บทที่ 79 - เอี้ยนซูตั้งแผงลอย!?

บทที่ 79 - เอี้ยนซูตั้งแผงลอย!?

◉◉◉◉◉

"รู้แล้วๆ"

"ตอนบ่ายที่สนามกีฬาแห่งใหม่ก็ยังมีคนเยอะอยู่ดี นอกจากจะมีการแข่งขันแล้ว ยังมีงานเสวนาแลกเปลี่ยนประสบการณ์ผู้ใช้อสูรเล็กๆ ให้พวกเจ้าได้เข้าร่วมด้วย เจ้าต้องไปเรียนรู้ให้มากๆ"

"งานเสวนา?"

แววตาของเอี้ยนซูเป็นประกายขึ้นมา ราวกับนึกอะไรบางอย่างออก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ปิดไม่มิด

"งานเสวนาแลกเปลี่ยนประสบการณ์ผู้ใช้อสูรนี่ทำอะไรกันเหรอคะ?"

เมื่อเซียวหมิงเห็นว่านางดูจะสนใจ ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกแล้วรีบพูดต่ออีกสองสามประโยค "เจ้าก็รู้ว่าครั้งนี้มีนักเรียนโควตาพิเศษของวิทยาลัยผู้ใช้อสูรหัวชิงมาตั้งหลายร้อยคน คนพวกนี้ล้วนเป็นหัวกะทิจากโรงเรียนมัธยมผู้ใช้อสูรต่างๆ ถ้าสามารถได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์จากปากพวกเขาได้ก็..."

เอี้ยนซูลูบคาง แววตาของเธอกลับยิ่งเป็นประกายมากขึ้น "หนูรู้แล้ว หนูจะไป!"

คำพูดของเซียวหมิงหยุดลงกลางคัน เขาถามอย่างสงสัย "เจ้าจะไปจริงๆ เหรอ?"

"ไปสิ ทำไมจะไม่ไป"

ไม่รู้ทำไม ในใจของเขากลับมีลางสังหรณ์ไม่ดี "เจ้าจะไปทำอะไร?"

เอี้ยนซูยิ้มอย่างมีเลศนัย "ไม่บอกหรอก"

เรื่องหาเงินจะไปแบ่งปันกับคนอื่นได้ยังไงกัน? นางไม่ได้รังเกียจว่าเงินจะเยอะเกินไปเสียหน่อย

เซียวหมิง: "..."

สนามกีฬาแห่งใหม่

ซู่หังดูการแข่งขันมาทั้งเช้า รู้สึกตื่นเต้นเลือดลมพลุ่งพล่าน อยากจะลงไปแข่งขันด้วยตัวเองเสียเดี๋ยวนี้

เขาได้ประเมินความสามารถของตัวเองใหม่อีกครั้ง

ตอนเช้าเอี้ยนซูไม่ได้มา เขาก็รู้สึกเสียดายอยู่บ้าง แต่พอนึกถึงชื่อเสียงของเอี้ยนซูในโรงเรียน ก็รู้สึกว่าเป็นเรื่องธรรมดา

ตอนบ่ายเขาก็ยังคงมาถึงตรงเวลาเช่นเคย หลังจากดูการแข่งขันของผู้ใช้อสูรไปสิบกว่าคน เขาก็ยังรู้สึกไม่จุใจ

ขณะนั้นเอง หูของเขาก็ได้ยินเสียงตะโกนที่คุ้นเคยดังเข้ามา

"ลดกระหน่ำจ้า ลดกระหน่ำ ขวดน้ำยาเสริมสวยอสูรขอพร ขวดละ 99 เหรียญสหพันธ์เท่านั้น 99 เหรียญซื้อไปไม่ขาดทุนไม่โดนหลอก ตั้งแผงแค่ชั่วโมงเดียวเท่านั้น มาก่อนได้ก่อนจ้า"

ซู่หังถึงกับตกตะลึง เขาจำเสียงของเจ้าของเสียงได้

คือเอี้ยนซู

เขาหันไปมอง นางกำลังทำอะไรอยู่?

สองเท้าของเขาราวกับไม่ฟังคำสั่ง จนกระทั่งเดินมาถึงตรงหน้าเอี้ยนซู แล้วถามอย่างแห้งแล้ง "เอี้ยนซู เจ้ากำลังทำอะไรอยู่?"

เด็กสาวหน้าตาสวยงามน่ารักนั่งอยู่บนม้านั่งตัวเล็กๆ ตรงหน้ามีผ้าสีแดงขาดๆ ผืนใหญ่วางอยู่ จะสะดุดตาก็สะดุดตาเสียเหลือเกิน

บนผ้าสีแดงขาดๆ นั้นมีขวดกระเบื้องเล็กๆ ที่สวยงามวางอยู่ประปรายสิบกว่าขวด ไม่มีใครรู้ว่าข้างในบรรจุอะไรอยู่

เอี้ยนซูเห็นคนรู้จักก็ยิ้มอย่างร่าเริง "อ้อ เจ้าเองเหรอ จะซื้อขวดน้ำยาเสริมสวยอสูรขอพรสักขวดไหมล่ะ? เปลี่ยนโฉมอสูรรับใช้ของเจ้า สัมผัสประสบการณ์โฉมใหม่ของอสูรรับใช้ที่ไม่เหมือนใคร!"

"..." ซู่หังอ้าปากค้าง "ที่นี่เป็นสถานที่จัดการแข่งขันและงานเสวนานะ เจ้ามาตั้งแผงลอยที่นี่มันจะเหมาะเหรอ?"

คำถามนี้ก็เป็นสิ่งที่เซียวหมิงอยากจะถามเช่นกัน หนึ่งชั่วโมงก่อน เอี้ยนซูถามเขาว่าสามารถเรียกพญาอินทรีวายุออกมาให้นางทำการทดลองหน่อยได้ไหม

ไม่คิดว่านางจะพึมพำอะไรบางอย่างกับพญาอินทรีวายุสองสามประโยค ขนที่สวยงามเป็นมันเงาของพญาอินทรีวายุก็พลันกลายเป็นสีเทาหมองคล้ำไร้ประกาย ทำเอาพญาอินทรีวายุโกรธแทบตาย

เซียวหมิงหน้าดำทันที

หลังจากนั้นเอี้ยนซูก็หน้าด้านถามเขาอีกว่ามีนมเหลืออีกไหม เขาเผลอปากเร็วพูดไปว่าอยากได้เท่าไหร่ก็มีให้

ผลก็คือเจ้าคนขี้เหนียวนั่นซื้อนมไปตั้งยี่สิบขวดรวดเดียว ใช้เงินไปเกือบ 4000 เหรียญสหพันธ์

ขณะที่เขากำลังคิดว่าเอี้ยนซูจะซื้อนมไปทำอะไรตั้งเยอะแยะ ผลก็คืออีกฝ่ายไปหาผ้าสีแดงผืนใหญ่มาจากไหนไม่รู้ กับขวดกระเบื้องเล็กๆ ที่ดูสวยงามอีกจำนวนหนึ่ง

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]