บทที่ 65 นางมารสนม!
บทที่ 65 นางมารสนม!
“หนิงฟาน เจ้าเป็นยอดคนจริงๆ”
“ข้าเคยได้ยินเรื่องราวของเจ้ามาก่อน และรู้สึกเห็นใจในชะตากรรมของเจ้า”
“ยิ่งไปกว่านั้น ข้าได้ยินมาว่าเจ้าถึงกับโมโหจนฟาดฟันเสี่ยวเฟิง เจ้าทำได้ดี! คนอย่างมันที่ไม่เห็นความเป็นความตายของเจ้าอยู่ในสายตา สมควรต้องถูกอัด!”
“ข้าชื่นชมเจ้ายิ่งนัก เจ้าพึ่งมาถึงเมืองหลวง ยังไม่มีรากฐานใดๆ ข้าไม่อยากให้ยอดขุนพลเช่นเจ้าต้องมีอันเป็นไป”
“ดังนั้น จากนี้ไป หากมีปัญหาใดๆ เจ้าสามารถบอกได้เต็มที่ว่าตัวเจ้าเป็นคนของข้า!”
“หากต้องการสิ่งใด บอกข้ามาได้เลย เข้าใจหรือไม่?”
“อีกอย่าง เจ้าพึ่งมาถึง จะอยู่ที่หงหลู่ซื่อ ( สำนักทูตหลวง) ตลอดไปก็คงไม่เหมาะ ข้าเลยหาบ้านหลังใหญ่ให้เจ้าแล้ว”
ระหว่างทางกลับหงหลู่ซื่อ เสียงขององค์ชายสามดังก้องอยู่ในหัวของหนิงฟาน
สิ่งที่เขาคาดการณ์ไว้ถูกต้อง องค์ชายสามก็เหมือนกับองค์หญิงใหญ่ ต่างก็ต้องการดึงตัวเขาเข้าพวก และที่สำคัญคือพวกเขาใจป้ำไม่น้อย มอบบ้านหลังใหญ่ในเมืองหลวงให้เลยทีเดียว
จะปฏิเสธทำไม? ของฟรีไม่รับก็บ้าแล้ว!
เขาขออยู่สบายก่อน แล้วค่อยคิดเรื่องอื่น!
ที่สำคัญอย่างที่องค์ชายสามว่าไว้—เขายังไม่มีรากฐานในเมืองหลวง หากเขาปฏิเสธการเชื้อเชิญขององค์ชายไปตรงๆ ผลลัพธ์คงเลวร้ายเกินคาด พระโอรสที่แย่งชิงบัลลังก์กันล้วนแล้วแต่เป็นพวกเลือดเย็นทั้งนั้น
เมื่อกลับถึงหงหลู่ซื่อ เขาก็เก็บข้าวของ แล้วย้ายเข้าไปอยู่ที่คฤหาสน์ที่องค์ชายสามจัดเตรียมไว้ให้ทันที
ต้องบอกเลยว่า คฤหาสน์แห่งนี้ไม่เพียงใหญ่โต แต่ทำเลก็ดีเลิศ ทุกสิ่งทุกอย่างภายในจัดเตรียมไว้อย่างครบครัน
แม้กระทั่งสาวใช้ก็มีอยู่ไม่น้อย
เฮ้อ
องค์ชายสามนี่ช่างร้ายกาจจริงๆ!
สาวใช้พวกนี้ไม่ใช่แค่รับใช้เขาอย่างเดียวหรอก ที่แท้พวกนางก็คือสายลับที่คอยจับตาดูเขาน่ะสิ!
เมืองหลวงนี้ น้ำลึกยิ่งนัก!
“ข้าต้องรีบเข้าเฝ้าฝ่าบาท แล้วออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด เมืองนี้อยู่ต่อไปไม่ได้แน่ ไม่งั้นมีปัญหาแน่ๆ”
แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็คือ—ยังไม่ทันที่เขาจะได้พักดีๆ ก็มีคนมาเยือนอีกแล้ว
เพียงแค่สองวัน!
เขาได้เข้าเฝ้าโอรสแห่งสวรรค์ไปแล้วถึงห้าพระองค์!
แต่ละพระองค์ก็ต่างต้องการดึงตัวเขาเข้าพวกอย่างชัดเจน
และทุกคนก็มีของกำนัลติดไม้ติดมือมาด้วย
หนิงฟาน? มาเท่าไหร่ก็รับหมด!
ใครจะให้ ก็รับ!
ใครจะมีจุดประสงค์อะไรก็ช่าง!
สำหรับเหล่าองค์ชายแล้ว หนิงฟานคือขุนพลหนุ่มมากฝีมือที่พึ่งได้รับการแต่งตั้งเป็น โหว
และยังมีผลงานอันเกรียงไกรในการรบกับแปดร้อยทัพแห่งหวังถิงแตกพ่าย
สำหรับผู้มีอำนาจแล้ว หนิงฟานคือหุ้นที่มีศักยภาพ—ตราบใดที่เขาไม่ตาย อนาคตย่อมสดใสแน่นอน!
