บทที่ 791 รุ่นทหารโหดร้ายเกินไป

ประธานหลินเดินเข้าไปในห้องทำงานอย่างรีบร้อน แล้วปิดประตู ไม่ทราบว่ากำลังทำอะไรอยู่

เลขาตัวน้อยทั้งสองคน จูซินเยว่และเหยาจัวหานมองหน้ากัน แล้วรีบก้มหน้าทำงานต่อ

ตอนนี้เลขาสาวทั้งสองคนนี้คืออีกช่องทางหนึ่งที่หลินซานชีใช้ในการควบคุมหลิงหนานถังกรุ๊ปทั้งหมด นอกจากการรายงานปกติของแต่ละแผนกแล้ว หลินซานชียังกำหนดให้มี "ระบบสรุปรายงาน"

ทุกบริษัทสาขาจะต้องรายงานทุกเรื่องที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน รวมถึงการเงิน ยอดขาย เหตุการณ์ฉุกเฉิน ฯลฯ โดยละเอียดทั้งหมด ในรูปแบบของสรุปรายงานส่งไปยังสำนักงานประธานกรรมการ

จากนั้น จูซินเยว่และเหยาจัวหานจะต้องคัดเลือกเนื้อหาที่สำคัญที่สุดจากสรุปรายงานทั้งหมด เพื่อมอบให้หลินซานชี

หลินซานชีมีเวลา ก็จะอ่านสรุปรายงานของทุกบริษัทสาขาอย่างละเอียด ถ้าไม่มีเวลา ก็จะอ่านแค่บทสรุปสำคัญอย่างรวดเร็ว

ดังนั้นอย่ามองว่าหลินซานชีเหมือนเถ้าแก่ปล่อยวางแท้จริงแล้วเขารู้เรื่องภายในทั้งหมดของหลิงหนานถัง

สิ่งนี้ทำให้เลขาสาวทั้งสองคน จูซินเยว่และเหยาจัวหานลำบากมาก พวกเธอจะต้องจับตาดูทุกบริษัทสาขาอย่างใกล้ชิด ถึงขั้นบ่มเพาะผู้รายงานสองสามคนในหมู่ผู้บริหารระดับกลางด้วยซ้ำ

ไม่นานนัก ไฟสัญญาณบนเครื่องโทรศัพท์ก็สว่างขึ้น เสียงของหลินซานชีดังออกมา

"จัวหาน ข้อมูลรถซานเมาที่ฉันต้องการเมื่อวานหาเจอแล้วหรือยัง"

เหยาจัวหานกดปุ่มตอบ "เจ้านายคะ ข้อมูลเจอแล้วค่ะ ฉันพิมพ์ออกมาเรียบร้อยแล้วค่ะ ตอนนี้รถซานเมาแบ่งออกเป็นรุ่นทหารและรุ่นพลเรือนค่ะ รุ่นทหารผลิตโดยโรงงานเจียหลิง หวังเจียง และฉางอานของตงฟางอุตสาหกรรมกรุ๊ปค่ะ

นอกจากนี้ ฉันยังตรวจสอบพบรถรุ่นหนึ่งชื่อซานตงเมาผลิตโดยบริษัทซิบ่อฉูจู่อุตสาหกรรมเดิมทีเป็นรุ่นพลเรือน จัดเป็นรถออลเทอร์เรนสำหรับใช้ในการเกษตรค่ะ แต่ถูกพวกรัสเซียดัดแปลงเล็กน้อย ก็สามารถนำไปใช้ทางการทหารได้เช่นกันค่ะ"

"ซานตงเมา"

หลินซานชีคิดในใจว่าชื่อน่ารักดีนะ"อย่างนั้น คุณส่งข้อมูลบริษัทผลิตซานตงเมาแห่งนี้มาให้ฉัน"

ตงฟางอุตสาหกรรมกรุ๊ป หรือจะเรียกว่าตงฟางอาวุธกรุ๊ป แค่ได้ยินชื่อก็รู้ว่าเป็นรัฐวิสาหกิจกลาง และยังเป็นรัฐวิสาหกิจด้านอุตสาหกรรมทางทหาร

การที่จะร่วมมือกับรัฐวิสาหกิจด้านอุตสาหกรรมทางทหารแบบนี้ อย่างแรกพวกเขาจะตรวจสอบบรรพบุรุษ 18 ชั่วโคตรของคุณ และยังกำหนดเงื่อนไขมากมายอีกด้วย โดยไม่ให้โอกาสคุณต่อรองราคาเลย

