บทที่ 881 ห้องกู้ชีพพร้อมอุปกรณ์ทันสมัย

มีนักข่าวคนหนึ่งยกมือขึ้นถาม

"ถ้าอย่างนั้นเถ้าแก่หลินครับ เครื่องมือที่ทันสมัยขนาดนี้แม้แต่สหรัฐฯก็ยังไม่มี แล้วโรงพยาบาลหลิงหนานของเรานำเข้ามาจากไหนครับ?"

หลินซานชียิ้มอย่างวางมาดเล็กน้อย

"นักข่าวครับ! คุณอาจจะไม่ทราบว่าโรงพยาบาลหลิงหนานของเราที่เมื่อก่อนไม่ค่อยมีใครรู้จัก ก็เพราะเราเอาแต่คิดค้นสิ่งใหม่ๆ ตลอดครับ! เราลงทุนไปแล้วกว่าหนึ่งพันล้านดอลลาร์ฮ่องกงเพื่อการนี้!

ถ้าหากทุกคนไม่เชื่อในศักยภาพของหลิงหนานถัง ลองคิดดูสิครับว่ายาต้านวัณโรคอีไพริลินก็เป็นของที่หลิงหนานถังของเราคิดค้นขึ้นมา! เป็นยาของฮ่องกงแท้ๆ! เราจะเปิดแผนกวัณโรคในเดือนหน้าครับ!

แต่ทุกคนวางใจได้! ห้องพักผู้ป่วยวัณโรคจะอยู่ในเขตโรงพยาบาลโรคติดต่อในนิวเทอร์ริทอรีส์ครับ! เบื้องต้นเราตัดสินใจเปิด 5 ห้องตรวจ 250 เตียง! และเราจะผูกขาดการรักษาแต่เพียงผู้เดียวในฮ่องกงครับ!"

หลินซานชีเคยทำสัญญากับทีมงานแอนโทนีและทีมงานวิทเทอร์ไว้แล้ว โดยไม่รวมแผ่นดินใหญ่ ฮ่องกง มาเก๊า และไต้หวัน

นั่นหมายความว่าสิทธิ์ในการจำหน่ายยาต้านวัณโรคในสี่ภูมิภาคนี้ยังคงอยู่ในมือของหลินซานชี

สิ่งนี้ช่วยรับประกันสถานะของโรงพยาบาลหลิงหนานในวงการแพทย์ฮ่องกง อย่างน้อยในด้านการรักษาวัณโรคก็ผูกขาด เป็นแห่งเดียว

ส่วนไต้หวันน่ะก็คือเพื่อนร่วมชาติของเรา ยาจะต้องถูกมอบให้แน่นอน

แต่สิทธิ์ในการจำหน่ายจะมอบให้ใคร ก็ต้องดูว่าอีกฝ่ายยอมรับหรือไม่ว่าตัวเองเป็นคนจีน

เป็นไปไม่ได้ที่จะมอบสิทธิ์การขายให้กับโรงพยาบาลที่สนับสนุนการแบ่งแยกไต้หวัน นี่คือการสนับสนุนศัตรู

ตามคาด ทุกคนพอได้ยินว่ายาต้านวัณโรคก็เป็นของที่โรงพยาบาลหลิงหนานคิดค้นขึ้นมาด้วย ก็ยิ่งรู้สึกว่าโรงพยาบาลนี้มีเบื้องหลังไม่ธรรมดาลึกล้ำ

หลินซานชีคุยโวต่อไป

"นอกจากนี้ เรายังคิดค้นยาต้านเชื้อแบคทีเรียที่พลิกโฉมหน้าและปฏิวัติอีกสามชนิด! จากการทดลองของเรา ผลการรักษาสูงกว่าเพนิซิลลินกว่าหนึ่งร้อยเท่า! แทบจะไม่มีแบคทีเรียไหนที่เรากำจัดไม่ได้แล้ว!

ส่วนยาลดไข้และยาโรคกระเพาะของเรา ก็ยังล้ำหน้ากว่าของประเทศตะวันตกกว่า 30 ปี! ถ้าทุกคนไม่เชื่อ ลองดูเด็กที่กำลังได้รับการกู้ชีพสิครับ! อาการดีขึ้นแล้วใช่ไหม?"

