บทที่ 5 - คัมภีร์เร้นลับทะเลไร้ขอบเขต

บทที่ 5 - คัมภีร์เร้นลับทะเลไร้ขอบเขต

◉◉◉◉◉

ความเปลี่ยนแปลงอันน่าเศร้าสลดภายนอกทำให้จางเต้าหยวนจมดิ่งลงไปอีก

ในใจของเขามีเปลวเพลิงแห่งความโกรธแค้นไร้ที่สิ้นสุด แต่เขาก็รู้ว่าความโกรธแค้นไม่สามารถแก้ไขปัญหาใดๆ ได้

อยากจะให้ต่างแดนและแดนเซียนชดใช้ ต้องพึ่งพาตัวเองเท่านั้น

อาจจะเป็นเพราะจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษจากการข้ามผ่านสองโลกของเขา

ประกอบกับร่างกายของอัจฉริยะชั้นแนวหน้าแห่งยุคบรรพกาลเซียน

ถึงแม้ว่าในช่วงเวลากว่าสามร้อยปีที่ผ่านมา เขาจะไม่ได้ทลายปริศนาในครรภ์ ปลุกความทรงจำในชาติก่อน

แต่การเสริมพรสวรรค์ด้านจิตวิญญาณโดยไม่รู้ตัวนี้ ก็ยังทำให้เขาโดดเด่นเหนือใครในช่วงเวลากว่าสามร้อยปีนี้ กลายเป็นหนึ่งในอัจฉริยะที่เจิดจรัสที่สุดในยุคบรรพกาลเซียน

นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมในท้ายที่สุด ถึงมีบุคคลระดับเซียนแท้จริงและเทวะเซียนในสำนักของเขา ยอมผนึกโลกใบเล็กพิเศษที่เขาอยู่ให้

เขาถูกคนกลุ่มนี้มองว่าเป็นความหวังที่จะผงาดขึ้นมาในภายหลัง เขาแบกรับความหวังของทุกคนไว้

เมื่อเขาเข้าใจจุดนี้ก็ยิ่งเจ็บปวดมากขึ้น เปลวไฟก็ยิ่งลุกโชน

เขามองดูบุคคลระดับเซียนแท้จริงสิ้นชีวิต ปรากฏการณ์ผิดธรรมชาติของฟ้าดินเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า

ข่มความเจ็บปวดสุดขีดนี้ไว้ เริ่มทำความเข้าใจคัมภีร์ระดับเทวะเซียนที่สืบทอดมาจากสำนักของเขา "คัมภีร์เร้นลับทะเลไร้ขอบเขต"

คัมภีร์เล่มนี้เป็นคัมภีร์ที่เทวะเซียนในเก้าสวรรค์สิบปฐพีได้รับมาจากทะเลแห่งภพภูมิ ได้ค้นพบคัมภีร์เล่มนี้ระหว่างการสำรวจทะเลแห่งภพภูมิ

จากการตัดสินของเทวะเซียนท่านนั้น นี่เป็นคัมภีร์ที่ทรงพลังอย่างยิ่ง สามารถไปถึงระดับยักษ์ใหญ่ในหมู่เทวะเซียน หรืออาจจะสูงกว่านั้น

เพราะท่านผู้นั้นสามารถเข้าไปในทะเลแห่งภพภูมิได้ลึก และเดินออกไปไกลมากในทะเลแห่งภพภูมิ เห็นได้ชัดว่ามีฝีมือที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

การบำเพ็ญเพียรคัมภีร์เล่มนี้จนถึงขั้นสูง สามารถดูดซับพลังจากทะเลแห่งภพภูมิได้ เชื่อมต่อกับทะเลแห่งภพภูมิอันไร้ขอบเขต

ใช้ทะเลแห่งภพภูมิอันไร้ขอบเขตเป็นแหล่งพลังงาน เสริมเข้าไปในโลกจักรวาลของตนเอง

ตามทฤษฎีแล้ว ระดับสูงสุดของคัมภีร์เล่มนี้คือการสามารถใช้ร่างกายของตนเองรองรับทะเลแห่งภพภูมิทั้งหมดได้ จากนั้นก็จะบรรลุถึงระดับสูงสุดที่ไม่มีใครเทียบได้

เห็นได้ชัดว่า ผู้ที่สร้างวิชานี้ขึ้นมาในตอนนั้นไม่ได้บรรลุถึงระดับนี้ เขาได้ตายไปในทะเลแห่งภพภูมิแล้ว

แน่นอนว่าก็อาจจะยังไม่ตาย ยังคงต่อสู้อยู่ในทะเลแห่งภพภูมิ

จางเต้าหยวนผ่านการทดสอบครั้งแล้วครั้งเล่า ถึงจะได้รับคัมภีร์เล่มนี้มา

ตอนนี้อาศัยคัมภีร์เล่มนี้ เขาก็บำเพ็ญเพียรจนถึงระดับอธิปัตย์แล้ว

ในตอนแรกแม้แต่ด้วยความเข้าใจอันแข็งแกร่งของเขาก็ยากที่จะเข้าสู่สภาวะการบำเพ็ญเพียรได้

