28 - ขอบคุณพระเจ้า

ตั้งแต่จบการแข่งขันผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมงเขายังไม่พูดกับใครแม้แต่มาเตโอ

เขาได้พูดคุยกับคลาร์กเพียงแค่หนึ่งครั้งเมื่อตอนอยู่ในการแข่งขัน และคลาร์กบอกเขาว่าเอ็มม่าปลอดภัยแล้ว แต่เขายังคงไม่มั่นใจเพราะคลาร์กไม่สามารถทำให้เขาได้ยินเสียงของเอ็มม่า

“เฮ้ เพื่อนสู้ๆนะ เขาบอกว่าเธอโอเคแล้ว” มาเตโอกล่าวในขณะที่เขาทนอารมณ์หงุดหงิดของเดฟไม่ได้อีกต่อไป

“ฉันไม่อาจมั่นใจได้ จนกว่าจะได้ยินเสียงหรือเห็นหน้าเธอ” เดฟกล่าว

“คลาร์กบอกว่าเธอพักผ่อนอยู่” มาเตโอกล่าว

“นั่นแหละประเด็น” เดฟกล่าวสวนมาเตโอทันที เขาถอนหายใจและหันไปทางหน้าต่าง

“ไม่เคยรู้มาก่อนว่าพี่สาวนาย เป็นแฟนของเดฟ แล้วนักข่าวไปรู้มาจากไหนกัน พวกเขารู้ได้อย่างไรว่าเกิดอะไรขึ้น”เฟอร์รานกล่าวโดยที่เขานั่งเบาะหลังของมาเตโอ

“ฉันไม่รู้ ข้อมูลก็มีรั่วไหลบ้างแหละ” มาเตโอกล่าว

“พวกเขาไม่ควรพูดว่าในระหว่างการแข่งขัน เดฟทำได้ดีมาตลอดทั้งเกมจนกระทั่งผู้บรรยายประกาศข่าวรายงาน หลังจากนั้นก็ดูสับสนรวมถึงตัวนายด้วย” เฟอร์รานกล่าว

“ใช่ เป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ ฉันไม่รู้จะดีใจไม่เสียใจก่อนเลย” มาเตโอกล่าว

“เรื่องดีในค่ำคืนนี้ คือนายสุดยอดมาก ของเรา” เฟอร์รานกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

“เราทุกคนมีส่วนสำคัญในชัยชนะ” มาเตโอกล่าว

“ใช่ ทุกคนคือส่วนสำคัญ”เฟอร์รานกล่าว

“ขอให้แฟนและพี่สาวของนายปลอดภัย”เฟอร์รานกล่าวโดยหันไปมองเดฟที่ยังคงมองออกไปนอกหน้าต่าง

“ขอบใจมากเพื่อน” มาเตโอกล่าวด้วยความมั่นใจ

ซึ่งแตกต่างจากเดฟ ที่ทุกวินาทีของเขาดูหงุดหงิดและไม่มีความสุขเอาซะเลย

เดฟรีบเดินไปที่รถทันทีโดยไม่ได้กล่าวลาหรือพูดคุยกับใคร

<เฮ้ ช้าลงหน่อย ถ้านายยังคงขาดสติและได้รับอันตรายขณะขับรถ มันจะแย่ยิ่งกว่าเดิม>โค้ชนอร์แมนกล่าว

เดฟตอบเพียงครับเบาๆ ในขณะที่เขาขับรถออกไปด้วยความเร็วจนกระทั่งเขามาถึงโรงพยาบาล

เป็นความโชคดีอีกอย่าง เวลาในการแข่งขันรวมถึงเวลาเดินทางกลับ ทำให้รถบนท้องถนนมีไม่มากจึงทำให้เดฟไปถึงโรงพยาบาลอย่างรวดเร็วและปลอดภัย

เขาจอดรถในที่จอดรถแล้วรีบเดินเข้าไปในโรงพยาบาลและตรงไปที่จุดให้บริการเพื่อติดต่อสอบถาม

"เอ็มม่าอยู่ที่ไหน?"เดฟถามด้วยน้ำเสียงตึงเครียด

"เอ็มม่าอะไรค่ะ"พนักงานต้อนรับหญิงถามพร้อมกับเลิกคิ้ว

“เอ็มม่า สมิธ เธอถูกพามาที่นี่เมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว”เดฟกล่าวด้วยอาการลนลาน

"เอ็มม่า สมิธ คุณคือเดฟ ริชาร์ดส์ใช่ไหม?" พนักงานหญิงถามโดยสังเกตเห็นชุดกีฬาที่เขาใส่อยู่

"ใช่ เธออยู่ไหน?" เดฟถาม

“ใจเย็นๆนะคะ เธอไม่เป็นไร เธอปลอดภัย”พนักงานหญิงกล่าว

"เธออยู่ที่ไหน?" เดฟถาม

“ตรงโถงทางเดิน ห้องหมายเลข 15” พนักงานต้อนรับกล่าว

“ขอบคุณ” เดฟกล่าวอย่างรวดเร็วแล้วรีบวิ่งเข้าไปในโถงทางเดิน

“เดฟ ริชาร์ดส์ใช่ไหม” เด็กชายคนหนึ่งภายในโรงพยาบาลถามขนะที่เดฟกำลังจะวิ่งผ่าน

เดฟรีบเดินไปยังห้องหมายเลข 15 อย่างรวดเร็วและพบว่าเอ็มม่านอนอยู่บนเตียง โดยที่ไหล่ของเธอพันผ้าพันแผลเอาไว้

