ตอนที่ 23 - เปิดฉากสุดกำลัง ซัดจ้าวอู๋จี๋ให้หมอบ!

𖣔𖣔𖣔𖣔𖣔𖣔

ขณะที่เอ้าซือข่ากำลังถอนหายใจอย่างท้อแท้ คิดว่าการค้าครั้งนี้คงจะล่มแล้ว

ถังหลานก็ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

เขาหยิบไส้กรอกขึ้นมาหนึ่งอัน วางเหรียญวิญญาณทองแดงลงไปห้าเหรียญ

ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของทุกคน เขากัดไส้กรอกเข้าไปคำหนึ่ง

จ๊วบ——

น้ำยังทะลักออกมา!

“รสชาติไม่เลวเลย” ถังหลานกล่าวชื่นชม “อีกทั้งยังสามารถเสริมพลังวิญญาณและพละกำลังได้ ไม่เลวเลยจริงๆ”

เมื่อเห็นสีหน้าของทุกคน ถังหลานก็เลิกคิ้ว

“โรงเรียนนี้ นอกจากพวกเราห้าคนที่มาใหม่ ก็มีเพียงนักเรียนเก่าสามคนเท่านั้น”

“ต่อไปไม่ว่าจะเป็นการแข่งขันวิญญาจารย์ หรือการจัดทีมในสนามประลองวิญญาณ ก็ไม่อาจเลี่ยงวิญญาจารย์สายเสริมพลังอย่างเอ้าซือข่าไปได้”

“ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องกินอยู่ดี จะมารังเกียจอะไรกัน?”

คำพูดเพียงไม่กี่ประโยค

ทำเอาเอ้าซือข่าซาบซึ้งใจ!

“พี่! ท่านคือพี่ชายของข้า!”

“ในที่สุดก็มีคนเข้าใจข้าแล้ว!”

“ฮือๆๆๆ——”

[ผู้เป็นนายได้รับการยอมรับจากเอ้าซือข่า, ช่วงชิงวาสนาของถังซานมาได้ในปริมาณเล็กน้อยยิ่ง!]

[รางวัล: ‘อายุวงแหวนวิญญาณ +50’ !]

โอ้โฮ?

เดิมทีแค่คิดว่าเจ็บสั้นดีกว่าเจ็บยาว ออกมาทำตัวเท่ๆ สักหน่อย

ไม่คิดว่าจะมีผลพลอยได้ที่ไม่คาดคิดด้วย

ไต้มู่ไป๋ก็เผยสีหน้าชื่นชมเช่นกัน

“ถังหลาน ความคิดของเจ้านี่มันกว้างไกลจริงๆ!”

“ตอนนั้นข้าก็เข้าเรียนมาปีกว่า ถึงจะกล้ากิน”

นี่ก็เป็นการยืนยันการคาดเดาของถังหลาน

เสียวอู่เป็นคนที่เชื่อฟังถังหลานที่สุด ถึงแม้จะกำลังโกรธอยู่ ก็ยังคงกัดฟันเดินเข้ามา

“เช่นนั้นก็ให้ข้าอันหนึ่ง!”

สิ่งที่ทำให้คนคาดไม่ถึงคือ...

จูจู๋ชิงเป็นคนที่สองที่ตามมา

นางวางเหรียญวิญญาณทองแดงลงอย่างเงียบๆ หยิบไส้กรอกขึ้นมาแล้วกลืนเข้าไปคำหนึ่ง!

ทำเอาถังหลานถึงกับคิ้วกระตุก

ไม่คิดว่าจูจู๋ชิงจะยังมีพรสวรรค์ด้านนี้ด้วยรึ?

หลังจากได้นางมาแล้ว คงต้องพัฒนาอย่างล้ำลึกเสียหน่อย

ถังซานก็ทำใจได้แล้วเช่นกัน หยิบไส้กรอกขึ้นมากิน

เหลือเพียงนิ่งหรงหรง ที่มีสีหน้ารังเกียจ

ไม่มีทีท่าว่าจะเข้ามาเลยแม้แต่น้อย

การกระทำที่โดดเดี่ยวนี้ ทำให้นางดูโดดเด่นเป็นพิเศษ

เดิมทีเอ้าซือข่ายังพอจะมีความรู้สึกดีๆ ต่อนางอยู่บ้าง——ความรู้สึกดีๆ ที่เกิดจากการเห็นคนสวย

แต่ตอนนี้...

