ตอนที่ 26: เสิ่นเจ๋อบุกสังหาร! หนึ่งต่อสิบกว่า!

ตอนที่ 26: เสิ่นเจ๋อบุกสังหาร! หนึ่งต่อสิบกว่า!

ถนนหลวงนอกอำเภอซุย

หวังซวีและเหล่าทหารใหม่ต่างก็ตื่นเต้นอย่างยิ่ง

เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เข้าร่วมภารกิจเช่นนี้

ขณะเดียวกันก็ได้ยินมาว่าหากทำภารกิจสำเร็จ ท่านพันตรีมีรางวัลให้อย่างงาม

ภายใต้รางวัลอันงดงาม ไหนเลยจะไม่ยินดี?

แต่ว่านอกจากหลินฉู่แล้ว เหล่าทหารใหม่ต่างก็ไม่รู้ว่าผู้ที่คุ้มกันคือใคร

ในไม่ช้า

จากในอำเภอซุยก็มีรถม้าออกมาสองคัน คันหน้าสำหรับบรรทุกคน คันหลังสำหรับบรรทุกสัมภาระ

ตอนนั้นเองคนรับใช้ชราคนหนึ่งก็ลงมาจากในรถ

ในมือของเขาถือห่อผ้า เดินไปยังเบื้องหน้าทหารใหม่แต่ละคนแล้ววางเงินแท่งห้าตำลึงลงไป

ส่วนในฐานะนายร้อยอย่างอวี่เหวินเกอและนายกองธงอย่างหลินฉู่ ย่อมได้รับมากกว่า

หลินฉู่ได้รับตั๋วเงินสิบตำลึง ส่วนอวี่เหวินเกอคือหนึ่งร้อยตำลึง!

“นายท่านของข้ารู้ว่าครั้งนี้รบกวนทุกท่าน เป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ หวังว่าทุกท่านจะโปรดรับไว้” คนรับใช้ชรากล่าวพลางยิ้ม

หลินฉู่และคนอื่นๆ ต่างก็มองไปยังอวี่เหวินเกอ

“ก็บอกแล้วว่าเป็นน้ำใจ จะมีเหตุผลอะไรให้ปฏิเสธเล่า?”

อวี่เหวินเกอยิ้ม แล้วยัดตั๋วเงินเข้าไปในอกเสื้อโดยตรง

เหล่าทหารใหม่ยิ้มแก้มปริ สีหน้ายิ่งดูตื่นเต้น

ยุคสมัยนี้ก็เป็นเช่นนี้ อยากจะให้ทหารยอมสละชีวิตให้รึ? งั้นเจ้าก็ต้องกล้าที่จะควักเลือดควักเนื้อ

ตอนนั้นเอง ในรถก็มีเสียงชราดังขึ้นมาอีกครั้ง

“ท่านนายร้อยอวี่เหวิน ได้เวลาพอสมควรแล้ว ออกเดินทางได้แล้ว”

“ได้”

อวี่เหวินเกอขี่ม้านำอยู่ข้างหน้า ทหารใหม่คนอื่นๆ ทหารยุทธ์ทั้งหมดต่างก็ได้รับม้าชั่วคราว

ส่วนพลทหารธรรมดาก็นั่งรถม้าไป

เดินทางจนถึงพระอาทิตย์ตกดิน บนถนนหลวงเบื้องหน้าก็มีโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งพอดี

หลังจากที่อวี่เหวินเกอได้รับอนุญาตจากจ้าวเฉียวแล้ว กลุ่มคนก็เข้าไปพักผ่อนในโรงเตี๊ยมหนึ่งคืน

“เสี่ยวเอ้อ เอาอาหารมาหน่อย”

อวี่เหวินเกอตะโกน

ขณะเดียวกันก็หันไปกระซิบถามจ้าวเฉียวเสียงต่ำ: “ท่านเจ้าสำนักจ้าว อาหารของครอบครัวท่าน ข้าจะให้คนส่งเข้าไปให้ในห้องเป็นอย่างไร?”