"เอ็มม่า"เดฟกล่าวแล้วรีบวิ่งไปหาเธอ

“เอาน่า เดฟ ฉันบอกคุณแล้วว่าเธอปลอดภัย”คลาร์กกล่าวจากมุมห้อง

เดฟรีบหันไปเห็นคลาร์กนั่งอยู่ตรงมุมห้องพร้อมนิตยสารอยู่ในมือ

“ตอนที่เราคุยกันทางโทรศัพท์ แม้แต่เสียงของเธอ นายไม่ให้ฉันได้ยินเสียงเธอด้วยซ้ำ”เดฟกล่าว

“ผมไม่อยากให้คุณเห็นเธอสภาพแบบนี้ ถ้าต้องเห็นอย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนที่คุณกำลังแข่งขัน”คลาร์กกล่าวพร้อมลุกออกจากเก้าอี้ที่มุมห้อง

“ผมบอกคุณแล้วว่าไม่มีอะไรต้องกังวล อย่างที่คุณเห็น เธอกำลังพักผ่อน”คลาร์กกล่าว

เดฟไม่ได้พูดอะไรขณะที่เขาค่อยๆ เดินไปหาเธอและตรวจดูเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า

“พวกเขาทำอะไรเธอ” เดฟถามด้วยสีหน้าตกตะลึง

“เธอถูกแทงที่ไหล่ของเธอ เธอมีเลือดออกมาก ถ้าผมไปไม่ทันเธอคงแย่” คลาร์กกล่าว

"คุณรู้ได้อย่างไร?"เดฟกล่าวขณะที่เขาใจเย็นขึ้น

“เธอโทรหาผม ได้โชคดีที่ผมยังไม่ขึ้นเครื่องออกไปทำธุระนอกเมือง” คลาร์กกล่าว

"ขอบคุณมากคลาร์ก"เดฟกล่าวขณะที่เขารีบหันไปหาคลาร์กแล้วโอบกอดเขาอย่างจริงใจ

“มันผ่านไปแล้ว เธอปลอดภัยแล้ว” คลาร์กกล่าว

เอ็มม่าส่งเสียงครวญครางเบาๆ ก่อนที่จะกระพริบตาสองสามครั้งและมองไปที่เดฟ

"เดฟ"เอ็มม่าพึมพำทันทีที่เห็นเดฟ

“เฮ้ ที่รัก” เดฟกล่าวแล้วนั่งยองๆ ลงข้างเตียง

“ฉันคิดว่าคุณควรจะอยู่ที่ สนามสพรี?”เอ็มม่ากล่าวด้วยเสียงแผ่วเบา

“การแข่งขันจบลงแล้ว ผมรีบมาที่นี่ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้”เดฟกล่าวพร้อมกับเอามือของเขากุมมือเธอไว้

“ฉันนึกไม่ออกเลยว่าคุณกังวลขนาดไหน”เอ็มม่ากล่าวด้วยรอยยิ้ม

“ฮึ่ม… แล้วผลการแข่งขันล่ะ?” เอ็มม่าถาม

“เราชนะ 3-1” เดฟกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“จริงเหรอ ใครเป็นคนยิงประตูที่สาม?” เอ็มม่าถาม.

“มาเตโอ เขายิงฟรีคิก”เดฟกล่าว

“ว้าว” เอ็มม่ากล่าวด้วยรอยยิ้ม

“ผมค่อนข้างมั่นใจว่าจะต้องจบลงด้วยการเก็บคลีนชีต หลังจากที่เขาได้รับข่าว” คลาร์กกล่าว

“ไม่ นั้นไม่เกี่ยวอะไรกับเดฟเลย วันนี้ขอยอดเยี่ยม”

ทั้งเดฟและคลาร์กรีบหันไปมอง เห็นมาเตโอกำลังเดินเข้ามาพร้อมช่อดอกไม้ในมือ

“โอ้ แมนออฟเดอะแมตช์ของเรา” คลาร์กกล่าวด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น

“เดี๋ยวนะ..เขาได้แมนออฟเดอะแมตช์เหรอ?” เอ็มม่ากล่าวพร้อมทำท่าแปลกใจ

“อย่าทำหน้าแบบนั้นสิพี่สาว เธอก็รู้ว่าฉันทำอะไรได้บ้าง นี่สำหรับเธอ”มาเตโอกล่าวพร้อมยื่นดอกไม้ให้เอ็มม่า

“ขอบคุณ มาเตโอ”เอ็มม่ากล่าว

“ฉันดีใจที่คุณสองคนเป็นห่วงฉัน” เอ็มม่ากล่าว

“เฮ้ มาเตโอ ฉันได้ยินมาว่านายยิงฟรีคิกสุดสวย นายสุดยอด” คลาร์ก

“คุณไม่ได้ดูการแข่งขันเหรอ? เอ่อ...คุณติดอยู่ตรงนี้”มาเตโอกล่าวพร้อมกับนึกขึ้นมาได้ว่าเขาไม่ได้ดูการแข่งขันเนื่องจากช่วยพี่สาวของเขาอยู่

“ฉันไม่จำเป็นต้องบอกคุณ เราสามารถดูไฮไลท์ด้วยกันได้” เดฟกล่าวขณะที่เขาเอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋าแล้วหยิบไอแพดออกมา

“เอาล่ะ ลองมาดูสิ่งที่ฉันกำลังพูดถึง” คลาร์กกล่าว

<ฉันบอกคุณแล้วว่าไม่มีอะไรต้องกังวล>Ai

'ใช่ ข้อดีของความกังวลทำให้ฉันมาถึงที่นี่โดยเร็ว' เดฟตอบโดยจ้องมองไปที่เอ็มม่าที่กำลังดูไฮไลท์การแข่งขันบนไอแพดของเดฟอยู่ในขณะนี้

……………….