ตอนที่ 41 หวงหยานอยู่บนชิงช้าสวรรค์

"รู้แล้วว่าหวงหยานอยู่ที่ไหน..."

คำพูดที่มั่นใจของซูหมิงทำให้ซูฉางเชิงอึ้งไปครู่หนึ่ง แม้แต่เท้าที่เหยียบคันเร่งอยู่ก็ยังผ่อนคลายลงโดยไม่รู้ตัวสองสามวินาที

จากนั้นเขาก็รีบตั้งสติ เหยียบคันเร่งต่อและถามด้วยความประหลาดใจ

"แน่ใจเหรอ?"

"เสี่ยวหมิง เมื่อกี้นายหาเบาะแสสำคัญเจอเหรอ?"

จะเห็นได้ว่าถึงแม้ว่าเขาจะขอให้ซูหมิงค้นหาเบาะแสเพิ่มเติม เพื่อจำกัดวงให้แคบลง แต่จริงๆแล้วซูฉางเชิงไม่ได้คาดหวังมากในใจ

เพราะมีแค่อัลบั้มรูปถ่าย มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะระบุตำแหน่งปัจจุบันของผู้ต้องสงสัย

เนื่องจากไม่มีเบาะแส จึงยากที่จะใช้ตรรกะเพียงอย่างเดียว

ซูหมิงสามารถยืนยันได้จากอัลบั้มรูปถ่ายว่าหวงหยานอยู่ในสวนสนุกแฟนตาซีเวิลด์ ก็เพียงพอที่จะทำให้คนตกใจแล้ว!

แต่ไม่นาน ซูหมิงก็หาตำแหน่งที่แน่นอนของหวงหยานเจออีกแล้ว?

นี่มัน... เหลือเชื่อจริงๆ!!!

...

ซูหมิงไม่ได้ตั้งใจจะอวด เขาหลับตาลง จ้องมองไปที่เครื่องเล่นทรงกลมที่อยู่ไม่ไกล และพูดอย่างช้าๆ

"เราหาเบาะแสสำคัญเจอจริงๆ"

"ผมจะอธิบายให้พี่ฟังว่าเรารู้ได้ยังไงว่าหวงหยานอยู่ในแฟนตาซีเวิลด์"

ซูหมิงหยุดไปสองวินาที รวบรวมความคิดในใจ และอธิบายต่อ

"พี่เชิง พี่เคยดูอัลบั้มรูปถ่ายที่หวงหยานรวบรวมไว้อย่างละเอียดแล้ว"

"ดังนั้นพี่ก็น่าจะจำได้ว่า..."

"รูปถ่ายยี่สิบห้ารูปสุดท้ายในอัลบั้มนี้เป็นรูปประสบการณ์ในสวนสนุก?"

"ถึงแม้ว่ารูปที่สามจากด้านล่างจะถูกหวงหยานนำออกไป แต่จากรูปถ่ายก่อนและหลัง เราก็สามารถตัดสินได้ว่ารูปที่สามต้องเป็นรูปในสวนสนุกด้วย"

"และหลังจากนั้น"

"ก็ไม่มีการอัปเดตรูปถ่ายอีก แสดงว่าพ่อแม่ของหวงหยานยุ่งและไม่มีเวลาพาเธอไปเที่ยวไหนต่อไหนแล้ว"

"ดังนั้น สถานที่ที่พวกเขาไปเที่ยวครั้งสุดท้ายย่อมเป็นความทรงจำที่ลึกซึ้งที่สุดในใจของหวงหยาน!!!"

"รวมกับจดหมายลาตายที่หวงหยานทิ้งไว้..."

"เธอบอกว่าอยากตายในช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุด ซึ่งก็คือครั้งสุดท้ายที่เธอไปสวนสนุกกับครอบครัว"

"จากนั้นหลังจากที่ตัดสินเป้าหมายของหวงหยานได้แล้ว เราก็แค่ต้องระบุว่าเป็นสวนสนุกแห่งไหน"

"และรูปสุดท้ายบังเอิญมีรถบัสอยู่ในนั้น ผมเลยถามพี่ว่า..."

"ต้นทางของรถบัสสาย 19 คือที่ไหน ในที่สุดเราก็สรุปได้ว่าสวนสนุกแห่งนั้นคือแฟนตาซีเวิลด์!!!"

"นี่คือขั้นตอนคร่าวๆของการที่ผมระบุตำแหน่งหลัก!!!"

ซูฉางเชิงตกใจมาก เขาไม่คิดว่าจะมีการอนุมานเชิงตรรกะที่ละเอียดขนาดนี้

ซูหมิงสามารถคิดได้ในเวลาอันสั้น ถ้าเป็นเขา ด้วยประสบการณ์การสืบสวนคดีมาหลายปี ก็อาจจะหาคำตอบของแฟนตาซีเวิลด์เจอ

แต่เวลาที่ใช้... อาจจะมากกว่าซูหมิงสิบเท่า หรือแม้แต่ร้อยเท่า!!!

