บทที่ 70 - ทายาทสังคมนิยมผู้รักชาติ
บทที่ 70 - ทายาทสังคมนิยมผู้รักชาติ
บทที่ 70 - ทายาทสังคมนิยมผู้รักชาติ
◉◉◉◉◉
ผู้ใช้อสูรฝ่ายตรงข้ามคิดจะเอ่ยปากยอมแพ้ แต่เจ้าเจาไฉไม่เปิดโอกาสให้เลยแม้แต่น้อย
สิ้นเสียง "ฉัวะ" วินาทีต่อมา หญิงสาวสวมหน้ากากผีเสื้อก็กุมคอของตัวเองแน่น เลือดสีแดงสดพวยพุ่งออกมาไม่หยุด
เธอมองเบิกตากว้าง เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
เป็นไปได้ยังไง...
"พิษ!"
เอี้ยนซูเห็นดังนั้น แววตาของเธอก็ฉายแววอำมหิต "เจาไฉ สร้างม่านวารีคลุมผีเสื้อพิษมายาตัวนั้นไว้ อย่าให้มันหนีไปได้"
"เฟย"
เจ้าเจาไฉทำตาม เมื่อม่านน้ำคลุมผีเสื้อพิษมายาไว้ ก็จำกัดความสามารถในการบินของมันทันที เอี้ยนซูหยิบมีดสั้นออกมาจากที่ไหนสักแห่ง แล้วแทงเข้าไปในร่างของผีเสื้อพิษมายา!
เสียง "ฉึก" ดังขึ้น พร้อมกับมีดที่ถูกดึงออกมา
"พิษ..."
ผีเสื้อพิษมายาร่วงลงบนพื้น ค่อยๆ สิ้นลมหายใจไปพร้อมกับเจ้านายของมัน
แก๊สพิษรอบๆ ยังคงอยู่ แต่เมื่อผ่านการไหลเวียนของอากาศ ก็เจือจางลงไปมาก
เอี้ยนซูเก็บมีดสั้นกลับมา แล้วมองไปยังไมโครโฟนที่ลอยอยู่กลางอากาศด้วยสีหน้าเรียบเฉย อีกฝ่ายก็ค่อยๆ ลอยลงมา
"ขอแสดงความยินดีกับฝ่ายแดง 『ร่ำรวยในคืนเดียวไม่ใช่ฝัน』 ที่ได้รับชัยชนะในการแข่งขันครั้งนี้!"
บนอัฒจันทร์เงียบกริบ ทุกคนต่างเบิกตากว้าง
"ให้ตายเถอะ! โซนทองแดงมีคนเก่งขนาดนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่? บ้าเอ๊ย ข้าพนันผิดอีกแล้ว"
"ไอดีนี้ไม่คุ้นเลย น่าจะเป็นคนจากสาขาอื่นของแดนมืด แต่ว่าอสูรเฟยเฟยตัวนั้นก็แปลกดีนะ สามารถควบคุมทักษะพื้นฐานได้อย่างแม่นยำขนาดนี้"
"แต้มของข้า ฮือ"
"พี่ ข้าชนะแล้ว!"
กู้หวยหยางพยายามสะกดกลั้นความตื่นเต้น อยากจะแหงนหน้าหัวเราะให้ก้องฟ้า
ทั้งชีวิตนี้เขาไม่เคยชนะพี่ชายเลยสักครั้ง ครั้งนี้ถือว่าได้ล้างอายแล้ว!
เขาเองก็ไม่คิดว่าผู้หญิงที่สวมหน้ากากสีขาวคนนั้นจะชนะ มันช่างน่าตื่นเต้นจริงๆ
ครั้งหน้าเขาจะพนันข้างนางอีกแน่นอน!
แววตาของชายหนุ่มผมทองฉายแววประหลาดใจแวบหนึ่ง
เมื่อเปรียบเทียบข้อมูลของผู้ใช้อสูรทั้งสองคนแล้ว 'เจ๊เก็บค่าเช่าทำไมน้ำไม่ไหล' ดูจะมีภาษีดีกว่า แต่ในสนามประลองผู้ใช้อสูรนั้นอะไรก็เกิดขึ้นได้ เขาเดาผิดก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
สิ่งที่ทำให้เขาสนใจจริงๆ คือ อสูรเฟยเฟยตัวนั้น
ดูแล้วน่าจะอายุแค่ห้าหกเดือน แต่ไม่ว่าจะเป็นความเข้ากันได้กับผู้ใช้อสูรหรือความชำนาญในทักษะพื้นฐาน ล้วนเป็นสิ่งที่อสูรเฟยเฟยทั่วไปเทียบไม่ได้
ยิ่งไปกว่านั้น อสูรเฟยเฟยเป็นอสูรรับใช้บินได้ เป็นที่รู้กันดีว่าอสูรรับใช้บินได้ในช่วงวัยเจริญเติบโตแทบจะไม่มีพลังต่อสู้เลย ไม่ต้องพูดถึงว่านั่นเป็นอสูรเฟยเฟยสายเลือดไม่บริสุทธิ์
ผีเสื้อพิษมายาตัวนั้นถึงแม้พลังป้องกันจะต่ำ แต่ถ้าพูดถึงการโจมตีพิเศษแล้วก็ไม่ได้อ่อนแอเลย
จากข้อมูลของผู้ใช้อสูรก็สามารถเห็นได้ว่า จำนวนผู้ใช้อสูรและอสูรรับใช้ที่ตายด้วยน้ำมือของพวกนางนั้นไม่ใช่น้อยๆ
ไม่คิดว่าครั้งนี้จะมาพลาดท่าเสียที
ชายหนุ่มผมทองยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย พึมพำเบา ๆ "อสูรเฟยเฟยขนสลับสีตัวหนึ่ง ทักษะพื้นฐานอย่างกรงเล็บถึงกับบรรลุถึงระดับสมบูรณ์แบบ? น่าสนใจจริง ๆ"
สายตาของเขามองไปยังแผ่นหลังที่ค่อยๆ หายลับไป แล้วจึงค่อยๆ ละสายตากลับมา
เอี้ยนซูราวกับสัมผัสอะไรบางอย่างได้จึงหันกลับไปมอง แต่ก็ไม่พบความผิดปกติอะไร
หรือว่าเธอจะรู้สึกไปเอง?
เอี้ยนซูส่ายหน้า แล้วเดินเข้าไปในประตูหิน
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอฆ่าคน พูดไปก็น่าแปลก ตอนแรกเธอคิดว่าตัวเองจะกลัว จะขี้ขลาด แต่ความจริงแล้ว ในใจของเธอกลับสงบนิ่ง
เอี้ยนซูอดคิดไม่ได้: หรือว่าชาติที่แล้วข้าจะเป็นนางมารร้ายที่ฆ่าคนไม่กระพริบตา?
จากนั้นเธอก็ปัดความคิดนั้นทิ้งไป เธอเป็นทายาทสังคมนิยมผู้รักชาติ เป็นดอกไม้ของชาติที่กำลังเติบโตอย่างแข็งแรงต่างหากล่ะ!
...
"ไปกันเถอะ"
กู้หวยหยางยังคงจมอยู่กับความจริงที่ว่าตัวเองพนันชนะ กำลังหัวเราะอย่างมีความสุขเหมือนคนบ้าอยู่ตรงนั้น
เขาไม่ได้ยินคำพูดสองคำของพี่ชายเลยแม้แต่น้อย พอรู้ตัวอีกทีเงาของพี่ชายก็หายไปแล้ว
เขามองซ้ายมองขวาอย่างร้อนรน "...พี่?"
◉◉◉◉◉
[จบแล้ว]