บทที่ 55 พ่นอัสนี นี่มันสิงโตหรือ?(อ่านฟรี1เมษา)

มุมหนึ่งของห้อง เสียงคำรามดุจอัสนีดังขึ้น มันเป็นสิงโตสูงถึงสองเมตร!

สิงโตตัวนี้มีขนขาวโพลนไปทั้งร่าง เปล่งประกายเจิดจ้า ที่ลำคอของมันมีโซ่เหล็กกล้ารัดอยู่ ปลายอีกด้านหนึ่งถูกตรึงติดกับกำแพง ดวงตาของมันเต็มไปด้วยจิตสังหารและความโหดเหี้ยม เมื่อมันเห็นซานฉี ก็ยิ่งคำรามกร้าว หากไม่ใช่เพราะโซ่ตรวนล่ามไว้ มันคงพุ่งเข้าไปฉีกซานฉีเป็นชิ้นๆ ไปแล้ว

"กวงซือ! เร็วเข้า! ออกไปฆ่าพวกมันให้หมด! ฆ่ามัน!"

ซานฉีตื่นเต้นสุดขีด ไม่สนใจอันตราย รีบพุ่งไปปลดโซ่ที่คอสิงโตออก

เป็นเรื่องแปลกประหลาดนัก เมื่อครู่สิงโตยังดูป่าเถื่อนเต็มไปด้วยจิตสังหาร แต่เมื่อซานฉีปลดโซ่ออก มันกลับเงียบสงบอย่างผิดปกติ

จนกระทั่งโซ่ที่คอของมันถูกถอดออกโดยสมบูรณ์ สายตาของมันก็ปะทุจิตสังหารออกมาอย่างรุนแรง

โฮกกก!!!

สิงโตคำรามกึกก้อง กระโจนเข้าหาซานฉีด้วยพละกำลังมหาศาล

ตูมม!!

ซานฉีถูกกระแทกกระเด็นไปไกลนับสิบเมตร กระแทกลงพื้นอย่างแรง หน้าอกของเขาแหลกเหลว เลือดสาดกระจาย แม้แต่กระดูกอกก็แตกเป็นเสี่ยงๆ

"สิงโตพันธุ์กลายสายพันธุ์อันร้ายกาจ!"

ในขณะนั้นเอง เงาร่างของหนิงฟานก็ปรากฏตัวขึ้น

เมื่อเขาเห็นสิงโตขาวปลอดพ้นจากพันธนาการ แล้วเปล่งรัศมีแห่งอำนาจออกมาเมื่อกระทบแสงอาทิตย์ ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชื่นชม

"กวงซือ... ฆ่ามัน!"

ซานฉีที่นอนจมกองเลือด พยายามจะลุกขึ้น ทั้งปากเต็มไปด้วยเลือด

ฉัวะ!

หนิงฟานไม่สนใจคำพูดของซานฉี ยกดาบฟันฉับเดียว ตัดศีรษะเขาทิ้งในพริบตา!

ติ๊ง!

【โฮสต์ทำการสังหารระดับแก่นทองคำ เป็นครั้งแรก ได้รับรางวัล: วิชาฝ่ามือเพรช】

เสียงของระบบดังขึ้น ทำให้หนิงฟานชะงักไปชั่วขณะ

"อะไรนะ? เจ้าหมอนี่เป็นถึงขั้นแก่นทองคำอย่างนั้นหรือ?"

ฟู่ววววว

หนิงฟานสูดหายใจเฮือก รู้สึกเย็นวาบไปทั้งร่าง

หากซานฉีไม่ถูกวางยาพิษจนพลังหายไปชั่วคราว แค่ระดับแก่นทองคำของเขา ก็คงพอจะถล่มทัพมังกรหิมะทั้งแปดร้อยนายได้ไม่ยาก

ฟุบ!!

ในเสี้ยววินาทีที่หนิงฟานเสียสมาธิ ร่างสิงโตขาวพลันพุ่งทะยานออกจากมุมห้อง มันตัวใหญ่ราวกับภูเขาเคลื่อนที่ แต่ว่องไวราวสายฟ้า

พลังที่มันปลดปล่อยออกมาทำให้เส้นขนทั่วร่างของหนิงฟานลุกชัน

ชิ้ง!

