บทที่ 190 เลวทรามต่ำช้า ไร้มนุษยธรรมสิ้นดี

บทที่ 190 เลวทรามต่ำช้า ไร้มนุษยธรรมสิ้นดี

◉◉◉◉◉

[เด็กใหม่คนนั้นเป็นใครกัน? ถึงกับเป็นนักเรียนข้ามชั้นอีก พวกเราก็เพิ่งจะอยู่ปีสองเอง นางคงจะไม่ใช่ว่าเพิ่งเข้าเรียนก็ข้ามชั้นเลยนะ?!]

[ให้ตายสิ เด็กใหม่คนนี้มันเจ๋งจริง! ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าในหัวชิงจะมีนักเรียนข้ามชั้นได้ด้วย นี่คงจะไม่ใช่เจ้าหญิงจากประเทศไหนเสด็จมาหรอกนะ?]

[พวกเธออย่าคิดแบบนั้นสิ บางทีอาจจะเป็นเพราะนักเรียนใหม่คนนี้ฝีมือเก่งกาจจริงๆ ผู้นำพิจารณาแล้วถึงได้ตัดสินใจให้นางข้ามชั้นก็ได้]

[เชอะ จะเก่งแค่ไหนจะสู้พี่หวยของพวกเราได้เหรอ? พี่หวยยังไม่ข้ามชั้นเลย นางเป็นใครมาจากไหน?]

[ใช่ๆ พี่หวยของเราคือแชมป์การแข่งขันผู้ใช้อสูรแห่งชาตินะ อันดับหนึ่งของผู้ใช้อสูรรุ่นใหม่ที่แท้จริง นักเรียนข้ามชั้นคนนี้มันจะหยิ่งเกินไปแล้ว]

[เฮ้ ไม่คิดเลยว่าหัวชิงจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นด้วย ช่างเลวทรามต่ำช้า ไร้มนุษยธรรมสิ้นดี]

[...พี่ใหญ่ครับ สำนวนมันใช้แบบนี้เหรอครับ?]

[………]

การที่เอี้ยนซูจะถูกกีดกันนั้น จริงๆ แล้วก็เป็นเรื่องปกติ โลกนี้มันเรียบง่ายและโหดร้าย ใช้ฝีมือตัดสินทุกอย่าง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในห้องเรียนที่เต็มไปด้วยอัจฉริยะแบบนี้ สิ่งเดียวที่จะทำให้พวกเขายอมรับได้ก็คือฝีมือ

ห้องหนึ่งยิ่งเป็นห้องที่ดีที่สุด นักศึกษาในนั้นทั้งมีพรสวรรค์และฐานะดี แข่งขันกันแค่เรื่องแพ้ชนะเท่านั้น

ถ้าชนะพวกเขาได้ ทุกอย่างก็ง่าย แต่ถ้าชนะไม่ได้...

ก็อย่าหวังว่าจะได้รับการยอมรับจากพวกเขาไปตลอดกาล

ในสายตาของพวกเขา นักศึกษาใหม่ปีหนึ่งจะเก่งกาจไปได้แค่ไหนกันเชียว?

พวกเขาดูถูกเหยียดหยาม

เผย์เอ่อร์เนี่ยนเดินเข้าไปใกล้กู้หวยจืออย่างเจ้าเล่ห์ "พี่หวยดูเร็วเข้า ห้องเราจะมีนักเรียนหญิงใหม่มาแล้ว! เอ๊ะ แต่ก็น่าเสียดาย มาห้องไหนไม่มาดันมาอยู่ห้อง 2601 ของเรา นี่มันหาเรื่องเจ็บตัวชัดๆ"

กู้หวยจือเหลือบมองแวบหนึ่ง ขี้เกียจจะสนใจเขา

เผย์เอ่อร์เนี่ยนเห็นกู้หวยจือไม่สนใจตัวเอง ก็ดูเหมือนจะชินแล้ว วินาทีต่อมา เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ ก็เบิกตากว้างขึ้นมาทันที "น้องสาวคนนี้คงไม่ได้มาหานายหรอกนะ? แหม ๆ ใบหน้าหล่อเหลาของนาย ไม่ต้องพูดถึงสาวๆ เลย ฉันเห็นทุกวันยังน้ำลายไหล"

กู้หวยจือถอยหลังไปหนึ่งก้าวอย่างรังเกียจ "พูดไร้สาระน้อยหน่อย"

"นี่มันจะไร้สาระได้ยังไง?" เผย์เอ่อร์เนี่ยนส่ายหน้า "ที่ฉันพูดน่ะเรื่องจริงทั้งนั้น ห้องเราสี่สิบกว่าคนมีผู้หญิงแค่สิบคน ในนั้นมีเก้าคนที่ชอบนาย อีกคนเป็นทอม ต่อให้เป็นสาวสวยเย็นชาแค่ไหนเจอนายเข้าไปก็ต้องยอมสยบแทบเท้า"

"เฮ้อ น่าสงสารก็แต่พวกพี่น้อง..."