เดิมทีทุกคนกำลังสนใจหลินซานชีพนักงานขายระดับทองแต่ตอนนี้ทุกคนก็หันไปมองเตียงกู้ชีพ

เด็กที่เมื่อครู่ยังชักเกร็งไปทั้งตัว หลังจากฉีดยาไดอะซีแพม และเหน็บยาไอบูโพรเฟน เพื่อลดไข้ไปแล้ว ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็กลับมาเป็นปกติ

ไม่ชักเกร็งแล้ว มีสติแล้ว ไข้ก็ลดแล้ว ตอนนี้นั่งอยู่บนเตียงคนไข้ มองดูฝูงชนที่มุงดูด้วยความประหลาดใจ

หลินซานชีทราบดีว่าการรักษาโรคในเด็กนั้นมหัศจรรย์พอป่วยก็ซึมๆ เซาๆ แต่พอไข้ลดก็กระโดดโลดเต้นได้ทันที

ดังนั้นหลินซานชีจึงโค้งตัวลงแล้วถามอย่างอบอุ่น

"เด็กน้อย! หนูชื่ออะไร? อายุเท่าไหร่แล้ว?"

เด็กน้อยกะพริบตา ตอบด้วยเสียงอ้อแอ้

"คุณลุงคะ! หนูชื่อเริ่นเทียนชื่อ อายุ 3 ขวบแล้วค่ะ"

"ถ้าอย่างนั้นหนูน้อย! ตอนนี้บอกคุณลุงสิว่าอยากกินเค้กชิ้นเล็กๆ อร่อยๆ ไหม? คุณลุงจะให้คนไปซื้อให้ทันที"

เด็กน้อยได้ยินแล้วก็ดีใจ หน้าก็เผยรอยยิ้ม พยักหน้าพร้อมกัน

"อยากกิน! อยากกิน! หนูหิวแล้วค่ะ!"

ไข้สูง + ชักเกร็งเป็นสิ่งที่ใช้พลังงานมาก เด็กน้อยที่เพิ่งฟื้นตัวตอนนี้ก็ยังคงรู้สึกอ่อนแรงและหิวโหย ซึ่งเป็นปฏิกิริยาทางสรีรวิทยาปกติ

แต่ในสายตาของประชาชนที่ไม่ทราบความจริง นี่คือความมหัศจรรย์ของโรงพยาบาลหลิงหนาน

เด็กที่เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนใกล้จะตายหลังจากได้รับการกู้ชีพที่โรงพยาบาลหลิงหนานแล้ว ผลการรักษาก็เห็นผลทันที

ไม่เพียงแต่ฟื้นตัวจากอาการป่วย แต่ยังบ่นอยากกินเค้กชิ้นเล็กๆ อีกด้วย นี่ไม่ใช่เรื่องมหัศจรรย์แล้วจะเรียกว่าอะไร?

ในทันที เสียงปรบมือและแสงแฟลชของกล้องก็ดังขึ้นพร้อมกัน

พ่อแม่ของเด็กน้อยถึงกับร้องไห้ด้วยความยินดีและแสดงความขอบคุณต่อบุคลากรทางการแพทย์อย่างไม่หยุดหย่อน

หลินซานชีในเวลานั้นต่อหน้าทุกคน ก็หยิบเครื่องวัดอุณหภูมิแบบดิจิทัลออกมา แล้ววัดอุณหภูมิของเด็ก แล้วก็แสดงให้ทุกคนดู

"ทุกคนดูสิครับ! ตอนนี้อุณหภูมิของเด็กอยู่ที่ 37 องศาแล้ว แต่หลังจากนี้อุณหภูมิก็จะกลับมาสูงอีก! ดังนั้นเราจึงต้องใช้การรักษาแบบผสมผสานระหว่างแพทย์แผนจีนและแพทย์แผนตะวันตกครับ!

ยกตัวอย่างเช่น ยาลดไข้สูงก็ใช้ยาแขวนตะกอนไอบูโพรเฟนของพวกเรา! ยาแก้อักเสบก็ใช้ยาผงเซฟูรอกซิมของเรา! ส่วนการลดไข้ต่ำและขับพิษ ก็ใช้ยาผงลดไข้สำหรับเด็กเสี่ยวเอ๋อร์ไฉ ของเรา!

ไม่ต้องฉีดยา ไม่ต้องเข้าโรงพยาบาล แค่กลับบ้านไปกินยาก็พอแล้ว! การรักษาแบบคอมโบนี้ภายใน 3 วัน อย่างมากก็ 3 วัน เด็กน้อยที่น่ารักคนนี้ก็จะหายดีครับ! ท่านผู้ปกครองทั้งสองวางใจได้!"

หลินซานชีไม่คิดว่าการแพทย์แผนจีนและยาจีนไม่ได้ผล

ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจจัดตั้งโรงพยาบาลแห่งแรกที่รักษาด้วยการผสมผสานระหว่างแพทย์จีนและแพทย์ตะวันตกในฮ่องกง โดยจะใช้ทั้งยาแผนจีนและยาแผนตะวันตกควบคู่กันไป

แต่เหล่านักข่าวก็เป็นเด็กอยากรู้อยากเห็นถึงแม้จะได้รับค่าเดินทาง แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะถาม

"ถ้าอย่างนั้นเถ้าแก่หลินครับ การคิดค้นยาและเครื่องมือที่ทันสมัยเหล่านี้ต้องอาศัยทีมวิจัยที่แข็งแกร่งและโรงงานผลิตยา แล้วเราสามารถขอสัมภาษณ์ได้ไหมครับ?"