ส่วนทำไมหนิงฟานถึงรับของทุกอย่าง?
ไม่ใช่เพราะเขาโลภ แต่เพราะเขาไม่กล้าปฏิเสธ!
ใครจะไปรู้ว่า หากปฏิเสธแล้ว องค์ชายพวกนั้นจะคิดอุบายอะไรขึ้นมา?
อย่างเช่น… "ถ้าข้าใช้ไม่ได้ เจ้าก็ต้องตาย!"
ดังนั้น หนิงฟานเลยรับหมดทุกอย่าง
ผลลัพธ์ก็คือ…
องค์ชายแต่ละพระองค์ต่างก็พอใจ มองว่าหนิงฟานเป็นคนที่ฉลาดและรู้จักวางตัว
วันที่สาม—ฝ่าบาทเรียกเข้าเฝ้า!
ภายในวังหลวง—ห้องทรงพระอักษร
ระหว่างทางเข้าไป หนิงฟานถูกตรวจสอบตัวตนหลายต่อหลายครั้ง ความเข้มงวดในการรักษาความปลอดภัยเข้าขั้นสูงสุด
และตั้งแต่เขาก้าวเท้าเข้าวังหลวง ก็มีสายตานับไม่ถ้วนจับจ้องมาที่เขา
เหมือนอสรพิษที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืด ทำให้เขารู้สึกไม่สบายตัวเอาเสียเลย
เมื่อถึงห้องทรงพระอักษร หนิงฟานก็ได้เข้าเฝ้าฝ่าบาท—ฮ่องเต้เทียนเต๋อ
และเขาก็ได้พบว่า ข่าวลือเกี่ยวกับฝ่าบาทที่ว่า ‘ทรงชรา’ นั้นไม่เกินจริงเลยแม้แต่น้อย
ฝ่าบาทในฉลองพระองค์มังกรดำห้ากรงเล็บ นั่งอยู่บนบัลลังก์
ในอ้อมพระอุระของพระองค์ มีหญิงสาวผู้หนึ่งนอนเอนกายอยู่
หญิงสาวนางนี้…
แม้รูปร่างจะอ้อนแอ้นอรชร แต่กลับเย้ายวนเกินบรรยาย
ใบหน้าของนางงดงามไร้ที่ติ ทุกย่างก้าว ทุกอิริยาบถ ล้วนดึงดูดทุกสายตา
นี่คือห้องทรงพระอักษรนะ! นี่มันอะไรกัน!?
แต่ต้องยอมรับจริงๆ หญิงสาวในอ้อมกอดของฝ่าบาทงามยิ่งนัก…
หนิงฟานอดสงสัยไม่ได้ว่า นางเชี่ยวชาญศาสตร์ลี้ลับบางอย่างที่ใช้ยั่วยวนบุรุษ
เพียงแค่สายตาที่นางมองมา หนิงฟานก็รู้สึกได้ถึงความร้อนวูบวาบที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย
เมืองหลวงอันตรายเกินไป!
“ข้าน้อยคารวะฝ่าบาท!”
หนิงฟานย่อตัวคารวะ แต่กลับถูกฝ่าบาทยกพระหัตถ์ห้ามไว้
“ช่วงที่เจ้าอยู่เมืองหลวงนี้ เจ้าได้พบใครบ้าง?”
เทียนเต๋อฮ่องเต้เอ่ยขึ้น ขณะใช้พระหัตถ์เชยคางหญิงสาวขึ้นมา มองนางด้วยสายตาหลงใหล
แต่คำพูดของพระองค์ กลับแฝงไปด้วยไอเย็นเยียบ
หนิงฟานไม่ลังเล บอกออกไปหมดว่าได้พบองค์หญิงและองค์ชายใดบ้าง รวมถึงของขวัญที่ได้รับ
เมื่อฟังจบฮ่องเต้เทียนเต๋อแสยะยิ้มอย่างพึงพอใจ
“ในเมื่อพวกมันให้ของเจ้าแล้ว เจ้าก็เก็บไว้”
“ตำแหน่งของโหวต้องไม่น้อยหน้าใคร!”
“แต่พวกมันนี่สิ…”
พระเนตรของฝ่าบาทหดแคบลง ก่อนที่แววตาอำมหิตจะฉายวาบ!
"ข้าจะให้เจ้ายังประจำอยู่ที่แดนเหนือ!"
“ฝ่าบาท… นี่มันหมายความว่า?”
หนิงฟานขมวดคิ้ว แต่ยังคงสงบไม่เอ่ยอะไร
"แดนเหนือมั่นคงเกินไป ข้าไม่ต้องการแบบนั้น…"
“อย่าทำให้ข้าผิดหวัง!”
หนิงฟานสะท้าน!
นี่มันหมายความว่า… ฝ่าบาทต้องการให้เขาไปคานอำนาจของ จวิ้นอ๋องเจิ้นเป่ยหยางเซียว!?
เมืองหลวงอันตรายเกินไป!