หนิงฟานรีบยกดาบต้าน

ปัง!!

กรงเล็บของสิงโตขาวปะทะกับดาบเทียนหวง เกิดประกายไฟกระเด็นออกมา ทำเอาหนิงฟานถึงกับตกตะลึง

"กรงเล็บแข็งแกร่งราวเหล็กกล้า! ถ้าโดนเต็มๆ มีหวังทะลุอกแน่!"

ดวงตาของหนิงฟานลุกวาว เขาตัดสินใจในทันที

"ดีล่ะ! สิงโตกลายพันธุ์ตัวนี้ ข้าจะจับมันให้ได้ แล้วทำให้เป็นพาหนะของข้า!"

สิงโตขาวดูเหมือนจะเข้าใจคำพูดของหนิงฟาน จึงคำรามลั่น ก่อนจะพุ่งเข้ามาอีกครั้ง กรงเล็บพุ่งเข้าใส่ศีรษะของหนิงฟานอย่างแรง

"ดีมาก!"

หนิงฟานแสยะยิ้ม ไม่หลบหลีกแม้แต่น้อย

พลังของร่างตะวันนิรันดร์ถูกกระตุ้นขึ้นถึงขีดสุด กำปั้นของเขาระเบิดออกประหนึ่งปืนใหญ่ ทุบกระแทกออกไป

ตูมมม!!!

คลื่นพลังซัดกระจายจากฝ่าเท้าของเขา กระเพื่อมเป็นวงคลื่นออกไปโดยรอบ

"ช่างเป็นสิงโตที่แข็งแกร่ง! แม้แต่ระดับ เปิดสวรรค์ยังต้องถูกฉีกเป็นชิ้นๆ!"

หนิงฟานตกตะลึง

ร่างกายของเขาได้รับการฝึกฝนจนแข็งแกร่งเหนือมนุษย์[คัมภีร์วัวปีศาจร่างตะวันนิรันดร์ทำให้ร่างกายของเขาอยู่ในระดับสูงสุดแล้ว

แต่กระนั้น แค่กรงเล็บเดียวของสิงโตขาว กลับทำให้แขนของเขาชาไปทั้งข้าง!

"ไม่น่าประมาท!"

หนิงฟานกัดฟัน กำดาบแน่น ก่อนจะฟาดฟันลงไปอย่างสุดแรง

ฉัวะ!

ใบมีดฟาดลงตรงศีรษะของสิงโต

แต่สิงโตขาวกลับถอยฉากออกไปอย่างรวดเร็ว

ปัง!!!

ดาบของหนิงฟานฟันลงพื้น เกิดเป็นร่องลึกขนาดใหญ่ ฝุ่นควันพวยพุ่งขึ้น

แต่ในวินาทีนั้นเอง หนิงฟานกลับรู้สึกขนลุกไปทั้งร่าง

ลางสังหรณ์บางอย่างบอกเขาว่า มีบางสิ่งไม่ชอบมาพากล

ฟู่ววววววว

สิงโตขาวแยกเขี้ยวออกกว้าง

หนิงฟานเห็นภาพที่ทำให้ดวงตาของเขาแทบถลนออกจากเบ้า

"บ้าชิบ!"

ภายในปากของสิงโต มีสายฟ้าปรากฏขึ้น!

ตูมมมมมมม!!!

สายฟ้าพวยพุ่งออกจากปากสิงโต พุ่งเข้าใส่หนิงฟานโดยตรง

หนิงฟานรีบยกดาบขึ้นป้องกัน แต่แรงกระแทกทำให้แขนของเขาชาไปหมด

"พ่นสายฟ้า? นี่มันสิงโตบ้าบออะไรกัน!"

สิงโตขาวคำราม พลางกระโจนไปรอบๆ ปล่อยสายฟ้าพุ่งเข้าใส่หนิงฟานอย่างบ้าคลั่ง

"นี่มันตัวบ้าอะไรกันแน่วะ! ทำไมมันถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้!"

หนิงฟานพยายามต้านทานสุดกำลัง

แต่แล้ว…

ฟิ้วววววว!!!

จู่ๆ แสงสีขาวสายหนึ่งก็พุ่งออกมาจากหน้าอกของหนิงฟาน พุ่งเข้าใส่สายฟ้าของสิงโตขาวโดยตรง!