ตอนที่ 240: เอาชนะทัพคนเถื่อนอย่างงดงาม! เจตนาสังหารมังกร! (ฟรี)

ตอนที่ 240: เอาชนะทัพคนเถื่อนอย่างงดงาม! เจตนาสังหารมังกร! (ฟรี)

สัตว์อสูรคำรามก้องฟ้าหนึ่งคำ ราวกับรู้สึกคับแค้นใจกับทุกสิ่ง

เมื่อทหารเผ่าคนเถื่อนหวาดกลัวหลินฉู่และโทษทัณฑ์จากสวรรค์

ค่ายกลสัตว์อสูรของเผ่าคนเถื่อนก็ไม่สามารถคงอยู่ต่อไปได้

วูม.......!

เงาเลือนรางของสัตว์อสูรกลายเป็นจุดแสงเต็มท้องฟ้าและสลายไป

ครืนนน.......!

สิ่งที่ตามมาคือคลื่นไฟที่ถาโถมไปทั่วท้องฟ้า!

ดาวตกเพลิงสวรรค์แต่ละดวงล้วนร้อนแรงราวกับดวงอาทิตย์

คลื่นไฟเป็นชั้นๆ เหมือนก้อนเมฆที่ถูกเผาไหม้กดทับลงมาอย่างมหาศาล

ทำให้กองทัพคนเถื่อนราวกับหายใจไม่ออก

ครืนนน.......!

“อ๊าาาา.......!”

ดาวตกเพลิงสวรรค์ตกลงมาและระเบิดเป็นเปลวเพลิง

เมฆควันสีดำลอยขึ้นจากพื้นดิน ทหารเผ่าคนเถื่อนนับไม่ถ้วนถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน

จนกระทั่งแม้แต่ศพก็ไม่เหลือทิ้งไว้

【ค่าประสบการณ์ +1000】

【ค่าประสบการณ์ +5000】

【ค่าประสบการณ์ +8000】

【.......】

ข้อความที่ได้รับค่าประสบการณ์นับไม่ถ้วนดังก้องอยู่ในสมองของหลินฉู่

ขณะเดียวกันทัพใหญ่ของหลินฉู่ก็มาถึงทันเวลา

เพลิงสวรรค์เหล่านั้นกลับหลบเลี่ยงกองทัพของหลินฉู่

ไม่ทำให้อีกฝ่ายได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย

“ฆ่า!!!”

ฉึก ฉึก ฉึก.......!

ทหารเผ่าคนเถื่อนบางส่วนที่โชคดีรอดชีวิต

ยังไม่ทันได้ฟื้นตัวจากความตกตะลึงและความหวาดกลัว

ก็ถูกทหารของกองทัพหลินฉู่บั่นคอในทันที

“จบแล้ว จบแล้ว”

“สิ้นสุดลงโดยสิ้นเชิง...”

ปรมาจารย์เผ่าคนเถื่อนมองดูฉากที่ราวกับวันสิ้นโลก

แต่ละคนในใจต่างก็รู้สึกไร้พลัง

นี่มันทัพใหญ่ห้าหมื่นคนเลยนะ!

จบสิ้นลงอย่างง่ายดายเช่นนี้เลยหรือ?

นี่เป็นความสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับเผ่าคนเถื่อนที่ขาดแคลนคนและผู้มีพรสวรรค์

เดิมทีคิดว่าครั้งนี้ที่ยกทัพลงใต้จะเป็นศึกที่ง่ายดาย

ที่เป่ยซั่วจะเผาฆ่าปล้นสะดมเพื่อเติมเต็มทรัพยากรของเผ่าคนเถื่อนให้มาก

แต่ไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะถูกโจมตีอย่างหนักที่เมืองเจ็ดเหมันต์!

องค์ชายสามให้พวกเขามาถ่วงเวลากองทัพหลินฉู่นี่มันแค่ยื้อได้นานแค่ไหนกัน?

ตอนนี้เพียงแค่หวังว่าทางองค์ชายสามจะประสบความสำเร็จ!

“ไป!”

วินาทีต่อมาพวกเขาก็เห็นพ้องต้องกัน

ตอนนี้ถ้าไม่หนีก็ไม่มีโอกาสแล้ว

แต่ในตอนนั้นเอง

บนเส้นทางถอยของพวกเขาเงาของแม่ทัพคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นอย่างฉับพลัน

“พวกท่านจะไปไหนรึ?”

หลินฉู่ยิ้มเรียบๆ : “ทางนั้นไม่ใช่ทางไปนรก”

สีหน้าของปรมาจารย์เผ่าคนเถื่อนหลายคนมืดครึ้มลงอย่างสิ้นเชิง

“หลินฉู่!” ปรมาจารย์เผ่าคนเถื่อนคนหนึ่งด่าลั่น: “ถึงเจ้าจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็แค่ฆ่าปรมาจารย์ขั้นสมบูรณ์ของเผ่าคนเถื่อนได้ไม่กี่คนเท่านั้น!”

