บทที่ 15 - รู้สึกเหมือนร่างกายถูกสูบพลังจนเกลี้ยง

บทที่ 15 - รู้สึกเหมือนร่างกายถูกสูบพลังจนเกลี้ยง

◉◉◉◉◉

เธอแลบลิ้นเลียริมฝีปาก กำชับอสูรเฟยเฟยอย่างจริงจัง "เดี๋ยวฉันจะทำการทดลองอย่างหนึ่ง เธอทำตามที่ฉันบอกก็พอ"

อสูรเฟยเฟยพยักหน้าอย่างว่าง่าย

เอี้ยนซูกระแอมเบาๆ ดวงตาจ้องเขม็งไปที่อสูรเฟยเฟย "จงใช้ทักษะม่านวารีเดี๋ยวนี้ และเพิ่มระดับความชำนาญเป็น 5"

วินาทีต่อมา อสูรเฟยเฟยก็อ้าปากกว้างขึ้นทันที พ่นม่านน้ำขนาดเท่าฝ่ามือออกมาบังอยู่ตรงหน้า

เอี้ยนซูยังไม่ทันจะได้ดีใจ ก็รู้สึกเหมือนมีบางอย่างว่างเปล่าในร่างกาย เวียนหัวตาลาย

เวรแล้ว!

ทำไมปฏิกิริยามันรุนแรงขนาดนี้?

หรือว่าเธอจะพูดเกินไป?

ม่านน้ำคงอยู่ได้เพียงสองสามวินาทีก็ร่วงลงมาจากกลางอากาศ กระแทกพื้นกลายเป็นแอ่งน้ำ

เอี้ยนซูเซไปเล็กน้อย ปลายนิ้วกดขมับของตัวเองแรงๆ

อสูรเฟยเฟยมองใบหน้าที่ซีดขาวของเอี้ยนซู ร้องเรียกด้วยความเป็นห่วง

พอเอี้ยนซูทรงตัวได้ก็ถึงกับอึ้งไป

"การเพิ่มระดับความชำนาญมันใช้พลังงานร่างกายขนาดนี้เลยเหรอ? ตอนที่ฉันปลุกตำราอสูรกับตอนที่หน้าต่างสถานะของผู้ใช้อสูรปรากฏขึ้น ทำไมปฏิกิริยายังไม่รุนแรงขนาดนี้เลย?"

หรือว่า...

การปลุกตำราอสูรเป็นสิ่งที่เธอสามารถทำได้อยู่แล้ว เพียงแต่เป็นการปลุกก่อนกำหนด

ส่วนหน้าต่างสถานะของผู้ใช้อสูรถึงแม้จะดูยิ่งใหญ่ แต่จริงๆ แล้วก็เป็นเพียงการแปลงคุณสมบัติของอสูรรับใช้ให้เป็นตัวเลข ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรเลย

ต่อให้มีการเปลี่ยนแปลง การเปลี่ยนแปลงนั้นก็มองไม่เห็นและเล็กน้อยมาก

แต่การเพิ่มระดับความชำนาญของอสูรรับใช้นั้นแตกต่างออกไป

มันเทียบเท่ากับการข้ามพรสวรรค์และความพยายามของอสูรรับใช้ไปเลย เป็นการเพิ่มความสามารถของอสูรรับใช้โดยตรง

ก็เหมือนกับคนๆ หนึ่งที่จู่ๆ ก็เรียนรู้วิชาบางอย่างและสามารถใช้ได้อย่างคล่องแคล่ว มันเทียบเท่ากับการมีแต่ผลลัพธ์ แต่ไม่มีกระบวนการ

และผลลัพธ์นี้ก็ได้มาง่ายเกินไป ดังนั้นปฏิกิริยาของเธอจึงรุนแรงขนาดนี้

สมองของเอี้ยนซูหมุนอย่างรวดเร็ว ในที่สุดก็ได้คำตอบที่ไม่รู้ว่าถูกต้องหรือไม่

แต่เธอรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า วันนี้เธอไม่ควรพูดอะไรพล่อยๆ อีกแล้ว

ตอนนี้เธออ่อนแอจนลมพัดก็ล้มได้

เอี้ยนซูคิดเช่นนั้น แล้วก็เหลือบมองไปที่หน้าต่างสถานะของผู้ใช้อสูรอีกครั้ง

ตำราอสูร หน้าที่หนึ่ง:

【ชื่อ】: อสูรเฟยเฟย

【คุณสมบัติ】: สัตว์ธาตุ

【ระดับ】: อสูรรับใช้ระดับต่ำ (23/100)

【ค่าสถานะพื้นฐาน】: พลังกาย (4/10), ความว่องไว (3/10), พลังโจมตี (3/10), พลังป้องกัน (3/10)

【ทักษะ】: กรงเล็บแหลมคม (ขั้นเริ่มต้น 9/100), วิ่งผาดโผน (ขั้นชำนาญ 21/100), ม่านวารี (ขั้นเริ่มต้น 5/100)

เอี้ยนซูพบอย่างน่าประหลาดใจว่า ไม่เพียงแต่ระดับความชำนาญของม่านวารีจะเพิ่มขึ้น 5 หน่วย แม้แต่ค่าสถานะพื้นฐานด้านพลังป้องกันก็ยังเพิ่มขึ้น 1 หน่วยด้วย

"ถ้าอย่างนั้น... ทักษะของอสูรรับใช้ในบางด้านก็เกี่ยวข้องกับค่าสถานะพื้นฐานเหรอ?"

เอี้ยนซูรู้สึกเหมือนตาสว่างขึ้นมาทันที ราวกับจะมองเห็นทิศทางได้เล็กน้อยแล้ว

อสูรเฟยเฟยเองก็ตื่นเต้นมาก มันเองก็ไม่คิดว่าตัวเองจะมีวิชาสายน้ำด้วย

มันดีใจจนพ่นม่านวารีออกมาอีกครั้ง คราวนี้คงอยู่ได้นานขึ้นอีกหนึ่งวินาทีก่อนจะแตกดัง 'แปะ' แล้วกลายเป็นแอ่งน้ำอีกแอ่งหนึ่งบนพื้น

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะทักษะใช้พลังงานมากเกินไปหรือเปล่า อสูรเฟยเฟยที่เมื่อกี้ยังอิ่มอยู่สามส่วนก็รู้สึกหิวจนท้องร้องโครกคราก

"เฟยเฟย~"

เจ้าเฟยเฟยน้อยชี้ไปที่ท้องของตัวเอง แล้วเงยหน้าขึ้นมองอย่างน่าสงสาร

เอี้ยนซูนึกขึ้นได้ทันที "ขอโทษที เกือบลืมไปเลย เดี๋ยวฉันจะเพิ่มอาหารอสูรให้เดี๋ยวนี้เลย แต่เธอยังเล็กอยู่ กินเยอะเกินไปไม่ได้นะ"

อสูรเฟยเฟยพยักหน้าอย่างว่าง่าย

หลังจากที่เอี้ยนซูเพิ่มอาหารอสูรให้เฟยเฟยแล้ว เธอก็ครุ่นคิดหาวิธีที่จะเพิ่มพลังต่อสู้ให้เฟยเฟยต่อไป

ไม่ว่าจะดูจากค่าสถานะพื้นฐานหรือจากทักษะของเฟยเฟย ก็มีเพียงกรงเล็บแหลมคมเท่านั้นที่พอจะนับได้ว่ามีพลังโจมตีอยู่บ้างเล็กน้อย

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]