงโดยไม่มีข้อยกเว้น แก่นวิญญาณซอมบี้ 11 ชิ้นของไคตั้งขายไว้เกือบ 2 ชั่วโมง ดังนั้นไม่ว่าจะขายได้หรือไม่ก็จะถูกเรียกเก็บค่าธรรมเนียม 3 ผลึกวิญญาณ

“15 ผลึกวิญญาณก็ยังขายได้งั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้นต่อไปข้าอาศัยการขายซอมบี้ก็รวยได้เลยสิ!”

ขณะที่ไคกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น

ก็ได้รับข้อความส่วนตัวจากลอร์ดอีกหนึ่งข้อความ ผู้ส่งข้อความนี้ก็คือผู้ซื้อที่เพิ่งจะกวาดแก่นวิญญาณซอมบี้ไปจนหมดเมื่อครู่นั่นเอง

ลอร์ด 0340: “สหาย แก่นวิญญาณซอมบี้แบบนี้ ท่านยังมีของเหลืออยู่ในมืออีกไหม? ถ้ามี ข้าอยากจะขอซื้อเพิ่มอีกหน่อย”

ไคไม่มีของแล้ว

แต่ก็ไม่ได้พูดออกไปตรงๆ

“แก่นวิญญาณแบบนี้อาณาเขตของข้ามีเยอะแยะไป เพียงแต่ตอนนี้ข้าไม่ขาดผลึกวิญญาณเลยไม่อยากขาย”

ลองหยั่งเชิงเขาดูก่อน! ลอร์ด 0340: “ไม่ปิดบังท่านเลย ช่วงนี้ข้ากำลังจะโจมตีฐานที่มั่นของเผ่าพันธุ์ต่างถิ่นธาตุไฟ ต้องการกำลังรบพื้นฐานที่มีความต้านทานไฟสูงจำนวนมาก หากท่านยินดีขาย ข้ามีความจริงใจอย่างยิ่ง และยอมรับการแลกเปลี่ยนสิ่งของด้วย!”

เป็นอย่างนี้นี่เอง

ในบรรดาซอมบี้ธรรมดาจำนวนมาก

มีอยู่สองสามชนิดที่มีความต้านทานไฟสูงเป็นพิเศษ

เช่น ซอมบี้พนักงานดับเพลิง, ซอมบี้ในชุดป้องกันสารเคมี เป็นต้น

นี่ก็สามารถอธิบายได้ว่าทำไมอีกฝ่ายถึงยินดีจ่ายราคาสูง

ไคจึงตอบกลับไปว่า “ท่านมีอะไรมาเสนอ? ข้าต้องขอดูก่อนแล้วค่อยตัดสินใจ!”

ลอร์ด 0340 แสดงไอเทมหลายชิ้นออกมาทันที ในจำนวนนั้นมีวัตถุดิบและอุปกรณ์ที่ไม่เลวอยู่บ้าง ไม่ยากที่จะมองเห็นว่าระดับขั้นของอีกฝ่ายไม่ต่ำเลย เพียงแต่ว่าของเหล่านี้ยังไม่มีประโยชน์ต่อไคในตอนนี้

จนกระทั่งสุดท้าย

อีกฝ่ายหยิบแบบแปลนฉบับหนึ่งออกมา

【โรงเตี๊ยมนักผจญภัย】, สิ่งก่อสร้างพิเศษขั้นหนึ่ง, ค่าก่อสร้าง: 300 ผลึกวิญญาณ, 150 พลังจิต, 150 แก่นแท้วัตถุดิบขั้นหนึ่ง

ของชิ้นนี้ไม่เลว! โรงเตี๊ยมนักผจญภัยเป็นสิ่งก่อสร้างพิเศษที่พบได้ทั่วไป

คุณสมบัติของมันเรียบง่ายมาก สามารถเพิ่มความจุอาณาเขตได้ 100 หน่วยในครั้งเดียว

นอกจากนี้ โรงเตี๊ยมยังสามารถให้บริการค้างคืนแก่นักผจญภัย ทำให้นักผจญภัยสามารถค้างคืนในอาณาเขตและฟื้นฟูค่าพลังงานได้ตามปกติ

โรงเตี๊ยมสามารถนำประโยชน์มาให้นักผจญภัยและอาณาเขตได้อย่างน้อยสองประการ

สำหรับนักผจญภัยแล้ว

พวกเขาสามารถค้างคืนในอาณาเขตได้ ก็ไม่ต้องต่อคิวเข้าเมืองอีกต่อไป

สำหรับดันเจี้ยนใต้ดินแล้ว

การที่นักผจญภัยอยู่ในอาณาเขตจะทำให้สะดวกต่อการรับสมัครและเริ่มกิจกรรมต่างๆ ได้ตลอดเวลา