เพราะภาพเหตุการณ์ภายนอกนั้นน่าเศร้าสลดเกินไป ผู้บำเพ็ญเพียรไร้ขอบเขตถูกทำลายล้างด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ตายและบาดเจ็บนับไม่ถ้วน

เขากัดฟันแน่น อดทนใช้เวลาหลายเดือนถึงจะสามารถเห็นภาพเหตุการณ์เช่นนี้แล้วใจสงบได้ อดทนต่อความโกรธแค้นไร้ขอบเขตเข้าสู่การบำเพ็ญเพียร

ในใจมีคลื่นลมแต่ใบหน้าเรียบดั่งผืนน้ำ

และเมื่อสงบลง เข้าสู่การบำเพ็ญเพียร จางเต้าหยวนก็สามารถรู้สึกได้ว่าตอนนี้เขาเปลี่ยนแปลงไปมากแค่ไหน

ร่างกายแข็งแกร่งอย่างน่าสะพรึงกลัว เพียงแค่ร่างกายอย่างเดียวก็เกือบจะไปถึงจุดสูงสุดของขอบเขตแห่งมนุษย์แล้ว

นี่คือการเปลี่ยนแปลงที่กายาบรรพกาลศักดิ์สิทธิ์มอบให้เขา และในร่างกายนี้ ราวกับมีศักยภาพไร้ที่สิ้นสุดรอให้เขาพัฒนา

และในตอนแรกการพัฒนาของเขาดูจะหยาบกระด้างเกินไป ไม่สมบูรณ์พอ

ตอนนี้เขาเพียงแค่บำเพ็ญเพียรเล็กน้อย ก็รู้สึกว่าพลังโลหิตถูกกระตุ้นขึ้นไปอีก ร่างกายก็แข็งแกร่งขึ้นไปอีก

ก้าวจากระดับอธิปัตย์ช่วงต้นไปสู่ช่วงกลางได้อย่างง่ายดาย

ที่ "คัมภีร์เร้นลับทะเลไร้ขอบเขต" ถูกถ่ายทอดให้จางเต้าหยวน ไม่ใช่คัมภีร์ที่เทวะเซียนคนอื่นๆ ในเก้าสวรรค์สิบปฐพีบำเพ็ญเพียร

ก็เพราะว่าจุดมุ่งหมายของคัมภีร์เล่มนี้คือการใช้ตนเองเป็นหลัก รองรับทะเลแห่งภพภูมิอันไร้ที่สิ้นสุด

จางเต้าหยวนผู้ครอบครองต้นไม้แห่งโลก รองรับต้นไม้แห่งโลก คือผู้ที่เหมาะสมกับคัมภีร์เล่มนี้ที่สุด

วิธีการบำเพ็ญเพียรของจางเต้าหยวนเป็นวิธีการบำเพ็ญเพียรของยุคบรรพกาลเซียนโดยสมบูรณ์

หลอมโลหิต เปิดถ้ำ สรวงสวรรค์ จารึกอักขระ สร้างค่ายกล อริยะ อัคคีเทวะ (เทพเทียม) เอกะแท้จริง (เทพแท้จริง) บูชายัญศักดิ์สิทธิ์ เทพสวรรค์ มรรคามายา ตัดตน หลบเร้นเอกะ อธิปัตย์ (จุดสูงสุดแห่งมนุษย์) เซียนแท้จริง เทวะเซียน...

ยุคบรรพกาลเซียนไม่มีระดับหลอมโลหิต เปิดถ้ำ สรวงสวรรค์ จารึกอักขระ สร้างค่ายกล อะไรพวกนี้

แต่ระดับที่ตามมานั้นยังคงมีอยู่ และโดยพื้นฐานแล้วไม่มีการเปลี่ยนแปลง

และในระบบการบำเพ็ญเพียรทั้งหมดนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือมรรคามายา

ระดับมรรคามายาต้องการเลือกเมล็ดพันธุ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาลมาหลอมรวม

ศักยภาพของเมล็ดพันธุ์นี้ก็หมายถึงศักยภาพของผู้บำเพ็ญเพียรในอนาคต

เมล็ดพันธุ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกคือเมล็ดเบญจธาตุ ต้นไม้แห่งโลก และเมล็ดพันธุ์นี้ก็จะส่งผลต่อการบำเพ็ญเพียรในอนาคตด้วย

สิ่งที่จางเต้าหยวนหลอมรวมคือต้นอ่อนของต้นไม้แห่งโลก

ต้นไม้แห่งโลกคือเสาหลักของจักรวาลหนึ่ง

ในจักรวาลอันไร้ขอบเขต หากจะมีจักรวาลใหม่เกิดขึ้น โดยปกติแล้วจะมีต้นอ่อนของต้นไม้แห่งโลกเกิดขึ้นก่อน