จ้าวเฉียวพยักหน้า: “ท่านนายร้อยอวี่เหวินช่างคิดได้รอบคอบ”

เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้คนของสำนักยุทธ์หมัดอัสนีพบร่องรอย ปกปิดไว้บ้างย่อมเป็นเรื่องดีเสมอ

เพราะเหลยซิงซานไม่น่าจะเดาได้ว่าท่านพันตรีจูจะช่วยตัวเอง เพียงแค่ทหารทางการเคลื่อนไหว จะไม่ทำให้เขาเกิดความสงสัย

ในไม่ช้าอาหารเลิศรสก็ถูกยกขึ้นโต๊ะ ทหารใหม่บางคนหนอนสุราในท้องก็ถูกปลุกขึ้นมา

“ท่านนายร้อยอวี่เหวิน ดื่มสุราได้หรือไม่ขอรับ?”

“ใช่แล้ว บรรยากาศครึกครื้นขนาดนี้ ไม่ดื่มสุราก็ไม่มีบรรยากาศสิ”

“นอกจากช่วงเวลาตั้งค่ายทำนาแล้ว สถานการณ์อื่นๆ ห้ามดื่มสุราโดยเด็ดขาด!”

อวี่เหวินเกอกล่าวเสียงเข้ม

“ขอรับ.......”

ทหารใหม่เงียบเสียงลง กินข้าวอย่างรู้กาละเทศะ

ตอนนั้นเอง

นอกโรงเตี๊ยมก็มีเสียงกีบม้าดังขึ้นมา ฟังจากจำนวนแล้วก็ไม่น้อยเลย

ไม่นานนัก ประตูก็ถูกคนเปิดออก

คนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาในโถงใหญ่โดยตรง

จำนวนประมาณสิบห้าคน สวมชุดดำ ทุกคนพกพาอาวุธ

ข้างกายของผู้นำ ยังมีผึ้งสีเหลืองตัวหนึ่งบินวนอยู่

อวี่เหวินเกอเห็นดังนั้นคิ้วก็ขมวดเข้าหากันทันที แล้วส่งสายตาให้ลูกน้องคนหนึ่ง

น่าเสียดายที่ ทหารใหม่ส่วนใหญ่กำลังก้มหน้าก้มตากินอย่างเมามัน

มีเพียงหลินฉู่กับหวังซวีเท่านั้นที่เข้าใจสายตาของอวี่เหวินเกอ ต่างก็วางมือลงบนอาวุธของตน

“คุณชายจะแวะพักทานข้าวหรือพักค้างคืน?”

“เอาอาหารมาให้พวกเราก่อน”

ผู้นำคนนั้นเมื่อเห็นสถานการณ์ในโถงใหญ่ ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงแค่หาที่ว่างแล้วนั่งลง

กลุ่มคนจำนวนมาก ในไม่ช้าก็จับจองที่นั่งในโถงใหญ่ของโรงเตี๊ยมจนเต็ม

“หึ่งๆๆ .......”

ผึ้งสีเหลืองตัวนั้นบินว่อนไม่หยุด วนเวียนอยู่ในกลุ่มคน

“นี่ข้าว่า ผึ้งของเจ้านี่มันน่ารำคาญจริงๆ ทุกคนกำลังกินข้าวอยู่ จะให้มันเงียบๆหน่อยไม่ได้รึ?”

ทหารใหม่คนหนึ่งเอ่ยปากอย่างไม่พอใจ

“หุบปาก”

อวี่เหวินเกอมองทหารใหม่คนนั้นแวบหนึ่ง จากนั้นก็มองไปยังผู้นำคนนั้นแล้วกล่าวว่า: “ใต้เท้านี่คงจะเป็นผึ้งตามรอยสินะ ไม่ทราบว่าคนที่ต้องการตามหา อยู่ในโรงเตี๊ยมแห่งนี้รึ?”

“.......”

