บทที่ 18 - ลูกชายโง่ๆ ของเศรษฐีอยากจะท้าประลอง

บทที่ 18 - ลูกชายโง่ๆ ของเศรษฐีอยากจะท้าประลอง

◉◉◉◉◉

บทสนทนาของทั้งสองคนดึงดูดความสนใจของผู้คนรอบข้างไม่น้อย

คนส่วนใหญ่ไม่เคยได้สัมผัสกับอสูรรับใช้สายมังกร พอได้ยินว่าอสูรรับใช้ในมือของเด็กหนุ่มเสียงเป็ดแตกหนุ่มราคาสูงถึงสิบล้านเหรียญสหพันธ์ ก็พากันสูดหายใจเข้าลึกๆ

"อสูรรับใช้สายมังกรราคาหลายสิบล้านเหรียญสหพันธ์ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นกับตาตัวเอง วันนี้มาที่นี่ไม่เสียเที่ยวจริงๆ"

“จิ๊จ๊ะ เด็กหนุ่มคนนี้ดูแล้วต้องเป็นคุณชายบ้านเศรษฐีแน่ๆ ไม่แปลกใจเลยที่จะใจกว้างถึงเพียงนี้”

"ที่แท้นี่คือร่างวัยเยาว์ของอสูรรับใช้สายมังกรสินะ ได้เปิดหูเปิดตาจริงๆ"

"..."

เด็กหนุ่มเสียงเป็ดแตกหนุ่มได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของคนรอบข้างก็พอใจมาก หันไปยิ้มเยาะเย้ยเอี้ยนซู "ในเมื่อเจ้ารู้แล้ว ก็รีบลุกให้ข้านั่งได้แล้ว"

เอี้ยนซูเก็บสีหน้า พูดเรียบๆ "ไม่ให้"

"เจ้าไม่เห็นอสูรรับใช้สายมังกรในมือของข้าหรือไง!?"

"ฉันจะเห็นหรือไม่เห็นอสูรรับใช้สายมังกรของเจ้า มันเกี่ยวอะไรกับการที่ฉันจะให้หรือไม่ให้เจ้านั่งด้วย?"

"เจ้าๆๆ ไม่กลัวข้าจะไล่เจ้าออกจากเมืองฉางหนิงหรือไง!?"

"กลัวจังเลยค่ะ"

"..."

เด็กหนุ่มเสียงเป็ดแตกหนุ่มโกรธจนหน้าแดง "ประลอง! ข้าขอท้าเจ้าประลอง!"

...

เอี้ยนซูไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าตัวเองจะต้องมาประลองกับใครเพราะเรื่องไม่ยอมลุกให้นั่ง

นี่เป็นการประลองกับคนครั้งแรกของเธอนับตั้งแต่ทะลุมิติมายังโลกของผู้ใช้อสูรแห่งนี้

เดิมทีเธอคิดจะปฏิเสธ แต่ลูกชายโง่ๆ ของเศรษฐีคนนั้นกลับยื่นเงื่อนไขที่เธอไม่สามารถปฏิเสธได้

ถ้าเธอชนะ จะได้เงิน 10,000 เหรียญสหพันธ์

ถ้าอีกฝ่ายชนะ เธอต้องลุกให้นั่ง

ตอนที่เอี้ยนซูได้ยินเงื่อนไขการแข่งขันนี้ เกือบจะอดหัวเราะออกมาไม่ได้

ลูกชายโง่ๆ ของเศรษฐี เป็นแค่คนมีเงินจริงๆ

สถานที่ประลองถูกย้ายไปที่ลานกว้างนอกศูนย์ลงทะเบียนอสูรรับใช้ ผู้คนที่รอคิวนานๆ ก็พากันตามออกมาดูด้วยความสนใจ

ไม่นานนัก ด้านหลังของเอี้ยนซูกับเด็กหนุ่มเสียงเป็ดแตกหนุ่มก็เต็มไปด้วยผู้คน ล้อมรอบทั้งสองคนไว้เป็นวงกลมขนาดใหญ่

"ใครที่อสูรรับใช้หมดสติก่อนคนนั้นแพ้ เป็นไง?"

เด็กหนุ่มเสียงเป็ดแตกหนุ่มดูเหมือนจะมั่นใจในอสูรรับใช้ของตัวเองมาก คางเชิดขึ้นไปจนจะถึงฟ้าแล้ว

เอี้ยนซูไม่ได้สนใจเขา แต่กลับย่อตัวลงมาสบตากับอสูรเฟยเฟย

"มั่นใจไหม?"

"เฟยเฟย!"

เสียงของอสูรเฟยเฟยแน่วแน่มาก แววตาดุร้าย

เอี้ยนซูพอใจมาก ลุกขึ้นยืน "สู้ตามที่ฉันสั่งนะ"

"เฟยเฟย~"

เด็กหนุ่มเสียงเป็ดแตกหนุ่มเห็นฉากนี้ก็หัวเราะเยาะอย่างดูถูก

"อสูรชิงฉิว จัดการมัน!"

การประลองเริ่มต้นขึ้นในทันที ผู้ชมที่ไม่เกี่ยวข้องก็พากันวางเดิมพันกันอย่างสนุกสนาน

"มาๆๆ มาวางเดิมพันกันว่าใครจะชนะ?"

"ข้าพนันอสูรชิงฉิว! อสูรรับใช้แพงขนาดนั้นพลังต่อสู้ต้องไม่ธรรมดาแน่ อสูรเฟยเฟยตัวนั้นถึงจะดูไม่เลว แต่ก็เป็นอสูรรับใช้บินได้แถมยังสายเลือดไม่บริสุทธิ์อีก ไม่มีหวังแน่"

"ข้าก็พนันว่าอสูรชิงฉิวชนะ!"

"ข้าด้วย..."

"...งั้นข้าพนันว่า อสูรเฟยเฟยชนะแล้วกัน"

"..."

ภายนอกเอี้ยนซูดูสงบนิ่งมาก แต่ในใจเธอก็ไม่ได้มั่นใจเท่าไหร่

เพราะนี่เป็นการต่อสู้ครั้งแรกของเธอกับอสูรเฟยเฟย

เธอยังไม่รู้ที่มาที่ไป ทักษะ และจุดอ่อนของอสูรรับใช้ของอีกฝ่ายเลยด้วยซ้ำ

แต่ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้วก็ต้องสู้ต่อไป

เธอก็จะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเอาชนะอีกฝ่ายให้ได้!

เอี้ยนซูกับเด็กหนุ่มเสียงเป็ดแตกหนุ่มสบตากัน ทั้งสองคนก็ออกคำสั่งให้อสูรรับใช้ของตัวเองพร้อมกัน

"อสูรเฟยเฟย วิ่งผาดโผน!"

ร่างของอสูรเฟยเฟยเคลื่อนไหวในทันที กลายเป็นเงาพุ่งเข้าหาเป้าหมาย

"อสูรชิงฉิว หลบ!"

อย่าดูถูกว่าอสูรชิงฉิวตัวเล็ก ความเร็วในการเคลื่อนที่ของมันนั้นเร็วมาก

"กรงเล็บแหลมคม"

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]