บทที่ 25: ภารกิจผิดพลาด! ภารกิจผิดพลาด!

บทที่ 25: ภารกิจผิดพลาด! ภารกิจผิดพลาด!

ก่อนหน้านี้กู่ไป๋ได้ลงทะเบียนข้อมูลของเขาเข้าสู่ระบบบุคลากรสำคัญของกองทัพ ซึ่งเจียงหลิงเยว่จำได้

ยิ่งไปกว่านั้น คำพูดของคนเหล่านี้ดูเหมือนจะน่าฟัง แต่เมื่อพิจารณาอย่างใกล้ชิด ทุกประโยคกลับเต็มไปด้วยช่องโหว่

ทำไมคนเหล่านี้ถึงบอกให้แม่ของเธอมาทำให้เธอมาที่นี่?

พวกเขาไม่สามารถหารือกับเธอก่อน ให้เธอได้คุยกับครอบครัวของเธอก่อนได้หรือ?

หรือว่าเป็นเพราะยิ่งมีคนรู้น้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดี และพวกเขาไม่ต้องการให้เธอมีเวลาตั้งตัว?

“กองทัพ?” จ้าวเซี่ยงเป่ยมองไปที่เจียงหลิงเยว่ ดวงตาของเขามืดลง แต่ก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว

“ขออภัยนะแม่หนู พวกเราประมาทไปเอง เราจะยื่นเรื่องไปที่กองทัพ!” ท่านย่าชราที่อยู่ข้างหลังเขายิ้ม ใบหน้าของนางใจดีมาก

“เธอไปเป็นทหารตั้งแต่เมื่อไหร่? นี่ไม่ใช่แค่ข้ออ้างหรอกเหรอ?” เสียงแม่ของเจียงดังขึ้นในตอนนั้น

“ไม่เกี่ยวกับคุณ!” เจียงหลิงเยว่ไม่สนใจแม่ของเจียงและเดินตรงออกจากห้องส่วนตัวไป

สมาชิกตระกูลจ้าวไม่ได้หยุดเธอ

ไม่นานนัก เจียงหลิงเยว่ก็ขี่จักรยานยนต์ของเธอออกจากภัตตาคารจินไห่ไป

…

“เจ้าไปได้แล้ว” จ้าวเซี่ยงเป่ยโบกมือให้แม่ของเจียงจากไป

แม่ของเจียงไม่กล้าอยู่ที่นั่นนาน

สมาชิกตระกูลจ้าวดูเหมือนจะมีใบหน้าที่ใจดี แต่ภายใต้นั้น พวกเขาทุกคนล้วนเป็นบุคคลที่โหดเหี้ยม

ท่านย่าชราของตระกูลจ้าวค่อย ๆ เดินไปที่หน้าต่างกระจกสูงจากพื้นจรดเพดานของห้องส่วนตัว มองไปที่ท้องฟ้าสีเทาและสายฝนที่โปรยปรายลงมา รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของนาง

“มันช่างสมบูรณ์แบบจริง ๆ ข้าสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตอันเปี่ยมล้นในตัวนาง นั่นคือสิ่งที่ข้าปรารถนา!” น้ำเสียงของท่านย่าชราแฝงไปด้วยความชราภาพ

“ข้าต้องการร่างของนาง!”

จ้าวเซี่ยงเป่ยก็เดินมาอยู่ข้าง ๆ ท่านย่าชราในเวลานี้ “ท่านย่าครับ เราควรจะลงมือเลยไหม?”

“ลงมือเลย ถ้าจำเป็น ก็ใช้พลังของสำนักงานปฏิบัติการพิเศษด้านพันธุกรรมได้ ถือซะว่าเป็นการใช้ประโยชน์จากคุณค่าที่เหลืออยู่ของพวกเขา! ทำให้มันสะอาดสะอ้าน!” ท่านย่าชราพยักหน้า ไม่สนใจว่าตัวตนทางทหารของเจียงหลิงเยว่จะเป็นจริงหรือปลอม จริงหรือปลอม ตราบใดที่มันไม่ส่งผลกระทบต่อผลลัพธ์!

