บทที่ 3 เจ้าก็ไปตายซะได้แล้ว!

ขั้นมนุษย์เทพ?

นั่นคืออะไรกัน?

หรือว่าเป็นชื่อเรียกระดับขั้นเฉพาะของผู้บำเพ็ญเซียนบนโลกมนุษย์?

หลี่เหวินเต้าขมวดคิ้วเล็กน้อย สายตากวาดมองจงจ้านเทียนและคนอื่นๆ ในใจสงสัย

แต่

พลังที่แผ่ออกมาจากร่างของจงจ้านเทียน ไป๋หยางเฟิง และคนอื่นๆ มีความแตกต่างอย่างชัดเจนจากพลังวิเศษในร่างของผู้บำเพ็ญเซียน

จากพลังที่สัมผัสได้จากร่างของพวกเขา พละกำลังก็เทียบได้เพียงขั้นฝึกลมปราณชั้น 1-2 เท่านั้น!

เมื่อเทียบกับเขาที่แข็งแกร่งเกินกว่าผู้บำเพ็ญขั้นธาตุ มีพลังระดับขั้นฝึกลมปราณชั้น 9000 คนพวกนี้ยังสู้มดไม่ได้เลย!

เพียงดีดนิ้วก็สามารถทำลายล้างได้!

แต่จากการตรวจสอบด้วยพลังวิญญาณเมื่อครู่

หลี่เหวินเต้าสามารถยืนยันได้ว่า คนทั้งสี่ตรงหน้านี้ น่าจะเป็นหนึ่งในผู้แข็งแกร่งที่สุดของเมืองหลิวเจียงและพื้นที่โดยรอบ!

ลมปราณบนโลกมนุษย์เบาบางเกินไป การบำเพ็ญจนถึงระดับนี้นับว่ายากลำบากอย่างยิ่งแล้ว!

ในขณะนี้ ไป๋เผิงเฟยที่อยู่ด้านข้างมีหน้าอกที่กระเพื่อมขึ้นลงไม่หยุด สูดลมหายใจเย็นๆ หลายครั้ง

นอกเหนือจากผู้อาวุโสแห่งตระกูลของตน คนทั้งสามที่ปรากฏตัวตรงหน้านี้ แต่ละคนล้วนมีชื่อเสียงกระฉ่อนเลื่องลือ แม้ไม่เคยเห็นตัวจริง ก็เคยได้ยินตำนานของพวกเขา!

ในเมืองหลิวเจียง มีตระกูลยอดฝีมือทางวิชาต่อสู้ถึงแปดตระกูล หนึ่งในนั้นก็รวมถึงตระกูลไป๋ของพวกเขา!

จงจ้านเทียน จางไคฟง และจวงจิ้งหลง ล้วนเป็นผู้อาวุโสของตระกูลจง ตระกูลจาง และตระกูลจวง ซึ่งเป็นสามในแปดตระกูลยอดฝีมือ!

ตอนนี้

ในแปดตระกูล มีผู้อาวุโสจากสี่ตระกูลปรากฏตัว!

และที่น่าตกใจคือ รวมถึงผู้อาวุโสแห่งตระกูลของเขาเอง ทุกคนล้วนคำนับชายหนุ่มตรงหน้า!

ไป๋เผิงเฟยเป็นเพียงทายาทที่ถูกตามใจของตระกูลไป๋ ไม่มีพรสวรรค์ทางวิชาต่อสู้ ไม่เคยเห็นสถานการณ์น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้มาก่อน!

แม้แต่ผู้อาวุโสที่เป็นเซียนแห่งพิภพยังต้องก้มหัวให้ ชายหนุ่มตรงหน้าเป็นใครกัน?

เจอของแข็งเข้าให้แล้ว!

ใบหน้าของไป๋เผิงเฟยซีดขาวอย่างยิ่ง ใจเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ร่างกายค่อยๆ สั่นระริก

"ท่านผู้อาวุโส!"

ในเวลานี้ จงจ้านเทียนก้าวขึ้นมาข้างหน้า คำนับอีกครั้งด้วยความเกรงกลัว

ในสี่คนที่อยู่ตรงหน้า เขามีวรยุทธ์สูงที่สุด บรรลุถึงขั้นสูงสุดของเซียนแห่งพิภพ!

เพียงก้าวเดียวเท่านั้น ก็จะสามารถก้าวเข้าสู่ขั้นเซียนยอดพิภพได้แล้ว!

"พวกเจ้ามาแสดงอำนาจ ต้องการมาเอาความกับข้าหรือ?"

หลี่เหวินเต้ามองอีกฝ่าย สายตาเต็มไปด้วยความเย็นชา

"ไม่กล้า!"

จงจ้านเทียนสะดุ้งทั้งร่าง พูดอย่างกระวนกระวาย: "ท่านผู้อาวุโสเสด็จมาที่เมืองหลิวเจียงของพวกเรา พวกเราไม่ได้ต้อนรับให้สมเกียรติ รู้สึกละอายใจอย่างยิ่ง ขอท่านผู้อาวุโสลงโทษพวกเรา!"

