บทที่ 26 ฉันก็เป็นแฟนคลับของหวยหวยเหมือนกัน!

บทที่ 26 ฉันก็เป็นแฟนคลับของหวยหวยเหมือนกัน!

◉◉◉◉◉

บนหน้าจอ เด็กหนุ่มผมทองสั่งการอสูรรับใช้ของเขาโจมตีครั้งสุดท้ายอย่างอิสระเสรี อสูรรับใช้ของฝ่ายตรงข้ามพ่ายแพ้ในทันที

การต่อสู้สุดยอดระหว่างอสูรรับใช้ ช่างเป็นภาพที่ทำให้หัวใจเต้นแรง

ดูเหมือนพนักงานต้อนรับจะเริ่มสนใจขึ้นมา ดวงตาของเธอเปล่งประกายร้อนแรง “นี่คือกู้หวยจือ! นักศึกษาใหม่ปีหนึ่งของวิทยาลัยผู้ใช้อสูรหัวชิง! เขาฝ่าฟันจนติดสิบอันดับแรกของประเทศได้ด้วยตัวคนเดียว!!”

“ฉันว่าปีนี้เขาต้องเป็นม้ามืดแน่ๆ! อ๊าาา หล่อมากเลย—”

เอี้ยนซู: “………” (???)

ทำไมชื่อกู้หวยจืออะไรนี่มันฟังดูคุ้นๆ จัง?

การแข่งขันสิ้นสุดลงแล้ว แต่พนักงานต้อนรับยังคงรู้สึกอินอยู่

“วันนี้หวยหวยของฉันชนะ ฉันอารมณ์ดี จะลดให้เธอเหลือแปดสิบแปดเปอร์เซ็นต์ก็แล้วกัน”

พอเอี้ยนซูได้ยินว่าได้ลดราคา ดวงตาของเธอก็เป็นประกายขึ้นมาทันที เธอยิ้มกว้าง

“โอ้โห บังเอิญอะไรอย่างนี้! ฉันก็ชอบหวยหวยเป็นพิเศษเหมือนกัน ตั้งแต่แรกฉันก็รู้แล้วว่าเขาต้องเป็นม้ามืดที่หล่อที่สุดแน่ๆ!”

“งั้นเห็นแก่ที่เราเป็นผู้สนับสนุนหวยหวยเหมือนกัน ลดให้ฉันเหลือแปดสิบเปอร์เซ็นต์เลยได้ไหมคะ”

เดี๋ยวก็หวยหวย เดี๋ยวก็หวยหวย ทั้งๆ ที่เมื่อครึ่งนาทีก่อนยังไม่รู้จักผู้ชายแปลกหน้าคนนี้เลย แต่ตอนนี้เอี้ยนซูกลับเรียกชื่อเขาได้อย่างสนิทสนม

พนักงานต้อนรับมองเธออย่างสงสัย “เมื่อกี้เธอยังถามอยู่เลยไม่ใช่เหรอว่าเขาเป็นใคร?”

เอี้ยนซูยิ้มเห็นฟันขาว “คุณต้องฟังผิดแน่ๆ ค่ะ”

“โอ้ อย่างนั้นเหรอ?”

เอี้ยนซูทำหน้าจริงจัง “แน่นอนค่ะ”

“งั้นก็ได้ เห็นแก่ที่เราเป็นผู้สนับสนุนหวยหวยเหมือนกัน ฉันจะลดให้เธอเหลือแปดสิบเปอร์เซ็นต์”

ท่าทีที่ตอบตกลงง่ายๆ ของอีกฝ่าย ทำให้เอี้ยนซูรู้สึกเสียดายอยู่แวบหนึ่ง

หรือว่าเธอจะขอลดน้อยเกินไป?

แต่คิดอีกที อย่างไรเสียก็ได้อาศัยบารมีคนอื่น ลดได้นิดหน่อยก็ยังดี

ทันใดนั้น เอี้ยนซูก็ถามอย่างลังเล “เอ่อ... แล้วคุณตัดสินใจเองได้เหรอคะ?”

พนักงานต้อนรับหัวเราะเบาๆ “เธอว่าเจ้าของร้านตัดสินใจเองได้ไหมล่ะ?”

“ได้สิคะ!” เอี้ยนซูยิ้มอย่างร่าเริง ควักโทรศัพท์มือถือออกมาเตรียมจ่ายเงิน “4 ชั่วโมง ลด 20% รวมเป็น 1,056 เหรียญสหพันธ์ ปัดเศษเป็น 1,050 ได้ไหมคะ?”

เจ้าของร้านเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง “ก็ได้”

หลังจากเอี้ยนซูจ่ายเงินอย่างรวดเร็ว เจ้าของร้านก็พาเธอไปยังสนามฝึกขนาดประมาณ 100 ตารางเมตร “ถึงแล้ว พอเธอเข้าประตูไปก็จะเริ่มจับเวลา พอหมดเวลาเสียงกริ่งข้างในจะดังขึ้น แล้วถ้าเธอต้องการอะไรก็กดกริ่งนั่นได้”

เอี้ยนซูพยักหน้า แสดงว่าเธอเข้าใจแล้ว

พอเข้ามาข้างใน ก็แทบจะมองเห็นได้ทั้งหมด

สนามฝึกโซน ง แห่งนี้เป็นเพียงพื้นที่โล่งๆ จริงๆ ข้างในว่างเปล่าแทบไม่มีอะไรเลย แต่ก็มีอุปกรณ์ทั่วไปสำหรับอสูรรับใช้วางกระจัดกระจายอยู่มุมหนึ่ง

“เจาไฉ เธอต้องตั้งใจฝึกนะรู้ไหม?”

“เธอต้องพยายามทำให้เจ้านายของเธอมีมหาวิทยาลัยเรียนให้ได้นะ!”

เจ้าเจาไฉน้อยร้องเสียงใสน่ารัก อาจเป็นเพราะรู้ว่าเมื่อเช้าตัวเองทำผิดไป ตอนนี้สีหน้าของมันจึงดูจริงจังเป็นพิเศษ

เอี้ยนซูเดินไปนั่งยองๆ ที่มุมหนึ่ง ควักแท็บเล็ตออกมาเปิดวิดีโออธิบายทักษะของอสูรเฟยเฟยให้เจ้าเจาไฉน้อยดู

ภารกิจที่เอี้ยนซูตั้งให้มันในบ่ายวันนี้คือ เพิ่มระดับทักษะวิ่งผาดโผนและกรงเล็บให้ได้อย่างน้อยห้าแต้มขึ้นไป

ส่วนทักษะป้องกันอย่างม่านวารี ให้พักไว้ก่อน

โชคดีที่เจาไฉก็ขยันมาก พอเปิดวิดีโอปุ๊บ มันก็ค่อยๆ เข้าสู่สภาวะจดจ่อ

เอี้ยนซูก็ไม่ได้นั่งเฉยๆ อยู่ข้างๆ เธอยังคอยอธิบายการวิเคราะห์ของตัวเองเป็นครั้งคราว เพื่อให้เจาไฉใช้ทักษะได้ดียิ่งขึ้น

“เธอจะเข้าสู่สภาวะลืมตัวในการฝึกเป็นเวลา 20 นาที แต้มทักษะจะค่อยๆ เพิ่มขึ้น”

หลังจากพูดประโยคนี้จบ ภาพตรงหน้าของเอี้ยนซูก็พร่ามัวไปชั่วขณะ

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]