คนกลุ่มนั้นไม่ตอบ

อวี่เหวินเกอก็ไม่โกรธ พูดต่อ: “ข้าน้อยคือนายร้อยแห่งกองรักษาการณ์หน่วยพันคนอำเภอซุย อวี่เหวินเกอ หากใต้เท้ามีเรื่องลำบากใดๆ สามารถพูดคุยกับข้าได้”

อิทธิพลแห่งยุทธภพทั่วไป จะไม่ต่อกรกับทหารทางการ

อวี่เหวินเกออ้างสถานะทหารทางการออกมา ก็เพื่อไม่ต้องการให้อีกฝ่ายก่อเรื่องในโรงเตี๊ยม

มิฉะนั้นพวกเขาจะต้องเข้ามายุ่งอย่างแน่นอน

ที่อวี่เหวินเกอสุภาพถึงเพียงนี้

ก็เพราะพลังบำเพ็ญของผู้นำคนนั้นอยู่ในระดับขั้นหลอมอวัยวะยุทธ์เชี่ยวชาญขั้นสูง ไม่ได้ห่างจากตัวเองมากนัก

และคนที่อีกฝ่ายนำมา ล้วนเป็นขั้นหลอมกระดูกทั้งสิ้น หากปะทะกันขึ้นมา ทหารใหม่ฝ่ายตัวเองอาจเพลี่ยงพล้ำ

การบาดเจ็บล้มตายจะสาหัสมาก!

การไม่เกิดความขัดแย้งย่อมดีที่สุด

“.......”

น่าเสียดายที่ คำตอบที่ตอบกลับอวี่เหวินเกอ ยังคงเป็นความเงียบที่ยาวนาน

ทันใดนั้น ผึ้งตามรอยตัวนั้นก็หยุดนิ่ง แล้วบินวนอยู่บนหัวของหลินฉู่ ขณะเดียวกันเสียงหึ่งๆ ก็ยิ่งแหลมขึ้น

ชวั่บ.......!

วินาทีต่อมา ผู้นำคนนั้นก็ลงมือโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า ดาบหนึ่งแทงไปยังหลินฉู่อย่างรวดเร็ว หมายจะเอาชีวิต!

“บังอาจ!”

อวี่เหวินเกอชักดาบประจำเอวออกมา ออกตัวทีหลังแต่ถึงก่อน ดาบหนึ่งปัดป้องดาบเล่มนี้ออกไป

แคร๊ง.......!

เสิ่นเจ๋อถอยหลังไปหลายก้าว สีหน้าเคร่งขรึม: “ขั้นหลอมอวัยวะยุทธ์ระดับสมบูรณ์ ไม่คิดว่าแค่นายร้อยคนหนึ่ง จะมีพลังบำเพ็ญถึงเพียงนี้!”

“บุกเข้าไปพร้อมกัน วันนี้ทุกคนในโรงเตี๊ยมแห่งนี้ อย่าให้รอดไปได้แม้แต่คนเดียว!”

ชวิ้ว ชวิ้ว ชวิ้ว.......!

“หลินฉู่ คุ้มกันตัวเองให้ดี!”

อวี่เหวินเกอทิ้งคำพูดไว้ประโยคหนึ่ง แล้วพุ่งตรงไปยังเสิ่นเจ๋อ

อีกฝ่ายมีขั้นหลอมกระดูกมากมายขนาดนี้ เขาไม่หวังกับความเป็นความตายของเหล่าทหารใหม่แล้ว

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือต้องให้หลินฉู่มีชีวิตรอด

หรือว่าเขาจะสังหารหัวหน้าโจรด้วยความเร็วที่สุด ก็จะสามารถช่วยชีวิตคนได้มากขึ้น

“ล้างแค้นให้นายน้อยประจำโถงก่อนเป็นอันดับแรก!”

ยอดฝีมือขั้นหลอมกระดูกหลายคนพุ่งเข้าสังหารหลินฉู่พร้อมกัน

‘นายน้อยประจำโถง?! ดูท่าแล้วคนกลุ่มนี้คงจะเป็นคนของลัทธิผิงเทียน ครั้งนี้คงจะพุ่งเป้ามาที่ข้าโดยตรง!’

หลินฉู่ใช้เท้าเตะด้ามทวนไปข้างหลัง ทวนมังกรเงินลอยละลิ่วออกมา กลางอากาศก็ถูกหลินฉู่คว้าไว้ ทันใดนั้นก็แทงไปยังอาวุธของคนที่อยู่หน้าสุด

แคร๊ง.......!

อาวุธของชายคนนั้นถูกกระแทกจนลอยไป

คุณภาพของทวนมังกรเงินนั้นเหนือกว่า อาวุธในมือของคนจากลัทธิผิงเทียนพวกนี้เป็นเพียงของธรรมดา ยากที่จะต่อกรได้

ฉึก.......!