"แต่ หวังว่าท่านผู้อาวุโสจะให้โอกาสพวกเรา ให้พวกเราได้ทำหน้าที่เจ้าบ้านให้ดี!"

"ท่านผู้อาวุโสมีความต้องการอะไร พวกเราก็เต็มใจรับใช้ ทุ่มสุดกำลังเพื่อท่านผู้อาวุโส!"

"พวกเรา เต็มใจติดตามท่านผู้อาวุโส ทำงานหนักเยี่ยงสุนัขและม้า แม้ตายก็ไม่ปฏิเสธ!"

จางไคฟงและจวงจิ้งหลงดวงตาเป็นประกายวาววับ รีบแสดงท่าที เสียงสั่นเทา แสดงความตื่นเต้น

นี่คือผู้แข็งแกร่งขั้นมนุษย์เทพนะ!

ถ้าสามารถเกาะขายอดฝีมือเช่นนี้ได้ ไม่เพียงแต่ตัวพวกเขาเอง แต่ตระกูลที่อยู่เบื้องหลังก็จะพุ่งทะยานตามไปด้วย!

โอกาสพันปีหายากเช่นนี้ ถ้าพลาดไป แม้จะร้องไห้ก็ยังไม่ทัน!

"ตระกูลไป๋ของข้า...ก็เต็มใจติดตามท่านผู้อาวุโส!"

ไป๋หยางเฟิงลังเลอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะขบฟันเอ่ยออกมา

สำหรับการที่หลี่เหวินเต้าอายุน้อยเช่นนี้ แต่กลับมีพลังขั้นมนุษย์เทพ เขายังคงมีท่าทีสงสัย!

"ติดตามข้า?"

หลี่เหวินเต้าหัวเราะเย็นชา จากนั้นชี้ไปที่ไป๋เผิงเฟยทั้งสอง สายตาตกลงที่ไป๋หยางเฟิง "นี่คือทายาทของเจ้า? เมื่อครู่เขาพยายามคุกคามและฆ่าข้า!"

เมื่อคำพูดนี้หลุดออกมา

สายตาของจงจ้านเทียนและคนอื่นๆ ก็ตกอยู่ที่ไป๋เผิงเฟยและหญิงสาวรูปร่างงดงาม

โดยเฉพาะจงจ้านเทียน ใบหน้าเก่าแก่มืดครึ้มน่ากลัว ในดวงตาเต็มไปด้วยรังสีฆาตกรรมอันยิ่งใหญ่!

เพราะหญิงสาวคนนั้นเป็นอนุภรรยาคนหนึ่งของลูกชายเขา ซึ่งก็คือจงอู๋ฮุย หัวหน้าตระกูลจงในปัจจุบัน แต่ตอนนี้นางกลับนอกใจ และยังเป็นต่อหน้าคู่แข่งเก่าอีกหลายคน เขาจึงเสียหน้าอย่างจัง!

"ใช่ ทายาทตระกูลไป๋ของข้า!"

ใบหน้าของไป๋หยางเฟิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย พยายามยืนกรานตอบ

"ผู้อาวุโสแห่งตระกูล...ช่วยข้าด้วย..."

ไป๋เผิงเฟยตอนนี้กลัวจนหน้าซีดขาวเหมือนหิมะ ฟันสั่นไม่หยุด

ไป๋หยางเฟิงไม่สนใจ คำนับหลี่เหวินเต้า พูดอย่างเฉียบขาด: "ไป๋เผิงเฟย ทายาทตระกูลไป๋ของข้า ปกติถูกตามใจเอาแต่ใจ วันนี้ยังไปเกี้ยวภรรยาของผู้อาวุโส สร้างความอัปยศให้กับชื่อเสียงของตระกูล สมควรตาย! ยิ่งไปกว่านั้นยังรุกรานท่านผู้อาวุโส! ข้าควรชำระตระกูลให้สะอาด แต่..."

"สมควรตายจริงๆ!"

จงจ้านเทียนพลันเอ่ยด้วยความอำมหิต

คำพูดหลุดออกมา

เขาพุ่งออกไปเหมือนสายฟ้า ในพริบตาก็จับคอหญิงสาวรูปร่างงดงามขึ้นมา เสียงกร๊อบดังขึ้น คอของหญิงสาวถูกบิดขาดทันที!

จางไคฟงและจวงจิ้งหลงที่ยืนดูอยู่ข้างๆ อดสะดุ้งเล็กน้อยไม่ได้

จงจ้านเทียนช่างโหดเหี้ยมและตัดสินใจเด็ดขาดเหลือเกิน!

แต่ในฐานะสะใภ้ของตระกูลจง แต่กลับนอกใจไปหาทายาทตระกูลคู่แข่ง ในอดีตนี่คือความผิดที่ต้องถูกใส่ลงกรงหมูและถูกสับเป็นหมื่นๆ ชิ้น!

ตอนนี้จงจ้านเทียนลงมือสังหาร นับว่าเบาแล้ว และเป็นการรักษาหน้าให้กับตระกูลจงและตัวเองอีกด้วย!

