ตอนที่ 45 สอบปากคำหวงหยาน

คำพูดที่เต็มไปด้วยความเสียใจเหล่านี้ทำให้ซูหมิงและซูฉางเชิงที่ยืนอยู่ข้างหลังรู้สึกประหลาดใจ พวกเขามองตามสายตาที่ว่างเปล่าของหวงหยาน...

ขวดสีเทาเข้มที่ไม่มีฉลากปรากฏขึ้นในสายตา เหลือของเหลวอยู่ไม่ถึงครึ่งขวด

ประกอบกับสิ่งที่หวงหยานพูดเมื่อกี้... ถึงแม้ว่าจะเสียใจในตอนนี้ ก็ไม่มีโอกาสได้เสียใจแล้ว

ซูหมิงและซูฉางเชิงก็นึกถึงยาฆ่าแมลงชนิดหนึ่งที่มีอัตราการเสียชีวิตเกือบ 100% นั่นคือ - พาราควอต!!!

ในบันทึกของประเทศจีน พาราควอตไม่เพียงแต่เป็นยาฆ่าแมลงที่มีอัตราการเสียชีวิตสูงที่สุดเท่านั้น แต่ยังเป็นสาเหตุการตายที่มากที่สุดอีกด้วย มันถูกใช้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าในคดีอาชญากรรม โดยเฉพาะในคดีฆ่าตัวตาย

พูดได้เต็มปากว่า จำนวนคนที่เสียชีวิตจากยาฆ่าแมลงชนิดอื่นๆรวมกันอาจจะไม่ถึงครึ่งหนึ่งของพาราควอต

เพราะตราบใดที่กินพาราควอตเข้าไปโดยไม่ได้ตั้งใจเพียง 5 มิลลิลิตร อัตราการเสียชีวิตก็จะอยู่ที่ประมาณ 50%

ถ้าดื่มมากกว่า 50 มล. ก็แทบจะประกาศได้เลยว่าไม่จำเป็นต้องรักษา

ที่น่ากลัวที่สุดคือ... มันสามารถดูดซึมผ่านผิวหนังได้ ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องกินเข้าไป

เคยมีคนจำนวนไม่น้อยที่เดินผ่านพื้นที่รกร้างที่เพิ่งฉีดพาราควอต ทำให้เกิดพิษจากยาฆ่าแมลง!!!

นอกจากนี้ สาเหตุที่อัตราการเสียชีวิตของพาราควอตสูงมากก็เพราะว่ามันไม่เหมือนยาฆ่าแมลงชนิดอื่นๆ

จะไม่มีอาการผิดปกติร้ายแรงเกิดขึ้นหากดื่มเข้าไป เช่น อาเจียนเป็นเลือด วิงเวียนศีรษะ และหมดสติ

เมื่อดื่มพาราควอตครั้งแรก จะไม่มีอาการผิดปกติใดๆ แต่หลังจากนั้นไม่กี่วัน ระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายก็จะเริ่มล้มเหลว

อวัยวะต่างๆจะค่อยๆล้มเหลว แต่ก็ยังไม่ถึงตาย และผู้ป่วยยังคงมีสติสัมปชัญญะครบถ้วน

หลังจากนั้นไม่นาน ปอดก็จะเริ่มมีพังผืด ความเจ็บปวดจากการหายใจลำบาก และญาติๆที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆข้างเตียงในโรงพยาบาล ทำให้ผู้ป่วยเริ่มเสียใจอย่างมาก

ขอร้องให้หมอพยายามช่วยชีวิต แต่ก็ไม่มีประโยชน์

ผู้ป่วยได้แต่มองดูและรอความตาย ในขณะที่มีสติสัมปชัญญะครบถ้วน

บนอินเทอร์เน็ต มีคำพูดหนึ่งที่ใช้อธิบายเรื่องนี้... พาราควอตจะให้เวลาคุณได้เสียใจ แต่จะไม่ให้โอกาสคุณได้แก้ไข

ดังนั้น เมื่อมีคนฆ่าตัวตายด้วยการดื่มพาราควอตมากขึ้นเรื่อยๆ ทางการจึงห้ามขายพาราควอตในปี 2016

นักวิชาการผู้คิดค้นพาราควอตถูกญาติของผู้เสียชีวิตที่ฆ่าตัวตายด้วยพาราควอตด่าทอ และต้องเผชิญกับความเดือดร้อนอย่างไม่ยุติธรรม

สุดท้ายเขาได้แต่พูดต่อสาธารณะว่า... เขารู้สึกผิดมาตลอดหลายปีที่ขายพาราควอต

แต่เขาไม่คิดว่าจะมีคนนำยาฆ่าแมลงชนิดพิเศษนี้มากิน

...