“ครับ!”

จ้าวเซี่ยงเป่ยก้มศีรษะลง สายตาของเขาเต็มไปด้วยความเคารพและความหวาดกลัว

…

…

เจียงหลิงเยว่ออกจากภัตตาคารจินไห่ และฝนที่ตกหนักก็เบาบางลงเล็กน้อย

แม้ว่าเธอจะไม่เคยมีความคาดหวังหรือความรู้สึกอะไรกับแม่ของเธอมากนัก แต่เธอก็ยังคงตั้งตารอที่จะได้พบท่านหลังจากผ่านไปกว่ายี่สิบปี

คนเรามักจะถูกผูกมัดไปตลอดชีวิตด้วยสิ่งที่พวกเขาไม่เคยมีในวัยเยาว์

ตอนที่เธอยังเด็ก ตอนที่เธอยังเยาว์วัย เธอก็โหยหาความรักจากแม่เช่นกัน

แต่ความจริง...

ภายในรถ เจียงหลิงเยว่ส่ายหน้า

แม้ว่าเหตุการณ์ล่าสุดจะน่าโมโหเล็กน้อย แต่เมื่อนึกถึงคนบางคนที่รอเธออยู่ที่บ้าน ริมฝีปากของเจียงหลิงเยว่ก็โค้งเป็นรอยยิ้มที่แสนหวาน

เวลาล่วงเลยไปกว่าสามทุ่มแล้ว เนื่องจากฝนตก จึงมีคนเดินเท้าและรถยนต์บนถนนน้อยมาก

ขณะที่เจียงหลิงเยว่กำลังจะผ่านสี่แยก...

ปี๊บ ปี๊บ ปี๊บ~~

รถบรรทุกขนาดใหญ่สองคัน ราวกับควบคุมไม่ได้ บีบแตรอย่างต่อเนื่อง ฝ่าไฟแดง และพุ่งเข้าชนรถของเจียงหลิงเยว่

รถบรรทุกคันหนึ่งอยู่ทางซ้ายเฉียง ๆ และอีกคันอยู่ทางขวา

เจียงหลิงเยว่ขมวดคิ้ว

“ไม่นึกเลยว่าพวกเขาจะลงมือเร็วขนาดนี้!”

ในเวลานี้ ถนนสายนี้ห้ามรถบรรทุกดังกล่าววิ่ง แล้วมันจะเป็นเรื่องบังเอิญขนาดนั้นได้อย่างไรที่รถบรรทุกจะปรากฏขึ้นทันทีที่เธอขับผ่าน!

เจียงหลิงเยว่รู้ได้ทันทีว่าใครอยู่เบื้องหลัง

อย่างไรก็ตาม เธอก็ไม่คาดคิดเช่นกันว่าทันทีที่เธอออกจากภัตตาคารจินไห่ อีกฝ่ายก็จะลงมือ มันต้องมีการวางแผนไว้ล่วงหน้าแล้ว!

สิ่งที่อีกฝ่ายต้องการนั้นย่อมไม่ใช่แค่การบริจาคไขกระดูกอย่างแน่นอน!

พลังจิตของเธอแผ่ออกไปรับรู้ และเธอก็พบว่ารถบรรทุกทั้งสองคันนั้นว่างเปล่า

ในยุคสมัยนี้ มีรถบรรทุกที่ขับเคลื่อนด้วยตนเอง ดังนั้นเจียงหลิงเยว่จึงไม่แปลกใจกับเรื่องนี้

โดยไม่ลังเล เจียงหลิงเยว่เหยียบคันเร่ง ดริฟต์ขึ้นไปทางขวาบน

แต่ขณะที่เธอกำลังจะหลบหนีการโจมตีแบบคีมของรถบรรทุก จู่ ๆ เจียงหลิงเยว่ก็เปิดประตูรถแล้วกระโดดออกมาจากรถ

