บทที่ 4 กระสอบทรายนามว่าฮัลค์

บทที่ 4 กระสอบทรายนามว่าฮัลค์

ตูม!

ฮัลค์ถูกอัดเข้ากำแพง แต่ผิวกายของเขาไม่ได้รับความเสียหายใดๆซึ่งแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างเขากับอโบมิเนชั่น

หลังจากก่อนหน้านี้หวู่เฉินใช้เพียงกระสุนวงจักรแต่มันทำให้อโบมิเนชั่นได้รับบาดเจ็บ

เมื่อใช้กับฮัลค์ก็ไม่มีอะไรแตกต่างจากการสะกิด

มันเป็นพลังงานที่ทรงพลังที่เข้ามามีบทบาททำให้เขาสามารถทำเขาสู้กับฮัลค์ได้

แต่นี้ยังไม่หมด!

วิชาเทพสายฟ้าเหินถูกปลดปล่อยออกมา!

หวู่เฉินหายตัวไป

เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้งตำแหน่งของเขาอยู่ข้างหลังฮัลค์

หวู่เฉินเพิ่งโจมตีฮัลค์ด้วยกระสุนวงจักรและทิ้งสัญลักษณ์วิชาเทพสายฟ้าเหิน ‘ดาบแห่งรัก’ ไว้ที่ท้ายทอย! (ปล.จากคนแปล มันคือตัวอักษรจีนที่อยู่บนคุไนของมินาโตะครับ แปลแล้วมันจะเป็นแบบนี้)

นี่คือตัวอักษรสี่คำของตราประทับเทพสายฟ้าเหินของมินาโตะ ในขณะเดียวกันตราประทับเทพสายฟ้าเหินของโฮคาเงะคนที่สองผู้สร้างมันเป็นรูปแบบที่แปลกประหลาด

ฝ่ามือของหวู่เฉินสร้างกระสุนวงจักรและโยนมันออกไป!

ฮัลค์ถูกพัดหายไปอีกครั้ง คราวนี้ดูเหมือนว่าเขาจะได้รับความเสียหายเล็กน้อย ตอนนี้ร่างกายของเขามีผิวหนังที่แตกออกมีเลือดสีเขียวไหลออกมาในขณะที่หวู่เฉินถูกเปลี่ยนเส้นทางไปยังอีกทางหนึ่ง

ด้วยพลังนี้หวู่เฉินบินไปที่กำแพงยืนในแนวตั้งพร้อมกับจักระของเขาจดจ่ออยู่กับเท้าของเขาเพื่อทำให้ร่างกายของเขาคงที่แล้วเงยหน้าขึ้นมองฮัลค์

วินาทีต่อมาเขาใช้ทริคเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าหายตัวไปอีกครั้งปรากฏตัวข้างหลังฮัลค์จากนั้นก็อัดกระสุนวงจักร!

ตูม! ตูม! ตูม!

ฮัลค์เป็นเหมือนกระสอบทรายที่ไม่มีใครต้องการ ภายใต้แสงสว่างของกระสุนวงจักรเขาถูกกระแทกซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ไม่ได้รับอนุญาตให้ล้มลง

เมื่อโดนมันไปมาหลายสิบครั้งฮัลค์ก็เปียกโชกไปด้วยเลือด

เขาคำรามในอากาศเพียงเพื่อให้หวู่เฉินทุบตีเขามากขึ้น

นี่คือการใช้วิชาเทพสายฟ้าเหินที่ยอดเยี่ยม!

เป็นการใช้งานที่หวู่เฉินได้เรียนรู้ในตอนนั้น

ในขณะที่ต่อสู้กับอโลมิเนชั่นเขายังไม่ได้ปรับตัวเข้ากับพลังของมินาโตะอย่างเต็มที่ เทคนิคการต่อสู้ที่ใช้ในเวลานั้นคือการใช้วิชาเทพสายฟ้าเหินด้วยความช่วยเหลือของคุไนโดยมีคำว่า ‘ดาบแห่งรัก’

เห็นได้ชัดว่าการทิ้งเครื่องหมายเทพสายฟ้าเหินไว้ที่เป้าหมายนั้นเป็นเทคนิคที่ง่ายกว่าสะดวกกว่าและใช้ได้จริง

ในที่สุดฮัลค์ที่ปกคลุมไปด้วยเลือดสีเขียวก็ล้มลงบนถนน

หวู่เฉินรวบรวมจักระเซียนสุดท้ายและใช้กระสุนวงจักรยักษ์โหมดเซียนอีกครั้ง!