อย่างเครื่องบิน J-7  หลินซานชีรู้ดีว่าตัวเองถูกเชือดไปแล้ว คุณมีเครื่องบินใหม่กี่ลำ เครื่องบินเก่าขายแพงกว่าเครื่องบินใหม่เสียอีก

ที่สำคัญคือ ต่อให้รัฐวิสาหกิจด้านอุตสาหกรรมทางทหารยอมขาย ก็จะไม่ขายรุ่นที่ทันสมัยที่สุดให้กับเอกชน

ก่อนหน้านี้การร่วมมือของหลินซานชีกับซีเฟยกรุ๊ป ภายใต้ความช่วยเหลือของซ่งเค่อจ่าง และการอนุมัติของผู้นำระดับสูง ก็แค่ขายเครื่องบินเก่าที่ถูกปลดระวางไปแล้วไม่กี่ร้อยลำให้เขาเท่านั้น

เชื่อไหมว่าหลินซานชีเสนอขอซื้อเครื่องบิน J-20 ก็จะถูกสอนให้รู้จักการปฏิบัติตนทันที

ดังนั้นภายใต้เงื่อนไขที่สามารถเลือกได้ หลินซานชีจึงไม่ต้องการร่วมมือกับกองทัพ แผนกนี้แข็งแกร่งเกินไป น่ากลัวเกินไป และจริงจังเกินไป

เหยาจัวหานรีบเข้ามาในห้อง ถือเอกสารกองโต

เสื้อสูทตัวเล็ก เสื้อเชิ้ตสีขาว ทำให้ส่วนโค้งที่ดูเต่งตึงโดดเด่นขึ้นมามาก แถมยังถูกแฟ้มเอกสารบีบอัด ทำให้หลินซานชีอดไม่ได้ที่จะมองหลายครั้ง

แม้จะกินไม่ได้ แต่ดูก็ยังดี หลู่ซวิ่นเคยกล่าวไว้ว่า "ดูสาวงามสามร้อยครั้งต่อวัน ไม่ต้องเกรงใจที่จะเป็นคนหลิงหนานไปตลอด"

"เจ้านายคะ นี่คือข้อมูลบริษัทซิบ่อฉูจู่อุตสาหกรรมที่ฉันตรวจสอบมาค่ะ แต่ข้อมูลข้างบนดูธรรมดามากๆ เลยค่ะ เดี๋ยวฉันจะเปิดเว็บไซต์ทางการของพวกเขาให้ดูนะคะ"

เหยาจัวหานรับคอมพิวเตอร์พกพาของหลินซานชีมา แล้วก้มลงบนโต๊ะทำงาน เริ่มพิมพ์ที่อยู่เว็บไซต์

ส่วนบนของหญิงสาวอยู่ใกล้กับหลินซานชีมาก กลิ่นกายหอมๆ โชยมา หลินผู้เป็นมหาเศรษฐีร้อยล้านแทบจะสามารถสัมผัสแสงไฟได้เลยเพียงแค่ยกมือขึ้นเล็กน้อย

หลินซานชีเป็นเจ้านายที่จริงจัง ย่อมต้องหลีกเลี่ยงการถูกครหา เขาจึงเลื่อนเก้าอี้ถอยหลังเล็กน้อย ห่างจากเลขาตัวน้อย

ผลสุดท้ายพอเลื่อนเก้าอี้ไป ก็เห็นบั้นท้ายที่ดูเด้งอีกแล้ว กระโปรงทรงสอบก็รัดรูปอยู่แล้ว บวกกับเลขาสาวที่กำลังก้มตัว ทำให้เห็นขอบของกางเกงในอย่างชัดเจน

หลินซานชีกระแอมเล็กน้อย ละสายตาไป แล้วท่องในใจว่า "อนันตคุณพระอนันตธรรม..."

