บทที่ 37: แปดร้อยนักรบมังกรหิมะ!

ภายในค่ายทหารหนิงฟานกำลังสั่งกำชับจางกานและหัวหน้าหน่วยอีกคนหนึ่ง

"ข้าจะออกไปเพียงวันเดียว พวกเจ้าต้องระวังให้ดี หากเกิด...สถานการณ์ใดขึ้น ให้รีบเข้าไปตั้งรับในเมือง ห้ามก้าวออกมาสู้โดยเด็ดขาด!"

"จงจำไว้ให้ดี นี่คือชีวิตของพี่น้องของเรา!"

สีหน้าของหนิงฟานเคร่งขรึม ข่าวจาก ฉงติ่ง ส่งมาแจ้งว่า กองทัพ 200,000 นายของเป่ยหมาง ได้ออกเดินทางแล้ว คาดว่าอีกไม่กี่วัน พวกมันจะมาถึง

200,000 นาย... มากมายราวกับพายุคลั่ง แค่เพียงไอสังหารก็กดทับผู้คนให้ขยับตัวไม่ได้แล้ว

"รับทราบ!"

จางกานและหัวหน้าหน่วยอีกคนสบตากันโดยไม่พูดอะไรเพิ่มเติม พวกเขาอยู่ในกองทัพมานาน ย่อมเข้าใจดีว่า ไม่ควรรู้เรื่องของผู้บังคับบัญชามากเกินไป ไม่เช่นนั้น...อาจตายได้!

หนิงฟานออกเดินทาง เป้าหมายเดียวของเขาคือ ประตูเทพยุทธ์ซึ่งอยู่ห่างจากอันเฉิง 200 ลี้!

บนถนนสายหลัก

หนิงฟานและต้วนเจี้ยนขี่ม้าเคียงกันไป

"นำแปดร้อยนักรบมังกรหิมะออกมา!"

หัวใจของหนิงฟานเริ่มเต้นแรงขึ้น ในที่สุด แปดร้อยนักรบมังกรหิมะ กำลังจะปรากฏตัวแล้ว! เขาคาดหวังว่าพวกมันจะนำพาความประหลาดใจแบบใดมาให้!

ฟึ่บ...

ทันใดนั้น อวกาศเบื้องหน้าของเขาบิดเบี้ยว เงาร่างสูงใหญ่ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า

พวกเขาสวมเกราะเงิน ขี่อยู่บน มังกรหิมะ ม้าสงครามสายพันธุ์พิเศษ แต่ละคนล้วนมีรูปร่างสูงใหญ่แข็งแกร่ง ทั้งหมดแปดร้อยนาย

บรรยากาศทรงพลังที่แผ่ออกมา ทำให้แม้แต่ต้วนเจี้ยนยังต้องหน้าเปลี่ยนสี!

ต่อจากนั้น ข้อมูลเกี่ยวกับนักรบมังกรหิมะทั้งแปดร้อยนายก็หลั่งไหลเข้าสู่สมองของหนิงฟาน

"หืม...!!!"

เมื่อเขาอ่านจบถึงกับสูดหายใจลึก ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความยินดี

"คำนับนายท่าน!"

ตึง! ตึง! ตึง!

แปดร้อยนักรบมังกรหิมะกระโดดลงจากหลังม้า คุกเข่าข้างเดียวลงพื้น

ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้และความภักดี เสียงของพวกเขาดังกึกก้องราวกับฟ้าถล่ม แผ่นดินสะเทือน!

หนิงฟานมองไปยังนักรบของเขา "ตั้งแต่วินาทีนี้ไป... พวกเราจะออกเดินทางไปทั่วยุทธจักร!"

"เฮ่!!!"

เขารวบขาทั้งสองแนบกับตัวม้า เฆี่ยนบังเหียนกระโจนออกไป!

แปดร้อยนักรบมังกรหิมะ ไม่ใช่กองทัพธรรมดา!

100 นาย อยู่ในระดับสมุทรวิญญาณขั้นต้น

700 นาย อยู่ในระดับเซียนเทียนขั้นสูงสุด!

มังกรหิมะที่พวกเขาขี่ เป็นสัตว์รบพันธุ์พิเศษ วิ่งได้ไกลถึง 2,000 ลี้ในวันเดียว!

หากพวกเขาตั้งค่ายรบขึ้นมา แม้แต่ขุมพลังระดับเปดสวรรค์ก็ยังอาจถูกทำลายได้ในพริบตา!

"แข็งแกร่ง... แข็งแกร่งอย่างถึงที่สุด!"

ภาพหนึ่งปรากฏขึ้นในใจของหนิงฟาน เขานึกถึง แปดร้อยนักรบของจางเหลียวที่เคยพิชิตกองทัพ 100,000 นายในยุคสามก๊ก

และตอนนี้... แปดร้อยนักรบมังกรหิมะของเขาเอง ก็มีศักยภาพไม่แพ้กัน!