วูบ!!

หวู่เฉินปรากฏตัวขึ้นเหนือฮัลค์พร้อมกับกระสุนวงจักรที่ใหญ่กว่าและหมุนมันลง!

“ไม่!”

อารมณ์ของเบ็ตตี้สับสนไปหมด

เมื่ออโบมิเนชั่นเสียชีวิตเธอรู้สึกซาบซึ้ง แต่เมื่อฮัลค์โจมตีหวู่เฉินเธอก็เริ่มกังวล

ฮัลค์โดนหวู่เฉินทุบตีเพียงฝ่ายเดียว เมื่อเห็นเช่นนี้เธอก็รู้สึกกังวล

เมื่อเห็นหวู่เฉินใช้ท่าเดิมที่ฆ่าอโบมิเนชั่นใช้ท่าเดิมที่ฆ่าอโบมิเนชั่นเธอก็ไม่สามารถทนได้อีกต่อไป

"หยุดเถอะอย่าฆ่าบรูซ!”

แต่หวู่เฉินไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย มือของเขากดลงอย่างดุเดือด!

ตูม !!!

แสงกระจัดกระจาย ฮัลค์ไม่ขยับราวกับว่าเขาตายไปแล้ว

แต่หวู่เฉินรู้ว่าฮัลค์ไม่ตาย เขาจะไม่มีวันตาย

ในฐานะฮัลค์ ขาใหญ่แห่งโลกมาร์เวล ฮัลค์จะไม่มีวันหายไปซึ่งเป็นสาเหตุที่หวู่เฉินไม่ฆ่าเขา

ฮัลค์หดตัวลงอย่างช้าๆและในที่สุดก็ปรากฏตัวของบรูซแบนเนอร์ฮัลค์หดตัวลงอย่างช้าๆและในที่สุดบรูซ แบนเนอร์ก็ปรากฏตัว

ฮัลค์ที่โดนหวู่เฉินทุบตีกลับมามีชีวิตจริงๆ!

มีเพียงสองคนที่ทำแบบนี้ได้ โทนี่สตาร์คสวมชุดเกราะต่อต้านฮัลค์และอีกคนคือคนเหล็ก!

หวู่เฉินค่อยๆดึงมือออก เขามองไปรอบๆดวงตาของเขาเห็นร่องรอยของความหายนะ

ในตอนนี้กองทัพของนายพลรอสล้อมรอบสถานที่พวกเขาขับไล่พลเมืองออกไปจากนั้นนายพลรอสก็ปรากฏตัวไม่ไกลและตะโกนใส่หวู่เฉิน

“ขอบคุณมากที่เอาชนะฮัลค์และอโบมิเนชั่น! ฉันคิดว่าเราควรจะมีอะไรบางอย่าง”

แต่หวู่เฉินเพียงแค่มองเขาอย่างเย็นชา เขาไม่สนใจเขาโดยสิ้นเชิง

หวู่เฉินรู้ดีว่าต้นตอของเรื่องทั้งหมดที่อยู่ตรงหน้าเขาคือนายพลรอส

เขาเป็นคนที่หลอกดร.แบนเนอร์ให้ทำการวิจัยยาวิเศษสำหรับทหารโดยที่เขาไม่รู้ตัวและจากนั้นการทดลองบางอย่างก็ผิดพลาดทำให้ดร.แบนเนอร์กลายเป็นฮัลค์

หลังจากนั้นนายพลรอสก็ได้เห็นพลังของฮัลค์ดังนั้นเขาจึงพยายามที่จะจำลองมันขึ้นมา

ซึ่งเป็นสิ่งที่นำไปสู่ซีรีส์เรื่องไร้สาระและการปรากฏตัวของอโบมิเนชั่น!

อาจกล่าวได้ว่าสำหรับซีรีส์ฮัลค์ นายพลรอสคือต้นตอของความชั่วร้ายทั้งมวล…

เมื่อเผชิญหน้ากับบุคคลเช่นนี้หวู่เฉินก็อดทนอยู่แล้ว เขาไม่อยากได้ชื่อว่าเป็นนักฆ่า ไม่ต้องพูดถึงมัน มันจะทำให้เขาดูไม่ดี

นอกจากนี้เขายังเข้าใจเหตุผลของทัศนคติที่ดีของนายพลรอสในขณะนี้

เพียงแค่เขาต้องการร่างของแบนเนอร์และอโบมิเนชั่นไว้ในมือ

‘อยากได้หรอ? ฉันไม่ให้แกหรอก!’