“ตอนนี้พวกเราหลายคนมารวมตัวกัน จะอาศัยเจ้าคนเดียวก็ยังจะฆ่าพวกเราได้อีกรึ?!”

หลินฉู่เลิกคิ้วขึ้น

ไม่คิดเลยว่าเผ่าคนเถื่อนยังจะกล้าหาญนัก

วินาทีต่อมาเงาของหลินฉู่ก็หายไปในฉับพลัน

ปลายทวนสีดำในมือกระพริบผ่านไป

ฉึก.......!

ปรมาจารย์เผ่าคนเถื่อนคนนั้นยังไม่ทันได้ตอบสนอง

ศีรษะก็ถูกหลินฉู่แทงทะลุในทันที

【ค่าประสบการณ์ +160000】

“ฆ่า!”

เมื่อปรมาจารย์เผ่าคนเถื่อนเห็นดังนั้นใจก็ตกใจ

แต่พวกเขารู้ว่าศึกครั้งนี้พวกเขาหนีไม่พ้น

ต้องสู้ตาย!

ฉึก.......!

ปรมาจารย์เผ่าคนเถื่อนสองคนร่วมมือกันชักดาบ

แสงดาบเหมือนมังกรยาวคำราม

พลังดาบพุ่งสูงขึ้นไปบนท้องฟ้า

ถึงขนาดแทงทะลุหมอกสีดำจนเปิดออก

แสงดาบพุ่งผ่านที่ราบกึกก้องเข้าโจมตีหลินฉู่

แสงดาบที่สว่างจ้าถึงขนาดกลืนกินเงาของหลินฉู่

แคร้ง.......!

เสียงโลหะปะทะกันที่บาดหูดังขึ้น

แสงดาบพลันแตกกระจายออก

เห็นเพียงคมดาบสองเล่มถูกหลินฉู่บีบไว้ในฝ่ามือ

บนแขนของหลินฉู่ปกคลุมไปด้วยเกล็ดมังกรที่เยือกเย็น

ไม่ว่าคมดาบทั้งสองจะออกแรงอย่างไรก็ไม่สามารถแทงเข้าไปได้แม้แต่น้อย

ใบหน้าของปรมาจารย์เผ่าคนเถื่อนหลายคนตกตะลึง

ไม่คิดเลยว่าความสามารถในการฝึกปรือร่างกายของหลินฉู่จะแข็งแกร่งได้ถึงเพียงนี้

ตอนนั้นเองห้านิ้วที่เรียวยาวของหลินฉู่ก็กระชับเข้าหากันอย่างแรง

ก๊าบ.......!

ของวิเศษระดับปรมาจารย์สองด้ามกลับถูกบีบจนแตกคามือของหลินฉู่!

กรงเล็บมังกรกางออกเศษคมดาบก็ตกลงมาดัง “ฮว๋าลาลา”

“เผ่าคนเถื่อนไม่ใช้แต่ทหารหนัก?”

หลินฉู่ยิ้มเรียบๆ : “ทำไมถึงมีสองคนที่ใช้ดาบ?”

“ข้าจะฆ่าเจ้า!”

ปรมาจารย์เผ่าคนเถื่อนอีกคนหนึ่งถือดาบมังกรเขียว

ท่าฟันผ่าขุนเขาพุ่งเข้าโจมตีหน้าของหลินฉู่

ปรมาจารย์เผ่าคนเถื่อนที่ถูกบีบจนคมดาบแตกก็รีบนำของวิเศษออกมา

เชือกสัตว์สองเส้นถูกโยนออกไปและมัดแขนของหลินฉู่ไว้โดยตรง

ฉึก ฉึก ฉึก.......!

บนเชือกสัตว์ปล่อยพลังกัดกร่อนอย่างหนึ่งออกมา

ต้องการที่จะกัดกร่อนเกล็ดมังกรของหลินฉู่

“ตายซะ!”

ดาบมังกรเขียวตกลงมาอย่างกึกก้อง

แต่ในขณะที่กำลังจะฟันโดนหลินฉู่

เสียงคำรามของมังกรที่บาดหูก็ดังขึ้นในทันที

“วู้มม.......!”

ลายมังกรสายหนึ่งปรากฏขึ้นบนแขนขวาของหลินฉู่

หัวมังกรที่น่าสะพรึงกลัวกลับลอยออกมาจากผิวหนัง

อ้าปากกัดดาบมังกรเขียวจนแตก

ในทันใดนั้นร่างมังกรที่ยาวเหยียดก็เคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว

พันรอบปรมาจารย์คนเถื่อนสามคน

“นี่มันอะไร?!”

สีหน้าของปรมาจารย์เผ่าคนเถื่อนสามคนเปลี่ยนไปอย่างมาก

ถึงขนาดไม่สามารถคิดอะไรออก

ภาพนี้มันน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว

ก๊าบ.......!