ณ ประตูเทพยุทธ์

ศิษย์กว่าหลายร้อยของประตูเทพยุทธ์ ยืนเรียงรายอยู่นอกอาคารใหญ่ที่กินพื้นที่กว่าหลายร้อยหมู่

ภายในห้องโถงหลัก

หวงซีเซิ่ง ประมุขประตูเทพยุทธ์ นั่งอยู่บนบัลลังก์ สีหน้าของเขาเคร่งเครียด ด้านล่างของเขามีผู้อาวุโสของสำนักนั่งเรียงรายอยู่ ทุกคนล้วนเป็นผู้มีพลังฝีมือไม่ธรรมดา

"ประมุข! ศิษย์ระดับเซียนเทียนของพวกเราร้อยนายถูกสังหาร! นี่คือความเสียหายร้ายแรง!"

"ไอ้เว่ยหรานนั่น! มันไม่พูดอะไรสักคำเลยหรือ?!"

"เรื่องนี้ต้องไม่จบลงง่ายๆ! มันเป็นคนสั่งให้เราซุ่มโจมตีกองทัพพันนายของฝ่ายตรงข้าม! ตอนนี้เกิดเรื่องขึ้น มันจะล้างมือจากเรื่องนี้อย่างนั้นหรือ?!"

"ประมุข... ข้าว่าพวกเราต้องระวังให้มาก คนที่เราจู่โจมไป เป็นถึงแม่ทัพของแม่ทัพปราบใต้เสี่ยวเฟิง! ได้ยินว่าฝีมือของเขาไม่ธรรมดา เคยโค่นธงรบของเป่ยหมางมาแล้ว!"

"หากเราฆ่าพวกมันทั้งหมดในกับดักเสือก็ว่าไปอย่าง... แต่ตอนนี้... ให้พูดตรงๆ นะ พวกเราได้ชื่อว่าเป็นกบฏแล้ว!"

การจู่โจมทหารในกองทัพ ถือเป็นกบฏ!

ไม่ว่ายุคสมัยไหน นี่ถือเป็นอาชญากรรมที่เลวร้ายที่สุด!

โดยเฉพาะตอนนี้ที่ ฮ่องเต้เทียนเต๋อกำลังมีปัญหากับอ๋องเจิ้นเป่ย

แม่ทัพจวิ้นหนาน คือคนที่ปกป้องชายแดนให้กับฮ่องเต้

ตอนนี้ทหารของเขาถูกซุ่มโจมตี...

"เว่ยหราน... เจ้าเล่นตุกติกกับข้าหรือ?!"

หวงซีเซิ่งกัดฟันแน่น เขาไม่ได้มีอำนาจมากพอที่จะรับมือกับเรื่องนี้ได้!

"มีใครไปอันเฉิงเพื่อแจ้งข่าวให้มันได้บ้าง?! บอกมันว่ามันต้องจัดการเรื่องนี้เอง!"

"และเตือนมันไปด้วย ว่าถ้ามันคิดจะทรยศ... ข้ามีหลักฐานที่จะทำให้มันและทั้งเก้าตระกูลของมันถูกสังหาร!"

ชายคนหนึ่งลุกขึ้นทันที "ข้าจะไปเอง!"

หวงซีเซิ่งพยักหน้าอย่างพอใจ

แต่ในตอนนั้นเอง...

"ประมุข... แย่แล้ว! แย่แล้วจริงๆ!"

ศิษย์คนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา "มี... กองทัพประมาณพันนายล้อมพวกเราไว้แล้ว!"

"หัวหน้าของพวกมัน เป็นนายกองหนุ่มคนหนึ่ง... เขาเรียกให้ประมุขออกไปพบ!"

"อะไรนะ?!"

บรรดาผู้อาวุโสและศิษย์ของสำนักตกใจจนแทบยืนไม่อยู่

กองทัพพันนายมาเยือน... แสดงว่าความร่วมมือของพวกเขากับเว่ยหรานถูกเปิดโปงแล้ว!

"เว่ยหราน! เจ้าเล่นตุกติกกับข้าอย่างนี้หรือ?!"

หวงซีเซิ่งกัดฟันแน่น แต่ตอนนี้ เขาทำได้เพียงออกไปเจรจากับนายกองหนุ่มคนนั้นเท่านั้น...

เบื้องหน้านอกประตูเทพยุทธ์

หนิงฟานนั่งอยู่บนหลังม้า เบื้องหลังของเขาคือ แปดร้อยนักรบมังกรหิมะที่ตั้งแถวเรียบร้อย ไม่มีแม้แต่เสียงกีบม้าดังขึ้น

เมื่อหวงซีเซิ่งออกมาเห็นฉากนี้ เขาแทบจะทรุดลงกับพื้น

"นี่มัน... ข้าก่ออาชญากรรมร้ายแรงอะไรถึงได้ดึงดูดกองทัพที่น่ากลัวเช่นนี้กัน?!"