บทที่ 38: ผนึก

“หัวหน้าหลิน..คุณยังไม่ตายนี่ครับ..”

หลินอันเหลือบมองจางเถี่ยอย่างจนปัญญา ไม่ยอมพูด เพียงแต่ในใจมีความอบอุ่นสายหนึ่งไหลผ่าน

เขาก็เห็นภาพที่จางเถี่ยพุ่งเข้ามาช่วยเขาโดยไม่สนใจผลที่จะตามมา ในฐานะที่เป็นความสัมพันธ์ที่รู้จักกันไม่ถึงสองวัน ถึงแม้จะมีบุญคุณช่วยชีวิต การกระทำแบบนี้ของจางเถี่ยก็ถือว่ามีน้ำใจและคุณธรรมแล้ว

และระบบก็เพิ่งจะส่งการแจ้งเตือนมาเมื่อครู่

“ติ๊ด, สมาชิกจางเถี่ย, ความภักดีเพิ่มขึ้นถึง 90 (เขาแทบจะไม่ทรยศคุณ, ไม่ว่าจะอยู่หรือตาย)”

ด้วยความเข้าใจผิด กลับทำให้ความภักดีของจางเถี่ยต่อเขาสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่าจางเถี่ยที่เขาช่วยไว้โดยไม่ตั้งใจ ในอนาคตอาจจะกลายเป็นคู่หูของเขาได้จริงๆ

เพียงแต่หลินอันไม่ได้พูดอะไรมากนัก ตอนนี้ความคิดทั้งหมดของเขาอยู่ที่ [หัตถ์กลืนวิญญาณ]

“บุกออกไป แบกฉันกลับไป”

จางเถี่ยได้ยินคำพูดของหลินอันก็รีบแบกเขาขึ้นบ่า เมื่อผ่านเด็กสาวผ้าพันแผลและห่อยาเต็มห่อก่อนหน้านี้ เขาก็แขวน "คานหาบน้ำ" ไว้หน้าอก ถือกระดูกสันหลังของอสรพิษซากศพแล้ววิ่งออกไปอย่างบ้าคลั่ง

ภายใต้การเสริมพลังจากการกลายร่างเป็นหมีและยาที่ยังไม่หมดฤทธิ์ ความเร็วของเขาก็เร็วมาก

ตลอดทางเงียบงัน ในหูมีเพียงเสียงคำรามของซอมบี้ กระดูกสันหลังของอสรพิษซากศพส่งเสียงดังสนั่น ราวกับแส้ฟาดซอมบี้ที่ขวางทางจนแหลกละเอียดอย่างแม่นยำ

ตลอดทางทั้งสองเงียบไป มีความคิดแตกต่างกันไป

ถึงแม้เขาจะเห็นว่าหลินอันยังไม่ตาย ในใจก็ดีใจอย่างยิ่ง แต่ในใจกลับไม่สามารถผ่อนคลายได้เลย

หัวหน้าหลิน...ถึงแม้จะไม่ตาย แต่ส่วนใหญ่ก็คงจะติดเชื้อแล้ว

ตอนที่เขานำทีมบุกออกจากวงล้อมซอมบี้ เขาก็เคยเห็นคนจำนวนไม่น้อยที่ถูกซอมบี้ติดเชื้อแล้วจะเกิดอะไรขึ้น หลังจากวันสิ้นโลกอุบัติขึ้น ความเร็วในการกลายร่างของไวรัสซอมบี้ก็เร็วมาก ยิ่งเกมวันสิ้นโลกดำเนินไปถึงช่วงหลังๆ พลังของไวรัสซอมบี้ก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น

ในตอนนี้ คนธรรมดาขอเพียงถูกข่วนที่ผิวหนังเล็กน้อย เพียงสิบนาทีก็จะกลายเป็นซอมบี้ หากเป็นมนุษย์ที่บาดเจ็บสาหัสใกล้ตาย ก็จะกลายเป็นสัตว์ประหลาดกินคนในพริบตา

ถึงแม้หลินอันจะดูไม่มีอะไรผิดปกติ แต่จางเถี่ยก็คิดว่าเป็นเพราะเขาเป็นผู้ปลุกพลัง สมรรถภาพร่างกายแข็งแกร่งจึงทนได้นานกว่า