ถึงแม้เขาจะมีนิสัยชอบเอาใจอยู่บ้าง แต่ยังไม่ทันจะเริ่มเลย อีกฝ่ายก็รังเกียจเจ้าแล้ว

ยังจะหน้าด้านเข้าไปเอาใจอีกรึ?

เขายังไม่สิ้นไร้ไม้ตอกถึงเพียงนั้น

เขาจึงได้เก็บความคิดเล็กๆ น้อยๆ ในใจไปทันที

หลังจากอำลาเอ้าซือข่า

ขณะที่ผ่านด่านที่สอง ก็ยังเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นบ้าง

แต่เมื่อเสียวอู่เผยวงแหวนวิญญาณสามวงออกมา ทุกอย่างก็หยุดลงทันที

ข้ามผ่านด่านที่สาม มาถึงด่านที่สี่โดยตรง

จ้าวอู๋จี๋เห็นคนกลุ่มใหญ่ขนาดนี้ ก็เดินเข้ามาอย่างดีใจ จมูกของเขาสูดดมไปมา

“ดี!”

“ระดับ 26 หนึ่งคน, ระดับ 27 สองคน, แล้วก็ยังมีระดับ 31 อีกคน”

“หืม?”

จ้าวอู๋จี๋หยุดลงเบื้องหน้าถังหลาน

“เจ้า...”

เขาเริ่มสงสัยจมูกของตนเอง เหตุใดจึงดมได้ถึง...

“อาจารย์จ้าว” ไต้มู่ไป๋กล่าวอย่างจนใจ “ด่านนี้ ข้าเป็นผู้คุมสอบไม่ได้แล้ว คงต้องเป็นท่านแล้วล่ะขอรับ”

ด่านที่สี่นี้

เดิมทีเป็นเขาที่ต้องมาประลองกับผู้เข้าสอบ

แต่ผู้เข้าสอบในวันนี้ ช่างหรูหราเกินไปแล้ว!

เพียงแค่ถังหลานคนเดียว ตอนนี้เขาก็สู้ไม่ได้แล้ว

จ้าวอู๋จี๋ได้ฟัง ก็พยักหน้า

“ให้เจ้ามาก็คงจะลำบากเจ้าไปหน่อย”

“ให้เวลาเจ้าหนึ่งก้านธูป บอกข้อมูลของข้าให้พวกเขาฟัง”

“จากนั้นพวกเจ้าทั้งหมดก็ทนมือข้าให้ได้หนึ่งก้านธูป ก็ถือว่าผ่านการสอบ”

“การประสานงานร่วมมือกัน คือโอกาสเดียวของพวกเขา”

กล่าวจบ

ก็โยนธูปที่จุดแล้วลงไปแท่งหนึ่ง แล้วยืนกอดอกโพสท่าอยู่ตรงนั้น

ไต้มู่ไป๋ก็เดินเข้ามา เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟังอย่างคร่าวๆ

แล้วยังให้ข้อมูลเกี่ยวกับวีรกรรมอันรุ่งโรจน์ของจ้าวอู๋จี๋อีกด้วย

ราชันย์หมิงผู้ไม่หวั่นไหว จ้าวอู๋จี๋, จ้านหุนเซิ่งสายโจมตีแข็งแกร่งระดับ 76, วิญญาณยุทธ์หมีวัชระทรงพลังไร้เทียมทาน

เมื่อครั้งยังเป็นจักรพรรดิวิญญาณ เคยฝ่าวงล้อมของจักรพรรดิวิญญาณสิบหกคนจากวิหารวิญญาณยุทธ์ออกมาได้

“สรุปก็คือ พลังของอาจารย์จ้าวแข็งแกร่งมาก!”

“พวกเจ้าปรึกษากันให้ดี ประสานงานกันให้ดี พยายามทนมืออาจารย์จ้าวให้ได้นานหน่อยแล้วกัน”

ไต้มู่ไป๋ถอยหลังไปครึ่งก้าว เปิดพื้นที่ให้

ทุกคนต่างก็มองไปยังถังหลานโดยไม่รู้ตัว

“ไต้มู่ไป๋ เป็นเพราะเจ้าสินะ ถึงได้เลือกที่จะยอมแพ้จากการเป็นผู้คุมสอบ?” นิ่งหรงหรงกล่าวอย่างตรงไปตรงมา “พวกเจ้ารู้จักกันมาก่อนรึ?”