…

หลินซานชีในตอนนี้เน้นที่แบรนด์ฮ่องกงต่อหน้าผู้บริหารระดับสูงเขาสามารถยอมรับได้ว่าโรงงานอยู่ในอำเภอเป่าอัน แต่ต่อหน้าประชาชน เขาไม่สามารถยอมรับได้

"ข้อเรียกร้องของนักข่าวสมเหตุสมผลมากครับ! แต่ห้องปฏิบัติการของเรากำลังวิจัยยาชนิดใหม่อีกหลายชนิด ซึ่งกำลังอยู่ในช่วงสำคัญ! ดังนั้นเพื่อรักษาความลับ เราจึงยังไม่เปิดให้เข้าชมครับ!

แต่ทุกคนวางใจได้! การเปิดให้เข้าชมเป็นเรื่องของเวลา! เมื่อถึงตอนนั้นก็ขอเชิญเพื่อนๆ สื่อมวลชนและประชาชนมาเยี่ยมชมนะครับ!"

"ดี~~~"

เสียงปรบมือดังขึ้นอีกครั้ง

หลินซานชีคิดในใจว่าครั้งต่อไปจะเป็นเมื่อไหร่? ก็คงต้องรอจนถึงยุคการปฏิรูปและเปิดประเทศแล้ว ตอนนี้ไม่สามารถยอมรับอำเภอเป่าอันได้เด็ดขาด

อย่างไรก็ตาม ภายนอกก็มีโรงงานยาในซาโถวจื่อ ซึ่งก็เพียงพอที่จะรับมือกับการตรวจสอบทั่วไปได้แล้ว

ในกลุ่มคน เจียงอวี้ชิงและหวังเฉินที่มาจากสำนักงานเนตันโร้ด หมายเลข 172 ของเกาลูนก็ปะปนอยู่ในกลุ่มคน ฟังหลินซานชีคุยโวโอ้อวดต่อหน้าชาวฮ่องกง ทั้งสองคนแทบจะหลุดหัวเราะออกมา

"รหัส 59 นี่เป็นคนมหัศจรรย์จริงๆ! ในแผ่นดินใหญ่ก็เป็นเจ้าหน้าที่ตำแหน่งใหญ่ แต่กลับสามารถเข้าออกฮ่องกงได้อย่างอิสระ! แถมยังทำธุรกิจในนามของเถ้าแก่ฮ่องกงอย่างเปิดเผย! ที่สำคัญคือเขาแสดงบทบาทได้เหมือนจริงๆ! สุดยอดมาก!"

เจียงอวี้ชิงกลับส่ายหน้า เตือนว่า

"รหัส 59 ต้องทำตัวให้โดดเด่น ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีใครช่วยเขาได้! ถ้าเขาเปิดโรงพยาบาลอย่างลับๆ ในฮ่องกง ก็คงไม่มีความหมายอะไร!

เขาต้องทำตัวให้โดดเด่น! ออกมาปรากฏตัวอย่างโดดเด่น! ซึ่งนี่ก็คือผลของการโฆษณา!

คุณเชื่อไหมว่าหลังจากเรื่องเล็กๆ น้อยๆ นี้ พรุ่งนี้หนังสือพิมพ์ใหญ่ๆ ในฮ่องกงจะต้องเต็มไปด้วยข่าวของเขากับโรงพยาบาลหลิงหนานแน่นอน! แล้วเขาจะประหยัดค่าประชาสัมพันธ์ไปได้เท่าไหร่กัน?

และรหัส 59 ได้บอกไว้ว่างานรักษาความปลอดภัยของโรงพยาบาลหลิงหนานเขาจะรับผิดชอบเอง แต่เบื้องบนก็ยังมีความกังวล ดังนั้นคนของเราก็ต้องแฝงตัวเข้าไปในทีมรักษาความปลอดภัยด้วย เพื่อคุ้มกันรหัส 59 อย่างลับๆ ตลอด 24 ชั่วโมง!

นี่คือคำสั่งของระดับสูงสุด! พวกคุณจะต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด! ห้ามผิดพลาดเด็ดขาด!"

หวังเฉินได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า "ได้ครับ! ผมเข้าใจแล้วครับ!"