ใบหน้าเก่าแก่ของไป๋หยางเฟิงชะงักไป เขาไม่คิดว่าจงจ้านเทียนจะตัดสินใจอย่างโหดเหี้ยมและไม่ให้ทางออกเลย!

"ผู้อาวุโสแห่งตระกูล..."

ไป๋เผิงเฟยที่รู้สึกว่าเรื่องไม่ดี ตกใจจนฉี่ราด

"นี่คือ...เจ้าเรียกเอาเอง!"

ไป๋หยางเฟิงถอนหายใจยาว มือที่เหี่ยวแห้งตกลงบนหัวของไป๋เผิงเฟยอย่างแรง

ปัง! เสียงทึบดังขึ้น ไป๋เผิงเฟยตาเบิกกว้าง แล้วล้มลงบนพื้น ไม่มีเสียงอีกต่อไป

"ท่านผู้อาวุโส...ท่านพอใจหรือไม่?"

ไป๋หยางเฟิงขบฟัน คำนับพลางเอ่ย

เขาต้องการปกป้องไป๋เผิงเฟย แต่ชัดเจนว่าปกป้องไม่ได้แล้ว เพื่อทายาทเสเพลคนหนึ่ง ไปขัดใจยอดฝีมือลึกลับ ไม่คุ้มค่า!

แต่

ความคิดของเขา หลี่เหวินเต้ามองทะลุปรุโปร่ง จึงพยักหน้าอย่างเฉยชา: "ดีมาก ข้าพอใจมาก! แต่...เจ้าก็ไปตายซะได้แล้ว!"

ปัง!

โดยไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ พร้อมกับเสียงระเบิด ไป๋หยางเฟิงกลายเป็นละอองเลือดในทันที!

ศัตรูที่มีความคิดไม่ดีต่อตัวเอง ในโลกบำเพ็ญเซียนที่ใช้ชีวิตมาสองหมื่นปี หลี่เหวินเต้ารู้ดีว่าจะต้องกำจัดในทันที ไม่ปล่อยให้เกิดปัญหาในภายหลัง!

ยิ่งบนโลกมนุษย์ ป้าหลี่ว่านและคนอื่นๆ ล้วนเป็นคนธรรมดา เป็นจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของเขา ทุกอันตรายที่เพิ่งงอกงาม ควรถูกกำจัด!

ไป๋หยางเฟิงถูกระเบิด กลายเป็นละอองเลือด ไม่เหลือแม้แต่เศษซาก

ทุกอย่าง เกิดขึ้นกะทันหันเหลือเกิน!

เซียนแห่งพิภพผู้แข็งแกร่ง ถูกสังหารในพริบตา และหลี่เหวินเต้าไม่ได้แสดงการเคลื่อนไหวใดๆ เลย

นี่คือความสามารถอันลี้ลับเกินคาดคิดอะไร?

ผู้แข็งแกร่งขั้นมนุษย์เทพ!

ชายหนุ่มตรงหน้า ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นผู้แข็งแกร่งขั้นมนุษย์เทพ!

จงจ้านเทียนและอีกสองคน ต่างตกตะลึงค้างอยู่กับที่ทันที ทั้งร่างขนลุกซู่ หนังศีรษะแทบระเบิด!

"ข้าไม่ชอบปล่อยให้เกิดปัญหาตามมา"

"เรื่องคืนนี้ การปรากฏตัวของข้า และอื่นๆ ให้ถือว่าไม่เคยเกิดขึ้น!"

การฆ่าไป๋หยางเฟิงก็เหมือนกับบีบมดตัวหนึ่งให้ตาย ไม่มีความแตกต่าง หลี่เหวินเต้าสีหน้าปกติ พูดอย่างเรียบๆ: "คำพูดของข้า เข้าใจหรือไม่?"

"ท่านผู้อาวุโส พวกเราเข้าใจ! เกี่ยวกับเรื่องของท่าน พวกเราจะไม่เปิดเผยแม้แต่ครึ่งคำ!"

จงจ้านเทียนและอีกสองคนกลัวจนตัวสั่น ต่างรีบรับปาก

หลี่เหวินเต้าพยักหน้า จากนั้นชี้ไปที่จงจ้านเทียน: "เจ้าอยู่ที่นี่ คนที่เหลือไปได้แล้ว!"

เมื่อจวงจิ้งหลงและจางไคฟงเห็นเช่นนี้ ในดวงตาล้วนเต็มไปด้วยความอิจฉา

การได้ติดตามผู้แข็งแกร่งขั้นมนุษย์เทพ นั่นเป็นโชคลาภครั้งใหญ่!

ตอนนี้ตกอยู่กับจงจ้านเทียน

ตระกูลจงคงกำหนดจะลุกขึ้นมา และทิ้งตระกูลใหญ่อีกหลายตระกูลไว้ข้างหลังแล้ว!

แต่สองคนไม่กล้าพูดอะไรมาก คารวะลาด้วยความเคารพ จากไปด้วยความผิดหวังเต็มหัวใจ

(จบบทที่ 3)