บทที่ 3 - ทำพันธสัญญาอสูรรับใช้ ดูแคลนเอี้ยนซูงั้นรึ?

บทที่ 3 - ทำพันธสัญญาอสูรรับใช้ ดูแคลนเอี้ยนซูงั้นรึ?

◉◉◉◉◉

"ฟิ้ว—"

เอี้ยนซูเงยหน้าขึ้น ก็เห็นอสูรรับใช้บินได้ขนาดมหึมาบินลงมาจากท้องฟ้า ลำตัวยาวสองเมตร ขนสีขาวราวหิมะ ดูสง่างามราวกับเทพเซียน

มันคือกระเรียนนางฟ้า

เป็นอสูรรับใช้บินได้ที่ใช้เดินทางในเมือง แค่สั่งจองผ่านออนไลน์ก็ใช้บริการได้แล้ว

พอเอี้ยนซูนึกถึงระยะทางจากบ้านมายังตัวเมือง เธอก็รู้สึกเสียดายเงินขึ้นมาตะหงิดๆ

อดทนอีกนิดเดียวก็ประหยัดไปได้ตั้ง 200 เหรียญสหพันธ์แล้ว!

แต่เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว ต่อให้เจ็บใจแค่ไหน เอี้ยนซูก็ทำได้เพียงปีนขึ้นไปบนหลังกระเรียนนางฟ้าตามความทรงจำ ก้มตัวลงต่ำแล้วใช้มือทั้งสองข้างกอดรัดลำตัวของมันไว้แน่น "ไปกันเถอะ เราจะไปที่ศูนย์เพาะพันธุ์อสูรรับใช้เมืองฉางหนิง"

ในเมื่อเธอปลุกตำราอสูรได้แล้ว ก็ต้องรีบทำพันธสัญญากับอสูรรับใช้ให้เร็วที่สุด

โลกใบนี้ผู้แข็งแกร่งคือผู้ที่ได้รับการยอมรับ ทุกคนต่างนับถือผู้ใช้อสูรที่ทรงพลัง มีเพียงการเป็นผู้ใช้อสูรเท่านั้นจึงจะได้รับการยกย่อง

อย่างไรก็ตาม สิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติที่สามารถทำพันธสัญญากับมนุษย์ได้จะถูกเรียกว่า 'อสูรรับใช้' ส่วนสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติที่เป็นศัตรูกับมนุษย์จะถูกเรียกว่า 'อสูรป่า'

อสูรรับใช้มีหลากหลายสายพันธุ์ ทั้งสายพฤกษา สายสัตว์ สายธาตุ สายวิญญาณ และอื่นๆ อีกมากมาย

ขณะที่เอี้ยนซูกำลังคิดอะไรเพลินๆ กระเรียนนางฟ้าก็สยายปีกบินขึ้นสู่ท้องฟ้า ลมเย็นปะทะใบหน้าขาวนวล เธอก้มลงมองทิวทัศน์เบื้องล่างที่ค่อยๆ เล็กลง ในใจก็รู้สึกทั้งกลัวทั้งตื่นเต้น

เธอตัดสินใจแล้ว!

เธอจะทำพันธสัญญากับอสูรรับใช้บินได้ เท่สุดๆ ไปเลย!

………

ศูนย์เพาะพันธุ์อสูรรับใช้เมืองฉางหนิง

"ไปกดบัตรคิวก่อนแล้วค่อยมาทำเรื่อง"

พนักงานที่เพิ่งจะลุกขึ้นยืนก็นั่งลงอีกครั้งด้วยสีหน้าไม่พอใจ

เอี้ยนซูเพิ่งจะกดบัตรคิวเสร็จ ก็ได้ยินอีกฝ่ายพูดว่า "แสดงบัตรประจำตัวของคุณด้วย"

"ใช้บัตรอิเล็กทรอนิกส์ได้ไหมคะ?"

พนักงานศูนย์เพาะพันธุ์อสูรรับใช้เหลือบมองแวบหนึ่ง ตอบอย่างขอไปที "ก็ได้อยู่ คุณมาทำธุระอะไร?"