จากนั้นหลินฉู่ก็ตวัดหัวทวน กรีดลำคอของชายคนนั้น

【ค่าประสบการณ์ +220】

“นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?!”

“ทวนในมือของมันมีปัญหา!”

“เร็วเกินไปแล้ว ในชั่วพริบตาก็สังหารเฒ่าห้าได้!”

“.......”

ยอดฝีมือของลัทธิผิงเทียนอุทานออกมาอย่างต่อเนื่อง

แต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้ตั้งตัว

หลินฉู่ก็ได้พุ่งเข้าไปแล้ว

เปลี่ยนจากรับเป็นรุก!

แคร๊ง แคร๊ง แคร๊ง....... ฉึก ฉึก ฉึก.......!

【ค่าประสบการณ์ +200】

【ค่าประสบการณ์ +290】

【ค่าประสบการณ์ +350】

【.......】

การโจมตีของหลินฉู่รุนแรงเกินไป วิชาทวนต่อเนื่องไม่ขาดสาย ไม่ให้เวลายอดฝีมือของลัทธิผิงเทียนได้หายใจเลย

และทวนมังกรเงินไม่ว่าจะแทง, ตวัด, หรือฟาด, อาวุธใดๆ ที่สัมผัสก็จะถูกกระแทกจนลอยไปหรือพังทลายทันที สู้ไม่ได้เลย!

กลุ่มยอดฝีมือขั้นหลอมกระดูก อยู่ตรงหน้าหลินฉู่ กลับไม่มีพลังที่จะต่อต้านได้เลยแม้แต่น้อย

ภาพนี้ทำเอาหวังซวีและคนอื่นๆ มองจนตาค้าง

ตอนแรกพวกเขาก็เตรียมจะหยิบอาวุธขึ้นมาสู้แล้ว

แต่ผลปรากฏว่า ไม่จำเป็นต้องมีพวกเขาเลย!

ไม่เพียงแต่พวกเขา แม้แต่สองคนที่กำลังต่อสู้อยู่ไม่ไกลอย่างอวี่เหวินเกอและเสิ่นเจ๋อก็ยังตกใจ

“ไม่แปลกใจเลย! ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมนายน้อยประจำโถงถึงได้ตายด้วยน้ำมือของคนผู้นี้!” สีหน้าของเสิ่นเจ๋อเปลี่ยนไปอย่างมาก

แคร๊ง.......!

“ตอนนี้ยังกล้าเหม่ออีกรึ บังอาจ!” อวี่เหวินเกอเมื่อเห็นว่าหลินฉู่สามารถรับมือได้ การโจมตีก็ยิ่งดุร้ายขึ้น

“หนี! คนผู้นี้เป็นสัตว์ประหลาด!”

“ท่านทูตซ้ายช่วยพวกเราด้วย!”

“.......”

ยอดฝีมือของลัทธิผิงเทียนจิตใจต่อสู้สลายไปแล้ว เริ่มถอยหลังอย่างบ้าคลั่ง

เสิ่นเจ๋อได้ยินแล้วสีหน้าก็น่าเกลียดยิ่งนัก

ช่วยพวกเจ้ารึ? แล้วใครจะมาช่วยข้าล่ะ?!

ฉึก ฉึก ฉึก.......!

วิชาตัวเบาของหลินฉู่เร็วกว่าพวกเขา ไล่ตามไปทันแล้วสังหารได้อย่างง่ายดาย

【ค่าประสบการณ์ +220】

【ค่าประสบการณ์ +270】

【ค่าประสบการณ์ +260】

คนที่เสิ่นเจ๋อพามาถูกจัดการจนหมดสิ้น

แววตาของหลินฉู่ในตอนนี้ กลับจับจ้องไปที่ร่างของเสิ่นเจ๋อ

“ขั้นหลอมอวัยวะยุทธ์แข็งแกร่งเพียงใด?!”

“ขั้นหลอมอวัยวะยุทธ์จะให้ค่าประสบการณ์เท่าไหร่กันแน่?!”

หลินฉู่, จิตต่อสู้พลุ่งพล่าน!

...