เจียงอวี้ชิงรำพึง "มิน่าเล่าถึงเรียกว่าสหายแห่งความช่วยเหลือ! รหัส 59 คนนี้ทำงานใจกว้างเปิดเผยจริงๆ!

เขาไม่น่าจะทราบว่าคนของเราไม่เพียงแต่จะคุ้มกันเขา แต่ยังเป็นการสอดแนมเขาด้วย! แต่เขายังยินดีให้เราเข้ามา แถมยังรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด! เป็นสหายที่ดีจริงๆ!"

ถ้าหลินซานชีได้ยินคำพูดนี้ เขาคงคิดในใจว่า 'องครักษ์จากจงหนานไห่ ไม่ใช่ใครๆ ก็มีสิทธิ์ได้รับ'

'หน่วยสอดแนมจากเนตันโร้ด หมายเลข 172 อยากจะสอดแนมเขาเหรอ? มันจะง่ายขนาดนั้นได้อย่างไร?'

ในเมื่อพวกเขาต้องการที่จะเข้ามามีส่วนร่วมแล้ว ยามคับขันก็จะต้องถูกหลินซานชีดึงลงน้ำเมื่อเกี่ยวข้องกับระดับสูง ก็จะต้องรับผิดชอบในการล้างก้นให้เขา

ตราบใดที่มีคนช่วยเขาล้างก้นการกระทำบางอย่างของหลินซานชีก็จะถูกมองว่าเป็นการหยั่งเชิงของแผ่นดินใหญ่ แบบนี้เขาก็สามารถทำอะไรได้ตามอำเภอใจมากขึ้น

พูดตรงๆ ก็คือต่างฝ่ายต่างใช้ประโยชน์

ตามคำกำชับของหลินกู่เซินก่อนหน้านี้ ต้องเป็นนักเล่นหมากอย่าเป็นเบี้ยที่ถูกสละ

ระหว่างทางกลับ หวังเฉินจู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ แล้วถามอย่างประหลาดใจ

"ครอบครัวหลินไม่ใช่ว่าอาศัยอยู่ที่เหมียวเจีย หรือครับ? แล้วทำไมถึงต้องย้ายที่อยู่?"

เจียงอวี้ชิงหัวเราะหึๆ

"คุณอย่าดูถูกเหมียวเจียนะ! ที่นั่นถูกตระกูลหลินบริหารจัดการจนกลายเป็นกำแพงทองแดงกำแพงเหล็กแล้ว! คนทั่วไปไม่มีทางบุกเข้าไปได้เลย! อาวุธของพวกเขาทันสมัยมาก! แถมยังสร้างป้อมปราการป้องกันอย่างลับๆ อีกด้วย! พูดแล้วจะทำให้คุณตกใจ!

แต่รหัส 59 ได้รายงานว่าสภาพความเป็นอยู่ในเหมียวเจียค่อนข้างแย่ ดังนั้นทั้งครอบครัวจึงเตรียมจะย้ายไปที่อื่น! เลือกซื้อบ้านพักส่วนตัวสองสามหลังบนภูเขาเล็กๆ ทางเหนือของโรงพยาบาลหลิงหนาน ใกล้กับสถานีอุตุนิยมวิทยาครับ!"

หวังเฉินได้ยินดังนั้นก็ฮึม!แล้วกล่าวอย่างไม่พอใจ

"ก็เป็นแนวคิดแบบนายทุนนั่นแหละ! โลภในความสุขสบาย! มีรถยนต์ส่วนตัวและบ้านพักหรูหรา! ชอบเหล้าฝรั่งและผู้หญิงฝรั่ง!"

เจียงอวี้ชิงจู่ๆ ก็หยุดเดินแล้วมองหวังเฉิน

"ระวังคำพูดของคุณ! รหัส 59 เป็นแค่คนจีนผู้รักชาติที่มีใจให้แผ่นดินใหญ่ไม่ใช่คนที่เราฝึกอบรมมา! เรามีสิทธิ์อะไรที่จะใช้มาตรฐานของพรรคในการเรียกร้องจากเขา?

เขาได้สร้างคุณูปการอย่างใหญ่หลวงให้แก่ประเทศ! ทำเรื่องที่คนธรรมดาทำไม่ได้! ซึ่งช่วยบรรเทาความยากลำบากทางเศรษฐกิจ อุตสาหกรรม เทคโนโลยี และการแพทย์ของประเทศได้! เราควรให้ความเคารพและขอบคุณเขาอย่างยิ่ง!

ท้ายที่สุด เราเป็นหนี้เขา ไม่ใช่เขาเป็นหนี้เรา! เข้าใจไหม?"

หวังเฉินได้ยินดังนั้นก็ตกใจ ยืนตรง "เข้าใจครับ!"