เอี้ยนซูไม่ได้ใส่ใจกับท่าทีของเธอ ตอบเรียบๆ "ฉันต้องการซื้ออสูรรับใช้เพื่อทำพันธสัญญาค่ะ"

พนักงานเหลือบมองข้อมูลบนหน้าจอที่ยังไม่อัปเดต แล้วมองเอี้ยนซูอย่างไม่สบอารมณ์ "ไม่ได้ ยังไม่ได้ปลุกตำราอสูร ซื้ออสูรรับใช้ไม่ได้"

สีหน้าของเอี้ยนซูก็เย็นชาลงเล็กน้อย พูดตามความจริง "ฉันปลุกตำราอสูรได้เองก่อนกำหนดแล้วค่ะ"

แต่พนักงานกลับไม่มีท่าทีประหลาดใจแม้แต่น้อย แถมยังมีท่าทีแย่ลง พูดเร็วปรื๋อ "ยุ่งยากจริง งั้นก็รีบวางมือบนเครื่องทดสอบพลังจิตตรงหน้าคุณเลย เร็วๆ เข้า ฉันเหลือเวลาอีกสองนาทีก็จะเลิกงานแล้ว"

นักเรียนแบบนี้เธอเจอมาเยอะแล้ว

คิดว่าตัวเองเป็นผู้ถูกเลือก หารู้ไม่ว่าทั้งเมืองฉางหนิงมีคนที่สามารถปลุกตำราอสูรได้เองเพียงหยิบมือ

แค่ไม่กี่ร้อยคนเท่านั้นเอง

คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน เชอะ!

เสียงเร่งเร้าของอีกฝ่ายไม่เปิดโอกาสให้เอี้ยนซูอัญเชิญตำราอสูรออกมาเลย แต่กลับให้เธอทดสอบพลังจิตโดยตรง

โดยทั่วไปแล้ว คนที่ยังไม่ได้ปลุกตำราอสูรจะไม่มีคลื่นพลังจิต

และระดับพลังจิตก็มีตั้งแต่ F ถึง SSS โดยระดับ S ขึ้นไปนั้นแทบจะเป็นเพียงตำนาน

เอี้ยนซูแค่นยิ้มในใจ วางมือลงบนเครื่องทดสอบโดยตรง

[ขอพรสวรรค์สูงๆ ให้หล่อนตกใจเล่นดีกว่า]

วินาทีต่อมา เครื่องทดสอบก็ส่องแสงเจิดจ้า

พนักงานลุกพรวดขึ้นยืน เบิกตากว้างเล็กน้อย "...ระดับ D, C... พลังจิตระดับ B, B!"

เมืองฉางหนิงเป็นเพียงเมืองเล็กๆ ระดับสามหรือสี่ในภาคกลางเท่านั้น เมื่อเทียบกับประเทศหัวเซี่ยอันยิ่งใหญ่แล้ว มันก็ไม่ได้โดดเด่นอะไร

แต่พลังจิตระดับ B ในช่วงอายุสิบแปดปีนี้ ทั้งเมืองฉางหนิงนับนิ้วได้เลย!

ก็ไม่แปลกที่พนักงานจะตกใจขนาดนี้

ขณะที่เอี้ยนซูกำลังจะดึงมือกลับ เครื่องทดสอบพลังจิตก็เกิดเสียงดังสนั่นแล้วมีควันลอยออกมา

พนักงานถึงกับอึ้ง "นี่... นี่มัน..."

เอี้ยนซูก็ตกใจเหมือนกัน

เดี๋ยวนะ เมื่อกี้เธอทำอะไรลงไป?

เธอเหมือนจะบ่นในใจไปประโยคหนึ่ง แต่คำบ่นนั้นกลับกลายเป็นจริงขึ้นมา?

ความคิดที่อาจหาญผุดขึ้นมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เอี้ยนซูไม่ได้ผลีผลาม

"ขอโทษจริงๆ นะคะที่ทำเครื่องมือของพวกคุณพัง ฉันจะชดใช้ให้..."

พนักงานเปลี่ยนท่าทีจากหน้ามือเป็นหลังมือทันที รีบโบกมือปฏิเสธ "ไม่ต้องๆ เป็นเพราะเครื่องมือของเราเก่าเกินไป ไม่เกี่ยวกับคุณเลย"

เอี้ยนซู "อ๋อ" ขึ้นมาคราหนึ่งพลางเลิกคิ้ว “เป็นอย่างนั้นหรือคะ?”

พนักงานรีบพยักหน้า ยิ้มกว้างจนแก้มปริ "เมื่อกี้ฉันได้ยินว่าคุณต้องการทำพันธสัญญากับอสูรรับใช้ คุณอยากได้อสูรรับใช้ประเภทไหนเหรอคะ? ศูนย์เพาะพันธุ์อสูรรับใช้เมืองฉางหนิงของเรามีอสูรรับใช้ให้เลือกมากมาย เห็นว่าคุณเป็นนักเรียนมัธยมปลาย เราลดให้ 12% เลยค่ะ!"

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]