ทำยังไงดี? จะพาหัวหน้าหลินกลับไปไหม? ในโรงแรมยังมีคนธรรมดาอีกมาก แม้กระทั่งน้องสาวของตัวเองก็ยังอยู่ ถ้าหัวหน้าหลินกลายเป็นซอมบี้ ด้วยสมรรถภาพร่างกายของเขาในตอนนี้ ถึงแม้จะไม่กลายเป็นสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ ก็ยังแข็งแกร่งกว่าซอมบี้ธรรมดามาก

การพาหลินอันกลับไป ก็เท่ากับพาเอาระเบิดเวลาไปด้วย

จางเถี่ยในใจทรมาน ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี ทำได้เพียงก้มหน้าบุกออกไป อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่เคยคิดที่จะทิ้งหลินอันไป เขาตัดสินใจแน่วแน่แล้ว

แม้ว่าหลินอันจะกลายเป็นซอมบี้ เขาก็จะสู้ตายปกป้องหลินอันจนถึงวินาทีสุดท้าย!

......

แตกต่างจากความคิดฟุ้งซ่านของจางเถี่ย หลินอันเพียงแค่ดู [หัตถ์กลืนวิญญาณ] ในมือซ้ำๆ ในใจขมขื่น

อุปกรณ์สีส้ม (มหากาพย์): [หัตถ์กลืนวิญญาณ] สถานะผนึกแตก

ค่าสถานะอุปกรณ์: พละกำลัง +5 (อุปกรณ์เสียหายแล้ว, ค่าสถานะอื่นจะฟื้นฟูหลังจากชาร์จพลัง)

ทักษะอุปกรณ์: กรีดร้องวิญญาณ (ยังไม่ได้ชาร์จพลัง)

ในสถานะถุงมือเสียหาย: ไม่สามารถดูดพลังงานวิญญาณจากภายนอกได้โดยอัตโนมัติ ทำได้เพียงให้ผู้สวมใส่ใช้พลังจิตของตัวเองให้โดยตรง

หมายเหตุ: พลังที่บรรจุอยู่ในอุปกรณ์นี้ถูกกลืนกินจนหมดสิ้น บางทีคุณอาจจะลองหาเศษเสี้ยวหินออบซิเดียนอีกชิ้นหนึ่ง เพื่อฟื้นฟูพลังดั้งเดิมของมัน

บนถุงมือที่เต็มไปด้วยลวดลายสีเลือด หินออบซิเดียนที่ฝังไว้แตกละเอียด ไร้ซึ่งประกาย

ต้องหาหินออบซิเดียนอีกชิ้นหนึ่งมาประกอบอุปกรณ์ให้สมบูรณ์ ช่างน่าโมโหเสียจริง

หลินอันก็ขี้เกียจจะบ่นเรื่องที่ทำให้คนอารมณ์เสียซ้ำๆ แบบนี้ เพราะโดยรวมแล้ว เขาไม่เพียงแต่ได้อุปกรณ์ที่แข็งแกร่งกว่า [ถุงมือทลายกะโหลก] มา แต่ยังได้มังกรทมิฬแห่งห้วงอเวจีระดับ S มาอีกตัว!

แค่ประกอบอุปกรณ์ให้สมบูรณ์อีกครั้ง ไม่มีอะไรเสียหาย เพียงแต่ปวดหัวว่าจะไปหาเศษเสี้ยวหินออบซิเดียนอีกชิ้นหนึ่งที่ไหน

ไม่รู้ว่าถุงมือนี้มีที่มาอย่างไร อย่างไม่มีเหตุผล หลินอันรู้สึกว่าเบื้องหลังถุงมือซ่อนความลับอะไรบางอย่างไว้ ในอนาคตเมื่อพลังแข็งแกร่งขึ้นอีกหน่อยก็ควรค่าแก่การสำรวจ

ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมอุปกรณ์ถึงถูกผนึก เมื่อมองดูมังกรทมิฬที่กลายเป็นรูปปั้นหินบนข้อมือ เขาก็พอจะรู้แล้วว่าเป็นอย่างไร หากไม่มีอะไรผิดพลาด พลังในถุงมือก็ถูกเจ้านี่กลืนกินจนหมดสิ้น และพลังงานวิญญาณที่เขาดูดซับมาอย่างไม่มีเหตุผลก่อนหน้านี้แปดส่วนก็คือที่มังกรกินไม่หมด แล้วรั่วไหลออกมา!

อุปกรณ์ระดับมหากาพย์ของข้า!

หลินอันอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา

ถึงแม้ [หัตถ์กลืนวิญญาณ] จะได้กลับคืนมา แต่ค่าสถานะอุปกรณ์ก็แข็งแกร่งกว่าอุปกรณ์สีฟ้า [ถุงมือทลายกะโหลก] เพียงเล็กน้อยเท่านั้น พูดอย่างเคร่งครัด ถึงกับยังไม่ดีเท่าผลของอุปกรณ์สีฟ้าสองชิ้นที่แยกกัน

ค่าสถานะทั้งหมดถูกผนึก เหลือเพียง +5 พละกำลัง ผลพิเศษของการโจมตีที่ติดคลื่นกระแทกทางจิตใจที่ท้าทายสวรรค์ถูกผนึก การชาร์จพลังทักษะอัตโนมัติก็ใช้ไม่ได้เช่นกัน แม้แต่การกลืนวิญญาณที่ไม่รู้ว่ามีประโยชน์อะไรก็เข้าสู่การผนึก

เจ็บปวดใจอย่างยิ่ง

หลินอันทำได้เพียงปลอบใจตัวเองไปตลอดทาง อย่างน้อยทักษะที่สำคัญที่สุดก็ยังอยู่ สวมไปก่อน อาศัยการเพิ่มพลังเพิ่มเติม ก็พอจะชดเชยพลังต่อสู้ที่บาดเจ็บสาหัสได้

ส่วนเรื่องการชาร์จพลังกรีดร้องวิญญาณ...หลินอันไม่คิดเลยแม้แต่น้อยที่จะทำแบบนั้น ตอนนี้อันตรายเกินไป ในสถานการณ์ที่ไม่แน่ใจว่าจะต้องใช้พลังจิตเท่าไหร่ในการชาร์จ เขาก็ไม่กล้าที่จะลองส่งเดช

แม้ว่าขอเพียงเปิดใช้งานกรีดร้องวิญญาณ ตัวเองและคนอื่นๆ ก็จะสามารถกลับไปได้อย่างปลอดภัย แต่ว่า เมื่อเทียบกับความเป็นไปได้ที่ไม่รู้จัก เขายอมที่จะปลอดภัยไว้ก่อน

เมื่อสังเกตเห็นว่าพละกำลังของจางเถี่ยเริ่มแย่ลงเรื่อยๆ หลินอันก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เตรียมที่จะลงมือ

+5 พละกำลัง เพียงพอที่จะสนับสนุนตัวเองให้ฆ่ากลับไปที่โรงแรมได้แล้ว

ทว่า ทันทีที่เขาสวมถุงมือ

“วูม!”

แรงดูดที่รุนแรงสายหนึ่งมาจากถุงมือ ราวกับปลาวาฬกลืนน้ำดูดพลังจิตในร่างกายของเขา

บนถุงมือสีดำสนิทลวดลายสีแดงเลือดพลันสว่างขึ้น พร้อมกับการไหลเข้าของพลังจิตก็ปะทุคลื่นพลังงานเป็นระลอกๆ

!?

ล้อเล่นอะไรกัน ทำไมถุงมือถึงดูดพลังอัตโนมัติ! ในคำอธิบายบอกชัดๆ ว่าต้องให้ฉันยินยอมถึงจะได้!

ตกใจและโกรธ แรงดูดที่ระเบิดออกมาอย่างกะทันหันราวกับหนอนกินกระดูก ระดับของแรงดูดสูงกว่าที่หลินอันคาดไว้มาก เขาถึงกับไม่มีเวลาที่จะตัดการเชื่อมต่อพลังจิตโดยตรง

บ้าจริง!

ในทันที หลินอันรู้สึกราวกับถูกดูดพลังจนหมดสิ้น ภาพตรงหน้ามืดลงแล้วก็สลบไปโดยสิ้นเชิง

ในวินาทีก่อนที่จะหมดสติไป เขาได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบที่เย็นชาราวกับเครื่องจักรแว่วๆ:

“คำเตือน, เนื่องจากข้อผิดพลาดที่ไม่รู้จัก, กระตุ้นการเติมเต็มพลังจิตอัตโนมัติ”

“เวลาที่สลบเนื่องจากการหมดพลังจิตในครั้งนี้, คาดว่าจะใช้เวลา 100 ชั่วโมง..เวลานี้จะสั้นลงหากได้รับการเสริมพลังจากภายนอก”