ความเป็นพิษของพาราควอตนั้นน่ากลัวมาก และตอนนี้เหลือของเหลวในขวดไม่ถึงครึ่ง

ถ้าเป็นพาราควอตจริงๆ ก็ไม่มีทางรักษาให้หายได้

ความตาย... เป็นแค่เรื่องของเวลา

ซูฉางเชิงมองหวงหยานอย่างจริงจังและพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังมาก

"หวงหยาน"

"บอกฉันมาเดี๋ยวนี้ สิ่งที่อยู่ในขวดนี้คือพาราควอตหรือเปล่า?"

"เธอเอายาฆ่าแมลงต้องห้ามนี้มาจากไหน? เป็นคนที่ให้ยาเสพติดเธอหรือเปล่า?"

เห็นได้ชัดว่ามียาฆ่าแมลงต้องห้ามปรากฏขึ้นในเซี่ยงไฮ้ และหวงหยานยังดื่มไปครึ่งขวด

ซูฉางเชิงก็นึกขึ้นได้ทันทีว่า... พาราควอตขวดนี้อาจถูกมอบให้หวงหยานพร้อมกับยาเสพติดโดยผู้ต้องสงสัยที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังหรือไม่?

เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของซูฉางเชิง หวงหยานก็อดไม่ได้ที่จะหดคอลงด้วยความกลัว พยักหน้าเล็กน้อยและตอบ

"ใช่"

"มันคือพาราควอต..."

"แต่ฉันไม่รู้ค่ะ คุณตำรวจหมายถึงอะไรที่บอกว่ามีคนให้ยาเสพติดฉัน? ไม่มีใครให้ยาเสพติดฉัน"

"และฉันซื้อพาราควอตขวดนี้ที่ร้านขายต้นไม้ใกล้บ้าน..."

"ฉันเพิ่งรู้จากอินเทอร์เน็ตว่าถ้าดื่มยานี้เข้าไปจะต้องตายแน่นอน ไม่มีโอกาสได้เสียใจ ฉันเลยไปถามที่ร้านขายต้นไม้"

"ฉันไม่คิดว่าจะมี..."

ซูฉางเชิงที่เดิมทีประหม่าก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก มองซูหมิงข้างๆ ส่ายหัวและพูดด้วยความขอบคุณ

"ไม่มีใครทำไร่ไถนาในเซี่ยงไฮ้ และร้านขายต้นไม้พวกนั้นจะไม่กล้าขายพาราควอต ถ้าถูกจับได้ จะถูกปรับหนักและถูกเพิกถอนใบอนุญาต"

"ดังนั้นผมเดาว่า..."

"ในขวดนี้น่าจะไม่ใช่พาราควอต อาจจะเป็นอย่างอื่น"

"นำมันกลับไปที่สถานีตำรวจก่อน"

"ต้องเอาขวดนี้กลับไปให้ฝ่ายเทคนิคตรวจสอบโดยเร็วที่สุด"

ซูหมิงพยักหน้าเห็นด้วย เขย่ากุญแจมืออีกครั้งและยิ้มเล็กน้อย

"หวงหยาน"

"ดูเหมือนว่าเธอจะโชคดีมาก มีโอกาสสูงที่เธอจะได้เสียใจ"

"แต่เงื่อนไขของการเสียใจคือ..."