เหยาจัวหานไม่รู้ว่าแกล้งไม่รู้ หรือไม่รู้จริงๆ แต่ก็ใช้เวลาอยู่พักใหญ่ในการเปิดเว็บไซต์ทางการของบริษัทฉูจู่อุตสาหกรรมในที่สุด

"เจ้านายคะ นี่คือเว็บไซต์ของพวกเขาค่ะ ข้างบนมีข้อมูลผลิตภัณฑ์และรูปภาพอยู่ค่ะ คุณดูสิคะว่าใช่ที่คุณต้องการไหม"

เลขาตัวน้อยยืดตัวขึ้น หลินซานชีก็ถอนหายใจโล่งอก ตอนนี้เขาถึงได้เข้าใจว่าการเป็นเจ้านายมันต้องอดทนยากขนาดนี้เลยนะ

สักวันหนึ่งเมื่อเขาทำธุรกิจใหญ่โตและแข็งแกร่งขึ้น เขาจะต้องรับช่วงต่อคณะนักร้องนักแสดงของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ใหญ่ๆ ในเมืองฮึ่มๆ

เว็บไซต์ทางการของบริษัทซานตงฉูจู่อุตสาหกรรมค่อนข้างเรียบง่าย บริษัทนี้ดูเหมือนจะสามารถผลิตรถยนต์ได้ทุกประเภท

อย่างเช่นรถออลเทอร์เรนUTV, รถเอทีวี, รถทำงาน, รถโกคาร์ท หรือแม้กระทั่งสโนว์โมบิล

แล้วมองดูสีสันสดใสบนรูปภาพ ซึ่งแตกต่างจากสีเขียวทหารลายพรางของบริษัทอาวุธโดยสิ้นเชิง สไตล์หนึ่งคือแข็งแกร่ง อีกสไตล์หนึ่งคือน่ารักปนโง่

พูดตรงๆ ผลิตภัณฑ์ของบริษัทซานตงฉูจู่อุตสาหกรรมก็คือของเล่นชิ้นใหญ่นั่นเอง

รถของเล่นแบบนี้จะสามารถปรับตัวเข้ากับสนามรบได้หรือไม่ เรื่องนี้ต้องตั้งคำถาม

หลินซานชีลูบคางครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ แล้วตัดสินใจที่จะไปตรวจสอบด้วยตัวเอง ถ้าสามารถร่วมมือกันได้ก็ดีที่สุด ถ้าไม่ได้ก็ถือว่าไปเที่ยว กินบาร์บีคิว

"จัวหาน อย่างนั้นคุณช่วยติดต่อบริษัทซานตงฉูจู่อุตสาหกรรมแห่งนี้หน่อยนะ บอกว่าเรามีความสนใจที่จะจัดซื้อ และต้องการไปตรวจสอบด้วยตัวเอง ถามว่าพวกเขาจะสะดวกไหม"

เหยาจัวหานพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง "ได้ค่ะเจ้านาย ถ้าหากร่วมมือกัน เราจะสั่งซื้อรถออลเทอร์เรนประมาณกี่คันคะ"

หลินซานชีคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วชูนิ้วขึ้น "ไม่น้อยกว่าหนึ่งหมื่นคัน"

เหยาจัวหานก็ไม่ได้คิดว่าหนึ่งหมื่นคันเป็นจำนวนที่มากมายอะไรนัก เธอจึงยิ้มรับคำแล้วออกไปโทรศัพท์

ในขณะนั้น ที่เมืองซิบ่อ มณฑลซานตง ภายในบริษัทฉูจู่อุตสาหกรรม

โจวต๋าซินประธานกรรมการบริษัทนั่งอยู่บนหัวโต๊ะ สูบบุหรี่ มองรายงานยอดขายของบริษัทแล้วก็กังวลใจ

ภายในห้องประชุม ผู้บริหารระดับกลางของบริษัททุกคนต่างเงียบกริบ กังวลถึงหม้อข้าวหม้อแกงของตัวเอง

ข่งเต๋อหงผู้อำนวยการฝ่ายขายกล่าวอย่างแผ่วเบาว่า

"เดิมทีรถออลเทอร์เรน 500 คันที่เราจะส่งออกไปรัสเซียถูกตีกลับ โดยที่อีกฝ่ายก็ไม่ได้ให้เหตุผลอะไร ตอนนี้เราผลิตไปแล้ว 100 คัน รถ 100 คันนี้จะต้องหาผู้ซื้อใหม่ ซึ่งทำให้บริษัทของเราได้รับความเสียหายอย่างมาก"

ผู้บริหารระดับกลางคนหนึ่งถามอย่างไม่เข้าใจ "รัสเซียควรจะมีเงินมัดจำอยู่บ้างใช่ไหมครับ อย่างน้อยก็พอจะชดเชยความเสียหายได้บ้าง"

ข่งเต๋อหงยิ้มอย่างขมขื่น "เงินมัดจำมีครับ แต่น้อยครับ คนรัสเซียทำธุรกิจก็เป็นอย่างนี้มาโดยตลอด ก่อนหน้านี้เราเคยทำข้อตกลงมาแล้วสองสามครั้ง ครั้งนี้ก็เลยประมาทไปหน่อยครับ"