มังกรยาวบิดตัวอย่างแรง

บดขยี้ของวิเศษป้องกันของปรมาจารย์จนแตก

และบดขยี้อวัยวะภายในและกระดูกของคนทั้งสามจนละเอียด

【ค่าประสบการณ์ +160000】

【ค่าประสบการณ์ +160000】

【ค่าประสบการณ์ +130000】

‘เจตนามังกรยังคงใช้งานได้ดี’

หลินฉู่นึกในใจและเรียกมังกรยาวกลับมา

หากเจตนายุทธ์มังกรและช้างออกมาพร้อมกัน

ถึงแม้จะเป็นปรมาจารย์ไร้ขีดจำกัดก็คงต้องถูกปราบจนอยู่หมัดใช่ไหม?

หากมีปรมาจารย์ไร้ขีดจำกัดสักคนให้ตัวเองได้ฝึกฝนมือสักหน่อยก็คงจะดี

ตอนนั้นเอง

เฉินเซียวรีบมาถึงข้างกายหลินฉู่และกล่าวว่า: “สือเหว่ยลงมือแล้ว!”

...

สือเหว่ยเดิมทีคือติดตามทัพใหญ่ของหลินฉู่ไปด้วยกัน

ในกองทัพของเขายังแอบซ่อนเซียวเยี่ยนและคนอื่นๆ

พวกเขากับกองทัพหลินฉู่รักษาระยะห่างที่ปลอดภัยเสมอ

สือเหว่ยรู้สึกเสมอว่าตั้งแต่ต้นจนจบแม่ทัพหลินฉู่ดูจะระแวงเขาเล็กน้อย

กลัวว่าหลินฉู่จะจู่ๆ ก็หันกองทัพกลับมาฆ่าพวกเขาแบบไม่ทันตั้งตัว

แต่จนกระทั่งหลินฉู่กับทัพใหญ่เผ่าคนเถื่อนเผชิญหน้ากัน

สือเหว่ยถึงได้วางใจ

ดูท่าแล้วหลินฉู่แน่นอนว่าไม่ได้พบว่าตัวเองมีใจสองใจ

เช่นนั้นต่อไปก็แค่ทำตามแผนการก็พอแล้ว

แต่ในตอนนั้นเอง

ทั้งท้องฟ้าถูกหมอกดำปกคลุม

ดาวตกเพลิงสวรรค์ที่น่าสะพรึงกลัวตกลงมา

เผ่าคนเถื่อนถูกทัพใหญ่ของหลินฉู่สังหารจนทิ้งเกราะและอาวุธ!

สือเหว่ยกลืนน้ำลาย

มองไปยังเซียวเยี่ยนและคนอื่นๆ : “พวกท่าน...ยังจะลงมืออีกรึ?!”

อู๋โก่วขมวดคิ้วตอบ: “ค่ายกลนี้ช่างแปลกประหลาดจริงๆ

แต่น่าจะเป็นค่ายกลโจมตีเป็นหลักและไม่มีความสามารถในการป้องกัน”

“หากสามารถลอบสังหารหลินฉู่แบบไม่ทันตั้งตัวก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้”

อู๋โก่วมีความมั่นใจในวิชาตัวเบาของเขาอย่างยิ่ง

ถ้าสู้ไม่ได้ก็แค่หนีเท่านั้น

ส่วนความเป็นความตายของคนอื่นๆ เขาก็ไม่สนใจเลย

เซียวเยี่ยนซ่อนมือไว้ในแขนเสื้อที่หลวมๆ

และกำลังลูบเข็มเงินของวิเศษเส้นนั้น

“ลงมือ!”

เซียวเยี่ยนไม่ลังเลแม้แต่น้อย

สือเหว่ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

ตัดสินใจที่จะลองเสี่ยงดู

ทันใดนั้นเขาก็สั่งการว่า: “ข้างหน้ามีเวทมนตร์ชั่วร้ายปรากฏขึ้น

กองทัพของท่านแม่ทัพหลินได้รับผลกระทบจากเวทมนตร์ชั่วร้ายแล้วได้ตกสู่เส้นทางมาร!”

“เพื่อป้องกันไม่ให้สถานการณ์รุนแรงขึ้น กองทัพทั้งหมดเข้าโจมตี!”

“ขอรับ!”

ทหารเหล่านี้ล้วนเป็นสือเหว่ยที่ฝึกฝนมาด้วยตนเอง

ต่อคำสั่งของเขาจึงไม่มีข้อสงสัยใดๆ

ทัพใหญ่หลายพันนายพุ่งเข้าโจมตีทางด้านหลังของกองทัพหลินฉู่โดยตรง

อู๋โก่วและคนอื่นๆ ก็ดำเนินการในทันที

เคลื่อนที่เข้ามาอย่างลับๆ