ในเวลานี้เจ้าหน้าที่บางคนในชุดสีดำมาสายนำโดยชายหัวโล้นสีดำที่มีผ้าปิดตาเพียงเส้นเดียว

"นายพลเราจะเข้ายึดที่นี่โปรดถอนทหารของคุณออกไป!"

"คนเหล่านี้มาจากไหนคุณพยายามที่จะขโมยผลของทหารของเรางั้นหรอ?” นายพลรอสจ้องไปที่หัวล้านหัวล้านจากนั้นส่งคำเชิญให้หวู่เฉิน

"สุภาพบุรุษนิรนามคนนี้ ฉันคิดว่ากองทัพจะสมบูรณ์แบบสำหรับเคุณ! พลังของคุณเป็นเพียงเครื่องจักรสังหาร ตามฉันมา!”

หวู่เฉินไม่ได้คาดหวังว่านายพลรอสจะคิดแบบนี้

ดวงตาของเขาเป็นประกายเย็นชาจากนั้นเขาก็หายไปทันที

วินาทีต่อมาเขาปรากฏตัวที่ด้านข้างของนายพลรอสเพราะมีคุไนอยู่ใกล้เขา

ฝ่ามือของเขาแปะลงบนคอของนายพลรอสโดยทิ้งเครื่องหมายเทพสายฟ้าเหินไว้ทำให้เขากระเด็นออกไป จากนั้นเขาก็ใช้กลอุบายเดิมซ้ำแล้วซ้ำอีกโดยทำให้ทหารทุกคนล้มคว่ำด้วยปืนลงกับพื้น

หวู่เฉินไม่ได้ฆ่าพวกเขา แต่ทำให้พวกเขาสลบ

แต่ในกระบวนการทหารทุกคนไม่กล้ายิงเพราะกลัวว่าจะทำร้ายเพื่อนร่วมทีมโดยไม่ได้ตั้งใจ

แปะ แปะ แปะ

ในมุมมองของนิค ฟิวรี่เขาเห็นเพียงแสงสีทองวูบวาบต่อหน้านายพลรอสและกองทัพของเขาก็ล้มลงกับพื้น

เมื่อเห็นเช่นนี้เขาก็ตื่นตัวทันทีและยกปืนขึ้นเล็งไปที่หวู่เฉิน

"อย่ากังวลฉันแค่ทำให้พวกเขาสลบเท่านั้น” หวู่เฉินกางมือและอธิบาย จากนั้นเขาก็ดึงดร.แบนเนอร์ขึ้นมาและเตรียมพร้อมที่จะออกไป

คุไนบนพื้นดิน เขาไม่ได้พาพวกมันกลับไป เขาเชื่อว่า S.H.I.E.L.D. จะเอาไปให้เขา

เมื่อถึงเวลาเขาสามารถไปที่ S.H.I.E.L.D. ได้โดยตรง สำนักงานใหญ่ในฐานะแขก

“เดี๋ยวก่อนครับ!” นิค ฟิวรี่เห็นความตั้งใจที่จะไปของหวู่เฉินและรีบตะโกนว่า

"ขอบคุณมากสำหรับการปราบภัยพิบัติ! ฉันขอชื่อคุณได้ไหมและคุณมาจากไหน?

เมื่อรู้ว่านิค ฟิวรี่ก็ถือว่าเป็นคนดีเช่นกัน หวู่เฉินจึงมีท่าทีที่ดีขึ้นเล็กน้อยและตอบคำถามของเขาว่า

“หมู่บ้านลับ โคโนฮะ โฮคาเงะรุ่นที่สี่ นามิคาเสะ มินาโตะ!”

ด้วยคำพูดเหล่านี้เขากระโจนและจับร่างของดร.แบนเนอร์และประสายอิน

“คาถาไฟ ลูกบอลไฟ!”

ลูกไฟขนาดยักษ์เส้นผ่านศูนย์กลางสามถึงสี่เมตรยื่นออกมาจากปากของมินาโตะและพุ่งเข้าใส่อโบมิเนชั่นทันที

ตูม!

สถานที่ที่มันนอนอยู่ระเบิดและลุกเป็นไฟในเวลาเดียวกัน!