กู้หวยจือ: "..."

แววตาของเขาไหววูบ เอี้ยนซู? ช่างบังเอิญเสียจริง

แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคำพูดพล่ามๆ ของเผย์เอ่อร์เนี่ยน กู้หวยจือก็เลือกที่จะเร่งฝีเท้า ทิ้งคนไว้ข้างหลัง

เขาไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้เลย

การแข่งขันนานาชาติของผู้ใช้อสูรกำลังจะมาถึงแล้ว ในฐานะหัวหน้าทีมโรงเรียน เขาจะต้องเตรียมพร้อมทุกอย่างให้ดี

"เฮ้ พี่หวยรอก่อนสิ—"

เอี้ยนซูที่ยังนอนอยู่ในหอพักย่อมไม่รู้เรื่องทั้งหมดนี้ แต่ต่อให้นางรู้ก็คงจะไม่สนใจ การจะได้รับการยอมรับจากพวกเขาหรือไม่นั้นไม่ได้สร้างความเสียหายอะไรให้นางเลย

เรื่องพวกนี้มันเป็นเรื่องไร้สาระ ไม่สำคัญ ไม่สำคัญเลยสักนิด

มีเพียงการพัฒนาฝีมือของตัวเองเท่านั้น ที่เป็นรากฐานสำคัญ

เอี้ยนซูกวาดตามองข้อความในกลุ่มแชทแล้ว ก็รู้สึกว่าไม่มีอะไรน่าสนใจจึงวางมือถือลง

นางลุกขึ้นอย่างสบายๆ แปรงฟันล้างหน้าไปทานอาหารเช้าที่โรงอาหาร จากนั้นก็พาสัตว์ทั้งสองตัวไปยังแดนมืด

นับๆ ดูแล้ว เจ้าหนอนน้อยก็ได้แก่นพลังงานมาสามก้อนแล้ว

ก้อนสุดท้ายได้มาตอนคลื่นอสูร อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย ถึงแม้คลื่นอสูรจะอันตราย แต่โอกาสมักจะมาพร้อมกับความเสี่ยง ยิ่งเสี่ยงมาก โอกาสก็ยิ่งมาก

นี่ก็ไม่เท่ากับว่าเอี้ยนซูได้แก่นพลังงานมาฟรีๆ อีกก้อนเหรอ?

ก่อนที่เอี้ยนซูจะออกไปข้างนอก นางก็ดูหน้าต่างข้อมูลของสัตว์ทั้งสองตัว แถบค่าประสบการณ์เกือบจะเต็มแล้ว พอแถบค่าประสบการณ์เต็ม ก็จะเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการเลื่อนขั้นเป็นอสูรรับใช้ระดับสูง

เจาไฉนั้นได้มาจากการแข่งขันล้วนๆ เอี้ยนซูไม่เคยเห็นสัตว์ตัวไหนจะแข่งขันเก่งเท่านางเลย

มันแทบจะฝึกฝนทั้งวันทั้งคืน ก็เพื่อที่จะเป็นพี่ใหญ่ที่ดี

มันพยายามอีกหน่อย พยายามอีกหน่อย ฝีมือก็พัฒนาขึ้นมาเอง

ส่วนเจ้าหนอนน้อย...

มันปกติแล้วนอกจากจะนอนก็นอน นานๆ ทีเอี้ยนซูจะปลุกมันไปสู้ใต้ดินที่แดนมืด เรื่องนี้มันก็ยังถือว่ากระตือรือร้นอยู่บ้าง ก็เพื่อของกินคำนั้นแหละ

ที่แท้สัตว์กับสัตว์ก็ยังไม่เท่าเทียมกันถึงเพียงนี้

แต่โชคดีที่เจาไฉขยันหมั่นเพียรพอ ก็สามารถชดเชยข้อด้อยด้านพรสวรรค์นี้ได้

เอี้ยนซูคิดๆ ดูแล้ว เกี่ยวกับน้ำยาเสริมพลังวิวัฒนาการหายากสิบขวดที่เอี้ยนสือเซิ่นให้มา นางตัดสินใจจะให้เจาไฉใช้ก่อน

ปรมาจารย์ผู้ให้กำเนิดได้ทิ้งมรดกบางอย่างไว้ให้นาง รู้ว่าสถานการณ์อย่างเจ้าหนอนน้อยนั้นคือร่างกายอ่อนแอมาแต่กำเนิด เกิดมาก็เป็นอสูรระดับสูงแล้ว นั่นหมายความว่าการที่มันจะไปถึงระดับสูงนั้นก็แค่ต้องชดเชยความอ่อนแอที่มีมาแต่กำเนิด ไม่ใช่การวิวัฒนาการ