"ให้ความร่วมมือกับตำรวจเรา และอย่าปิดบังอะไรในภายหลัง"

"ไปกันเถอะ"

"พ่อแม่ของเธอก็กำลังเดินทางไปที่สถานีตำรวจ ไม่จำเป็นต้องคิดถึงพวกเขาบนชิงช้าสวรรค์อีกต่อไปแล้ว"

ถึงแม้ว่าอารมณ์ของหวงหยานจะคงที่ในขณะนี้ แต่ซูหมิงก็ไม่กล้าถอดกุญแจมือออก ถ้าเกิดอะไรขึ้น ก็คงสายเกินไปที่จะเสียใจ

และในสถานที่สาธารณะแบบนี้ มีนักท่องเที่ยวมากมาย จึงไม่เหมาะที่จะสอบสวน

การพาเธอกลับไปที่กองบัญชาการสืบสวนหวยไห่โดยเร็วที่สุดเป็นทางเลือกที่ถูกต้องที่สุด

หลังจากที่รู้ว่าพ่อแม่กำลังจะมา และในขวดไม่ใช่พาราควอต อารมณ์ของหวงหยานก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เธอพยักหน้าและลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ ก้มหน้าและเดินตามหลังซูหมิง

...

รถตำรวจวิ่งไปตามถนน พาหวงหยานไปที่กองบัญชาการสืบสวนหวยไห่

ซูหมิงและซูฉางเชิงไม่ได้รีบสอบสวนหวงหยาน แต่กลับไปจัดระเบียบและพูดคุยเกี่ยวกับเบาะแสต่างๆในห้องประชุม

เพราะตอนนี้แทบจะไม่มีเบาะแสเกี่ยวกับผู้ต้องสงสัยที่อยู่เบื้องหลังคดีตกตึกเลย

แต่มีเบาะแสที่น่าสับสนอื่นๆมากมาย

จำเป็นต้องตรวจสอบอย่างละเอียดและหาตัวผู้ต้องสงสัยโดยเร็วที่สุด

หลังจากที่ทั้งสองคนแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันแล้ว ซูฉางเชิงก็ขมวดคิ้วและเคาะโต๊ะ มองไปที่ซูหมิงด้วยความสับสนและถาม

"เกมวาฬสีน้ำเงิน?"

"ตามที่หวงหยานบอก เธอกับจางว่านกำลังเล่นเกมพิเศษบางอย่างที่จะนำไปสู่การฆ่าตัวตายในที่สุด?"

"จากสถานการณ์ปัจจุบัน หวงหยานเป็นเบาะแสเดียวของเรา หวังว่าเราจะหาเบาะแสที่เป็นประโยชน์ได้"

"ไม่งั้น"

"เกมวาฬสีน้ำเงินที่ว่านี้อาจจะ..."

ก่อนที่ซูฉางเชิงจะพูดจบ หวังหู่ก็เดินเข้ามาในห้องประชุม ยื่นรายงานให้ซูฉางเชิงและขยิบตาให้ซูหมิง

"พี่เชิง"

"รายงานออกแล้วครับ จากการตรวจสอบของฝ่ายเทคนิคเรา ของเหลวในขวดคือ..."

"น้ำเชื่อมแก้ไอ ไม่ใช่พาราควอต"

"และ"

"หมอเซินหลินก็วิเคราะห์ยาในเลือดของจางว่านแล้ว ไม่ใช่ยาชนิดเดียว แต่เป็นส่วนผสมของยาหลายชนิดที่มีความบริสุทธิ์สูงมาก"

"แต่ในนั้นมีอย่างน้อยสามชนิดที่พบได้บ่อย ได้แก่ เฮโรอีน ยาบ้า และเคตามีน"

"สุดท้าย"

"ตอนนี้อารมณ์ของหวงหยานคงที่แล้ว และพ่อแม่ของเธอก็มาถึงกองบัญชาการแล้ว แต่เพื่อหลีกเลี่ยงการสมรู้ร่วมคิด เราจึงยังไม่อนุญาตให้พวกเขาพบกัน"

ซูฉางเชิงพยักหน้า รับรายงานจากหวังหู่ มองไปที่ซูหมิงและลุกขึ้นยืนส่งสัญญาณ

"ไปกันเถอะ เสี่ยวหมิง"

"ไปสอบสวนหวงหยานด้วยกัน มาดูกันว่า..."

"คนร้ายที่อยู่เบื้องหลังคดีนี้ที่ชื่อว่าเกมวาฬสีน้ำเงินจะระมัดระวังแค่ไหน!!!"