โจวต๋าซินโบกมืออย่างหมดแรง

"เรื่องนี้ไม่โทษเหล่าข่งหรอก เป็นปัญหาของผมเอง ผมเป็นคนหาคำสั่งซื้อนี้มาเอง ผมรีบร้อนเกินไป ดังนั้นตอนแรกจึงได้เงินมัดจำแค่ 500,000 หยวนเท่านั้นเอง"

ข่งเต๋อหงกล่าวต่อว่า

"ทุกคนทราบดีว่าปัจจุบันผลิตภัณฑ์ของบริษัทเราส่วนใหญ่ส่งออก แต่ตลาดต่างประเทศในช่วงไม่กี่ปีมานี้ค่อนข้างซบเซา คำสั่งซื้อจึงลดลงเรื่อยๆ

เราก็เคยคิดที่จะทำธุรกิจในประเทศ แต่กีฬาเอ็กซ์ตรีมอย่างการขับรถในป่าหิมะ ทะเลทราย ฯลฯ ยังคงเป็นกิจกรรมเฉพาะกลุ่มในประเทศ ความต้องการจึงไม่สูงนัก แถมคู่แข่งในประเทศก็เยอะ กำไรก็น้อยเกินไป"

หลินซานชีไม่ทราบเลยว่าเนื้อหาทางเทคนิคของรถซานเมารุ่นพลเรือนนั้นไม่สูงนัก

แค่ในมณฑลซานตงเพียงแห่งเดียว ก็มีวิสาหกิจชุมชนหลายแห่งที่สามารถผลิตได้ เพื่อให้ได้คำสั่งซื้อ ก็มีการกดราคาแล้วกดราคาอีก ทำให้กำไรของอุตสาหกรรมรถออลเทอร์เรนทั้งหมดต่ำมาก

กำไรต่ำ ก็ทำได้แค่ลดสเปคของรถออลเทอร์เรน หรือลดคุณภาพการผลิต ซึ่งยิ่งทำให้คุณภาพผลิตภัณฑ์และปัญหาเครดิตแย่ลงไปอีก

สิ่งนี้ทำให้เกิดวงจรอุบาทว์

ดูเหมือนนี่จะเป็นโรคประจำตัวของสินค้าที่ผลิตในประเทศ เมื่อเห็นสินค้าชนิดหนึ่งทำเงินได้ ก็แห่กันเลียนแบบ ไม่สนใจเรื่องลิขสิทธิ์ แค่แย่งธุรกิจกัน

สุดท้ายผลิตภัณฑ์ใหม่ที่เพิ่งออกมาก็ถูกทำลายลงไปอย่างนั้นเอง

ในขณะที่ทุกคนกำลังกังวลใจว่าจะหาคำสั่งซื้อใหม่จากไหนดี เจ้าหน้าที่สำนักงานก็วิ่งเข้ามา

"ประธานโจวครับ เมื่อครู่เราได้รับโทรศัพท์จากฮวาตูครับ มีบริษัทแห่งหนึ่งสนใจรถออลเทอร์เรนของเรามากครับ ต้องการมาตรวจสอบด้วยตัวเองที่โรงงานครับ"

โจวต๋าซินพยักหน้าอย่างไม่สนใจ "ได้เลย ให้มาสิ เดี๋ยวเหล่าข่งก็รับรองไปก็พอแล้ว"

บริษัทฉูจู่อุตสาหกรรมมีลูกค้าในฮวาตูอยู่สองสามราย แต่ก็สั่งซื้อในปริมาณน้อยๆ แค่ครั้งละ 10-20 คัน ซึ่งก็แค่พออุดฟันเท่านั้นเอง

เจ้าหน้าที่เห็นประธานทำท่าทีไม่ใส่ใจก็ร้อนใจ

"ประธานโจวครับ อีกฝ่ายแจ้งมาทางโทรศัพท์ว่า ถ้าหากร่วมมือกันสำเร็จ อีกฝ่ายจะสั่งซื้อรถออลเทอร์เรนอย่างน้อยหนึ่งหมื่นคันเลยนะครับ นี่มันคำสั่งซื้อขนาดใหญ่มากเลยนะครับ"

"เท่าไหร่"

คนในห้องประชุมต่างประหลาดใจ มองหน้ากันเลิ่กลั่กง่วงนอนก็หายไปหมดแล้ว