ตัวอย่างเช่น เมื่ออาณาเขตถูกคุกคามจากภายนอก ก็สามารถรวบรวมทหารรับจ้างขึ้นมาต่อต้านได้ทันที

นอกจากนี้ การที่อาณาเขตสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกประเภทบริการต่างๆ ไม่เพียงแต่จะมอบประสบการณ์ที่ดีขึ้นให้กับนักผจญภัยเท่านั้น แต่ยังสามารถนำแต้มผลงานส่วนหนึ่งกลับคืนมาได้อีกด้วย ทำให้แต้มผลงานของอาณาเขตมีมูลค่ามากขึ้นและรักษามูลค่าให้คงที่

ลอร์ด 0340 เสนอราคาว่า “แบบแปลนฉบับนี้ของข้า อย่างน้อยก็แลกแก่นวิญญาณซอมบี้ได้ 120 ชิ้น!”

คิดราคาชิ้นละ 15 ผลึก

ก็มีมูลค่า 1800 ผลึกวิญญาณ

แบบแปลนฉบับนี้มีค่าเท่านี้จริงๆ

ไคต่อรองราคาลงครึ่งหนึ่งทันที “120 ชิ้นเป็นไปไม่ได้ ข้าให้ได้อย่างมากที่สุด 60 ชิ้นเป็นการแลกเปลี่ยน?”

“อะไรนะ? 60!”

“ถ้าไม่ได้ก็แล้วไป”

ไครู้ทันว่าความต้องการโรงเตี๊ยมนักผจญภัยของตนเองนั้น ไม่ได้มีมากเท่าความต้องการแก่นวิญญาณของอีกฝ่าย ดังนั้นจึงต้องกุมความได้เปรียบไว้อย่างมั่นคง

ลอร์ด 0340: “มูลค่าของแบบแปลนฉบับนี้ อย่างไรเสียก็ไม่ต่ำกว่าแก่นวิญญาณสีเทาระดับหนึ่งดาว 100 ชิ้นแน่นอน”

ในที่สุด

หลังจากยื้อยุดกันไปมา

และการต่อรองราคาอยู่พักหนึ่ง

ไคตกลงที่จะใช้แก่นวิญญาณซอมบี้ 85 ชิ้น แลกกับแบบแปลนโรงเตี๊ยมในมือของลอร์ด 0340 แต่การทำธุรกรรมนี้ต้องใช้เวลาประมาณสองวัน อีกฝ่ายก็ยอมรับเงื่อนไขนี้

การค้าขายครั้งนี้คุ้มค่ามาก

การเคลียร์ดันเจี้ยนโหมดมือใหม่ของคลื่นคลั่งวันสิ้นโลกนั้นไม่ยาก

ทุกครั้งที่เคลียร์ด่าน อย่างน้อยก็มีโอกาส 50% ที่จะดรอปแก่นวิญญาณซอมบี้ธรรมดา

ด้วยขนาดและการเติบโตของอาณาเขตในปัจจุบัน คาดการณ์อย่างต่ำๆ ว่าจะสามารถผลิตแก่นวิญญาณซอมบี้ธรรมดาได้วันละ 100 ชิ้น ต่อให้ในจำนวนนั้นสามารถกู้คืนได้สำเร็จเพียง 50 ชิ้น ก็ใช้เวลาไม่ถึงสองวัน

ต้นทุนของแก่นวิญญาณซอมบี้ต่ำ

ในอนาคตย่อมไม่ขาดแคลนอย่างแน่นอน

เมื่อมองดูเช่นนี้แล้ว การทำ “ธุรกิจส่งออกซอมบี้” จะกลายเป็นเสาหลักทางการค้าต่างแดนที่สำคัญและเป็นความสามารถในการแข่งขันหลักของเมืองมิราเคิลในช่วงเวลาหนึ่งเลยทีเดียว! เมื่อคิดถึงตรงนี้

ไคก็ยิ่งรู้สึกฮึกเหิมมากขึ้น

แทบจะอดใจไม่ไหวอยากจะปล่อยเหล่านักผจญภัยเข้ามาทันที

ให้เหล่าวัวงานแก่พวกนี้ช่วยกันฟาร์มแดนลับและดรอปแก่นวิญญาณให้เขาอย่างเต็มที่

ในขณะนั้น กระแสโกลาหลได้หวนกลับมาอีกครั้งแล้ว เวลาเปิดเมืองของเมืองมิราเคิลยังเหลืออีกสิบห้านาที ไม่รู้ว่าวันนี้เหล่านักผจญภัยพวกนี้จะนำความสนุกและความประหลาดใจมาให้เขาอีกเท่าไหร่

และเหล่าวัวควาย แกะอ้วน และผักกาดกลุ่มใหม่! ก็กำลังเตรียมพร้อมเต็มที่

และกำลังเดินทางมาถึงอย่างรวดเร็ว!

(จบบทที่ 16)