และในคดีนี้ เวลามีค่ามาก และเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้ไขคดีได้หรือไม่

ถ้าซูหมิงเข้าร่วมทีมสืบสวนหวยไห่เมื่อยี่สิบปีก่อน บางที... คดีหั่นศพที่มหาวิทยาลัยโม่ตูที่ถูกเรียกว่าอาชญากรรมที่สมบูรณ์แบบ อาจจะถูกไขได้อย่างรวดเร็ว

ในขณะที่ซูฉางเชิงกำลังถอนหายใจในใจ เสียงของซูหมิงก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"ตำแหน่งกว้างๆระบุได้แล้ว ดังนั้นขั้นตอนต่อไปคือการจำกัดวงการค้นหาให้แคบลง"

"เพราะแฟนตาซีเวิลด์มันใหญ่มาก ถ้าอยากหาหวงหยานโดยไม่จำกัดวง ก็เหมือนงมเข็มในมหาสมุทร"

"เมื่อนึกถึงรูปถ่ายยี่สิบห้ารูปนั้นอีกครั้ง เราก็สามารถเดาได้ง่ายๆ"

"เห็นได้ชัดว่ามีรูปถ่ายในสวนสนุกยี่สิบห้ารูป ทำไมถึงเลือกรูปที่สามจากด้านล่าง?"

"นี่หมายความว่า..."

"มันเป็นรูปที่สำคัญที่สุดสำหรับหวงหยาน และมีความพิเศษและมีค่า ดังนั้นเธอจึงนำมันออกไป"

"ดังนั้น แค่ดูเนื้อหาของรูปที่อื่น เราก็สามารถระบุตำแหน่งปัจจุบันของหวงหยานได้"

"ขั้นแรก ตัดเครื่องเล่นที่ไม่ให้ถ่ายรูปออกไป เช่น รถไฟเหาะ"

"เนื่องจากถ่ายรูปไม่ได้ หวงหยานจึงไม่มีรูปถ่ายไว้เป็นที่ระลึก!!!"

"ต่อไปคือ..."

"รูปที่สามจากด้านล่างเป็นจุดสำคัญที่สุดในการค้นหาความพิเศษ"

"ดังนั้นผมจึงนึกถึงและวิเคราะห์รูปถ่ายยี่สิบสี่รูปสุดท้ายในอัลบั้ม เพื่อดูว่ามีอะไรสำคัญหายไปหรือไม่"

"ในที่สุด"

"หลังจากที่ผมคิดอย่างรอบคอบอยู่พักหนึ่ง ผมก็ค้นพบสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่ง นั่นคือ..."

"ไม่มีรูปถ่ายครอบครัว!!!"

"ใช่ ในบรรดารูปถ่ายยี่สิบสี่รูปที่เหลืออยู่ ไม่มีรูปถ่ายของทั้งครอบครัว!!!"

"ดังนั้นผมจึงตัดสินทันทีว่า ถ้าหวงหยานหวงแหนมันมากขนาดนั้น รูปที่เธอนำออกไปน่าจะเป็นรูปสุดท้ายที่ถ่ายกับพ่อแม่ของเธอ"

"จากนั้นเราสามารถสรุปได้ว่า แค่เราระบุตำแหน่งที่ทั้งครอบครัวถ่ายรูปด้วยกัน เราก็สามารถหาตำแหน่งปัจจุบันของหวงหยานได้"

"ฟังดูยาก แต่หลังจากวิเคราะห์และจินตนาการอย่างรอบคอบแล้ว ก็ไม่ได้ยากขนาดนั้น!!!"

"เพราะ"

"จากรูปถ่ายยี่สิบสี่รูปที่เหลือ ผมเห็นรายละเอียดสำคัญหลายอย่าง"

"ข้อแรก"

"มีรูปถ่ายแค่สามประเภท คือ รูปถ่ายตอนเล่นเครื่องเล่น รูปถ่ายกับตุ๊กตา และรูปถ่ายตลกๆ!!!"

"แต่ในรูปถ่ายกับตุ๊กตาและรูปถ่ายตลกๆ มีแค่หวงหยานที่ปรากฏในรูปถ่าย พ่อแม่ของเธอไม่ได้อยู่ในนั้น ดังนั้นมันจึงต้องเป็นรูปถ่ายของครอบครัวที่กำลังเล่นเครื่องเล่น!!!"

"หลังจากวิเคราะห์รูปถ่ายตอนเล่นเครื่องเล่นแล้ว เราพบว่าแม้แต่เครื่องเล่นอย่างม้าหมุนและรถบั๊ม ก็มีแค่พ่อหรือแม่คนใดคนหนึ่งและหวงหยานที่อยู่ในเฟรม ส่วนอีกคนหนึ่งกำลังช่วยถ่ายรูปอยู่"

"เพราะ"

"ตอนเล่นเครื่องเล่น คนอื่นไม่สะดวกที่จะช่วยถ่ายรูป ดังนั้นถ้าอยากถ่ายรูปหมู่ ก็ต้องหาเครื่องเล่นที่สามารถถ่ายรูปสามคนพร้อมกันได้ และไม่จำเป็นต้องบังคับพวงมาลัยหรือจับที่จับ"

"ที่สำคัญคือ..."

"วิวทิวทัศน์และบรรยากาศต้องค่อนข้างดี เพื่อให้สมเหตุสมผลที่จะถ่ายรูปและล้างรูป"

"ด้วยเงื่อนไขมากมายขนาดนี้ ถึงแม้ว่าสวนสนุกจะมีเครื่องเล่นมากมาย แต่ขอบเขตก็แคบลงมากพอที่จะหาคำตอบได้"

"นั่นก็คือ..."

ตอนนี้ ซูหมิงหยุดไปสองวินาทีและชี้ไปที่เครื่องเล่นทรงกลมที่อยู่ไกลๆ

"แลนด์มาร์คของสวนสนุกแฟนตาซีเวิลด์ มีความสูง 160 เมตร สามารถมองเห็นเมืองส่วนใหญ่ และเป็นอันดับสามของประเทศ..."

"ชิงช้าสวรรค์!!!"