ทันทีที่เจียงหลิงเยว่ออกจากรถ ร่างที่คลุมด้วยเสื้อคลุมสีดำก็ร่อนลงมาจากท้องฟ้าสู่รถยนต์ แรงอันน่าสะพรึงกลัวทำให้เกิดรอยบุบขนาดใหญ่บนตัวถังรถและสกัดกั้นรถไว้ได้อย่างรุนแรง

รถบรรทุกทั้งสองคันก็พุ่งชนท้ายรถในขณะนั้น ทำให้เกิดเสียงชนกันอย่างรุนแรง

“ข้อมูลผิดพลาด เป้าหมายภารกิจเป็นนักรบพันธุกรรม ไม่ต่ำกว่าขั้นสอง อย่าให้เธอหนีไปได้!” ร่างในชุดคลุมสีดำพึมพำ พลางมองไปที่เจียงหลิงเยว่ที่ยืนอยู่บนขอบทางไม่ไกลนัก

ครู่ต่อมา ร่างในชุดคลุมสีดำอีกสามร่างก็ร่อนลงมาจากอาคารสูง ก่อตัวเป็นวงล้อมและมุ่งมาที่เจียงหลิงเยว่

โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง ร่างในชุดคลุมสีดำคนหนึ่งพุ่งเข้าหาเจียงหลิงเยว่ ไม่ให้เธอมีเวลาตั้งตัว

“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? ฉันอุส่าห์อยู่แต่ในบ้านมาตลอดหลายปีนี้แล้วนะ ยังมาเจอเรื่องแบบนี้อีก!”

เจียงหลิงเยว่แอบบ่นในใจ ขณะเดียวกันก็รู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อย

แม้ว่าช่วงนี้เธอจะใช้โอสถพลังงานในการบำเพ็ญเพียร สมรรถภาพทางกายของเธอก็สูงถึงเกือบเจ็ดสิบเท่าของผู้ใหญ่แล้ว แต่เธอกลับไม่มีประสบการณ์การต่อสู้เลย

อย่างไรก็ตาม ร่างในชุดคลุมสีดำที่พุ่งเข้ามานั้นเคลื่อนไหวช้ามากจากมุมมองของเธอ เหมือนเด็กคนหนึ่งกำลังพุ่งเข้ามาหาเธอ

เมื่อเห็นคู่ต่อสู้เข้ามาใกล้ เจียงหลิงเยว่ก็ยกมือขึ้น ทำท่าง้างหมัด

ทันทีที่ร่างในชุดคลุมสีดำเข้ามาใกล้ เจียงหลิงเยว่ก็ปล่อยหมัดออกไป

ภายใต้การกดดันของร่างกายที่เหนือกว่า หมัดของเจียงหลิงเยว่กระทบเข้าที่ศีรษะของร่างในชุดคลุมสีดำอย่างจัง

ร่างในชุดคลุมสีดำรู้สึกราวกับถูกรถบรรทุกขนาดใหญ่ชน ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงแล่นมาจากศีรษะ ราวกับว่าสมองของเขาแหลกสลาย ร่างของเขาลอยถอยหลังไปหลายสิบเมตร กระแทกพื้น และหมดสติไป

ร่างในชุดคลุมสีดำอีกสามคนที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างมืออาชีพถึงกับตะลึงค้างอยู่กับที่เมื่อเห็นภาพนี้

ไม่... เกิดอะไรขึ้น?

เป้าหมายภารกิจผิดคนหรือเปล่า?

ต่อให้คู่ต่อสู้เป็นนักรบพันธุกรรม ทำไมพละกำลังของเธอถึงได้ทรงพลังขนาดนี้?

เราควรจะจับเธอเป็น ๆ หรือเอาชีวิตตัวเองให้รอดดี?

“ภารกิจผิดพลาด! ภารกิจผิดพลาด!”

ร่างในชุดคลุมสีดำทั้งสามคนถอยกลับพร้อมกัน ขณะเดียวกันก็รายงานผ่านวิทยุสื่อสารของพวกเขา

ด้วยความแตกต่างด้านพละกำลังที่มหาศาลขนาดนี้ การดำเนินภารกิจต่อไปก็มีแต่จะฆ่าตัวตายเท่านั้น!

จบบท