ไต้มู่ไป๋เบือนหน้าหนี สีหน้าดูไม่เป็นธรรมชาติอยู่บ้าง

จบสิ้นแล้ว!

ประวัติศาสตร์ดำมืดกำลังจะถูกเปิดโปง...

“อ้อ ใช่ เคยประมือกัน” ถังหลานหัวเราะกลบเกลื่อน “นี่ไม่สำคัญ ทุกคนแนะนำตัวเองกันก่อนเถิด”

ไต้มู่ไป๋ถอนหายใจอย่างโล่งอก

เขามองไปยังถังหลานอย่างขอบคุณ พี่ชายที่ดีไว้หน้าข้าแล้ว!

“ข้าก่อนแล้วกัน” ถังหลานเรียกหญ้าเงินครามชีวันออกมา “ถังหลาน อายุ 12 ปี, วิญญาณยุทธ์กลายพันธุ์หญ้าเงินครามชีวัน, วิญญาจารย์สายควบคุมระดับ 40”

จูจู๋ชิงที่รู้อยู่แล้ว ก็ยังอดไม่ได้ที่ดวงตาจะหดเล็กลง

เจ้ายังเป็นวิญญาณยุทธ์กลายพันธุ์อีกรึ?

แถมเจ้ายังเป็นวิญญาณยุทธ์แฝด เช่นนั้นอีกอันหนึ่งก็คงจะ...

ส่วนนิ่งหรงหรงกลับค่อยๆ พิมพ์เครื่องหมาย ? ออกมา

อะไรกัน?

ระดับ 40!!!

“เป็นไปไม่ได้!” นางโพล่งออกมา “หญ้าเงินครามถึงแม้จะกลายพันธุ์ ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะฝึกฝนถึงระดับ 40! แถมยังเป็นระดับ 40 ในวัย 12 ปี!!!”

ถังหลานก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ปลดปล่อยวงแหวนวิญญาณสามวง เหลือง เหลือง ม่วง ออกมา

พลังปราณที่มหาศาลเกินกว่าระดับเดียวกัน พวยพุ่งออกมา!

“ในฐานะวิญญาจารย์สายควบคุมที่มีระดับสูงสุดในที่นี้ การต่อสู้ครั้งนี้ข้าจะเป็นผู้บัญชาการ”

“ไม่มีปัญหาใช่ไหม?”

ถังซานและเสียวอู่พยักหน้าอย่างเป็นธรรมชาติ

จูจู๋ชิงก็พยักหน้าโดยไม่ลังเล นางรู้ดีว่าถังหลานแข็งแกร่งเพียงใด

นิ่งหรงหรงจะคัดค้านได้รึ?

อย่างไรเสียไม่ว่าจะเป็นใคร ก็ไม่ถึงตาเธอที่เป็นสายเสริมพลังอยู่แล้ว

จึงพยักหน้าตามไป

“ดีมาก”

“เช่นนั้นตอนนี้ ทุกคนแนะนำตัวเองกันเถิด”

เสียวอู่เป็นคนแรกที่สนับสนุน

“เสียวอู่, วิญญาณยุทธ์สัตว์กระต่ายนุ่มนิ่ม, วิญญาจารย์สายโจมตีว่องไวระดับ 31!”

“ถังซาน, วิญญาณยุทธ์หญ้าเงินคราม, วิญญาจารย์สายควบคุมระดับ 27”

“จูจู๋ชิง, วิญญาณยุทธ์สัตว์วิฬาร์ภูตโลกันตร์, วิญญาจารย์สายโจมตีว่องไวระดับ 27”

หลังจากทั้งสามคนพูดจบ ก็มองไปยังนิ่งหรงหรง

นิ่งหรงหรงก็ได้สติกลับคืนมา มองไปยังถังหลานอย่างล้ำลึก

“นิ่งหรงหรง, วิญญาณยุทธ์เจดีย์เจ็ดสมบัติวิเศษ, วิญญาจารย์สายเสริมพลัง ระดับ 26, สามารถเสริมพลังและความเร็วได้อย่างละ** 30%

ดึงดูดสายตาของเสียวอู่และคนอื่นๆ

ไม่น่าแปลกใจที่นิสัยเสียเช่นนี้ ที่แท้ก็เป็นองค์หญิงน้อยของสำนักเจ็ดสมบัติวิเศษ

“ข้าก็หนีออกมาเหมือนกัน ทุกคนผ่านด่านนี้ไปก่อนแล้วค่อยว่ากันเถิด” นิ่งหรงหรงกล่าว