พร้อมกับการเติบโตของต้นอ่อนต้นไม้แห่งโลก โลกใบใหม่นั้นก็จะใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

ในที่สุดพร้อมกับการเติบโตถึงขีดสุดของต้นไม้แห่งโลก จักรวาลนั้นก็จะกลายเป็นจักรวาลชั้นแนวหน้าโดยธรรมชาติ

ต้นไม้แห่งโลกก็เหมือนกับผานกู่ในตำนานปรัมปราที่สร้างโลก หรืออาจจะเหมือนกับเสาหลักค้ำฟ้าที่เกิดจากร่างของผานกู่หลังสิ้นใจ เหมือนกับภูเขาปู้โจว

จางเต้าหยวนเข้ากับคัมภีร์นี้โดยธรรมชาติ สามารถดูดซับพลังจากจักรวาลและจากความโกลาหลได้

หากเขาเติบโตต่อไปอีก ถึงกับสามารถดูดซับพลังจากทะเลแห่งภพภูมิได้

แน่นอนว่า หากจะไปถึงขั้นนั้นจริงๆ ต้องไปถึงระดับเซียนแท้จริง

ตอนนี้เขายังขาดอีกมาก

แต่หลังจากที่จางเต้าหยวนทลายปริศนาในครรภ์แล้ว เขาก็รู้เส้นทางการบำเพ็ญเพียรและพัฒนาการในอนาคตเป็นอย่างดี

ดังนั้นเขาจึงมองกายาบรรพกาลศักดิ์สิทธิ์ของเขาเป็นจักรวาลหนึ่ง

นี่คือเส้นทางใหม่ที่ฮวงเทียนตี้ได้บุกเบิกขึ้นบนเส้นทางการบำเพ็ญเพียรของยุคบรรพกาลเซียน

ใช้กายเป็นเมล็ดพันธุ์ มองร่างกายของตนเองเป็นจักรวาลน้อยหรือกระทั่งจักรวาลใหญ่

แล้วก็พัฒนาศักยภาพไร้ที่สิ้นสุดจากร่างกายนี้

และขั้นตอนนี้สามารถทำได้ เขารู้สึกว่าในร่างกายนี้ซ่อนประตูโบราณไว้บานแล้วบานเล่า

ประตูนั้นพร้อมกับการขุดค้นในร่างกายของเขา ก็มีพลังชั้นแล้วชั้นเล่าปะทุขึ้นในร่างกาย

และเมื่อเขาทำถึงขั้นตอนนี้แล้ว ระบบเพี้ยนๆ นั้นก็สั่นขึ้นมาอีกครั้ง ให้คำใบ้ใหม่

"โฮสต์ใช้เวลาหลายเดือน เปิดเส้นทางการบำเพ็ญเพียร สัมผัสได้ถึงทะเลทุกข์ในร่างกาย"

"รางวัล 'คัมภีร์เต๋า ม้วนทะเลปราณ'"

"อืม"

จางเต้าหยวนตะลึงไปชั่วครู่

งุนงงเล็กน้อย ในความงุนงงมีความสับสน

แต่วินาทีต่อมาเขาก็รู้สึกว่ามีข้อมูลกลุ่มแล้วกลุ่มเล่าหลั่งไหลเข้ามาในสมองของเขา

นั่นคือคัมภีร์เต๋าที่เต้าเต๋อเทียนจุนสร้างขึ้น

แน่นอนว่าไม่ใช่ฉบับเต็ม มีเพียงม้วนเดียว

เป็นเรื่องเกี่ยวกับวิธีการเปิดทะเลทุกข์ แล้วจะเปิดตาน้ำแห่งชีวิตในทะเลทุกข์ได้อย่างไร และจะสร้างสะพานข้ามตาน้ำแห่งชีวิตได้อย่างไร

จางเต้าหยวนมองดูวิธีการบำเพ็ญเพียรนี้อย่างตะลึงงัน อดไม่ได้ที่จะสบถด่าออกมา

"เล่นอะไรกันวะ คัมภีร์นี้ไม่มีประโยชน์กับข้าเลย ข้ายังเดินเส้นทางใช้กายเป็นเมล็ดพันธุ์ไม่สำเร็จเลย เอาคัมภีร์แบบนี้มาให้ข้ามีประโยชน์อะไร"

"เจ้าระบบเพี้ยนๆ นี่จะปกติหน่อยได้ไหม"

"ให้รางวัลเป็นใช้กายเป็นเมล็ดพันธุ์เลยไม่ได้เหรอ"

ระบบปัญญานิ่มไม่ขยับเขยื้อน

และถึงแม้จางเต้าหยวนจะสบถด่า แต่เขาก็เริ่มทำความเข้าใจคัมภีร์เล่มนี้โดยสัญชาตญาณ

และโคจรพลังตามเส้นทางที่เกี่ยวข้องโดยสัญชาตญาณ

ครั้งนี้เขาก็รู้สึกถึงความแตกต่างในทันที

[จบแล้ว]