ท้ายที่สุดแล้ว จริงๆ ก็คือเจ้าหนอนน้อยในตอนนี้ไม่ต้องการน้ำยาเสริมพลังวิวัฒนาการ น้ำยาเสริมพลังวิวัฒนาการหายากสิบขวดนี้เอี้ยนซูตั้งแต่ได้มา ก็ตั้งใจจะให้เจาไฉใช้แล้ว

สองสามวันนี้หัวชิงไม่มีเคอร์ฟิว อาจจะเป็นเพราะเป็นช่วงที่นักเรียนมารายงานตัว

ปกติแล้ววันจันทร์ถึงวันศุกร์จะไม่อนุญาตให้นักเรียนเข้าออกได้อย่างอิสระ มีเพียงวันหยุดสุดสัปดาห์เท่านั้นที่ประตูจะเปิด

นี่ไม่ใช่มหาวิทยาลัยที่เข้มงวดเกินไป แต่เป็นกฎของวิทยาลัยผู้ใช้อสูรทุกแห่ง เพื่อให้แน่ใจว่านักเรียนจะตั้งใจเรียนในโรงเรียน วางรากฐานความรู้ทางวิชาชีพของตัวเองให้มั่นคง

ตอนนี้ นอกจากผู้ใช้อสูรที่สถานการณ์การจ้างงานจะดีกว่าหน่อยแล้ว คนธรรมดานั้นไม่ต้องพูดถึงเลย

เอี้ยนซูมาถึงแดนมืดอย่างรวดเร็ว ครั้งนี้นางได้สอบถามความเห็นของเจาไฉ

"ช่วงนี้มีแต่เจ้าหนอนน้อยที่ลงแข่ง เธออยากจะลงแข่งด้วยไหม?"

ทุกครั้งก่อนจะเข้าแดนมืด เอี้ยนซูจะปลอมตัวให้อสูรรับใช้ทั้งสองตัว แทบจะปลอมเป็นอสูรรับใช้ชนิดอื่นเลย

เจาไฉตอนนี้อยู่ในร่างของพยัคฆ์เพลิงแดงสายเลือดบริสุทธิ์ ไม่ได้โดดเด่นอะไรเป็นพิเศษ แต่ก็ไม่ทำให้คนดูถูก

มันพยักหน้าเสือ [นายหญิง ข้าอยากจะลงแข่งด้วย]

เอี้ยนซู "อืม" คำหนึ่ง "งั้นฉันจะให้พวกเธอสองตัวแยกกันแข่ง เธอหนึ่งตา เจ้าหนอนน้อยหนึ่งตา แบบนี้เป็นยังไง?"

เจาไฉไม่มีความเห็น ส่วนความเห็นของเจ้าหนอนน้อยไม่รับพิจารณา

เจ้าตัวเล็กนี่พอตื่นขึ้นมาก็จะร้องหิว ถ้าไม่ใช่เพราะมันเป็นอสูรรับใช้ของตัวเอง สัตว์แบบนี้คงจะถูกทิ้งไปนานแล้ว

เอี้ยนซูตรวจสอบข้อมูลแดนมืดของตัวเอง

ผู้ใช้อสูร: ร่ำรวยในคืนเดียวไม่ใช่ฝัน

อสูรรับใช้ 1: อสูรเฟยเฟย (อสูรรับใช้ระดับต้น)

อสูรรับใช้ 2: ไม่ทราบสายพันธุ์ (อสูรรับใช้ระดับกลาง)

เขต: โซนเงิน

จำนวนครั้งที่แข่ง: ชนะ (199), แพ้ (0), จำนวนครั้งที่ชนะติดต่อกัน (199)

คะแนน: 1752

เพราะตั้งแต่เจ้าหนอนน้อยลงแข่งใต้ดินแล้ว เจาไฉก็ไม่เคยแตะต้องอีกเลย ดังนั้นข้อมูลเกี่ยวกับเจาไฉในหน้าต่างเล็กๆ นี้จึงไม่ได้อัปเดต

เอี้ยนซูก็ไม่ได้ไปอัปเดต แต่ว่า นางรู้ดีว่าเพียงแค่เจาไฉขึ้นเวที แดนมืดก็จะจับข้อมูลของเจาไฉมาอัปเดตเอง เหมือนกับเจ้าหนอนน้อยครั้งที่แล้ว เรื่องนี้ไม่ต้องกังวลเลย

เอี้ยนซูกดปุ่มสุ่มจับคู่โดยตรง หันไปพูดกับเจาไฉ "ตานี้ เธอขึ้น"

[ครับนายหญิง]

◉◉◉◉

[จบแล้ว]