ถังหลานพยักหน้า

เขาหยิบปืนลูกโม่ไพธอนออกมาจากแหวนหลานหวัง ยื่นให้เสียวอู่

“เสียวอู่ เจ้าสอนหรงหรงวิธีใช้หน่อย”

——การสาธิตจากผู้ขายที่หาได้ยาก จะพลาดไปไม่ได้

เสียวอู่ก็เป็นคนที่รู้ความ

นางแค่นเสียงหึ

ฉวยปืนลูกโม่ไพธอนไป พร้อมกับกระบอกของตนเอง ส่งให้แก่นิ่งหรงหรงทั้งคู่

ส่วนจูจู๋ชิงก็ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

“ท่าไม้ตายนั้นของเจ้า... ใช้ได้หรือไม่?”

ถังหลานแนะนำตัวเอง ยังไม่ได้พูดถึงเรื่องวิญญาณยุทธ์แฝดเลย

นางจึงได้แต่กล่าวถึงอย่างมีนัย

ถังหลานคิดอยู่ครู่หนึ่ง

จ้าวอู๋จี๋มีความรู้กว้างขวาง ถึงแม้ค้อนเฮ่าเทียนอัสนีเพลิงจะเปลี่ยนรูปลักษณ์ไปแล้ว แต่หากใช้สุดยอดวิชาเฮ่าเทียนก็ยังอาจจะถูกเปิดโปงได้

แต่ว่า!

ถังเฮ่าก็อยู่ใกล้ๆ นี่แหละ ตอนกลางคืนก็น่าจะไป ‘คุย’ กับจ้าวอู๋จี๋

ก็ไม่ต้องกังวลว่าข่าวจะรั่วไหล

คนอื่นๆ ในอนาคตก็ต้องร่วมสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันอยู่แล้ว ตอนนี้ปิดบังไปก็ไม่มีประโยชน์

สู้เปิดเผยอย่างตรงไปตรงมาจะดีกว่า

ที่สำคัญที่สุดคือ...

เขาต้องการจะผ่านการสอบในครั้งเดียว ไม่เปิดโอกาสให้ถังซานได้ ‘โชว์อาวุธลับ’

ดังนั้นเขาจึง...

ส่ายหน้าปฏิเสธ

——ครั้งนี้ เขาจะเปิดฉากสุดกำลัง!

“ในการต่อสู้ ข้าคงไม่สะดวกที่จะแบ่งสมาธิไปชี้แนะเจ้า”

“เพียงแค่การเสริมพลังธรรมดา สู้ตั้งใจต่อสู้จะดีกว่า”

จูจู๋ชิงพยักหน้า กลับไปยังตำแหน่งของตนเอง

เมื่อนิ่งหรงหรงกลับมาพร้อมกับสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย

ถังหลานก็เริ่มวางแผนกลยุทธ์

ทั้งห้าคนจัดกระบวนทัพ

โดยมีถังหลานและถังซานเป็นหัวหอก เสียวอู่และจูจู๋ชิงคอยขนาบซ้ายขวา คุ้มกันนิ่งหรงหรงที่อยู่ด้านหลัง

จ้าวอู๋จี๋ลืมตาขึ้น

“โอ้? เวลายังไม่ถึงเลย จะเริ่มกันแล้วรึ?”

“ขอท่านอาจารย์จ้าวโปรดชี้แนะ” ถังหลานยิ้มเล็กน้อย “หากมีสิ่งใดล่วงเกินในระหว่างนี้ ก็ขอโปรดอภัยด้วย”

“ฮ่าๆๆๆ——” จ้าวอู๋จี๋เงยหน้าหัวเราะลั่น “ถึงแม้เจ้าเด็กน้อยนี่จะระดับ 40 แล้ว จะทำอะไรข้าได้? ไม่ต้องกังวลเข้ามาได้เลย!”

ช่างมั่นใจเสียจริง

หวังว่าอีกเดี๋ยว ท่านจะยังคงหัวเราะได้อย่างมีความสุขเช่นนี้นะ

ถังหลานยกมือขึ้น

“ลงมือ!”

𖣔𖣔𖣔𖣔𖣔𖣔

[จบบท]